എപ്പോഴും റീൽസും കാർട്ടൂണും, ഫോൺ തിരികെ ചോദിച്ചാൽ ദേഷ്യം; നിസ്സാരമാക്കരുത് ഈ ലക്ഷണങ്ങൾ

മണിക്കൂറുകളോളം ഫോൺ നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ ഇനി മതി ഫോൺ നോക്കിയതെന്ന് പറഞ്ഞ് ഫോൺ തിരികെ വാങ്ങുമ്പോൾ ദേഷ്യം പിടിക്കുന്ന, പെരെടുത്ത് വിളിച്ചാൽ പോലും ഫോണിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കാത്ത, ഏത് നേരവും ഫോണിന് വാശിപിടിക്കുന്ന, ഈ ചെറുക്കന് ഏത് നേരവും കുരുത്തക്കേടാണെന്ന് നിത്യവും പഴികേൾക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയെ നിങ്ങൾക്കറിയുമോ? എങ്കിൽ ഇനി പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കണം. അമിത സ്‌ക്രീൻ ഉപയോഗം കുഞ്ഞുങ്ങളിലുണ്ടാക്കുന്ന ഗുരുതര വൈകല്യത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. പേര്- വെർച്വൽ ഓട്ടിസം. 

എന്താണ് വെർച്വൽ ഓട്ടിസം

അമിതമായ സ്‌ക്രീൻ സമയം കാരണം ആറ് വയസിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികളെ ബാധിക്കുന്ന പെരുമാറ്റ വൈകല്യമാണ് വെർച്വൽ ഓട്ടിസം. മണിക്കൂറുകളോളം മൊബൈലോ ടിവിയോ ഗെയിമിങ്ങോ ഒക്കെ ഉപയോഗിക്കുന്ന കുട്ടികളായിരിക്കും ഇവർ.  ഒരുദിവസം നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ കണ്ട് തീർക്കുന്ന കാർട്ടൂണുകളും റീൽസും എത്രവരുമെന്ന്, അതേതൊക്കെയാണെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയുമോ? സെക്കന്റുകൾക്കിടെ റീലു പോലെ മാറി മാറി വരുന്ന അവരുടെ ഭാവവ്യത്യാസങ്ങൾ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? മറ്റുള്ളവരുമായി ഇടപഴകാതിരിക്കൽ, സംസാരക്കുറവ്, ഒറ്റപ്പെട്ടിരിക്കൽ, മറ്റ് കുട്ടികളുമായി ഇണങ്ങാതിരിക്കൽ...എന്നീ പ്രവണതകളൊക്കെ വെർച്വൽ ഓട്ടിസത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്. മാരിയസ് സാംഫിർ എന്ന റൊമേനിയൻ സൈക്കോളജിസ്റ്റാണ് വെർച്വൽ ഓട്ടിസമെന്ന പദം ആദ്യം ഉപയോഗിക്കുന്നത്. വെർച്വൽ ഓട്ടിസം ബാധിച്ച കുട്ടികളിൽ സാമാനപ്രായക്കാരെ അപേക്ഷിച്ച് മാനസിക-ശാരീരിക വികാസം വളരെപ്പതുക്കെയാകുമെന്നാണ് മാരിയസ് സാംഫിർ മൂന്ന് വർഷത്തോളം നീണ്ട തന്റെ പഠനത്തിലൂടെ കണ്ടെത്തിയത്

ലക്ഷണങ്ങൾ

വളരെ നോർമലായി മറ്റുള്ളവരോട് പെരുമാറുകയും കുട്ടികൾക്കൊപ്പം കളിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഒരു കുട്ടി സ്‌ക്രീനിലേക്ക് കൂടുതലൊതുങ്ങുകയും അധികമാരോടും സംസാരിക്കാതെ, പുറത്ത് പോകാൻ താത്പര്യം കാണിക്കാതെ ഉൾവലിഞ്ഞ് അവനവനിലേക്ക് ചുരുങ്ങുന്നുമുണ്ടെങ്കിൽ ശ്രദ്ധിക്കണം. വെർച്വൽ ഓട്ടിസത്തിന്റെ ലക്ഷണമാകാം. എപ്പോഴും ഫോൺ ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുക, പേര് വിളിച്ചാൽ പോലും ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കുക, മൊബൈൽ വാങ്ങുകയോ ടിവി ഓഫ് ചെയ്യുകയോ ചെയ്താൽ ദേഷ്യപ്പെടുകയോ അക്രമാസക്തരാവുകയോ ചെയ്യുക, ആത്മഹത്യാ പ്രവണത, ചെറിയ കുഞ്ഞുങ്ങളാണെങ്കിൽ സംസാരിക്കാൻ വൈകൽ, അമിത വികൃതി, ഉറക്കക്കുറവ്, ഉത്കണ്ഠ ഒക്കെ...വെർച്വൽ ഓട്ടിസത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളായി കണക്കാക്കാം. കാർട്ടൂണും സ്‌ക്രീൻ കാഴ്ചകളും മാത്രമായി കുട്ടിയുടെ ലോകം മാറുകയും അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ അനുകരിക്കുക, അവരെപ്പോലെ സംസാരിക്കുക എന്നതൊക്കെ വെർച്വൽ ഓട്ടിസത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളായി കാണാറുണ്ട്. മാത്രമല്ല, വെർച്വൽ ഓട്ടിസമുള്ള കുട്ടികൾ ഐ കോൺടാക്ട് തരില്ല. കണ്ണിൽ നോക്കി സംസാരിക്കുകയോ മറ്റുള്ളവരോട് ഇടപെടുകയോ ചെയ്യില്ല. 

മൂന്ന് വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് ഫോൺ യാതൊരു കാരണവശാലും കൊടുക്കരുതെന്നാണ് പഠനങ്ങൾ പറയുന്നത്. കാഴ്ചകളെ ഓർമ്മയിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ കുഞ്ഞുങ്ങൾ പഠിക്കുന്ന പ്രായമാണത്. അതായത് വിഷ്വൽ മെമ്മറി രൂപപ്പെടുന്ന സമയം. സ്‌ക്രീനുകളുടെ അതിപ്രസരവും കാർട്ടൂണുകളുടേയും ഗെയിമുകളുടേയുമൊക്കെ ചടുലതയും കുട്ടികളുടെ തലച്ചോറിന്റെ വികാസത്തെ സാരമായി തന്നെ ബാധിക്കാം. തീവ്രമായ സ്‌ക്രീൻ എക്സ്പോഷർ കുട്ടികളുടെ ബുദ്ധിവികാസത്തേയും തലച്ചോറിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളേയും ബാധിക്കുമെന്ന് എത്രയോ പഠനങ്ങൾ പറയുന്നു. കുട്ടികൾ വീഡിയോ ഗെയിമും കാർട്ടൂണുമൊക്കെ കാണുമ്പോൾ തലച്ചോറിൽ ഡോപോമിന്റെ അളവ് കൂടുകയും അതുവഴി കുട്ടികൾക്ക് സന്തോഷം തോന്നുകയും ചെയ്യും. ഈ സന്തോഷത്തിനായാണ് അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും സ്‌ക്രീനിലേക്ക് ചുരുങ്ങുന്നതും ബിഹേവിയറൽ അഡിക്ഷന് കാരണമാകുന്നതും. എന്തെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള എക്സർസൈസുകൾ ഒരുമണിക്കൂറെങ്കിലും ചെയ്താൽ ഡോപോമൈന്റെ അളവ് വർധിപ്പിക്കാം.

 നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ മിടുക്കരായി വളരണമെന്നല്ലേ ഓരോ മാതാപിതാക്കളും ചിന്തിക്കുക. അടക്കിയിരുത്തേണ്ട പ്രായമല്ലെന്നറിയാഞ്ഞിട്ടോ ഓടിക്കളിച്ചും വീണും കരഞ്ഞും വാശിപിടിച്ചുമൊക്കെ തന്നെ വളരേണ്ടവരാണ് അവരെന്നറിയാഞ്ഞിട്ടോ ഒന്നുമല്ല...അച്ഛനും അമ്മയും മക്കളും മാത്രമുള്ള വീട്ടിൽ കുഞ്ഞുങ്ങളെ കുറച്ചധികം നേരം പിടിച്ചിരുത്താൻ വേറെ വഴിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാണ് കുറ്റബോധത്തോടെ തന്നെ പല അമ്മമാരും ഫോൺ കൊടുത്ത് പോകുന്നത്. പക്ഷേ, കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കതൊരു ശീലമാവുക വളരെ പെട്ടെന്നാണ്. ഒരുദാഹരണത്തിന് ഭക്ഷണം കഴിപ്പിക്കാൻ നിങ്ങൾ കുഞ്ഞിന് അടുപ്പിച്ചൊരു നാല് ദിവസം ഫോൺ കൊടുത്തുവെന്ന് വെയ്ക്കൂ... അഞ്ചാം ദിവസം കുട്ടികളിങ്ങോട്ട് ഡിമാന്റ് ചെയ്ത് തുടങ്ങും. കുറച്ചൊന്ന് പരിശ്രമിച്ചാൽ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ഫോണിന്റെ ഈ അമിതോപയോഗം കുറയ്ക്കാനാകും. 

സ്‌ക്രീൻ സമയം നിങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുക: വീട്ടുജോലിയോ, ഓഫീസിലെ പെന്റിങ് വർക്കോ ഒക്കെ തീർക്കാൻ, കുറച്ച് നേരം ഒന്നടങ്ങിയിരിക്കാൻ മൊബൈൽ ഫോൺ കൊടുത്താണ് പല മാതാപിതാക്കളും കുഞ്ഞുങ്ങളെ പിടിച്ചിരുത്തുക. കുറ്റം പറഞ്ഞതല്ല, ഇപ്പഴത്തെ ഈ ലൈഫ്സ്‌റ്റൈലിൽ, ജോലി, വീട്, കുട്ടികൾ എല്ലാം കൂടി ഒരുമിച്ചുകൊണ്ടുപോവുക പാരന്റ്സിനൽപം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യം തന്നെയാണ്. പക്ഷേ, 2 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് മൊബൈൽ നൽകാതിരിക്കുക. മൂന്ന് വയസ് മുതൽ എട്ട് വയസ് വരെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് സ്‌ക്രീൻ സമയം ഒരുമണിക്കൂറായി പരിമിതപ്പെടുത്തുക. അവരെ എൻഗേജ് ചെയ്യിക്കുന്ന കളിപ്പാട്ടങ്ങളിലേക്കോ കളികളിലേക്കൊ ഒക്കെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കാം. ബിൽഡിംഗ് ബ്ലോക്കുകൾ, ചിത്രരചന, പാട്ട്, ഡാൻസ്, സ്പോർട്സ്&ഗെയിംസ് എന്നിവയിലേതിലേക്കെങ്കിലും കുട്ടിയുടെ താത്പര്യം കൂടി കണക്കിലെടുത്ത് വഴി തിരിച്ചുവിടാം.  

സോഷ്യലൈസിങ് മസ്റ്റാണ്: സമപ്രായക്കാരുമായും മറ്റുള്ളരുമായി ഇടപെടാൻ കുട്ടികളെ പ്രാപ്തരാക്കാം. ഒരുമിച്ച് വായിക്കുക, കളിക്കുക, കുടുംബമൊന്നിച്ചുള്ള സമയം എഫക്ടീവായി വിനിയോഗിക്കുക, ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുക..തുടങ്ങി സോഷ്യലൈസിങ് പരമാവധി ഉറപ്പ് വരുത്തുന്നതിലൂടെ ഓരോ സാഹചര്യത്തിലും ഏത് രീതിയിൽ ഇടപെടണമെന്ന് കുട്ടികൾ പഠിക്കും.  

വേണം ചിട്ട: കുട്ടികളുടെ ഒരു ദിവസം എങ്ങനെയായിരിക്കണമെന്ന ബോധ്യം അവരിൽ വളർത്താൻ ഒരു ചിട്ട ഉണ്ടാക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. പട്ടാളച്ചിട്ടപോലെ കടുത്ത അച്ചടക്കമോ ശിക്ഷണരീതിയോ അല്ല പറഞ്ഞത്. ഒരു താളം. അവരുടെ ഒരു ദിവസം തുടങ്ങുന്നത് മുതൽ അവസാനിക്കുന്നത് വരെ നീളുന്ന സമയം നല്ല രീതിയിൽ വിനിയോഗിക്കാനുള്ള പരിശീലനം. എഴുന്നേൽക്കുന്നതിനും ഉറങ്ങുന്നതിനും പഠനത്തിനും മൊബൈൽ നോക്കുന്നതിനുമെല്ലാം ഒരു ചെറിയ സമയനിഷ്ഠ കൊണ്ടുവന്നു നോക്കൂ. ഒരാഴ്ച ശീലിപ്പിച്ചാൽ മതി. എട്ടാം ദിവസം അവരത് ശീലമാക്കിയിരിക്കും. 

സ്‌ക്രീൻരഹിത സോണുകൾ: ഈ സമയച്ചിട്ട കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ സ്വാഭാവികമായും ഇന്ന സ്ഥലത്ത് ഇന്നകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന ബോധ്യം കൂടിയാണ് കുട്ടികൾക്കുണ്ടാവുന്നത്. പഠിക്കുന്ന സ്ഥലം അതിന് മാത്രമുള്ളതാണെന്നും കിടക്കുന്നയിടം ഉറങ്ങാനുള്ളതെന്നുമുള്ള ബോധ്യം. അപ്പോ ചിലയിടങ്ങൾ നമുക്ക് സ്‌കീൻ പ്രൊഹിബിറ്റഡ് ഏരിയ ആക്കാം. 

നിയന്ത്രണം മാതാപിതാക്കൾക്കും: മാതാപിതാക്കൾ ചെയ്യുന്നതാണ് കുട്ടികൾ അനുകരിക്കുന്നത്. അവരോട് ഫോൺ നോക്കരുതെന്ന് ഉപദേശിച്ച നിങ്ങൾ മണിക്കൂറുകളോളം ഫോണിൽ കുത്തിയിരിക്കുന്നത് ശരിയാണോ. അല്ല. അപ്പോൾ സ്‌ക്രീൻ നിയന്ത്രണം നമുക്കുമാകാം. അവർക്ക് വേണ്ട രീതിയിൽ നമ്മൾ അവെയ്​ലബിൾ ആകുമ്പോൾ തന്നെ കുട്ടികൾ നമ്മോട് ചേർന്ന് നിൽക്കും. ഒരുമിച്ചുള്ള സമയങ്ങളിൽ പരസ്പരം നന്നായി ഇടപെടാം, കളിക്കാം, പാട്ടുപാടാം, ചെറിയ ചെറിയ വഴക്കുകൾ രമ്യമായ രീതിയിൽ പരിഹരിക്കാം. കുട്ടികൾ കണ്ടുപഠിക്കട്ടെ. 

എന്ത് കാണുന്നു എന്നതും പ്രധാനം: കുട്ടികൾക്ക് അനുവദിക്കപ്പെട്ട സ്‌ക്രീൻ ടൈമിൽ കാണുന്നത് അവർക്ക് ദോഷം ചെയ്യാത്ത കണ്ടന്റുകളാണെന്നുകൂടി മാതാപിതാക്കൾ ഉറപ്പ് വരുത്തണം.  സജീവമായ ഇടപഴകലും പഠനവും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ അവരുടെ മാനസിക വികാസത്തിനുതകുന്ന ഉള്ളടക്കങ്ങളെ മാത്രം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക. വേഗതയേറിയതോ അമിതമായി ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നതോ ആയ ഷോകൾ കാണുന്നത് തടയാനും സാധിക്കണം. റീൽസും ഷോർട്സും കാണാൻ അനുവദിക്കാതിരിക്കുക. ഓരോ റീലും ഓരോ തരം കണ്ടന്റുകളാണ്. ഒന്ന് സങ്കടമാണെങ്കിൽ മറ്റൊന്ന് അമിത സന്തോഷം തരുന്നതാവും. കുട്ടികളുടെ വൈകാരിക തലത്തെയാണ് ഇത് ബാധിക്കുക. 

വേണം കളികളും ഫിസിക്കൽ ആക്ടിവിറ്റിയും: കളികൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ഔട്ട്‌ഡോർ, ശാരീരികവും വൈജ്ഞാനികവുമായ വികസനത്തിന് ഗുണം ചെയ്യും. ഇത് കുട്ടികളിലെ പഠ്യേതര കഴിവുകളെ വളർത്താനും ഓവറോൾ ഡെവലപ്മെന്റിനും സഹായിക്കും 

മൊബൈൽ പൂർണമായി ഒഴിവാക്കുക എന്നത് പുതിയ കാലത്ത് അത്ര സാധ്യമാകുന്ന കാര്യമല്ല. ടെക്‌നോളജി ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിക്കാനാണ് നാമവരെ പ്രാപ്തരാക്കേണ്ടത്. നേരത്തേ പറഞ്ഞ ലക്ഷണങ്ങൾ കുട്ടികളിൽ കാണുന്നുവെങ്കിൽ സ്‌ക്രീൻ അഡിക്ഷൻ കുറയാനുള്ള മാർഗങ്ങൾ പരീക്ഷിച്ചിട്ടും രക്ഷയില്ല എന്നുണ്ടെങ്കിൽ തീർച്ചയായും പീഡിയാട്രീഷന്റെ സഹായം തേടണം. ചെറിയ ചെറിയ ആക്ടിവിറ്റികളിലൂടെയും, കൗൺസിലിങ്ങിലൂടേയും ആവശ്യമെങ്കിൽ മരുന്നുകളിലൂടേയുംം നമുക്കവരെ മിടുക്കരാക്കാം

Inshort| Virtual autism refers to a behavioral disorder caused by excessive screen time in children, especially those under 6 years old. This condition leads to communication issues, social withdrawal, and delayed developmental milestones. Learn about its signs, effects, and tips for managing screen time to promote healthier development.