ജീവിതത്തിൽ ഇന്ന് ഏറ്റവും എളുപ്പത്തിൽ കിട്ടുന്ന സാധനം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഒറ്റ ഉത്തരമേയുള്ളൂ: ഉപദേശം!

To advertise here,

പണം കടം ചോദിച്ചാൽ കിട്ടിയില്ലെന്നു വരാം. ഒരു സഹായം ചോദിച്ചാൽ തിരക്കാണെന്നു പറയാം. എന്നാൽ ഒരു ഉപദേശം ചോദിച്ചുനോക്കൂ. ചോദിച്ചയാൾക്ക് മാത്രമല്ല, ചോദിക്കാത്തവർക്കുപോലും കിട്ടും!

നമ്മൾ ഒരു തീരുമാനമെടുക്കാൻ ആലോചിക്കുന്നതേയുള്ളൂ. അപ്പോഴേക്കും ഉപദേശകരുടെ നിര പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. വീട്ടിൽ ഒരാൾ, ഓഫീസിൽ മറ്റൊരാൾ, സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിൽ വേറൊരാൾ. അതിനുപുറമേ യൂട്യൂബിലും സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിലുമായി ആയിരക്കണക്കിന് ഉപദേശകർ.

ഇപ്പോൾ ഉപദേശം ചോദിക്കാൻ ഒരാളുടെ അടുത്തുപോകേണ്ടതില്ല. ഫോണെടുത്താൽ മതി. ജീവിതത്തിലെ ഏതു പ്രശ്‌നത്തിനും പരിഹാരവുമായി ഒരാൾ അവിടെയുണ്ടാകും. എന്തു കഴിക്കണം, എന്തു ധരിക്കണം, എവിടെ നിക്ഷേപിക്കണം, എങ്ങനെ ജീവിക്കണം, എപ്പോൾ ഉറങ്ങണം, എപ്പോൾ ഉണരണം എന്നിങ്ങനെ എല്ലാത്തിനും മാർഗനിർദേശമുണ്ട്.

അങ്ങനെ നോക്കിയാൽ മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ ഇത്രയധികം ഉപദേശകർ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാകില്ല. പക്ഷേ ഒരു ചെറിയ സംശയം മാത്രം ബാക്കിയാണ്. ഇത്രയധികം ഉപദേശങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് തീരുമാനമെടുക്കാൻ നമുക്ക് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ട്?

ഉപദേശം ചോദിക്കുന്നത് തീരുമാനമെടുക്കാനോ?

ഒരു സുഹൃത്ത് പുതിയൊരു കാർ വാങ്ങാൻ ആലോചിക്കുന്നു. ആദ്യം ഭാര്യയോട് ചോദിക്കും. പിന്നെ സഹോദരനോട്. അതുകഴിഞ്ഞ് ഓഫീസിലെ സുഹൃത്തുക്കളോട്. ഒടുവിൽ കാർ വാങ്ങിയവരോടും വാങ്ങാത്തവരോടും ചോദിക്കും.

ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ അഭിപ്രായം.

ഒരാൾ പറയും, ഈ മോഡൽ വാങ്ങണം. മറ്റൊരാൾ പറയും, അതിന്റെ മെയിന്റനൻസ് ചെലവ് കൂടുതലാണ്. മൂന്നാമൻ പറയും, ഇലക്ട്രിക് കാർ വാങ്ങിയാൽ ഭാവി സുരക്ഷിതം. നാലാമൻ പറയും, ഇപ്പോൾ വാങ്ങരുത്, അടുത്ത വർഷം പുതിയ മോഡൽ വരും.

ഒടുവിൽ സുഹൃത്ത് ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തും. കാർ വാങ്ങേണ്ട!

ഉപദേശം ചോദിച്ചിട്ട് തീരുമാനം മാറ്റിയതാണോ, അതോ തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള ധൈര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടതാണോ എന്നുമാത്രം അറിയില്ല.

ചിലർ ഉപദേശം ചോദിക്കുന്നത് തീരുമാനം എടുക്കാനല്ല. തങ്ങൾ നേരത്തേ എടുത്ത തീരുമാനത്തിന് മറ്റുള്ളവരുടെ അംഗീകാരം വാങ്ങാനാണ്. സ്വന്തം അഭിപ്രായത്തോട് യോജിക്കുന്ന ഒരാളെയെങ്കിലും കിട്ടുന്നതുവരെ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.

അഞ്ചുപേരോട് ചോദിച്ചിട്ട് അഞ്ചുപേരും എതിരഭിപ്രായം പറഞ്ഞാൽ ആറാമനെ അന്വേഷിക്കും. അയാളെങ്കിലും താൻ പറയുന്നത് ശരിയാണെന്ന് സമ്മതിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ!

ഇന്ന് എല്ലാവരും വിദഗ്ധരാണ്!

സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങൾ ഉപദേശകരുടെ ലോകം തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഒരു വിഷയം അറിയണമെങ്കിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് പഠിച്ചവരെ അന്വേഷിക്കേണ്ട കാലമല്ല. അതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ തയ്യാറുള്ള ഒരാളെ കണ്ടെത്തിയാൽ മതി!

സാമ്പത്തിക നിക്ഷേപത്തെക്കുറിച്ച് ഉപദേശിക്കുന്നവർക്ക് സ്വന്തം ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടിൽ എത്രയുണ്ടെന്ന് അറിയില്ലായിരിക്കാം. ആരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ച് ക്ലാസെടുക്കുന്നവർക്ക് സ്വന്തം ജീവിതശൈലി നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയണമെന്നില്ല. ബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഉപദേശിക്കുന്നവരുടെ സ്വന്തം കുടുംബബന്ധങ്ങൾ എങ്ങനെയാണെന്ന് അന്വേഷിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ അതിലും വലിയൊരു പരമ്പര കിട്ടും!

മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിലെ പ്രശ്‌നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം നിർദേശിക്കാൻ നമുക്കെല്ലാവർക്കും വലിയ മിടുക്കാണ്. സ്വന്തം പ്രശ്‌നം വരുമ്പോൾ മാത്രം ആ മിടുക്ക് എവിടെയോ ഒളിച്ചിരിക്കും.

അയൽവീട്ടിലെ കുട്ടി പഠിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അതിന് മാതാപിതാക്കളുടെ ശ്രദ്ധക്കുറവാണ് കാരണം. സ്വന്തം കുട്ടി പഠിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തിന്റെ കുഴപ്പമാണ്. മറ്റൊരാൾ പണം സൂക്ഷിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക അച്ചടക്കമില്ലായ്മ. നമ്മൾ പണം ചെലവാക്കിയാൽ അത് ജീവിതം ആസ്വദിക്കാനുള്ള കഴിവ്!

ഉപദേശം നൽകുമ്പോൾ നമ്മൾ എല്ലാവരും ജ്ഞാനികളാണ്. സ്വീകരിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ മാത്രം നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യബോധം ഉണരും.

നിക്ഷേപത്തിന് നൂറ് ഉപദേശകർ!

വ്യക്തിഗത സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളിലാണ് ഉപദേശകരുടെ ഈ ആധിക്യം ഏറ്റവും രസകരമായി കാണുന്നത്.

ഓഹരി വിപണിയിൽ നിക്ഷേപിക്കണോ? ഒരാൾ പറയും, ഇപ്പോൾ വാങ്ങിയാൽ ഇരട്ടിയാകും. മറ്റൊരാൾ പറയും, വിപണി തകർച്ചയിലേക്ക് പോകുകയാണ്. സ്വർണം വാങ്ങണോ? സ്വർണത്തിന്റെ വില ഇനിയും ഉയരുമെന്ന് ഒരാൾ. ഇനി താഴുമെന്നും മറ്റൊരാൾ.

സ്ഥിരനിക്ഷേപം സുരക്ഷിതമാണെന്ന് ഒരാൾ. അതിൽനിന്ന് കിട്ടുന്ന പലിശകൊണ്ട് പണപ്പെരുപ്പത്തെ തോൽപ്പിക്കാനാവില്ലെന്ന് മറ്റൊരാൾ.

എല്ലാവരുടെയും അഭിപ്രായം കേട്ട് അവസാനം പണം ബാങ്കിൽത്തന്നെ കിടക്കും. അതിനിടയിൽ വില കൂടിയാൽ ഉപദേശകരെ കുറ്റപ്പെടുത്തും. വില കുറഞ്ഞാൽ വാങ്ങാൻ പറഞ്ഞവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തും.

സാമ്പത്തിക തീരുമാനങ്ങളിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായം കേൾക്കുന്നത് തെറ്റല്ല. എന്നാൽ സ്വന്തം സാമ്പത്തിക ലക്ഷ്യം, വരുമാനം, ചെലവ്, അപകടസാധ്യത ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള ശേഷി എന്നിവ പരിഗണിക്കാതെ മറ്റൊരാളുടെ ഉപദേശം അതേപടി സ്വീകരിക്കുന്നതാണ് അപകടം.

കാരണം, നിക്ഷേപത്തിൽ ലാഭമുണ്ടായാൽ കൈയടിക്കാൻ പലരും വരും. നഷ്ടമുണ്ടായാൽ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കാൻ ആരും വരില്ല!

ഉപദേശത്തിന് ഉത്തരവാദിത്വമില്ല!

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ സൗകര്യമുള്ള ജോലിയാണ് ഉപദേശം നൽകൽ. അതിന് പ്രത്യേക യോഗ്യതയോ ലൈസൻസോ വേണ്ട. പരാജയപ്പെട്ടാൽ വിശദീകരണവും വേണ്ട.

ഒരു ജോലി ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഉപദേശം നൽകുന്നയാൾക്ക് അതിന്റെ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത ഏറ്റെടുക്കേണ്ടതില്ല. വിവാഹം കഴിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നയാൾക്ക് ആ ദാമ്പത്യജീവിതം നയിക്കേണ്ടതില്ല. വിദേശത്തേക്ക് പോകാൻ ഉപദേശിക്കുന്നയാൾക്ക് അവിടത്തെ ഏകാന്തത അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ല.

മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ പരീക്ഷണം നടത്താൻ വളരെ എളുപ്പമാണ്. സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ അതേ പരീക്ഷണം നടത്താൻ മാത്രം പലർക്കും ധൈര്യമില്ല.

അതുകൊണ്ടാണ് ഉപദേശം നൽകുന്നവർക്ക് ഒരിക്കലും ക്ഷാമമില്ലാത്തത്. തെറ്റിയാൽ നഷ്ടം മറ്റൊരാൾക്ക്. ശരിയായാൽ ഉപദേശകന്റെ വിജയഗാഥ!

എല്ലാ ഉപദേശവും മോശമാണോ?

അങ്ങനെയല്ല. നല്ല ഉപദേശം ജീവിതത്തിൽ വലിയ മാറ്റമുണ്ടാക്കും. നമ്മൾ കാണാത്ത ഒരു വശം മറ്റൊരാൾക്ക് കാണാൻ കഴിയും. അനുഭവസമ്പത്തുള്ള ഒരാളുടെ മുന്നറിയിപ്പ് വലിയൊരു അപകടത്തിൽനിന്ന് നമ്മെ രക്ഷിച്ചേക്കാം.

എന്നാൽ ഉപദേശം കേൾക്കുന്നതും അതനുസരിച്ച് തീരുമാനമെടുക്കുന്നതും രണ്ടാണ്. ഉപദേശം ഒരു വഴികാട്ടിയാണ്. ജീവിതത്തിന്റെ വളയം മറ്റൊരാളുടെ കൈയിൽ കൊടുക്കാനുള്ള ലൈസൻസല്ല.

നമുക്ക് വേണ്ടത് ഉപദേശകരില്ലാത്ത ലോകമല്ല. ഉപദേശം കേട്ടശേഷം ചിന്തിക്കാനും പരിശോധിക്കാനും സ്വന്തം സാഹചര്യത്തിനനുസരിച്ച് തീരുമാനമെടുക്കാനുമുള്ള വിവേകമാണ്.

ഒരു തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിനു മുമ്പ് സ്വയം ചില ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാം. ഈ തീരുമാനം എനിക്ക് അനുയോജ്യമാണോ? ഇതിന്റെ ഗുണദോഷങ്ങൾ എനിക്കറിയാമോ? തെറ്റിയാൽ അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണോ?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്തിയാൽ പകുതി പ്രശ്‌നവും തീരും.

ഒരുപക്ഷേ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല ഉപദേശം ഇതായിരിക്കും: എല്ലാവരെയും കേൾക്കുക. എല്ലാം വിശ്വസിക്കാതിരിക്കുക. എല്ലാം അനുകരിക്കാതിരിക്കുക. ഒടുവിൽ സ്വന്തം ബുദ്ധിയും സാഹചര്യവും ഉപയോഗിച്ച് തീരുമാനമെടുക്കുക.

കാരണം, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ചുമതല മറ്റാർക്കും കൈമാറാൻ കഴിയില്ല. ഉപദേശകർക്ക് അഭിപ്രായം പറയാം. കൈയടിക്കാം. വിമർശിക്കാം. പക്ഷേ നമ്മുടെ ജീവിതം ജീവിക്കേണ്ടത് നമ്മൾ തന്നെയാണ്.

അല്ലെങ്കിൽ ജീവിതം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഒരു രസകരമായ അവസ്ഥയുണ്ടാകും. മറ്റുള്ളവരുടെ ഉപദേശം അനുസരിച്ച് ജീവിച്ച ജീവിതമായിരിക്കും നമ്മുടേത്. അതിൽ നമ്മുടെ സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങൾ എവിടെയെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഉത്തരം പറയാൻ പോലും മറ്റൊരാളെ അന്വേഷിക്കേണ്ടിവരും!

ഉപദേശം നൽകാൻ എല്ലാവർക്കും അവകാശമുണ്ട്. പക്ഷേ ജീവിതം തീരുമാനിക്കാനുള്ള അവകാശം നമ്മൾ മറ്റാർക്കും വിട്ടുകൊടുക്കരുത്.

ഉപദേശകരുടെ എണ്ണം കൂടട്ടെ. തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള ധൈര്യവും അതിനൊപ്പം കൂടണം. അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ ജീവിതം നമ്മൾ ജീവിക്കുകയല്ല, മറ്റുള്ളവർ നിർദേശിക്കുന്നതനുസരിച്ച് അഭിനയിക്കുകയാണ്!