മനുഷ്യർക്ക് പ്രായമാകുന്നത് എപ്പോൾ മുതൽ? കണ്ടെത്തലുമായി ഗവേഷകർ

വാർധക്യത്തെ മന്ദഗതിയിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കാമെങ്കിലും, മനുഷ്യന്റെ വാർധക്യം നിലവിൽ നമുക്ക് തടയാൻ കഴിയാത്ത ഒന്നാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലുടനീളം വാർധക്യം ഒരേ വേഗതയിലല്ല സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് മുൻകാല പഠനങ്ങൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രായത്തിന്റെ കുതിച്ചുചാട്ടം അനുഭവിക്കുന്ന ചില പ്രായങ്ങളുണ്ട്. ഏകദേശം നാല്പതിനാല്, അറുപത് വയസ്സുകളിൽ ശരീരം പെട്ടന്നുള്ള വാർധക്യത്തിന് വിധേയമായേക്കാമെന്നാണ് പുതിയ പഠനങ്ങൾ പറയുന്നത്. 

വാർധക്യം, ഒന്നിലധികം അവയവങ്ങളിലും ജൈവിക തലങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന പ്രക്രിയ എന്ന നിലയിൽ, ലൈഫ് സയൻസസിലെ ഏറ്റവും ആഴമേറിയതും ഉത്തരം കണ്ടെത്താത്തതുമായ ചോദ്യങ്ങളിലൊന്നായി തുടരുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ദീർഘായുസ്സിലുടനീളം, രണ്ട് അടിസ്ഥാനപരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു. ഒന്ന്, എല്ലാ അവയവ വ്യവസ്ഥകളിലും ഒരു ഏകീകൃത വാർധക്യ പ്രക്രിയ പാലിക്കുന്നുണ്ടോ? രണ്ട്, മനുഷ്യന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള വാർധക്യത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു തന്മാത്രാപരമായ സ്ഥലകാല കേന്ദ്രം നിലവിലുണ്ടോ? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ഇവയ്ക്ക് ദീർഘകാലമായി ഒരു പരിഹാരം ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.

ശരീരത്തിലെ വാർധക്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രോട്ടീൻ മാറ്റങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിലൂടെ, ശരീരത്തിലെ അവയവങ്ങളും ടിഷ്യുകളും കാലക്രമേണ എങ്ങനെ പ്രായമാകുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ചിത്രം ലഭിക്കുമെന്ന് കണ്ടെത്തിയ പഠനത്തിന്റെ പ്രധാന രചയിതാവാണ് ചൈനീസ് അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസസിലെ റീജനറേറ്റീവ് മെഡിസിൻ ഗവേഷകനായ ഗ്വാങ് ​​ഹുയി ലിയു. ഏകദേശം 50 വയസ്സിൽ വാർധക്യത്തിന്റെ വേഗത കൂടുന്നതായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഠനത്തിൽ തെളിഞ്ഞു. പ്രോട്ടീനുകളിൽ, ഹൃദ്രോഗം, ഫാറ്റി ലിവർ തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട 48 പ്രോട്ടീനുകളുടെ സാന്നിധ്യം പ്രായം കൂടുന്തോറും വർധിക്കുന്നതായും​ ​ഗവേഷകസംഘം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.

വാർധക്യത്തിന്റെ 'അറ്റ്ലസ്' 

പഠനത്തിനായി, തലച്ചോറിനേറ്റ ക്ഷതത്തെ തുടർന്ന് മരണമടഞ്ഞ, 14-നും 68-നും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ള 76 അവയവദാതാക്കളിൽ നിന്ന് ശേഖരിച്ച പതിമൂന്ന് തരം മനുഷ്യ ടിഷ്യുകളുടെ 516 സാമ്പിളുകൾ ഗവേഷകർ വിശകലനം ചെയ്തു. ടിഷ്യു സാമ്പിളുകളിൽ ഹൃദയം, ദഹനേന്ദ്രിയം, ശ്വസനവ്യവസ്ഥ, അന്തഃസ്രാവി ഗ്രന്ഥികൾ, അസ്ഥി-പേശി വ്യവസ്ഥ എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള സാമ്പിളുകളും, കൂടാതെ രോഗപ്രതിരോധ ശേഷി, ചർമ്മം, രക്തം എന്നിവയുടെ സാമ്പിളുകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന്, ഗവേഷകർ അവയവങ്ങളിലും ടിഷ്യു സാമ്പിളുകളിലും കണ്ടെത്തിയ പ്രോട്ടീനുകളുടെ തരങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തി. ഇത് 50 വർഷത്തെ മനുഷ്യായുസ്സ് ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു 'പ്രോട്ടിയോമിക് ഏജിംഗ് അറ്റ്ലസ്' എന്ന് ലിയു വിശേഷിപ്പിച്ച സാമ്പിൾ കളക്ഷൻ സൃഷ്ടിക്കാൻ അവരെ സഹായിച്ചു.

നിർണ്ണായകമായ വാർധക്യ ഘട്ടം 

പഠനത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, ശരീരത്തിലെ അവയവങ്ങളിലും ടിഷ്യുകളിലും ഏറ്റവും വലിയ വാർധക്യ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നത് ഏകദേശം 50 വയസ്സിലാണെന്ന് ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തി. 45–55 വയസ്സിൽ മിക്ക അവയവങ്ങളുടെയും പ്രോട്ടിയോമുകൾ വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമാകുന്നു, വ്യത്യസ്തമായി പ്രകടമാകുന്ന പ്രോട്ടീനുകൾ സ്ഫോടനാത്മകമായി കുതിച്ചുയരുന്നു. വ്യവസ്ഥാപിതവും ഒന്നിലധികം അവയവങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നതുമായ ഈ പ്രവർത്തനം വാർധക്യത്തിനുള്ള നിർണ്ണായകമായ ജൈവ പരിവർത്തന ഘട്ടമായി ഈ കാലയളവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്, മഹാധമനിയുടെ പ്രോട്ടിയോം ആണ് ഏറ്റവും നാടകീയമായി പുനർരൂപകൽപ്പന ചെയ്യപ്പെടുന്നത്; അതിന്റെ സ്രവിക്കുന്ന പ്രോട്ടീനുകളും രക്ത പ്ലാസ്മയിലെ പ്രോട്ടിയോമും ഒരുമിച്ച് പരിണമിക്കുന്നു. വാർധക്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്രവിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ (സെനോകൈനുകൾ) ശരീരം മുഴുവൻ വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ സിഗ്നലുകൾ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യുന്ന ഒരു കേന്ദ്ര സംവിധാനമായി പ്രവർത്തിച്ചേക്കാം എന്നാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. കൂടാതെ, ഹൃദ്രോഗം, ഫാറ്റി ലിവർ, ടിഷ്യൂ ഫൈബ്രോസിസ്, കരളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മുഴകൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള രോഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട 48 പ്രോട്ടീനുകളുടെ സാന്നിധ്യം പ്രായം കൂടുന്തോറും വർദ്ധിക്കുന്നതായും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

വാർധക്യം ശരീരത്തിൽ ജൈവരാസപരമായ മാറ്റങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു

ശരീരത്തിലെ ടിഷ്യുവിന്റെ തരം അനുസരിച്ച്, വാർധക്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രോട്ടീൻ മാറ്റങ്ങൾ ഏകദേശം 50 വയസ്സിൽ ത്വരിതഗതിയിലാകുന്നതായി ഈ പഠനം കണ്ടെത്തി. വാർധക്യത്തിന് അടിസ്ഥാനമായ ജൈവരാസപരമായ മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ച് നന്നായി മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന രസകരമായ ഒരു കണ്ടെത്തലാണിത്. ഇതുപോലുള്ള പഠനങ്ങൾ സാധാരണ വാർധക്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം തിരിച്ചറിയാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. രോഗികളെ ആരോഗ്യത്തോടെയും നന്നായി വാർധക്യം പ്രാപിക്കാനും എങ്ങനെ സഹായിക്കാമെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഈ പഠനം സഹായിക്കും. ത്വരിതഗതിയിലുള്ള വാർധക്യത്തിന്റെ ഫലമായുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങൾക്ക് പുതിയ ചികിത്സകൾ വികസിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിച്ചേക്കാം.

വാർധക്യം ശരീരത്തെ മൊത്തത്തിൽ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു

ആരോഗ്യകരവും പ്രവർത്തനക്ഷമവുമായ ഒരു പ്രോട്ടിയോം (പ്രോട്ടീനുകളുടെ ശേഖരം) നിലനിർത്താനുള്ള കഴിവ് നമ്മുടെ കോശങ്ങൾക്ക് നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന ആശയം ആധുനിക വാർദ്ധക്യ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഒരു അടിസ്ഥാന ശിലയാണ്. അൽഷിമേഴ്സ് പോലുള്ള ന്യൂറോ ഡീജനറേറ്റീവ് രോഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന, അമിലോയിഡുകൾ പോലുള്ള തെറ്റായി മടങ്ങിയ പ്രോട്ടീനുകളുടെ ശേഖരണമാണ് ഇതിന്റെ ക്ലാസിക് ഉദാഹരണം. പല ടിഷ്യുകളിലുടനീളം വ്യാപകമായ അമിലോയിഡ് ശേഖരണം ഈ പഠനത്തിലെ കണ്ടെത്തൽ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നത് ഇത് തലച്ചോറിന് മാത്രമുള്ള ഒരു പ്രശ്നമല്ല, മറിച്ച് വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ ഒരു വ്യവസ്ഥാപിത സവിശേഷതയാണെന്നാണ്. വാർധക്യത്തിന്റെ ജൈവികമായ മാറ്റങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നതിലൂടെ, രോഗാവസ്ഥയുടെ കാലം കുറയ്ക്കാനുള്ള ഉപാധികൾ നമുക്ക് വികസിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. ഇത് ആളുകളെ കൂടുതൽ കാലം ജീവിക്കാൻ മാത്രമല്ല, ആരോഗ്യകരവും ഊർജ്ജസ്വലവുമായ ജീവിതം നയിക്കാനും അനുവദിക്കുന്നു. ഇത് കാലക്രമേണ അവരുടെ വ്യക്തിഗത പ്രോട്ടിയോമിക് മാറ്റങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കാനും, ആളുകൾക്കിടയിലുള്ള ജനിതകപരവും ജീവിതശൈലീപരവുമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ പഠിക്കാനും സാഹസകമാകും.