വമ്പൻ എഐ ഡാറ്റാ സെന്ററുകളെ ഇന്ത്യ സ്വാഗതം ചെയ്യുമ്പോൾ, അമേരിക്കയിൽ ഇതിനെതിരെ ഉയർന്ന ശക്തമായ പ്രാദേശിക പ്രതിഷേധങ്ങളെക്കുറിച്ച് നാം അറിഞ്ഞിരിക്കണം. എഐ വികസനത്തിന്റെ ആഗോള കേന്ദ്രമായി അറിയപ്പെടുന്ന അമേരിക്കയിൽ, ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾക്കെതിരായ ജനരോഷം അതിവേഗം വളരുകയാണ്. 2019 മുതൽ ഇവിടുത്തെ നാല്പതിലധികം സംസ്ഥാനങ്ങൾ AI, ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ എന്നിവയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ നൂറിലധികം നിയമങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു. അമേരിക്കയിൽ പ്രാദേശിക എതിർപ്പുകൾ ശക്തമായതാണ് ടെക് കമ്പനികൾ ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിക്കാൻ പ്രധാന കാരണം.

To advertise here,

അമേരിക്കയിലെ അനുഭവങ്ങൾ

അമേരിക്കയിലെ വിർജീനിയയിലുള്ള ലൗഡൗൺ കൗണ്ടി ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഡാറ്റാ സെന്റർ കേന്ദ്രമാണ്. അവിടെ ഗ്രാമങ്ങളിലും ചെറുപട്ടണങ്ങളിലും ജനലുകളില്ലാത്ത കൂറ്റൻ കെട്ടിടങ്ങൾ ഉയർന്നതോടെ പരിസ്ഥിതിക്കും ഗ്രാമീണ ജീവിതത്തിനും വലിയ ആഘാതമുണ്ടായി:

ശബ്ദവും വായുമലിനീകരണവും: ഡാറ്റാ സെന്ററുകളിലെ കൂളിംഗ് ഫാനുകളുടെയും ജനറേറ്ററുകളുടെയും നിരന്തരമായ മുഴക്കം ജനങ്ങളുടെ സമാധാനം കെടുത്തി. എമർജൻസി ജനറേറ്ററുകൾ പരിസരത്തെ വായു മലിനമാക്കി.

തൊഴിൽ ലഭ്യതയിലെ യാഥാർത്ഥ്യം: ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക് ജോലി ലഭിക്കുമെന്നത് മിഥ്യാധാരണ മാത്രമാണ്. വിർജീനിയയിൽ നിർമ്മാണ വേളയിൽ 1,500 പേർക്ക് ജോലി ലഭിച്ചെങ്കിലും, ഡാറ്റാ സെന്റർ പ്രവർത്തനം തുടങ്ങിയപ്പോൾ സ്ഥിരമായി വേണ്ടിവന്നത് വെറും 50 ജീവനക്കാരെ മാത്രമാണ്.

രൂക്ഷമായ ജലക്ഷാമം: അരിസോണ പോലെയുള്ള വരൾച്ചാ ബാധിത പ്രദേശങ്ങളിൽ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ തണുപ്പിക്കാൻ പ്രതിവർഷം കോടിക്കണക്കിന് ഗാലൻ വെള്ളമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇത് കുടിവെള്ളത്തിനും കൃഷിക്കുമുള്ള വെള്ളത്തിന് ക്ഷാമമുണ്ടാക്കുന്നു.

മലിനീകരണവും ജനരോഷവും: ഒറിഗോൺ, അറ്റ്ലാന്റ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലും ശബ്ദ-പ്രകാശ മലിനീകരണത്തിനെതിരെയും ജലസ്രോതസ്സുകൾ നശിക്കുന്നതിനെതിരെയും പ്രാദേശിക ജനങ്ങൾ സംഘടിച്ചു. ഇതോടെ പല വൻകിട പദ്ധതികളും നീട്ടിവെക്കാനോ ഉപേക്ഷിക്കാനോ കമ്പനികൾ നിർബന്ധിതരായി.

ഇന്ത്യയ്ക്കുള്ള പാഠങ്ങൾ

എഐ എന്നത് പാർശ്വഫലങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത സാങ്കേതികവിദ്യയല്ല. വൻകിട കമ്പ്യൂട്ടറുകളും സെമികണ്ടക്ടറുകളും അടങ്ങുന്ന ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ പ്രവർത്തിക്കാൻ ഭീമമായ അളവിൽ വൈദ്യുതിയും വെള്ളവും ഭൂമിയും ആവശ്യമാണ്.

ഡിജിറ്റൽ ഇന്ത്യ പദ്ധതികളുടെ ഭാഗമായി മുംബൈ, ചെന്നൈ, ഹൈദരാബാദ്, ബെംഗളൂരു, പുണെ, ഡൽഹി എന്നീ നഗരങ്ങളിൽ വലിയ തോതിൽ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ വരുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ കൃത്യമായ പ്ലാനിംഗും സുതാര്യതയും ഇല്ലെങ്കിൽ അമേരിക്കയിലുണ്ടായ പ്രതിസന്ധി ഇന്ത്യയിലും ആവർത്തിക്കും.

ഇന്ത്യ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന വിഷയങ്ങൾ

കുടിവെള്ള പ്രതിസന്ധി: ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ തണുപ്പിക്കാൻ ബാഷ്പീകരണ രീതികൾ (Evaporative Cooling) ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ഗാലൻ വെള്ളം വേണം. ഒരു വലിയ ഡാറ്റാ സെന്ററിന് പ്രതിവർഷം വേണമായിരിക്കുന്നത് ആയിരക്കണക്കിന് വീടുകൾക്ക് ആവശ്യമായ വെള്ളമാണ്. ചെന്നൈ, ബെംഗളൂരു, ഹൈദരാബാദ് തുടങ്ങിയ നഗരങ്ങൾ നിലവിൽ തന്നെ കടുത്ത ജലക്ഷാമം നേരിടുന്നവയാണ്.

ഡാറ്റാ ഹീറ്റ് ഐലൻഡ് (Data Heat Island): ഒരേ പ്രദേശത്ത് ധാരാളം ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ വരുമ്പോൾ അവിടുത്തെ അന്തരീക്ഷ താപനില വർദ്ധിക്കുന്നു. നിലവിൽ ഇന്ത്യയിൽ ഇതിനെ പ്രതിരോധിക്കാനോ അളക്കാനോ ഉള്ള നിയമങ്ങളോ സാങ്കേതികവിദ്യകളോ ഇല്ല.

കൃത്യമായ നിയമങ്ങളുടെ അഭാവം: ഇന്ത്യയിൽ ഡാറ്റാ സെന്ററുകളെ വ്യാവസായിക നിർമ്മാണത്തിന്റെ വ്യക്തമായ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താത്തതിനാൽ, കർശനമായ പരിസ്ഥിതി പരിശോധനകളിൽ നിന്ന് ( Environmental Impact Assessment-EIA) ഇവ ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നു.

എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?

വിപുലമായ പഠനം: ജനവാസ മേഖലകളെയും കുടിവെള്ള സ്രോതസ്സുകളെയും ബാധിക്കാത്ത രീതിയിൽ മാത്രമേ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ നിർമ്മിക്കാൻ അനുവദിക്കാവൂ.

താപനില നിരീക്ഷണം: ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ വരുന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെ ചൂട് ഉപഗ്രഹങ്ങൾ വഴി കൃത്യമായി നിരീക്ഷിക്കണം.

വാട്ടർ പോസിറ്റീവ് നയം: ഉപയോഗിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ വെള്ളം പുനരുപയോഗിക്കാനോ സംരക്ഷിക്കാനോ ഡവലപ്പർമാരെ നിർബന്ധിതരാക്കണം.

പൊതുജന പങ്കാളിത്തം: പദ്ധതികൾ ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുൻപ് പ്രദേശവാസികളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ കേൾക്കുകയും സുതാര്യമായ രീതിയിൽ അനുമതി നൽകുകയും വേണം. നാളത്തെ സാങ്കേതിക വികസനത്തിന് എ ഐ ആവശ്യമാണെങ്കിലും, അത് നമ്മുടെ പ്രകൃതിയെയും കുടിവെള്ളത്തെയും തകർത്തുകൊണ്ടാകരുത്.