ചിലപ്പോൾ വലിയ ആൾക്കൂട്ടങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ സംസാരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നമ്മളെ സ്പർശിക്കുന്നത് അധികം ആരുമില്ലാത്ത ഒരു ചെറിയ സദസ്സിൽ നിന്നു കേൾക്കുന്ന ഒരാളുടെ നിശ്ശബ്ദമായ വേദനയായിരിക്കും.സാധാരണയായി ആരോഗ്യബോധവത്കരണ ക്ലാസുകൾക്കായി പോകുമ്പോൾ വലിയ ആൾക്കൂട്ടങ്ങളാണ് മുന്നിലുണ്ടാകാറുള്ളത്. നൂറുകണക്കിനാളുകൾ പങ്കെടുക്കുന്ന പരിപാടികൾ. പലരോടും ഒരേസമയം സംസാരിക്കണം. രോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചും പ്രതിരോധത്തെക്കുറിച്ചും നേരത്തെയുള്ള രോഗനിർണയത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ചും പറയണം.

To advertise here,

അങ്ങനെയൊരു പതിവ് പരിപാടിയല്ലായിരുന്നു അന്നത്തേത്. ഒരു സ്കൂളിൽ സംഘടിപ്പിച്ച ചെറിയൊരു ബോധവത്കരണ ക്ലാസ്.

രാവിലെ മറ്റൊരു പരിപാടി കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവിടെ എത്താൻ വൈകുമോ എന്ന ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും എങ്ങനെയോ കൃത്യസമയത്ത് അവിടെയെത്തി. പരിപാടി തുടങ്ങിയിരുന്നു. മുന്നിലേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ ഇരുപതോ മുപ്പതോ പേർ മാത്രം.

പക്ഷേ, ആ ചെറിയ സദസ്സിന് മറ്റൊരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോരുത്തരെയും ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിയുന്ന അന്തരീക്ഷം. എല്ലാവരോടും സംസാരിക്കാൻ, അവരുടെ സംശയങ്ങൾ കേൾക്കാൻ, അവർ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കപ്പുറം അവരുടെ നിശ്ശബ്ദതകൾക്കുപോലും ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാൻ കഴിയുന്ന സമയം.

ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു സ്ത്രീ എന്റെ അടുത്തേക്കു വന്നു. അവരുടെ സങ്കടം പതുക്കെ പറയാൻ തുടങ്ങി. ഒരു വർഷം മുമ്പ് സ്തനത്തിൽ ഒരു മുഴ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ആശുപത്രിയിൽ കാണിച്ചപ്പോൾ അൾട്രാസൗണ്ട് സ്കാൻ ചെയ്യാൻ നിർദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ പല കാരണങ്ങളാൽ അവർ ആ പരിശോധന നടത്തിയിരുന്നില്ല.

കൂടുതൽ ചോദിച്ചപ്പോൾ മറ്റു ചില ലക്ഷണങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവർ പറഞ്ഞു. സ്തനത്തിലെ മുഴയ്ക്കു പുറമേ ചർമത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ, ശരീരഭാരം കുറയൽ തുടങ്ങിയവയും ഉണ്ടായിരുന്നു. കാര്യങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്തും വാക്കുകളിലും ഒരു ഭയം പ്രകടമായിരുന്നു.

ഒരു ഡോക്ടർ എന്ന നിലയിൽ ആ ലക്ഷണങ്ങളെ നിസ്സാരമായി കാണാൻ എനിക്കാവില്ലായിരുന്നു. സ്തനാർബുദമാകണമെന്നില്ലെങ്കിലും, ഗൗരവമായി പരിശോധിക്കേണ്ട സാഹചര്യമാണത്. അതിനാൽ എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഡോക്ടറെ കാണാനും ആവശ്യമായ പരിശോധനകൾ നടത്താനും ഞാൻ അവരോട് നിർദേശിച്ചു.

എന്നാൽ രോഗലക്ഷണങ്ങളെക്കാൾ വലുതായിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ പ്രതിസന്ധികൾ.

ഭർത്താവിനും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്. കുടുംബത്തിന് സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളുമുണ്ട്. കുടുംബത്തിന്റെ വരുമാനത്തിനായി അധ്വാനിക്കുന്നത് പ്രധാനമായും അവരാണ്. സ്വന്തം ആരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് കുടുംബത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വം അവരുടെ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു.

അവർ വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള സ്ത്രീയായിരുന്നു. മൂന്നു കുട്ടികളുമുണ്ട്.

ഞാൻ അവരോട് പറഞ്ഞു:

“നിങ്ങൾക്ക് മൂന്നു കുട്ടികളുണ്ടല്ലോ. നിങ്ങളുടെ ആരോഗ്യം അവർക്കും പ്രധാനമാണ്. എന്തു പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിലും അത് അറിയാതെ മാറ്റിവയ്ക്കരുത്. പരിശോധന നടത്തണം. എന്താണ് അസുഖമെന്ന് ആദ്യം അറിയണം. അതിനുശേഷം നമുക്ക് എന്തുചെയ്യാനാകുമെന്ന് നോക്കാം.”

അവർ തലയാട്ടി.

ആ തലയാട്ടലിൽ എനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പ്രതീക്ഷ തോന്നി. അവർ പരിശോധനയ്ക്കു വരുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി. പക്ഷേ, അവരുടെ സാഹചര്യങ്ങൾ ഓർത്തപ്പോൾ മറ്റൊരു ആശങ്കയും മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്രയധികം ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്വന്തം ആരോഗ്യത്തിന് അവർ മുൻഗണന നൽകുമോ?

പിരിയുന്നതിനുമുമ്പ് ഒരിക്കൽക്കൂടി ഞാൻ പറഞ്ഞു:

“മൂന്നു കുട്ടികൾക്കുവേണ്ടിയെങ്കിലും നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ആരോഗ്യം ശ്രദ്ധിക്കണം. ദയവായി പരിശോധനകൾ നടത്താൻ വരണം.”

അവർ സമ്മതം മൂളി.

അടുത്ത ദിവസം ഞാൻ പരിപാടിയുടെ സംഘാടകരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു. ആ സ്ത്രീ പരിശോധനയ്ക്കായി എത്തിയോ എന്ന് അന്വേഷിച്ചു.

അവർ വന്നിരുന്നില്ല.

പിന്നീട് എന്തു സംഭവിച്ചുവെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. അവർ ഭയംകൊണ്ട് വരാതിരുന്നതാണോ? സാമ്പത്തികപ്രശ്നങ്ങൾ തടസ്സമായോ? കുടുംബത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്വന്തം ആരോഗ്യത്തെ വീണ്ടും മാറ്റിവച്ചതാണോ? അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും കാരണമുണ്ടായിരുന്നോ?

എനിക്കറിയില്ല.

പക്ഷേ, ആ കൂടിക്കാഴ്ച മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യമായി അവശേഷിച്ചു.

നമ്മുടെ ആരോഗ്യബോധവത്കരണ ക്ലാസുകളിൽ എത്രയോ പേർ പങ്കെടുക്കുന്നു. നാം പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്നവരുണ്ട്. സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നവരുണ്ട്. ചിലർ ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ് അടുത്തുവന്ന് സ്വന്തം പ്രശ്നങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കാറുമുണ്ട്.

എന്നാൽ ഒരു രോഗത്തെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞതുകൊണ്ടു മാത്രം ഒരാൾ പരിശോധനയ്ക്കെത്തണമെന്നില്ല. അതിനിടയിൽ ഭയമുണ്ടാകാം. സാമ്പത്തികപ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാകാം. കുടുംബത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളുണ്ടാകാം. രോഗം സ്ഥിരീകരിച്ചാൽ ജീവിതം എങ്ങനെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുമെന്ന ആശങ്കയുണ്ടാകാം.

ചിലപ്പോൾ രോഗത്തെക്കാൾ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത് രോഗം കണ്ടെത്തിയശേഷം എന്തു സംഭവിക്കുമെന്ന ചിന്തയായിരിക്കാം.

ആ സ്ത്രീക്ക് അന്ന് ഒരു ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം മാത്രമായിരുന്നില്ല ആവശ്യം. പരിശോധനയ്ക്കു പോകാൻ കഴിയുന്ന സാഹചര്യം, സാമ്പത്തികമായ പിന്തുണ, മാനസികമായ ആശ്വാസം, ഒപ്പം നടക്കാൻ ഒരാൾ ഉണ്ടെന്ന ഉറപ്പ്—ഇവയെല്ലാം ആവശ്യമായിരുന്നിരിക്കാം.

ഒരു ക്ലാസ് എടുത്ത് മടങ്ങുമ്പോൾ നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വം അവസാനിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം അന്ന് എന്നെ അലട്ടി.

രോഗത്തെക്കുറിച്ച് ബോധവത്കരിക്കുക എന്നത് പ്രധാനമാണ്. എന്നാൽ രോഗലക്ഷണങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഒരാളെ പരിശോധനയിലേക്കും ആവശ്യമായ ചികിത്സയിലേക്കും എത്തിക്കാൻ കഴിയുമ്പോഴാണ് ആ ബോധവത്കരണം പൂർണമാകുന്നത്.

ആ സ്ത്രീ പിന്നീട് പരിശോധനയ്ക്കെത്തിയോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ എന്തു സംഭവിച്ചുവെന്നും അറിയില്ല.

എങ്കിലും ആ ചെറിയ സദസ്സിൽ കണ്ടുമുട്ടിയ ആ മുഖം ഇന്നും ഒരു ഓർമപ്പെടുത്തലാണ്.

നമ്മൾ നടത്തുന്ന ഓരോ ബോധവത്കരണ ക്ലാസും ഒരുപക്ഷേ ഒരാളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായകമായ വഴിത്തിരിവായിരിക്കാം. ആ അവസരം തിരിച്ചറിയാനും, കഴിയുമെങ്കിൽ ആ വ്യക്തിയുടെ കൈപിടിച്ച് അടുത്ത ചുവടുവയ്ക്കാൻ സഹായിക്കാനും നമുക്ക് കഴിയണം.

കാരണം, രോഗത്തെ നേരത്തേ കണ്ടെത്തേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നതുപോലെതന്നെ പ്രധാനമാണ്, ആ പരിശോധന നടത്താൻ ഒരാൾക്ക് കഴിയുന്ന സാഹചര്യം ഒരുക്കുന്നതും.

ചിലപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ സദസ്സിൽ നിന്നു കേൾക്കുന്ന ഒരു കഥ, നമ്മുടെ വലിയ ആൾക്കൂട്ടങ്ങളോടുള്ള പ്രസംഗങ്ങളെക്കാൾ കാലങ്ങളോളം മനസ്സിൽ തങ്ങിനിൽക്കും.

ഒക്ടോബർ സ്തനാർബുദ അവബോധ മാസമാണ്. പിങ്ക് നിറം ഒരു പ്രതീകം മാത്രമല്ല; സ്ത്രീകളുടെ ആരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ച് സമൂഹം കൂടുതൽ ഗൗരവത്തോടെ സംസാരിക്കേണ്ടതിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ കൂടിയാണ്. സ്തനാർബുദം സ്ത്രീകളിൽ കാണപ്പെടുന്ന പ്രധാന അർബുദങ്ങളിലൊന്നാണ്. എന്നാൽ രോഗം നേരത്തേ കണ്ടെത്തുകയും ആവശ്യമായ ചികിത്സ സമയബന്ധിതമായി ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്താൽ ചികിത്സാഫലം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കും. അതിനാൽ രോഗലക്ഷണങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നതും അപകടസാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് അറിവ് നേടുന്നതും കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ അനുയോജ്യമായ പരിശോധനകൾ നടത്തുന്നതും ഏറെ പ്രധാനമാണ്.

സ്തനത്തിൽ പുതിയതായി കാണപ്പെടുന്ന മുഴ, സ്തനത്തിന്റെ വലുപ്പത്തിലോ ആകൃതിയിലോ ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റം, ചർമ്മത്തിൽ കാണുന്ന കുഴിവ്, മുലക്കണ്ണ് ഉള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞുപോകുക, അസാധാരണമായ സ്രവം, കക്ഷത്തിൽ മുഴ എന്നിവ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ലക്ഷണങ്ങളാണ്. ഇവയെല്ലാം അർബുദത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാകണമെന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ഇത്തരം മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടാൽ അവ അവഗണിക്കാതെ ഡോക്ടറുടെ പരിശോധന തേടണം. വേദനയില്ലാത്ത മുഴയാണെങ്കിലും പരിശോധന വൈകിക്കരുത്.

സ്തനാർബുദം പ്രായമായവരിൽ മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ എന്ന ധാരണയും ശരിയല്ല. പ്രായം കൂടുന്നത് ഒരു പ്രധാന അപകടസാധ്യതയാണെങ്കിലും ചെറുപ്പക്കാരിലും രോഗം ഉണ്ടാകാം. കുടുംബത്തിൽ സ്തനാർബുദമോ അണ്ഡാശയാർബുദമോ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ,ചില ജനിതക വ്യതിയാനങ്ങൾ, അമിതവണ്ണം,വ്യായാമക്കുറവ് , പുകവവലി, മദ്യപാനം തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളും അപകടസാധ്യതയെ സ്വാധീനിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ വ്യക്തമായ അപകടസാധ്യതകളൊന്നുമില്ലാത്തവർക്കും സ്തനാർബുദം വരാം.

രോഗം നേരത്തേ കണ്ടെത്തുന്നതിൽ പരിശോധനകൾക്ക് നിർണായക സ്ഥാനമുണ്ട് സ്തനാരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവബോധം, ആരോഗ്യപ്രവർത്തകന്റെ സഹായത്തോടെയുള്ള ക്ലിനിക്കൽ ബ്രെസ്റ്റ് എക്സാമിനേഷൻ (Clinical Breast Examination), ആവശ്യാനുസരണം മാമോഗ്രാഫി ഉൾപ്പെടെയുള്ള പരിശോധനകൾ എന്നിവ ഇതിൽ പ്രധാനമാണ്. ഏത് പരിശോധന എപ്പോൾ നടത്തണം എന്നത് പ്രായം, വ്യക്തിഗത അപകടസാധ്യത, ലക്ഷണങ്ങൾ, നിലവിലുള്ള മാർഗനിർദേശങ്ങൾ എന്നിവ പരിഗണിച്ച് ഡോക്ടറുമായി ആലോചിച്ച് തീരുമാനിക്കണം. ലക്ഷണങ്ങളുള്ളവർ പതിവ് പരിശോധനയുടെ സമയമാകുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കരുത്.

സ്തനാർബുദ പ്രതിരോധത്തിൽ ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതശൈലിക്കും പ്രാധാന്യമുണ്ട്. കൃത്യമായ ശാരീരിക വ്യായാമം, ആരോഗ്യകരമായ ശരീരഭാരം നിലനിർത്തൽ, സമീകൃതാഹാരം, മദ്യപാനം ഒഴിവാക്കൽ എന്നിവ അപകടസാധ്യത കുറയ്ക്കാൻ സഹായിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതശൈലി പിന്തുടരുന്നവർക്കും രോഗം വരാമെന്നതിനാൽ ജീവിതശൈലി മാറ്റങ്ങൾ പരിശോധനകൾക്ക് പകരമാകരുത്.

സ്തനാർബുദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് സ്ത്രീകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങേണ്ടതല്ല.

കുടുംബാംഗങ്ങൾ, സുഹൃത്തുക്കൾ, തൊഴിലിടങ്ങൾ, വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ, ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ, മാധ്യമങ്ങൾ എന്നിവർക്കെല്ലാം ഈ അവബോധം വളർത്തുന്നതിൽ പങ്കുണ്ട്. രോഗലക്ഷണങ്ങളെക്കുറിച്ച് തുറന്നുപറയാൻ കഴിയുന്ന അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുക, പരിശോധനയ്ക്കായി മുന്നോട്ടുവരുന്നവരെ പിന്തുണയ്ക്കുക, രോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണകളും ഭയവും കുറയ്ക്കുക എന്നിവ സമൂഹത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.

ഈ പിങ്ക് ഒക്ടോബറിൽ നമുക്ക് പകരേണ്ടത് പിങ്ക് നിറം മാത്രമല്ല, ശരിയായ അറിവും കരുതലുമാണ്. സ്തനത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ അവഗണിക്കാതിരിക്കുക, ആവശ്യമായ പരിശോധനകൾക്ക് മടിക്കാതിരിക്കുക, മറ്റുള്ളവരെയും അതിന് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക. കാരണം, നേരത്തെയുള്ള തിരിച്ചറിവ് ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിൽ മാത്രമല്ല, ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷകളിലും വലിയ മാറ്റമുണ്ടാക്കും.

സ്തനാർബുദ നിയന്ത്രണത്തിനായി ലോകാരോഗ്യ സംഘടന മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന Global Breast Cancer Initiative മൂന്ന് പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളിലാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്: നേരത്തെയുള്ള രോഗനിർണയം, സമയബന്ധിതമായ രോഗനിർണയ നടപടികൾ, സമഗ്രമായ ചികിത്സ.

60% — നേരത്തെയുള്ള രോഗനിർണയം: രോഗബാധിതരിൽ കുറഞ്ഞത് 60% പേർക്കെങ്കിലും രോഗം ഒന്നാം അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടാം ഘട്ടത്തിൽ കണ്ടെത്തുക.

60 ദിവസം — സമയബന്ധിതമായ രോഗനിർണയം: രോഗലക്ഷണങ്ങളുമായി ആദ്യമായി ആരോഗ്യസംവിധാനത്തെ സമീപിക്കുന്നതുമുതൽ രോഗനിർണയ നടപടികൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നതുവരെ കഴിയുന്നത്ര 60 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ എത്തിക്കുക.

80% — ചികിത്സ പൂർത്തീകരണം: കുറഞ്ഞത് 80% രോഗികൾക്കും ശസ്ത്രക്രിയ, റേഡിയേഷൻ, മരുന്നുകൾ തുടങ്ങിയ ആവശ്യമായ വിവിധ ചികിത്സകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന സമഗ്ര ചികിത്സ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയുന്ന സാഹചര്യം ഉറപ്പാക്കുക.

ഈ ലക്ഷ്യങ്ങൾ കൈവരിക്കുന്നത് മരണനിരക്ക് കുറയ്ക്കുന്നതിനും ചികിത്സാഫലം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും രോഗികളുടെ ജീവിതനിലവാരം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും നിർണായകമാണ്. സ്തനാർബുദം നേരത്തേ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ ചികിത്സ വിജയിക്കാനുള്ള സാധ്യത പൊതുവേ കൂടുതലാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, അമേരിക്കയിലെ ഏറ്റവും പുതിയ ലഭ്യമായ കണക്കുകൾ പ്രകാരം, സ്തനത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന അർബുദമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ അഞ്ചുവർഷത്തെ അതിജീവനനിരക്ക് 100% ആണ്; സമീപ അവയവങ്ങളിൽ പടർന്ന രോഗത്തിൽ ഇത് 87.5% ആയും(near organ metastasis ), ദൂരെയുള്ള അവയവങ്ങളിലേക്ക് പടർന്ന രോഗത്തിൽ 33.8% ആയും കുറയുന്നു.(Distant organ metastasis ). ഈ കണക്കുകൾ അമേരിക്കയിലേതാണെന്നും വ്യക്തിയുടെ രോഗാവസ്ഥയ്ക്കും ചികിത്സയ്ക്കും അനുസരിച്ച് ഫലങ്ങൾ വ്യത്യാസപ്പെടാമെന്നും ഓർക്കണം.

രോഗം നേരത്തേ കണ്ടെത്തുന്നതിലൂടെ ചികിത്സയുടെ സങ്കീർണതകൾ കുറയ്ക്കാനും രോഗിക്കും കുടുംബത്തിനുമുണ്ടാകുന്ന ശാരീരികവും മാനസികവും സാമ്പത്തികവുമായ ആഘാതം പരിമിതപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കാം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്തനാർബുദ പ്രതിരോധം എന്നത് രോഗം തടയുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല; രോഗം കണ്ടെത്തുന്നതിലെ കാലതാമസം കുറയ്ക്കുകയും ഓരോ രോഗിക്കും സമയബന്ധിതവും ഗുണമേന്മയുള്ളതുമായ ചികിത്സ ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതും അതിന്റെ ഭാഗമാണ്.

പിങ്ക് ഒക്ടോബറിന്റെ യഥാർഥ സന്ദേശം ഇതാണ്: "അവബോധം നേരത്തെയുള്ള തിരിച്ചറിവിലേക്ക് നയിക്കണം; തിരിച്ചറിവ് സമയബന്ധിതമായ ചികിത്സയിലേക്കും ചികിത്സ മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിതനിലവാരത്തിലേക്കും നയിക്കണം."

അവബോധം വളർത്താം. ഭയം കുറയ്ക്കാം. നേരത്തേ തിരിച്ചറിയാനും സമയബന്ധിതമായി ചികിത്സ തേടാനും ഓരോരുത്തരെയും പ്രാപ്തരാരാക്കാം.