നമ്മൾ കാണുന്ന കാര്യങ്ങൾ മാത്രമായിരിക്കണമെന്നില്ല എല്ലായ്പ്പോഴും യാഥാർഥ്യം. പലപ്പോഴും പുറമേ കാണുന്നതിലുപരി ആഴത്തിലുള്ളതായിരിക്കും പല മനുഷ്യ മനസുകളും. ഇങ്ങനെ മറ്റുള്ളവർക്ക് കാണാനോ പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനോ കഴിയാത്ത വൈകല്യങ്ങളെയാണ് ‘അദൃശ്യ വൈകല്യങ്ങൾ’ എന്ന് പറയുന്നത്. ശാരീരികമായി ഒരാളിൽ നമുക്ക് വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്ന വൈകല്യങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ, അദൃശ്യമായ വൈകല്യങ്ങളും വ്യക്തികളുടെ ജീവിതത്തെ ഗൗരവമായി ബാധിക്കാറുണ്ട്. ഇവ ശാരീരികമോ, മാനസികമോ, നാഡീവ്യൂഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതോ ആയിരിക്കാം.

To advertise here,

ശ്രദ്ധക്കുറവും അമിത വികൃതിയും (ADHD), വിഷാദം (Depression), ഉത്കണ്ഠ (Anxiety), പോസ്റ്റ് ട്രോമാറ്റിക് സ്ട്രെസ് ഡിസോർഡർ (PTSD), ഒബ്സസീവ് കംപൽസീവ് ഡിസോർഡർ (OCD), ബൈപോളാർ ഡിസോർഡർ എന്നിവ ഇതിന് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. പ്രമേഹം, വിട്ടുമാറാത്ത ക്ഷീണം, മൈഗ്രേൻ, കാഴ്ചക്കുറവ്, കേൾവിക്കുറവ് തുടങ്ങിയ ദീർഘകാല രോഗങ്ങളും അദൃശ്യമായ ശാരീരിക വൈകല്യങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. സംവേദനപരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ, ഡിസ്ലെക്സിയ (പഠനവൈകല്യം), ഓർമ്മക്കുറവ്, മറ്റ് പഠനവൈകല്യങ്ങൾ എന്നിവയും ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നു. ഈ അവസ്ഥകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന വ്യക്തികൾ നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികൾ പരിഹരിക്കുക എളുപ്പമല്ല. ഓരോ വ്യക്തിയിലും ഈ അവസ്ഥകളുടെ സ്വഭാവവും തീവ്രതയും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കും.

എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാം?

അദൃശ്യമായ വൈകല്യങ്ങളെ പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. എന്നിരുന്നാലും, അവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ചില ലക്ഷണങ്ങൾ നമുക്ക് ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാം. ഉദാഹരണത്തിന്, അമിതമായതും ദീർഘകാലം തുടരുന്നതുമായ ക്ഷീണം, ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട്, ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾ, മാനസികാവസ്ഥയിലെ അപ്രതീക്ഷിത മാറ്റങ്ങൾ, അടിസ്ഥാന കാര്യങ്ങൾ പോലും ചെയ്യാൻ പ്രയാസപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ, പെട്ടെന്നുള്ള സ്വഭാവ മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവ അവയിൽ ചിലതാണ്.

ഈ ലക്ഷണങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ, ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾ കാണുന്നത് ഒരു അദൃശ്യ വൈകല്യമുള്ള വ്യക്തിയെയാകാം. വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത വേദനയോ അസ്വസ്ഥതയോ ദീർഘകാലം അനുഭവിക്കുന്നവർക്കും ഇത്തരം ലക്ഷണങ്ങൾ കാണാം. ഇവർക്ക് സാമൂഹിക ഇടപെടലുകൾ ബുദ്ധിമുട്ടാകുകയും, തുറന്ന ആശയവിനിമയത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറുകയും ചെയ്യാം. പലപ്പോഴും ഇത്തരം ലക്ഷണങ്ങളെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഭാഗമെന്നോ, മടിയോ നാണമോ എന്നോ ആയി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നു. ചിലപ്പോൾ ഇവർ മടിയന്മാരെന്നോ നാണംകുണുങ്ങികളെന്നോ മുദ്രകുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യാം.

അവരുടെ പോരാട്ടങ്ങൾ

അദൃശ്യ വൈകല്യങ്ങളുള്ള വ്യക്തികൾ അവർ നേരിടുന്ന അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് തുറന്നുപറയാൻ തയ്യാറായാലും, പലപ്പോഴും അവരെ വിശ്വസിക്കാൻ മറ്റുള്ളവർ തയ്യാറാകണമെന്നില്ല. ഇത് അവർക്കൊരു വലിയ വെല്ലുവിളിയാകുന്നു. കാര്യങ്ങൾ ആരോടെങ്കിലും തുറന്നുപറഞ്ഞാൽ ചിലപ്പോൾ വിമർശനങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടിയും വന്നേക്കാം. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് പലരും അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരോട് പങ്കുവെക്കുന്നതിൽ നിന്ന് സ്വയം പിന്മാറുന്നത്. സമൂഹത്തിൽ വിവേചനങ്ങൾക്കും തെറ്റിദ്ധാരണകൾക്കും ഇവർ പലപ്പോഴും ഇരയാകാറുണ്ട്.

ഇത്തരം അനുഭവങ്ങൾ സാമൂഹിക ഒറ്റപ്പെടലിലേക്കാണ് പലരെയും നയിക്കുന്നത്. കൂടാതെ, വ്യക്തിബന്ധങ്ങളിലും തൊഴിലിടങ്ങളിലും പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത സാധാരണക്കാരെപോലെ പ്രവർത്തിക്കണമെന്ന സമ്മർദ്ദവും ഇവർ നേരിടേണ്ടിവരുന്നു. ഈ ആന്തരിക സംഘർഷങ്ങൾ അവരെ കൂടുതൽ തളർത്തുകയും, നിലവിലുള്ള മാനസികാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങളെ കൂടുതൽ വഷളാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

എങ്ങനെ സഹായിക്കാം?

  • അദൃശ്യ വൈകല്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുകയും, മറ്റുള്ളവരിൽ അവബോധം വളർത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് വലിയ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാക്കും. ഇതിലൂടെ സാമൂഹിക വിവേചനം കുറയുകയും ഇത്തരം അവസ്ഥകൾ നേരിടുന്നവരെ കൂടുതൽ അംഗീകരിക്കുന്ന മനോഭാവം സമൂഹത്തിൽ വളരുകയും ചെയ്യും.
  • അവരുടെ അനുഭവങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയും, അവരെ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അവരുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്ക് വലിയ ആശ്വാസമാണ്. അവരെ കേൾക്കാനും അംഗീകരിക്കാനും ഒരാൾ എങ്കിലും മുന്നോട്ടുവന്നാൽ പോലും അത് തന്നെ അവർക്കൊരു വലിയ ഊർജം നൽകും.
  • മുൻവിധികളില്ലാതെ എല്ലാവർക്കും പിന്തുണ നൽകുന്ന ഒരു സുരക്ഷിതമായ അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുക. അങ്ങനെ മാത്രമേ അവർക്ക് സ്വന്തം അനുഭവങ്ങൾ തുറന്നുപറയാനും, സഹായം തേടാനും ആത്മവിശ്വാസവും സുരക്ഷിതത്വവും തോന്നുകയുള്ളു.

സഹായത്തിനായി എവിടെ പോകണം?

  • മെഡിക്കൽ വിദഗ്ധർ: തെറാപ്പിസ്റ്റുകൾ, ന്യൂറോളജിസ്റ്റുകൾ, എൻഡോക്രൈനോളജിസ്റ്റുകൾ, കൗൺസിലർമാർ, സൈക്കോളജിസ്റ്റുകൾ, സൈക്യാട്രിസ്റ്റുകൾ.
  • സാമൂഹിക സേവനങ്ങളും സഹായ ഗ്രൂപ്പുകളും: പ്രാദേശിക ഉപദേഷ്ടാക്കൾ, എൻ.ജി.ഒ.കൾ, ഭിന്നശേഷിക്കാരുടെ അവകാശങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സംഘടനകൾ, ഹെൽപ്‌ലൈനുകൾ.
  • വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലെയും ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലെയും പിന്തുണ: സ്കൂൾ കൗൺസിലർമാർ, എച്ച്.ആർ. ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റുകൾ, ഭിന്നശേഷി കോർഡിനേറ്റർമാർ.

ഉടനടി സ്വീകരിക്കേണ്ട നടപടികൾ

നിങ്ങളുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് തുറന്നു സംസാരിക്കുന്നത് തെറ്റിദ്ധാരണകൾ കുറയ്ക്കാനും, ചുറ്റുമുള്ളവരിൽ കൂടുതൽ ധാരണ വളർത്താനും അത്യാവശ്യമാണ്. വ്യക്തമായ ആശയവിനിമയം ഉണ്ടായാൽ, നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ പിന്തുണ ലഭിക്കുന്ന ഒരു നല്ല അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കാൻ സഹായിക്കും. ശരിയായ ചികിത്സയും പരിചരണവും നിർണ്ണയിക്കുന്നതിന് ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ നേരത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നത് അനിവാര്യമാണ്. അതിനാൽ ഒട്ടും മടിക്കാതെ ഒരു മെഡിക്കൽ പരിശോധന നടത്താൻ സ്വയം തയ്യാറാകണം.

മതിയായ വിശ്രമം, സമീകൃതാഹാരം, മാനസികാരോഗ്യ പരിപാലനം എന്നിവ ഉറപ്പാക്കി സ്വന്തം ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും ശ്രദ്ധിക്കുന്നതും ഒരുപോലെ പ്രധാനമാണ്. ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ ഇടവേളകൾ എടുക്കുക, ജോലിയിൽ നിന്ന് കുറച്ചുകാലം മാറിനിൽക്കുക, റീചാർജ് ചെയ്യാൻ സ്വയം സമയം നൽകുക എന്നിവയിലൂടെ നിങ്ങളോടുതന്നെ കരുണ കാണിക്കണം.

പുറമേ കാണാനാകാത്ത രോഗങ്ങളുമായി മല്ലിടുന്നവർ പലപ്പോഴും നിശ്ശബ്ദമായാണ് പോരാട്ടങ്ങൾ നയിക്കുന്നത്. പലരും ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങളെ അവഗണിച്ചും, ചികിത്സ തേടാതെയും മുന്നോട്ടുപോകുന്നു. ഇത് അവരുടെ ജീവിതനിലവാരത്തെ സാരമായി ബാധിക്കുന്ന ഘട്ടത്തിലെത്തുമ്പോഴായിരിക്കും പലരും സഹായം തേടുന്നത്. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള സമൂഹത്തിൽ കൂടുതൽ അവബോധവും, സഹാനുഭൂതിയും, ധാരണയും വളർത്തേണ്ടതുണ്ട്. അനുകമ്പയും, അംഗീകാരവും, എല്ലാവരെയും ഉൾക്കൊണ്ട് പിന്തുണ നൽകുന്നതിലൂടെ ഈ വ്യക്തികൾക്ക് വളരാൻ ആവശ്യമായ സുരക്ഷിതമായ ഇടങ്ങൾ സമൂഹം ഒരുക്കാൻ കഴിയും.

 

(കൊച്ചി പ്രയത്ന ചൈൽഡ് ഡെവലപ്മെന്റ് സെന്ററിന്റെ സ്ഥാപകൻ ആണ് ലേഖകൻ)