ആ കഥാപാത്രം വേട്ടയാടുന്നു, വീട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണ്, അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണണം-കലാഭവൻ മണി അന്ന് പറഞ്ഞു

ക്ലൈമാക്സ് ഫൈറ്റ് ഷൂട്ട് ചെയ്ത ദിവസം രാത്രി മണി ത്യാഗരാജന്റെ മുറിയിലെത്തി. പതിവു പൊട്ടിച്ചിരി അപ്പോഴുണ്ടായിരുന്നില്ല. സങ്കടം കലർന്ന ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെയിരുന്ന മണിയോട് ത്യാഗരാജൻ ചോദിച്ചു. 'എന്തുപറ്റിയെടാ ?' 'ഒന്നുമില്ല മാസ്റ്റർ, എന്തോ ആ കഥാപാത്രം എന്നെ വല്ലാതെ വേട്ടയാടുന്നു. ഞാനിന്ന് വീട്ടിലേക്ക് പോകുകയാണ്.അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണണം.' വേദനയോടെ മണി പറഞ്ഞു. ആ രാത്രി തന്നെ ചാലക്കുടിയിലേക്ക് പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു. മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാണ് പിന്നീട് ത്യാഗരാജൻ മണിയെ കാണുന്നത്. ഷൂട്ടിങ് കഴിഞ്ഞ് ആ രാത്രിയിലും മണിവന്നു. ചോദിക്കാതെ തന്നെ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ പല ദുരിതപർവങ്ങളും ത്യാഗരാജന് മുന്നിൽ മണി തുറന്നുപറഞ്ഞു. 

ദാരിദ്ര്യം പോലെ സാഹസികതയും കുട്ടിക്കാലത്തേ മണിയുടെ കൂടപ്പിറപ്പായിരുന്നു. 'ശരപഞ്ജര'ത്തിലെ ഈ ധൈര്യം എന്റെ കൂടപ്പിറപ്പാണെന്ന ജയന്റെ ഡയലോഗ് അക്കാലത്ത് മണി പലവട്ടം പറഞ്ഞു നടന്നതാണ്. പോലീസിൽ ചേരാനുള്ള ആഗ്രഹമാണ് മണിയെ എൻ സി സി യിലെത്തിച്ചത്. സ്കൂളിലെ മികച്ച എൻസിസി കേഡറ്റായിരുന്നിട്ടും പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ കടന്നുപോവാത്തത് കാരണം മണി പൊലീസിൽ എത്തിയില്ല. പക്ഷേ, സാഹസികത അപ്പോഴും കൂട്ടിനുണ്ടായിരുന്നു. ചാലക്കുടി ഗവൺമെന്റ് ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഇരുമ്പഴികളുള്ള ഇരുട്ട് മുറിയിൽ കിടക്കുന്ന പേയിളകിയ മനുഷ്യന്റെ അലർച്ച കുട്ടിക്കാലത്തേ മണിയിൽ വേദന പടർത്തിയിരുന്നു. ആ അനുഭവവും പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചാണ് മണി രാത്രി ത്യാഗരാജന്റെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങിയത്.

മലയാളം കടന്ന് മറുഭാഷാ ചിത്രങ്ങളിലും കലാഭവൻ മണി പ്രശസ്തനായി. ഫൈറ്റ് ചിത്രീകരണമുണ്ടാകുമ്പോൾ പലപ്പോഴും ത്യാഗരാജനും മണിയും സംഗമിച്ചു. പിന്നീട് കുറെ നാളത്തേക്ക് മണിയുടെ ഒരു വിവരവും ഉണ്ടായില്ല. ഒരു രാത്രി മണിയുടെ ഫോൺ വന്നു. 'മാഷേ... ഞാൻ ചെന്നൈ യിലുണ്ട്.' വലിയ സന്തോഷത്തോടെ കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു. വൈകാതെ കാണാം എന്ന് പറഞ്ഞാണ് മണി ഫോൺ വെച്ചത്. മലയാളത്തിലും തമിഴിലും തെലുങ്കിലുമൊക്കെയായി മണി നിറഞ്ഞാടുകയായിരുന്നു അക്കാലം. അധികനാളുകൾ കടന്നുപോയില്ല. ഒരു രാത്രി മകൻ രവി 
ആ വിവരം ത്യാഗരാജനെ അറിയിച്ചു. 'മണിച്ചേട്ടൻ പോയി.'

എങ്ങനെ എന്നുപോലും ചോദിക്കാനാവാതെ അമ്പരന്നുപോയ ത്യാഗരാജന്റെ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോൾ മിന്നിമറഞ്ഞത് പേയിളകി ഫൈറ്റ് ചെയ്യുന്ന മണിയുടെ രൂപമായിരുന്നു. ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട ആ രാത്രിയിൽ മണിയുടെ ഓർമ്മകൾ ത്യാഗരാജനെ വേദനിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോഴും മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ഒരു പൊട്ടിച്ചിരി ഒഴുകിവരുന്നുണ്ടെന്ന് ത്യാഗരാജന് തോന്നി.