2018-ലെ പ്രളയസമയത്ത് ഇടമലയാറും കക്കിയുമടക്കമുള്ള അണക്കെട്ടുകൾ പൂർണ്ണമായും നിറഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ മുൻകൂട്ടി വെള്ളം തുറന്നുവിടാനായില്ല. ഒടുവിൽ ആ ഒരു ആഴ്ചയിൽ 35 അണക്കെട്ടുകളാണ് ഒരേസമയം തുറന്നുവിടേണ്ടി വന്നത്. അണക്കെട്ടുകൾക്ക് താഴെയുള്ള നദീതടങ്ങളിലാണ് മണലെടുപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന തർക്കങ്ങൾ നടക്കുന്നത്. സ്വാഭാവികമായി മലകളിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയെത്തുന്ന മണലും എക്കലും കടലിൽ എത്തേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാൽ 1970-കൾ മുതൽ നദികളിൽ എത്തുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ മണൽ കോരിയെടുത്തു. ഗൾഫ് പണവും നിർമ്മാണ മേഖലയുടെ വളർച്ചയും ഇതിന് വേഗം കൂട്ടി. 2015-ൽ നിരോധനം വരുന്നത് വരെയുള്ള 45 വർഷങ്ങളിൽ, പല നദികളിലും പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിനേക്കാൾ 40 ഇരട്ടി വേഗതയിലാണ് മണൽ എടുത്തത്. ഇത് നദികളുടെ സ്വാഭാവിക ഘടന തന്നെ നശിപ്പിച്ചു.

To advertise here,

കൊച്ചിയിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന മൂന്ന് പ്രധാന നദികളിൽ 30 വർഷത്തോളം നടന്ന പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്, മണലെടുപ്പിലൂടെ നദികളിൽ അധികമായി ഉണ്ടായ ഇടം 164 ദശലക്ഷം ക്യുബിക് മീറ്റർ മാത്രമാണ് എന്നാണ്. എന്നാൽ ഈ കണക്ക് മാത്രം നോക്കിയാൽ പോരാ; നദികൾ ഒഴുകിയെത്തുന്ന അവസാന ഭാഗങ്ങളിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നും കൂടി നോക്കണം.

നദികൾ നഗരങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകുമ്പോൾ വീതിയും ആഴവും പിന്നെയും കുറയുന്നു. മീനച്ചിലാറിന്റെ തീരത്തുള്ള ഈരാറ്റുപേട്ട, പാലാ, ഏറ്റുമാനൂർ, കോട്ടയം എന്നീ നഗരങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മാലിന്യങ്ങൾ നേരിട്ട് നദിയിലേക്ക് തള്ളുകയാണ്. തടയണകൾ ഉള്ളതിനാൽ വീതികുറഞ്ഞ ഭാഗങ്ങളിൽ ഈ മാലിന്യങ്ങൾ അടിഞ്ഞുകൂടുന്നു. പമ്പാനദിയുടെ തീരത്ത് റാന്നിക്ക് സമീപം ഹോട്ടലുകളും കെട്ടിടങ്ങളും നദീതീരം കയ്യേറി പണിതിരിക്കുന്നു. തീർത്ഥാടന കാലത്ത് വലിയ അളവിൽ മലിനജലമാണ് പമ്പയിലേക്ക് ഒഴുകുന്നത്. മാലിന്യ സംസ്‌കരണ സംവിധാനങ്ങളുടെ കുറവും ഈ തടസ്സങ്ങളുമാണ് നഗരങ്ങളിലെ പ്രളയത്തിന് പ്രധാന കാരണം.

തീരപ്രദേശങ്ങളിലെ പ്രകൃതിദത്ത പ്രളയമേഖലകൾ (Floodplains) കയ്യേറുന്നതാണ് മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രശ്‌നം. നദി കരകവിയുമ്പോൾ വെള്ളം പടർന്നുപിടിച്ച് ഒഴുക്കിന്റെ വേഗത കുറയ്ക്കാനുള്ള ഇടങ്ങളാണിവ. ഇത്തരം ഭാഗങ്ങൾ നികത്തുകയോ കെട്ടിടങ്ങൾ പണിയുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ വെള്ളത്തിന് ഒഴുകിപ്പോകാൻ ഇടമില്ലാതാകുന്നു.

മലയോര പ്രളയവും സമതല പ്രളയവും

മലയോര മേഖലകൾ: ഇവിടെ മഴ പെയ്ത് ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്കകം പ്രളയമുണ്ടാകും. മഴ മാറുന്നതോടെ വെള്ളം വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങും. പ്രാദേശികമായ മഴ, ഭൂമിയുടെ ചരിവ്, നദിയിലെ തടസ്സങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ഇവിടെ പ്രധാനം. (ഉദാഹരണത്തിന് മീനച്ചിലാർ ഈ വിഭാഗത്തിലാണ്. വാഗമണ്ണിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഒഴുകിയെത്തുന്നതിനാൽ 50 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള വേമ്പനാട്ട് കായലിലെ അവസ്ഥ മീനച്ചിലാറിനെ ബാധിക്കുന്നില്ല. ഈരാറ്റുപേട്ടയിലെ പ്രളയത്തിന് കാരണം പ്രാദേശികമായ തടയണകളും മാലിന്യങ്ങളുമാണ്.)

താഴ്ന്ന സമതലങ്ങളും കായലോരങ്ങളും: ഇവിടെ പ്രളയം രൂപപ്പെടാൻ 2-3 ദിവസമെടുക്കും, വെള്ളം ആഴ്ചകളോളം നീണ്ടുനിൽക്കുകയും ചെയ്യാം. കായലിലെ വെള്ളത്തിന്റെ അളവും കടലിലേക്കുള്ള ഒഴുക്കുമാണ് ഇതിന്റെ തീവ്രത നിശ്ചയിക്കുന്നത്. പമ്പാനദിയുടെ താഴ്ഭാഗം ഈ വിഭാഗത്തിലാണ്.

നഗരങ്ങൾ കടന്ന് കടലിലെത്തുന്നതിന് മുൻപ്, വെള്ളക്കെട്ടുകൾ ഒഴുക്കിക്കളയാൻ കേരളത്തിലെ നദികൾ ചെറിയ തോടുകളെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്. എന്നാൽ കയ്യേറ്റങ്ങളും മാലിന്യങ്ങളും അടിഞ്ഞുകൂടി ഇത്തരം തോടുകളുടെ വീതി വൻതോതിൽ കുറഞ്ഞു. പമ്പയും മീനച്ചിലാറുമടക്കം നാല് പ്രധാന നദികൾ കടലിൽ എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് ഒഴുകിയെത്തുന്നത് വേമ്പനാട്ട് കായലിലേക്കാണ്. ഇവിടെ എത്തുന്ന വെള്ളവും അവിടെനിന്നുള്ള ഒഴുക്കുമാണ് താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെ പ്രളയത്തിന്റെ വ്യാപ്തി നിർണ്ണയിക്കുന്നത്.

വേമ്പനാട്ട് കായലും തോട്ടപ്പള്ളി സ്പിൽവേയും

ഒരു നൂറ്റാണ്ട് മുമ്പ് വേമ്പനാട്ട് കായലിന് ഏകദേശം 2.5 ബില്യൺ ക്യുബിക് മീറ്റർ പ്രളയജലം ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത് ഇതിന്റെ 85 ശതമാനത്തോളം സംഭരണശേഷിയും (2 ബില്യൺ ക്യുബിക് മീറ്ററിലധികം) ഇപ്പോൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നാണ്. കായലിന്റെ വിസ്തൃതിയും പകുതിയോളമായി കുറഞ്ഞു.

കായലിന് നഷ്ടപ്പെട്ട ഈ ഭീമമായ സംഭരണശേഷിയുമായി തട്ടിച്ചുനോക്കുമ്പോൾ, 30 വർഷത്തെ മണലെടുപ്പിലൂടെ നദികളിലുണ്ടായ അധിക ആഴം (164 ദശലക്ഷം ക്യുബിക് മീറ്റർ) വളരെ നിസ്സാരമാണ്. അതായത് കായലിന് നഷ്ടപ്പെട്ട സംഭരണശേഷിയുടെ പത്തിലൊന്ന് പോലും മണലെടുപ്പിലൂടെ നദികൾക്ക് തിരികെ ലഭിച്ചിട്ടില്ല.

പമ്പാനദിയുടെ താഴ്ഭാഗത്തെ സ്ഥിതിയും ഇതുതന്നെയാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. വടശ്ശേരിക്കര കഴിയുന്നതോടെ നദിയുടെ ചരിവ് വളരെ കുറഞ്ഞ് കടൽനിരപ്പിനോട് അടുക്കുന്നു. അതിനുശേഷം കടൽവരെ നൂറിലധികം കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ടെങ്കിലും ഉയരത്തിൽ വലിയ മാറ്റമില്ല. താഴ്ഭാഗത്ത് ജലനിരപ്പ് ഉയർന്നാൽ ആ വെള്ളം തിരികെ മുകളിലേക്കും പടരും. കുത്തനെയുള്ള നദികളിൽ ഇത് സംഭവിക്കില്ലെങ്കിലും, ചരിവ് കുറഞ്ഞ പമ്പയുടെ താഴ്ഭാഗത്ത് കടലിനടുത്തുള്ള ജലനിരപ്പ് ഉയർന്നാൽ അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം റാന്നി വരെ എത്താൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

വേമ്പനാട്ട് കായലിലെ വെള്ളം കടലിലേക്ക് ഒഴുക്കിക്കളയുന്ന തോട്ടപ്പള്ളി സ്പിൽവേയുടെ സ്ഥിതിയും വ്യത്യസ്തമല്ല. പമ്പ, മണിമല, അച്ചൻകോവിൽ, മീനച്ചിൽ നദികളിലെ പ്രളയജലം കടലിലേക്ക് വിടാനായി 1954-ലാണ് ഇത് നിർമ്മിച്ചത്. സെക്കൻഡിൽ 1,812 ഘനമീറ്റർ വെള്ളം ഒഴുക്കാനുള്ള ശേഷി അതിനുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ ചെളിയും മണ്ണും കാരണം ഇന്നിത് 630 ഘനമീറ്ററായി കുറഞ്ഞു; അതായത് മൂന്നിൽ രണ്ട് ശേഷിയും നഷ്ടപ്പെട്ടു. കൂടാതെ, വേലിയേറ്റ സമയത്ത് കടൽനിരപ്പ് ഉയരുന്നത് വെള്ളം പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നതിന്റെ വേഗം പിന്നെയും കുറയ്ക്കുന്നു.

2018 ഓഗസ്റ്റിലെ പ്രളയസമയത്ത് ഈ നദികൾ ചേർന്ന് വെറും മൂന്ന് ദിവസം കൊണ്ട് 1.63 ബില്യൺ ക്യുബിക് മീറ്റർ വെള്ളമാണ് വേമ്പനാട്ട് കായലിലേക്ക് ഒഴുക്കിയത്. എന്നാൽ കായലിനും സ്പിൽവേക്കും കൂടി പരമാവധി 763 ദശലക്ഷം ക്യുബിക് മീറ്റർ വെള്ളം മാത്രമേ ഉൾക്കൊള്ളാനും ഒഴുക്കിക്കളയാനും കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. ബാക്കിവന്ന ഭീമമായ അളവ് വെള്ളമാണ് കുട്ടനാട്ടിലെ പാടശേഖരങ്ങളിലും വീടുകളിലും ദിവസങ്ങളോളം കെട്ടിക്കിടന്നത്. കൂടുതൽ മഴ പെയ്തതുകൊണ്ട് മാത്രമല്ല, വെള്ളത്തിന് വേഗത്തിൽ ഒഴുകിപ്പോകാൻ വഴിയില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് അന്ന് കുട്ടനാട് മുങ്ങിപ്പോയത്.

തുടരും