വീട്ടിൽ നന്നായി സംസാരിക്കുന്ന കുട്ടി... എന്താണ് സെലക്ടീവ് മ്യൂട്ടിസം?

സെലക്ടീവ് മ്യൂട്ടിസം എന്നത് പ്രധാനമായും കുട്ടികളിൽ കണ്ടുവരുന്ന ഒരു ആങ്സൈറ്റി ഡിസോർഡർ (Anxiety Disorder) അഥവാ ഭയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥയാണ്. വീട്ടിലോ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളോടോ വളരെ നന്നായി സംസാരിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടി, സ്‌കൂളിലോ അപരിചിതരുടെ മുന്നിലോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിലോ പൂർണ്ണമായും നിശ്ശബ്ദനാവുന്ന അവസ്ഥയാണിത്.

ഇതൊരു പിടിവാശിയോ സംസാരിക്കാനുള്ള മടിയോ അല്ല, മറിച്ച് അതത് സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന കടുത്ത ഭയവും പരിഭ്രമവും (Extreme Social Anxiety) കാരണം കുട്ടിക്ക് സംസാരിക്കാൻ സാധിക്കാതെ പോകുന്നതാണ്.

പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങൾ:

വ്യത്യസ്ത സാഹചര്യങ്ങളിലെ മാറ്റം: വീട്ടിൽ വളരെയധികം സംസാരിക്കുകയും കളിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കുട്ടി, സ്‌കൂളിലെത്തുമ്പോഴോ മറ്റ് ആളുകളുടെ മുന്നിലോ ഒരു വാക്ക് പോലും സംസാരിക്കാതിരിക്കുക.

ശരീരഭാഷയിലെ മാറ്റം: അപരിചിതർ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ കുട്ടി മരവിച്ചു നിൽക്കുക, മുഖത്തെ ഭാവങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുക, അല്ലെങ്കിൽ കണ്ണ് തമ്മിൽ നോക്കാതിരിക്കുക (Avoid Eye Contact).

വാക്കുകളില്ലാത്ത ആശയവിനിമയം: സംസാരിക്കുന്നതിന് പകരം ആംഗ്യങ്ങളിലൂടെയോ തലയാട്ടിയോ അല്ലെങ്കിൽ വരച്ചോ കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക.

കാലയളവ്: ഈ നിശ്ശബ്ദത ഒരു മാസത്തിൽ കൂടുതലായി തുടർച്ചയായി കാണപ്പെടുക (സ്‌കൂളിൽ ചേരുന്ന ആദ്യ മാസങ്ങളിലെ മടി ഇതിൽ പെടില്ല).

കാരണങ്ങൾ
സാമൂഹിക ഭയം (Social Anxiety): ആളുകളെ അഭിമുഖീകരിക്കാനുള്ള കടുത്ത ഭയം.

പാരമ്പര്യം : കുടുംബത്തിൽ ആർക്കെങ്കിലും കടുത്ത ഉത്കണ്ഠയോ ഭയമോ ഉണ്ടെങ്കിൽ കുട്ടികളിലും ഇത് കാണപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

പരിസ്ഥിതിപരമായ മാറ്റങ്ങൾ: പുതിയ സ്‌കൂളിൽ ചേരുക, അപരിചിതമായ അന്തരീക്ഷം, പുതിയ ഭാഷ സംസാരിക്കേണ്ടി വരിക തുടങ്ങിയവ സമ്മർദ്ദമുണ്ടാക്കാം.

ഇത് കുട്ടിയുടെ സംസാരശേഷിയുടെയോ ബുദ്ധിശക്തിയുടെയോ കുഴപ്പമല്ല. കുട്ടിക്ക് ഭാഷയും വാക്കുകളും കൃത്യമായി അറിയാമെങ്കിലും ഭയം കാരണം അത് പുറത്തേക്ക് പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.

ചികിത്സയും പരിഹാരമാർഗ്ഗങ്ങളും
കുട്ടിയെ സംസാരിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുകയോ ശിക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് അവസ്ഥ കൂടുതൽ വഷളാക്കുകയേ ഉള്ളൂ.

പെരുമാറ്റ ചികിത്സ (Behavioral Therapy)

ഡിസെൻസിറ്റൈസേഷൻ (Desensitization): കുട്ടിക്ക് ഭയമില്ലാത്ത വ്യക്തിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി പതുക്കെ പതുക്കെ മറ്റ് ആളുകളുടെ സാന്നിധ്യത്തിലും സംസാരിക്കാൻ പടിയായി പരിശീലനം നൽകുക.

പോസിറ്റീവ് റിഇൻഫോഴ്സ്മെന്റ് (Positive Reinforcement): ചെറിയ രീതിയിലെങ്കിലും പ്രതികരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ കുട്ടിയെ അഭിനന്ദിക്കുക.

സ്‌കൂളുകളുടെ സഹകരണം: അധ്യാപകർ കുട്ടിയെ ക്ലാസ്സിൽ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് നിർബന്ധിച്ച് സംസാരിപ്പിക്കാതിരിക്കുക. എഴുത്തിലൂടെയോ ആംഗ്യത്തിലൂടെയോ ഉള്ള പ്രതികരണങ്ങൾ ആദ്യം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക.

സ്പീച്ച് ആൻഡ് ലാംഗ്വേജ് തെറാപ്പി (Speech Therapy): കുട്ടിയുടെ ആത്മവിശ്വാസം വളർത്താൻ തെറാപ്പിസ്റ്റുകളുടെ സഹായം തേടാം.

കൃത്യമായ സമയത്ത് രോഗനിർണ്ണയം നടത്തുകയും സ്നേഹത്തോടെയും ക്ഷമയോടെയും പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്താൽ കുട്ടികൾക്ക് ഈ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി മുക്തി നേടാൻ സാധിക്കും. എന്നാൽ ഇത്തരം മിണ്ടായ്മ എപ്പോഴും സെലക്ടീവ് മ്യൂട്ടിസം ആകണമെന്നില്ല. അക്കാര്യം ആദ്യം ഡോക്ടറെക്കണ്ട് പരിശോധിച്ചുറപ്പുവരുത്തുക.