ജെൻസികളെല്ലാം കുഴപ്പക്കാരാണോ? അതോ അവരെ വിലയിരുത്തുന്നവരോ? ശരിക്കും ജെൻസി കൈവിട്ടുപോയോ?

ഞങ്ങളുടെ കാലത്ത് പിള്ളേരെക്കുറിച്ച് വലിയ പരാതിയൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കാരണം അന്നത്തെ പിള്ളേരുടെ തെറ്റുകൾ പെരുപ്പിച്ച് കാട്ടാൻ ഇന്റർനെറ്റോ സോഷ്യൽ മീഡിയയോ ഇല്ലായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ കുട്ടി ഒരു തെറ്റ് ചെയ്താൽ വീഡിയോ എടുക്കാം. വീഡിയോ റീൽ ആക്കാം. റീൽ വൈറലാക്കാം. പിന്നെ നാലുപേർക്ക് കൂടിയിരുന്ന് ചർച്ച ചെയ്യാം. അഞ്ചാമൻ ഒരു തീരുമാനം പറയും:'ഈ ജെൻസികൾ കൈവിട്ടു പോയി!'എന്തിനാണ് പോയതെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ആർക്കും അറിയില്ല.

ഒരു പയ്യൻ രാത്രി രണ്ട് മണിവരെ മൊബൈൽ നോക്കി.
ജെൻസി കൈവിട്ടു പോയി.
ഒരു പെൺകുട്ടി അച്ഛനോട് 'എനിക്ക് എന്റെ തീരുമാനമെടുക്കണം' എന്നു പറഞ്ഞു.
ജെൻസി കൈവിട്ടുപോയി.
ഒരു കുട്ടി ജോലി മാറി.
ജെൻസി കൈവിട്ടു പോയി.
ഒരു കുട്ടി കല്യാണം കഴിക്കാൻ വൈകി.
ജെൻസി കൈവിട്ടു പോയി.
ഒരാൾ കല്യാണം കഴിക്കാനേ തയ്യാറായില്ല.
ജെൻസി കൈവിട്ടു പോയി പോയി!
ഇത്രയും തവണ പോയിട്ടും ജെൻസി എവിടേക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് ആരും അന്വേഷിക്കുന്നില്ല.

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഒരു കുട്ടി തെറ്റ് ചെയ്താൽ ആദ്യം അന്വേഷിക്കുന്നത് കുട്ടിയുടെ പേര്, വയസ്സ്, ജോലി എന്നിവയല്ല.'ഏത് ജെൻസിയാ?'അതോടെ കേസ് തീർന്നു. ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾക്ക് ഒരു പരാതിയുണ്ട്. ഞങ്ങളെല്ലാവരെയും ഒരുമിച്ച് പ്രതികളാക്കരുത്! ഒരു വീട്ടിലെ കുട്ടി വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടിയാൽ അടുത്ത ദിവസം കുടുംബ വാട്ട്‌സ്ആപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ മെസേജ് വരും:'ഇന്നത്തെ തലമുറയുടെ സംസ്‌കാരം ഇതാണ്.'

അല്ല മാഷേ. ആ വീട്ടിലെ ആ കുട്ടിയാണ് ഒളിച്ചോടിയത്.ബാക്കി പത്ത് കോടി കുട്ടികൾ വീട്ടിൽ തന്നെയുണ്ട്.അവരെന്ത് ചെയ്തു? ചിലർ ഓൺലൈൻ ക്ലാസിലാണ്. ചിലർ പരീക്ഷയ്ക്ക് പഠിക്കുകയാണ്. ചിലർ ജോലിക്ക് പോകുകയാണ്. ചിലർ അമ്മയെ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകുകയാണ്. ചിലർ അച്ഛന്റെ മരുന്ന് വാങ്ങുകയാണ്. അവരൊന്നും ന്യൂസിൽ വരില്ല. കാരണം 'കുട്ടി നന്നായി പെരുമാറി' എന്ന വാർത്തയ്ക്ക് റീച്ച് കുറവാണ്.'കുട്ടി പ്രശ്‌നമുണ്ടാക്കി' എന് വാർത്തയ്ക്കാണ് ലൈക്കും ഷെയറും കൂടുതലുള്ളത്. അതാണ് ഇന്നത്തെ സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ ഒരു ചെറിയ പ്രശ്‌നം. നല്ല കുട്ടികൾക്ക് ലൈക്ക് കിട്ടാറില്ല. ചീത്ത കുട്ടികൾക്ക് ലക്ഷം വ്യൂസ് കിട്ടും. അതിനുശേഷം നമ്മൾ ആ വീഡിയോ കണ്ട് മുഴുവൻ തലമുറയെയും വിലയിരുത്തും. കാരണം നമുക്ക് തലമുറയെ കുറ്റം പറയുന്നതാണ് എളുപ്പം.

ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾക്ക് ക്ഷമയില്ലെന്നാണ് അടുത്ത പരാതി. ശരി. പക്ഷേ ഒരു ചോദ്യം. നമ്മൾ അവരുടെ ക്ഷമ എത്രത്തോളം പരീക്ഷിച്ചു?

'പെട്ടെന്ന് വാ.'
'പെട്ടെന്ന് കഴിക്ക്.'
'പെട്ടെന്ന് പഠിക്ക്.'
'പെട്ടെന്ന് ജോലി കിട്ടണം.'
'പെട്ടെന്ന് കല്യാണം കഴിക്കണം.'
'പെട്ടെന്ന് വീട് വാങ്ങണം.'
'പെട്ടെന്ന് സെറ്റിൽ ആകണം.'

എല്ലാം പെട്ടെന്ന്.

പിന്നെ കുട്ടിക്ക് ക്ഷമയില്ലെന്ന് പരാതി!

കുട്ടി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ അഞ്ച് മിനിറ്റ് എടുത്താൽ അമ്മ പറയും:

'എത്ര നേരമെടുക്കും?'

അവൻ മൊബൈലിൽ അഞ്ച് മിനിറ്റ് നോക്കിയാൽ:

'ഈ മൊബൈൽ മാറ്റിവെക്കാൻ എത്ര നേരമെടുക്കും?'

കുട്ടി ചോദിക്കും:

'അമ്മേ, അഞ്ചു മിനിറ്റ് മുമ്പ് നീയല്ലേ പറഞ്ഞത് പെട്ടെന്ന് കഴിക്കണമെന്ന്?'

അമ്മ പറയും:

'അത് വേറെ കാര്യം.'

മാതാപിതാക്കളുടെ ലോകത്ത് 'വേറെ കാര്യം' എന്നൊരു വലിയ ഭരണഘടനയുണ്ട്.അതിൽ എല്ലാ നിയമങ്ങളും കുട്ടികൾക്കാണ് ബാധകം.

കുട്ടിയോട് പറയും:

'മൊബൈൽ നോക്കരുത്.'

അച്ഛൻ സോഫയിൽ കിടന്ന് മൊബൈലിൽ ക്രിക്കറ്റ് സ്‌കോർ നോക്കും.

കുട്ടിയോട് പറയും:

'പുറത്ത് പോയി കളിക്ക്.'

അച്ഛൻ ടി.വിക്ക് മുന്നിൽ ഇരുന്ന് റിമോട്ട് പോലും എടുക്കാൻ മടിക്കും.

കുട്ടിയോട് പറയും:

'പണം സൂക്ഷിച്ച് ചെലവാക്കണം.'

അമ്മ ഓൺലൈൻ ഷോപ്പിങ് കാർട്ടിൽ 'Buy Now' അമർത്തും.

കുട്ടിയോട് പറയും:

'കള്ളം പറയരുത്.'

അപ്പോൾ ഫോൺ വരും.

അച്ഛൻ കുട്ടിയോട് പറയും:

'ഞാൻ വീട്ടിലില്ലെന്ന് പറഞ്ഞേക്കൂ.'

കുട്ടി അവിടെ നിന്നുതന്നെ മനസ്സിലാക്കും.

'അച്ഛാ, നിങ്ങളുടെ Generation Gap-ന്റെ തെളിവ് ഞാൻ തന്നെയല്ലേ?'

സത്യത്തിൽ ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾക്കും ഒരുപാട് പ്രശ്‌നങ്ങളുണ്ട്.പക്ഷേ നമ്മളെക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രശ്‌നമുള്ളവരാണെന്ന് പറയാൻ തെളിവില്ല.അവർ നമ്മളെക്കാൾ കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ തുറന്ന് പറയുന്നവരാണ്.

നമ്മൾ പലതും ഉള്ളിൽ വെച്ചിരുന്നു. അവർ സ്റ്റാറ്റസിൽ ഇടും. അതാണ് വ്യത്യാസം. നമ്മൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നാൽ അയൽവീട്ടിൽ പോയി പറയും. അവർക്ക് ദേഷ്യം വന്നാൽ Instagram Story. നമ്മൾ പ്രണയിച്ചാൽ കത്ത്. അവർ പ്രണയിച്ചാൽ 'Seen 11:47 PM.'നമ്മൾക്ക് ബ്രേക്ക് അപ്പ് ഉണ്ടായാൽ കൂട്ടുകാരന്റെ തോളിൽ കരയും. അവർക്ക് ബ്രേക്ക് അപ്പ് ഉണ്ടായാൽ Spotify playlist ഉണ്ടാക്കും. കാലം മാറിയതാണ്. മനുഷ്യൻ മുഴുവൻ മാറിയിട്ടില്ല. പിന്നെ ചില കുട്ടികൾ ശരിക്കും പ്രശ്‌നക്കാരാണ്. അത് പറയാതിരിക്കാനും പറ്റില്ല. അച്ചടക്കമില്ലാത്തവർ ഉണ്ട്. ഉത്തരവാദിത്തമില്ലാത്തവർ ഉണ്ട്. മുതിർന്നവരെ ബഹുമാനിക്കാത്തവർ ഉണ്ട്. പണം പാഴാക്കുന്നവർ ഉണ്ട്. പക്ഷേ അതിന് പിന്നിൽ ചിലപ്പോൾ 'ജെൻസി'യേക്കാൾ 'പാരന്റിംഗ്' ആയിരിക്കാം.

കുട്ടി കരഞ്ഞപ്പോൾ ഉടൻ ഫോൺ കൊടുത്തു. കുട്ടി വാശിപിടിച്ചപ്പോൾ ഉടൻ ആവശ്യം സാധിച്ചുകൊടുത്തു. കുട്ടി പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ അവനെ വീഴാൻ അനുവദിച്ചില്ല. കുട്ടിക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം വാങ്ങിക്കൊടുത്തു. പക്ഷേ വേണ്ടാത്തത് 'വേണ്ട' എന്ന് പറഞ്ഞില്ല. പിന്നെ കുട്ടി വളർന്നപ്പോൾ ചോദിച്ചു:'ഇവന് എന്താ ഒരു ക്ഷമയുമില്ലാത്തത്?'അത് കേട്ട് കുട്ടി പറയില്ലേ:'അച്ഛാ, ക്ഷമയില്ലാത്തതിന്റെ ഫാസ്റ്റ് ഡെലിവറി നിങ്ങൾ തന്നെയല്ലേ?'ഇതാണ് ഏറ്റവും വലിയ തമാശ. കുട്ടികളെ വളർത്താൻ നമ്മൾ ഒരു പൈസയും കുറയ്ക്കില്ല.

സ്‌കൂൾ, ട്യൂഷൻ, കോച്ചിങ്, സ്‌പോർട്‌സ്, മ്യൂസിക്, ഡാൻസ്, പിയാനോ, റോബോട്ടിക്‌സ്, എ.ഐ, എല്ലാം പഠിപ്പിക്കും.പക്ഷേ ഒരു കാര്യം പഠിപ്പിക്കാൻ മറക്കും.'ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം നമുക്ക് കിട്ടണമെന്നില്ല.'അത് പഠിപ്പിക്കാൻ ഒരു ട്യൂഷൻ സെന്ററും ഇല്ല.അവിടെ മാതാപിതാക്കളാണ് അധ്യാപകർ.അതിനാൽ അടുത്ത തവണ ആരെങ്കിലും പറയും:'ഈ ജെൻസി കൈവിട്ടു പോയി!'ഒന്ന് ചോദിച്ചുനോക്കണം.'എവിടേക്കാണ് പോയത്?'ഒരുപക്ഷേ മറുപടി വരും:'അറിയില്ല.'അപ്പോൾ പറയാം:'പോയിട്ടില്ല. ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ട്. നമുക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത രീതിയിൽ ജീവിക്കുന്നുവെന്നേയുള്ളൂ.'അതിൽ കുറച്ച് തെറ്റുണ്ടാകാം. കുറച്ച് നമ്മുടെ തെറ്റുമുണ്ടാകാം. കുറച്ച് കാലത്തിന്റെ മാറ്റവുമുണ്ടാകാം. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പ്. ഒരു ജെൻസിയെ മുഴുവൻ കുറ്റക്കാരാക്കാൻ ഒരു കുട്ടിയുടെ വീഡിയോ മാത്രം മതിയെങ്കിൽ, ഒരു ജെൻസിയെ മുഴുവൻ നല്ലവരാക്കാനും ഒരു കുട്ടിയുടെ നല്ല പ്രവൃത്തി മതിയാകണം.പക്ഷേ അതൊന്നും വൈറലാകില്ല.കാരണം...'ജെൻസി നന്നായി പെരുമാറി' എന്ന തലക്കെട്ടിനേക്കാൾ'ജെൻസി വീണ്ടും കുഴപ്പത്തിൽ' എന്ന തലക്കെട്ടിനാണ് നമ്മുടെ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ റീച്ച് കൂടുതലുള്ളത്!

ജെൻസിയെ ഒന്ന് കുറ്റം പറയാതിരുന്നാലോ?

ജെൻസിയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ നമ്മൾ മറന്നുപോകുന്ന ചില നല്ല കാര്യങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവർക്ക് എല്ലാം ഉടൻ വേണമെന്നുണ്ടെങ്കിലും, തങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് സഹിച്ച് ജീവിക്കണമെന്നില്ല എന്നൊരു ധൈര്യമുണ്ട്. പഴയ തലമുറ ചോദ്യം ചെയ്യാതെ സ്വീകരിച്ച പല കാര്യങ്ങളും ഇവർ ചോദ്യം ചെയ്യും. ജോലി ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ മാറ്റും; മാനസിക സമാധാനം ഇല്ലെങ്കിൽ ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറിനിൽക്കും; 'ആളുകൾ എന്തുപറയും?' എന്ന ചോദ്യത്തിന് 'ആളുകൾ പറഞ്ഞോട്ടെ' എന്ന മറുപടി നൽകും.

ടെക്‌നോളജി ഇവരുടെ കൈയിലെ കളിപ്പാട്ടം മാത്രമല്ല, പഠനത്തിന്റെയും അറിവിന്റെയും ഉപകരണവുമാണ്. ലോകത്തിന്റെ മറുവശത്തുള്ള ഒരു കോഴ്‌സ് വീട്ടിലിരുന്ന് പഠിക്കാനും, പുതിയ കഴിവുകൾ സ്വയം പരിശീലിക്കാനും, ലോകവിവരങ്ങളിലേക്ക് നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ എത്താനും ഇവർക്ക് കഴിയും.

പുതിയ സംരംഭങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നതിലും, പുതിയ തൊഴിൽമേഖലകൾ പരീക്ഷിക്കുന്നതിലും, സ്ത്രീ-പുരുഷ സമത്വം പോലുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ തുറന്നുപറയുന്നതിലും ഈ തലമുറ കൂടുതൽ ധൈര്യം കാണിക്കുന്നു. പരാജയത്തെക്കുറിച്ചും മാനസിക സമ്മർദത്തെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കാൻ അവർ തയ്യാറാണ്.എല്ലാ ജെൻസിയും മികച്ചവരാണെന്നല്ല. പക്ഷേ ചിലരുടെ തെറ്റുകൾ കൊണ്ട് എല്ലാവരെയും അളക്കുന്നത് നീതിയുമല്ല. ഒടുവിൽ, നമ്മൾ ഓർക്കേണ്ടത് ഇത്രമാത്രം:നമ്മുടെ കാലത്ത് പിള്ളേർ നമ്മളെപ്പോലെയാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു. ഇവരുടെ കാലത്ത് പിള്ളേർ അവരുടേതായിരിക്കാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അതാണ് വ്യത്യാസം