അഭിനയപ്രതിഭ സത്യന്റെ ജീവിതവും സിനിമയും വിഷയമായ നോവലാണ് രാജീവ് ശിവശങ്കര് രചിച്ച് മാതൃഭൂമി ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'സത്യം'. ഒരു ഭാഗം വായിക്കാം...
1970, ഓഗസ്റ്റ്, മദിരാശി
Also Read
'സത്യന് മാസ്റ്ററേ...'
ഫോണിന്റെ അങ്ങേത്തലയ്ക്കല് നെഞ്ചത്തടിച്ചൊരു പൊട്ടിക്കരച്ചില്
'ആരാ...എന്താ?'
'ഞാനാ സത്യന് മാസ്റ്ററേ... വിജയശ്രീ...'
'എന്തുപറ്റി മോളേ?'
'എല്ലാരുംകൂടി എന്നെ ചതിച്ചു മാസ്റ്ററേ... ഞാന് വിഷംകഴിച്ചു ചാവാന് പോവാ...'
'എന്താ പ്രശ്നം?'
'അപ്പോ... മാസ്റ്റര് ഒന്നുമറിഞ്ഞില്ലേ?'
'ഇല്ല... എന്തുപറ്റി?'
'എന്റെ ജീവിതം തീര്ന്നു മാസ്റ്ററേ... എനിക്കുവയ്യ അതു പറയാന്... മാസ്റ്റര് ഉദയായിലൊന്നുവിളിച്ചു ചോദിക്ക്. ഇല്ലെങ്കില് നാട്ടില് ഒതേനന്റെ മകന് കണ്ട പരിചയക്കാരോടൊന്നു ചോദിക്ക്...'
നിലവിളിയോടെ ഫോണ് കട്ടായി. ഇന്ന് ഓഗസ്റ്റ് പതിനാലാണെന്ന് അപ്പോഴാണ് ഓര്ത്തത്. ഉദയായുടെ ഒതേനന്റെ മകന് റിലീസ് ചെയ്യുന്ന ദിവസം. സാധാരണ പടം റിലീസ് ചെയ്താല് മാറ്റിനി കഴിയുമ്പോള് ചാക്കോച്ചന്റെയും ശാരംഗപാണിയുടെയും വിളി വരുന്നതാണ്. ഇന്നു പക്ഷേ, ഫസ്റ്റ്ഷോയുടെ നേരമായിട്ടും ആരും വിളിച്ചില്ല. താനും ഓര്ക്കാതെപോയത് അദ്ഭുതംതന്നെ. പടം വിജയിച്ചില്ലെങ്കില് വിതരണക്കാരുടെ ഓഫീസില്നിന്ന് അറിയിച്ചേനെ. അപ്പോള് അതല്ല കാര്യം. ഉദയായിലേക്ക് ട്രങ്ക് കോള് ബുക്ക് ചെയ്ത് സത്യന് 'സുരഭി'യുടെ ബാല്ക്കണിയില് വന്നിരുന്നു.
രാവിലെ ഷൂട്ടിങ്ങിന് ചെന്നപ്പോള് വല്ലാത്ത തലവേദന. പിന്നാലെ വയറിളക്കവും. അതിപ്പോള് ഇടയ്ക്കിടെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. വിശ്രമിക്കാന് ഫ്ളാറ്റിലേക്കു പോന്നതാണ്. ഒന്നുറങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഫോണിലെ നിലവിളി. തിരുവനന്തപുരത്ത് മണക്കാട്ടുള്ള വിളക്കാട്ടുകുടുംബത്തിലെ വിജയശ്രീയെയും സഹോദരന്മാരെയും പണ്ടേ പരിചയമുണ്ട്. തിക്കുറിശ്ശി സുകുമാരന്നായര് സംവിധാനം ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞവര്ഷം പുറത്തിറങ്ങിയ പൂജാപുഷ്പത്തില് അഭിനയിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് അവള് നേരില്ക്കണ്ട് അനുഗ്രഹം വാങ്ങിയിരുന്നു. ഇപ്പോള് ഉദയായുടെ സ്ഥിരം നടിയാണ്.
ഉരുളയ്ക്കുപ്പേരിപോലെ മറുപടിനല്കി സെറ്റില് പറന്നുനടക്കുന്ന അവളെ ഇത്രത്തോളം സങ്കടപ്പെടുത്തിയത് എന്തായിരിക്കും? എവിടെനിന്നാണ് വിളിക്കുന്നത് എന്നുപോലും ചോദിക്കാന് പറ്റിയില്ല. കപിലന് കൊണ്ടുവെച്ച നാരങ്ങാച്ചായ കുടിച്ച് ബാല്ക്കണിയിലിരിക്കുമ്പോള് വീണ്ടും ഫോണ് ബെല്ലടിച്ചു. ട്രങ്ക്കോള് കണക്ട് ആയി. അപ്പുറത്ത് ശാരംഗപാണിയായിരുന്നു.
'എന്താ ശാരംഗാ സംഭവം? വിജയശ്രീക്ക് എന്താ പറ്റിയത്?'
'മാസ്റ്ററെ വിളിച്ചിരുന്നോ?'
'ഉവ്വ്.'
'ഒരു അബദ്ധം പറ്റി. പടത്തിലെ കുളിസീനില് ചെറിയൊരു പ്രശ്നം.'
'എന്തു പ്രശ്നം?' ശാരംഗപാണി പരുങ്ങി.
'ആ കുട്ടിയുടെ നെഞ്ചത്തുനിന്ന് തുണി മാറിപ്പോയി. ഇത്തിരി മോശപ്പെട്ടരീതിയില്ത്തന്നെ.'
'എന്നിട്ട്? ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ലേ? എഡിറ്റിങ് ടേബിളിലും കണ്ടില്ലേ?'
'ഡയറക്ടറും കണ്ടില്ല ക്യാമറാമാനും കണ്ടില്ല... എഡിറ്ററും കണ്ടില്ല... പ്രിവ്യൂ കണ്ട ഞാനും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. എന്തിനു സെന്സര്ബോര്ഡുകാര് പോലും കണ്ടില്ല.'
'പിന്നിതാരാ കണ്ടത്?' കോപം വാക്കുകളെ വിറപ്പിച്ചു.
'പടം കൊട്ടകയില് ചെന്നപ്പോള് തറട്ടിക്കറ്റുകാര്... മാറ്റിനി കഴിഞ്ഞപ്പഴേക്കും വിവരമറിഞ്ഞ് ആളുകള് ഇടിച്ചുകയറി.'
'എന്നിട്ട്?'
'എല്ലാതീയേറ്ററിലും വിളിച്ചുപറഞ്ഞ് ആ സീന് മുറിച്ചുമാറ്റിയിട്ടുണ്ട്.'
'മുറിച്ചുമാറ്റിയെന്ന് എന്താ ഉറപ്പ്?'
'ഫസ്റ്റ്ഷോ കാണാന് നമ്മടെ ആളുകളെ എല്ലായിടത്തേക്കും വിട്ടിട്ടുണ്ട്.'
'ഒരു പെണ്കൊച്ചിന്റെ ജീവിതംവെച്ചാണ് കളിക്കുന്നത്... മോശമായിപ്പോയി. സത്യത്തില് ആരും ശ്രദ്ധിക്കാഞ്ഞതാണോ അതോ കിട്ടുന്ന കാശിങ്ങു പോരട്ടെയെന്നുവെച്ച് കണ്ടിട്ടും കണ്ണടച്ചതാണോ?'
'അയ്യോ അല്ല. കാണാതെപോയതാണ്.'
'ശാരംഗന് കാണാതെപോയെന്നു പറഞ്ഞാല് ഞാന് വിശ്വസിക്കും. പക്ഷേ, ചാക്കോച്ചന് കാണാതെ പോയെന്നു കരുതാന് പ്രയാസം.'
'സത്യമാണ് മാസ്റ്ററേ.'
'താന് എത്രയുംവേഗം ആ വിജയശ്രീയുടെ വീട്ടില്ചെന്ന് കാര്യം പറഞ്ഞുമനസ്സിലാക്കി സമാധാനിപ്പിക്ക്. അല്ലെങ്കില് അവളെന്തെങ്കിലും കടുംകൈ ചെയ്യും.'
'മുതലാളി അങ്ങോട്ടു പോയിട്ടുണ്ട്.'
സത്യന് ഫോണ്വെച്ചു.
തലേരാത്രി വായിച്ചു പകുതിയാക്കിവെച്ച അരനാഴികനേരത്തിന്റെ തിരക്കഥയെടുത്തു. പാറപ്പുറത്തിന്റെ അദ്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന കഥാപാത്രസൃഷ്ടി. തൊണ്ണൂറ് സംവത്സരം ജീവിച്ച മാഞ്ഞൂര്കോണത്തെ കുഞ്ഞേനാച്ചന്റെ ജീവിതം ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നു. അയാള് തന്റേടിയാണ്. ആരു പറഞ്ഞാലും അനുസരിക്കാത്ത സ്വഭാവം. ഒരുദിവസം മക്കളുടെ വീട്ടില് പോയി മടങ്ങിവരുംവഴി ഉടല് തളര്ന്ന് പെരുവഴിയില് വീണു. പിന്നെ ജീവിതം കിടക്കയിലായി. അയാളുടെ കാഴ്ചയിലൂടെയും ഓര്മയിലൂടെയുമാണ് കഥ വളരുന്നത്.
'എന്റെ മരണത്തിന്റെ റിഹേഴ്സലാണെന്ന് കൂട്ടിയാല് മതി റാഹേല്ക്കൊച്ചേ...'
ശാരദയെനോക്കി സത്യന് കണ്ണടച്ചു ചിരിച്ചു.
'അങ്ങനൊന്നും പറയാതെ.' പ്രേംനസീര് ശാസിച്ചു. ഛായാഗ്രാഹകന് സൂര്യപ്രകാശ് ഉറപ്പിച്ച ഫ്രെയിം വിന്സെന്റ് ഒരിക്കല്ക്കൂടി പരിശോധിച്ചു.
'ഡയലോഗ് ഇനിയും വായിക്കണോ?' രവിവര്മ ചോദിച്ചു.
'വേണ്ട.' നസീറും ശാരദയും പറഞ്ഞു.
സംവിധായകന് നിര്ദ്ദേശം നല്കിയതോടെ ക്യാമറ ചലിച്ചുതുടങ്ങി. സത്യന്, നിമിഷനേരംകൊണ്ട് ദാമോദരന് മുതലാളിയായി പരകായപ്രവേശം നടത്തി. പീളകെട്ടിയ കണ്ണുതുടച്ച് മുതലാളി എല്ലാവരെയും നോക്കി.
'എന്റെ വില്പ്പത്രം....'
മുതലാളി കൈനീട്ടി. വേലക്കാരന് വില്പ്പത്രം നീട്ടി.
'എന്റെ എല്ലാ സ്വത്തുക്കളും എന്റെ മകന് കൊടുക്കുന്നു.'
തങ്കമ്മയും മകനും കൂടി അതേറ്റുവാങ്ങി.
'എന്റെ മകനെ ഞാന് അവന്റെ അച്ഛന് കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.'
വളര്ത്തിവലുതാക്കിയ മകനെ മുതലാളി ശിവരാമനു നീട്ടി. അതിരറ്റ ആഹ്ലാദത്തോടെയും അവിശ്വസനീയതയോടെയും അയാള് അവനെ ഏറ്റുവാങ്ങി.
'കൂടാതെ....'
മുതലാളിയുടെ വാക്ക് മുറിഞ്ഞു. തങ്കമ്മ കാതടുപ്പിച്ചു. വേലക്കാരന് തൊട്ടുവിളിച്ചു. അനക്കമില്ല. പ്രാണന് കൂടു വിട്ടുപോയിരിക്കുന്നു. കുഞ്ഞിന്റെ കൈയില്നിന്നു പന്തു താഴെവീണു.
മരണവീടിന്റെ വിഷാദം സിനിമാ സെറ്റിനെ വിഴുങ്ങി. കൂടിനിന്നവരെല്ലാം കണ്ണുതുടച്ചു.
Content Highlights: Actor Sathyan's life written by Rajeev Sivasankar
Published: 22 Aug 2024, 02:33 pm IST
Disclaimer: Kindly avoid objectionable, derogatory, unlawful and lewd comments, while responding to reports. Such comments are punishable under cyber laws. Please keep away from personal attacks. The opinions expressed here are the personal opinions of readers and not that of Mathrubhumi.
Most Commented