സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ ഉദയത്തിനും പതനത്തിനും കാരണമായി; പല്ലൊടിക്കുന്ന കാട്ടുപുല്ല് ലോകം കീഴടക്കിയ കഥ

ഏകദേശം ഒൻപതിനായിരം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, ഇന്നത്തെ മെക്‌സിക്കോയിലെ ബാൽസാസ് നദീതടത്തിലൂടെ ഒരുകൂട്ടം മനുഷ്യർ അലഞ്ഞുതിരിയുകയായിരുന്നു. വിശപ്പകറ്റാൻ പലതും പരീക്ഷിക്കുന്നതിനിടയിൽ, അതിലൊരാളുടെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടത് തീരെ ആകർഷകമല്ലാത്ത ഒരു കാട്ടുപുല്ലാണ്. വിരൽനഖത്തേക്കാൾ ചെറിയ, കല്ലുപോലെ കട്ടിയുള്ള വിത്തുകളായിരുന്നു അതിനുണ്ടായിരുന്നത്. കടിച്ചാൽ പല്ലൊടിയുന്ന ആ വിത്തുകൾ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ആരും ഉപേക്ഷിച്ചുപോകുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവർ അത് ഉപേക്ഷിച്ചില്ല, അതിൽനിന്ന് താരതമ്യേന വലിയ വിത്തുകൾ നോക്കി പെറുക്കിയെടുത്ത് വീണ്ടും മണ്ണിൽ നട്ടു.

വർഷങ്ങൾ പലത് കഴിഞ്ഞു. തലമുറകൾ കൈമാറിവന്ന ആ വിത്തുകൾക്ക് അത്ഭുതകരമായ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. കല്ലുപോലെയുള്ള പുറന്തോട് മാറി, അതൊരു മൃദുവായ വലിയ കതിരായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. 'ടിയോസിന്റേ' എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ കാട്ടുപുല്ലാണ് ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന ചോളമായി മാറിയത്! 'ആർട്ടിഫിഷ്യൽ സെലക്ഷൻ' (കൃത്രിമ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്) എന്ന ശാസ്ത്രീയ പ്രക്രിയയാണ് ഇവിടെ സംഭവിച്ചത്. മനുഷ്യർ തങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ ഗുണങ്ങളുള്ള സസ്യങ്ങളെയും മൃഗങ്ങളെയും പ്രത്യേകം തിരഞ്ഞെടുത്ത്, തലമുറകളോളം പ്രജനനം നടത്തുന്ന രീതിയാണിത്. അങ്ങനെ വളരെ ലളിതമായി ആരംഭിച്ച ആ കാർഷിക വിപ്ലവം പിന്നീട് വൻ സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ ഉദയത്തിനും പതനത്തിനും വരെ കാരണമായി മാറി.

മായൻ നാഗരികത പൂർണ്ണമായും ഈ പുതിയ വിളയെ ആശ്രയിച്ചാണ് വളർന്നത്. 'പോപോൾ വൂ' എന്ന അവരുടെ പുണ്യഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത് ദൈവങ്ങൾ ആദ്യം മണ്ണുകൊണ്ടും പിന്നീട് തടികൊണ്ടും മനുഷ്യനെ നിർമ്മിക്കാൻ നോക്കി പരാജയപ്പെട്ടെന്നും, ഒടുവിൽ ചോളം അരച്ച് വെള്ളത്തിൽ കുഴച്ചാണ് മനുഷ്യന് ജീവൻ നൽകിയതെന്നുമാണ്. അവർക്കത് വെറുമൊരു ഭക്ഷണമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ജീവന്റെ അടിസ്ഥാനമായിരുന്നു.

പിന്നീടുവന്ന ആസ്ടെക് ജനത 'ചിനമ്പാസ്' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന, തടാകങ്ങളിലെ ഒഴുകുന്ന കൃത്രിമ തോട്ടങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച് ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളെ തീറ്റിപ്പോറ്റി. 'ത്രീ സിസ്റ്റേഴ്‌സ്' എന്ന ഗംഭീര കാർഷിക രീതിയും അവർ കണ്ടെത്തി. ചോളം, ബീൻസ്, മത്തങ്ങ എന്നിവ ഒരേ തടത്തിൽ ഒരുമിച്ച് വളർത്തുന്ന രീതിയാണിത്. ചോളത്തിന്റെ തണ്ട് ബീൻസിന് പടരാൻ സഹായിക്കുമ്പോൾ, ബീൻസിന്റെ വേരുകൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽനിന്ന് നൈട്രജൻ വലിച്ചെടുത്ത് മണ്ണിലേക്ക് നൽകുന്നു. അതേസമയം, നിലത്ത് പടർന്നു വളരുന്ന മത്തങ്ങയുടെ വലിയ ഇലകൾ മണ്ണിലെ ഈർപ്പം നിലനിർത്തുകയും കളകൾ വളരുന്നത് തടയുകയും ചെയ്തു. പ്രകൃതിയെ തൊട്ടറിഞ്ഞുള്ള തികച്ചും ശാസ്ത്രീയമായ കൃഷിരീതിയായിരുന്നു അത്.

കാലം മുന്നോട്ട് പോയി. പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ക്രിസ്റ്റഫർ കൊളംബസ് അമേരിക്കയിൽ എത്തിയതോടെ ഈ സ്വർണ്ണവിത്തുകൾ കടൽകടന്ന് യൂറോപ്പിലേക്കും അവിടെനിന്ന് ലോകമെമ്പാടും വ്യാപിച്ചു. ഏത് കാലാവസ്ഥയിലും മികച്ച വിളവ് നൽകുന്ന ഈ ചെടി പാവപ്പെട്ടവരുടെ വിശപ്പകറ്റി.

എന്നാൽ പെട്ടെന്നാണ് ആ ദുരന്തം സംഭവിച്ചത്! ചോളം പ്രധാന ഭക്ഷണമാക്കിയ യൂറോപ്പിലെ പാവപ്പെട്ട ജനലക്ഷങ്ങൾക്ക് അജ്ഞാത രോഗം പിടിപെട്ടു. സൂര്യപ്രകാശമേൽക്കുമ്പോൾ തൊലി വിണ്ടുകീറി ഉരിഞ്ഞുപോവുകയും, വയറിളക്കവും ബുദ്ധിഭ്രമവും മുതൽ അതിദാരുണമായ മരണം വരെ സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. ശാപമെന്നപോലെ പടർന്നുപിടിച്ച 'പെല്ലാഗ്ര' എന്ന ഈ രോഗത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കാരണം കണ്ടെത്താൻ പിന്നീട് നൂറ്റാണ്ടുകൾ വേണ്ടിവന്നു. ശരീരത്തിൽ വിറ്റാമിൻ ബി3 (നിയാസിൻ) കുറയുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ഗുരുതരമായ പോഷകാഹാരക്കുറവായിരുന്നു കാരണം.

അമേരിക്കൻ തദ്ദേശീയർ തലമുറകളായി ചെയ്തുവന്നിരുന്ന ചെറിയ കാര്യം യൂറോപ്പുകാർ വിട്ടുപോയതാണ് ഈ ദുരന്തത്തിന് വഴിവെച്ചത്. അമേരിക്കക്കാർ ചോളം പാകം ചെയ്യുന്നതിന് മുൻപ് 'നിക്സ്റ്റമാലൈസേഷൻ' എന്ന പ്രക്രിയ ചെയ്തിരുന്നു. ചോളം ക്ഷാരഗുണമുള്ള ചുണ്ണാമ്പുവെള്ളത്തിൽ കുതിർത്തുവെച്ച് വേവിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. ഇത് ചോളത്തിലുള്ള നിയാസിൻ മനുഷ്യശരീരത്തിന് വലിച്ചെടുക്കാൻ പാകത്തിലാക്കുന്നു. ഇത് ചെയ്യാതെ കഴിച്ചതാണ് യൂറോപ്പുകാരെ കൂട്ടമരണത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടോടെ ഗവേഷകർ ഈ ചെടിയുടെ തലവര ഒന്നുകൂടി മാറ്റി. 'ഹൈബ്രിഡൈസേഷൻ' സാങ്കേതികവിദ്യയിലൂടെ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ രണ്ടിനം ചോളങ്ങളെ തമ്മിൽ സംയോജിപ്പിച്ച് പുതിയ തലമുറയെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഇതിലൂടെ ജനിക്കുന്ന പുതിയ ഇനങ്ങൾക്ക് മാതൃസസ്യങ്ങളേക്കാൾ കൂടുതൽ കരുത്തും ഉയർന്ന വിളവും ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഭാസത്തെ 'ഹൈബ്രിഡ് വിഗർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. വിളവ് പലമടങ്ങ് കുതിച്ചുയർന്നതോടെ ഇത് കർഷകർക്ക് അനുഗ്രഹമായി തോന്നി.

എന്നാൽ അതിൽ വലിയ കെണിയുണ്ടായിരുന്നു. ഈ ഹൈബ്രിഡ് ചോളത്തിൽനിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വിത്തുകൾ അടുത്തതവണ നട്ടാൽ പഴയതുപോലെ വിളവ് ലഭിക്കില്ല. അതോടെ കർഷകർക്ക് സ്വന്തമായി വിത്ത് സൂക്ഷിച്ചുവെക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ വന്നു. ഓരോ വർഷവും പുതിയ വിത്തുകൾക്കായി വൻകിട സീഡ് കമ്പനികളെ ആശ്രയിക്കാൻ അവർ നിർബന്ധിതരായി.

ഗവൺമെന്റ് സബ്സിഡികൾ കൂടി ലഭിച്ചതോടെ അമേരിക്കയിലുടനീളം 'മോണോ കൾച്ചർ' എന്ന രീതി സർവ്വവ്യാപിയായി. ആയിരക്കണക്കിന് ഏക്കർ ഭൂമിയിൽ മറ്റ് സസ്യങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ, ജനിതകമായി ഒരേപോലെയുള്ള ഒരേയൊരു വിള മാത്രം കൃഷിചെയ്യുന്ന രീതിയാണിത്. ജനിതക വൈവിധ്യം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, 1970-ൽ പടർന്നുപിടിച്ച 'സതേൺ കോൺ ലീഫ് ബ്ലൈറ്റ്' എന്ന ഫംഗസ് രോഗം ഒറ്റയടിക്ക് 15 ശതമാനം കൃഷിയാണ് നശിപ്പിച്ചത്.

ഇത്രയധികം പ്രതിസന്ധികൾക്കിടയിലും ലോകത്ത് ഇന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉൽപാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന വിള ഇതാണ്. എന്നാൽ നമ്മൾ നേരിട്ട് കഴിക്കുന്നത് ഇതിന്റെ വളരെ ചെറിയ ശതമാനം മാത്രമാണ്. ബാക്കിയുള്ളവ വാഹനങ്ങൾക്കുള്ള ഇന്ധനമായും, മൃഗങ്ങൾക്കുള്ള തീറ്റയായും, സൂപ്പർമാർക്കറ്റുകളിലെ പാക്കിംഗ് വസ്തുക്കളായുമൊക്കെ രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.

അതിലും വലിയൊരു സത്യമുണ്ട്. ഇന്ന് വിപണിയിൽ ലഭിക്കുന്ന ബ്രെഡ്, സോസ്, പാക്കറ്റ് ഭക്ഷണങ്ങൾ, ശീതളപാനീയങ്ങൾ തുടങ്ങി മിക്കവാറും എല്ലാത്തിലും 'ഹൈ ഫ്രക്ടോസ് കോൺ സിറപ്പ്' എന്ന പേരിൽ ഈ ചെടി ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്! ചോളത്തിലെ അന്നജത്തെ രാസപ്രക്രിയകളിലൂടെ മാറ്റി, വളരെ വിലകുറഞ്ഞതും എന്നാൽ കരിമ്പിൻ പഞ്ചസാരയേക്കാൾ മധുരമുള്ളതുമായ ദ്രാവകമാക്കി മാറ്റുന്ന രീതിയാണിത്. ലോകമെമ്പാടും അമിതവണ്ണവും ഹൃദ്രോഗങ്ങളും പ്രമേഹവും അനിയന്ത്രിതമായി വർദ്ധിക്കാൻ ഈ മധുരദ്രാവകം പ്രധാന കാരണമായി മാറി.

ഒൻപതിനായിരം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് മനുഷ്യൻ കണ്ടെത്തിയ, പല്ലൊടിക്കുന്ന ആ ചെറിയ കാട്ടുപുല്ല് ഇന്ന് ലോകത്തെ മുഴുവൻ തീറ്റിപ്പോറ്റുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ, മനുഷ്യന്റെ ആരോഗ്യത്തെയും പാരിസ്ഥിതിക സന്തുലിതാവസ്ഥയെയും വിനാശകരമായി ബാധിക്കുന്ന വലിയ വ്യാവസായിക യന്ത്രമായി മാറിയിരിക്കുന്നു!