തല്ലുകൊണ്ട മുഖവുമായി ചെല്ലുമ്പോള്‍ വീട്ടുകാര്‍ ചോദിക്കും, ഇക്കാലത്ത് ഇങ്ങനെ ജീവിക്കണ്ട കാര്യമുണ്ടോ?

കിണറുകുത്തണ ജോലിയായിരുന്നു അച്ഛനുമമ്മയ്ക്കും. റിങ്ങിറക്കുമ്പോള്‍ മണ്ണിടിഞ്ഞു. മണ്ണുതിന്നാണോ വെള്ളം നെഞ്ചില്‍ കേറിയാണോ അവര്‍ മരിച്ചതെന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ രാധയാലോചിക്കാറുണ്ട്. രാധയ്ക്കപ്പോള്‍ 15 വയസ്. റാണിക്ക് 14. പത്തിലെ പരീക്ഷയെഴുതാന്‍ രാധയ്ക്കായില്ല. റാണിയും പിന്നെ സ്‌കൂളില്‍ പോയില്ല. അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേച്ചിയാണ് വീട്ടുപണി എന്ന വരുമാനമാര്‍ഗം തുറന്നത്. മൂന്നു കൊല്ലം എങ്ങനെയൊക്കെയോ കടന്നുപോയി. മുരുകേശന്‍ അന്വേഷിച്ച് വരുന്നത് അപ്പോഴാണ്. അച്ഛന്റെ കൂടെയുള്ള കെട്ടുപണി സഹായി. അയല്‍പക്കകാര്‍ പറഞ്ഞു. ആണ്‍തുണ വേണമെന്ന്. രാധയ്ക്കും റാണിക്കും അതുശരിയെന്നുതോന്നി. അവന്‍  രാധയെ കല്യാണം കഴിച്ചു.

രാധയ്ക്ക് കുട്ടികളുണ്ടായില്ല, പിന്നെ പിന്നെ ചേട്ടനായി കണ്ടയാളുടെ കിടക്കയില്‍ റാണിയും ഭാര്യയായി. അവര്‍ക്ക് അത് ശീലമായി. അയാള്‍ പറയുമ്പോള്‍ രാത്രി അനുസരണയോടെ മുറിയില്‍ കേറാനും അയാള്‍ പറഞ്ഞാല്‍ മാറിനില്‍ക്കാനും അവര്‍ പഠിച്ചു. റാണിക്കും കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടായില്ല. കുടിച്ചുവന്ന് ഇടിയും വഴക്കും ഇറക്കിവിടലും. ആണ്‍തുണ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞവരൊക്കെ കാഴ്ചക്കാരായി. അല്ലെങ്കിലും സഹായം വേണ്ടിടത്ത് ഉപദേശികളുണ്ടാവില്ലല്ലോ.

അന്നൊക്കെ തല്ലുകൊണ്ടു വീങ്ങിയ മുഖവുമായി വീടുപണിക്കു ചെല്ലുമ്പോള്‍ അവിടത്തുകാര്‍ പറയും. ഈ കാലത്തും ഇങ്ങനെ ജീവിക്കണ്ട കാര്യമുണ്ടോ? പോലീസിലൊന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ പോരേ? റാണിയുടെ തലയില്‍ ബക്കറ്റെടുത്ത് അടിച്ച ദിവസം അവര്‍ പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ പോയി പറഞ്ഞു. കേസായാല്‍ മുരുകേശന്‍ ജയിലില്‍ പോകുമെന്നറിഞ്ഞതോടെ തിരിച്ചുവന്നു. പിന്നെ ഒരാഴ്ച അതിന്റെ പേരിലായിരുന്നു ഉപദ്രവം.
എത്രയടിച്ചാലും രാത്രിയുറങ്ങാന്‍ അവരിലൊരാള്‍ വേണമായിരുന്നു അയാള്‍ക്ക്. അയാള്‍ കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോള്‍, പാവാട മുകളിലേക്ക് ചുരുട്ടുമ്പോള്‍, പലയിടത്തും അമര്‍ത്തുമ്പോള്‍.... അതായിരുന്നു ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നരകം-രാധയോര്‍ത്തെടുക്കുമ്പോള്‍ ബസ് വാളയാര്‍ കഴിഞ്ഞു.

ചൂടുള്ള കാറ്റ് മുഖത്ത് കൊണ്ടപ്പോള്‍ അയാളുടെ കണ്ണീര് തോളില്‍ വീണത് രാധയോര്‍ത്തു. വായ്പ്പുണിന് ചികിത്സക്കുപോയതാണ്.... പരിശോധിച്ചപ്പോള്‍ കാന്‍സര്‍. തൊണ്ടയില്‍, തൊലിയില്‍... സമയം അധികമെടുത്തില്ല ആറാം മാസം അയാള്‍ മരിച്ചു. നാട്ടുകാരെല്ലാം പോയപ്പോള്‍ റാണിയും രാധയും നിവര്‍ന്നുകിടന്നു. അവര്‍ പരസ്പരം നോക്കി, അടക്കി ചിരിച്ചു, കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.... കാലങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ശരീരത്തോട് അറപ്പുതോന്നാതെ സുഖമായി ഉറങ്ങി. ചടങ്ങുകള്‍ കഴിഞ്ഞ് അവര്‍ ആദ്യം ചെയ്തത് അയാള്‍ക്കൊപ്പം നിന്ന വീടൊഴിയുകയായിരുന്നു. കുറേ ദൂരേ ഒരുമുറിയും അടുക്കളയും മാത്രമുള്ള വീട്ടിലേക്കാണ് മാറിയത്. അന്ന് അവര്‍ ഒരുമിച്ച് അടുത്തുള്ള അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവത്തിന് ഗാനമേളക്കുപോയി. പിന്നെ പിന്നെ കുറേ സ്ഥലങ്ങള്‍ കണ്ടു, പൂരങ്ങള് കണ്ടു....
ചിന്തകളുടെ വഴി നീളുമ്പോള്‍ യാത്രയുടെ വഴി തീര്‍ന്നു.

കോയമ്പത്തൂരിലെ ബസിലെ കണ്ടക്ടര്‍ ഇറങ്ങാനായെന്ന് പറഞ്ഞു ശിവന്റെ. വലിയ പ്രതിമ കാണാനാണ് ആദ്യം പോയത്. മലകളും മേഘങ്ങളും ആദിയോഗിയുടെ പ്രതിമയും കണ്ടങ്ങനെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍  മനസിന് പഞ്ഞിക്കെട്ടിനോളം ഭാരം കുറയുന്നത് അവരറിഞ്ഞു. അപ്പുറത്ത് ഭാര്യയും ഭര്‍ത്താവും പറയുന്നത് കേട്ടു. പഴനിക്കുള്ള ബസ് ഉടനെ വരുമെന്ന്. എന്നാല്‍ പിന്നെ പഴനിക്കു പോകാമെന്നായി തീരുമാനം.

ബസ് പഴനിയിലെത്തിയെന്നറിയാന്‍ വല്യ പ്രയാസമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. മലമുകളിലെ അമ്പലം ദൂരെനിന്നേകണ്ടു. ബസിറങ്ങി, ദര്‍ശനത്തിനായെത്തി... രാത്രി അമ്പലമടയ്ക്കും വരെ ഭസ്മത്തിന്റെ മണമുള്ള കാറ്റുവന്ന് അവരെ തൊട്ടു. രണ്ടുപേരും കൈപിടിച്ച് താഴെക്കുനോക്കിയപ്പോള്‍ വീട്ടകങ്ങളിലെ വിളക്കുകള്‍ കാണാദൂരം വരെ നീണ്ടു. അതും കണ്ട് അവരങ്ങനെ നിന്നു.  

കുറേ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ വരുന്ന പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് രാജകുമാരിയാണെന്ന് സ്വയം തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍ സമാധാനത്തിന്‍േറത് മാത്രമാണ്. അല്ലെങ്കിലും കുറച്ച് സമാധാനം തോന്നുന്ന നേരത്ത് അതില്ലാതാക്കാന്‍ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ വരുമല്ലോ-ഫോണടിച്ചു, പൂര്‍ണിമയാണ്.
ആ ചേച്ചി... റാണി വിളികേട്ടു.
മറ്റന്നാള്‍ രാവിലെ തന്നെ വരണേ... വിരുന്നുകാര് ഉച്ചയ്ക്ക് എത്തും...
വരാം ചേച്ചി.... 
പൂര്‍ണിമ അപ്പോള്‍ തന്നെ ഗ്രൂപ്പില്‍ മെസേജിട്ടു. മറ്റന്നാള്‍ രാജകുമാരിമാര് വരും ഉറപ്പു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... അപ്പോള്‍ രാധയും റാണിയും പഴനിയുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ നടക്കുകയായിരുന്നു. സമാധാനം അനുഭവിക്കുന്ന രാജകുമാരിമാരായി...

Key Points:

• Two housemaids, Radha and Rani, face numerous hardships in their lives.
• They find a unique way to cope with their daily struggles.
• The story highlights their resilience and search for happiness.
• It explores themes of friendship, family, and overcoming adversity.