ദേഷ്യപ്പെടുന്ന ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയെ നമ്മളാരെങ്കിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?| മമ്മൂട്ടി എഴുതുന്നു

ആദ്യകാലംതൊട്ടേ എ.കെ. ആന്റണിയെന്ന സഹോദരസ്ഥാനീയന് പിന്നിലൊതുങ്ങിയായിരുന്നു ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍. ആ നിഴല്‍പദവിയില്‍ തൃപ്തനായി നിന്നുകൊണ്ട് പാര്‍ട്ടിക്കുള്ളിലെയും പുറത്തെയും മഹായുദ്ധങ്ങളെ അദ്ദേഹം നിയന്ത്രിച്ചു. 2004-ല്‍ എ.കെ. ആന്റണി മുഖ്യമന്ത്രിപദം രാജിവെക്കുന്നതുവരെ അങ്ങനെത്തന്നെയായിരുന്നു രീതി. ആന്റണിയുടെ പിന്‍ഗാമിയായി ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി ആദ്യമായി മുഖ്യമന്ത്രിക്കസേരയിലേക്കും മുന്‍നിരയിലേക്കും കടന്നുവന്നപ്പോള്‍ മാതൃഭൂമി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ഫീച്ചറിന്റെ തലക്കെട്ട് ഇന്നും ഓര്‍മയുണ്ട്: 'രണ്ടാമൂഴങ്ങളില്‍ തൃപ്തനായ ഭീമന്‍.'

രാഷ്ട്രീയത്തെ എന്നും കൗതുകത്തോടെ നിരീക്ഷിക്കുന്നയാളെന്ന നിലയില്‍ മുഖ്യമന്ത്രിയായപ്പോള്‍ തൊട്ട് ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയെ ഞാന്‍ കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധിച്ചുതുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായ ജനപ്രിയതയുടെ ആരംഭവും ആ നാളുകളിലായിരുന്നു. അക്ഷരാര്‍ഥത്തില്‍ ഊണും ഉറക്കവും ഉപേക്ഷിച്ച് ജനങ്ങള്‍ക്കിടയിലേക്ക് ഇറങ്ങിനടന്ന ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി കേരളം അന്നേവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത അധികാരമാതൃകയ്ക്കാണ് തുടക്കമിട്ടത്. അദ്ദേഹത്തിന് ചുറ്റും ആള്‍ക്കൂട്ടങ്ങള്‍ അനുദിനം പെരുകിവരുന്ന കാഴ്ച ഞാനും അദ്ഭുതത്തോടെ കണ്ടുനിന്നു.

ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിക്ക് ആരും ഡോക്ടറേറ്റ് നല്കിയിട്ടില്ല. നല്കുകയായിരുന്നുവെങ്കില്‍ അത് മനുഷ്യസ്നേഹത്തിലാകണമായിരുന്നു. കാരണം, ചുറ്റുമുള്ള ഓരോ മനുഷ്യനെയും എങ്ങനെ സഹായിക്കാം എന്ന വിഷയത്തില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ഗവേഷണം നടത്തിയ ആളാണ് അദ്ദേഹം; അതിനു വേണ്ടിയാണ് ജീവിതം സമര്‍പ്പിച്ചതും. അധികാരം എന്ന വാക്കിലുള്ള ഗര്‍വിനെയും പിടിച്ചടക്കല്‍സ്വഭാവത്തെയും ഇല്ലാതാക്കി അതിനെ മനുഷ്യരുടെ വേദനകള്‍ പരിഹരിക്കുന്നതിനുള്ള ഉപകരണമാക്കിയെടുത്തതിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ് ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിക്കു ചുറ്റുമുണ്ടായ മനുഷ്യരുടെ മഹാസമ്മേളനങ്ങള്‍.

അടുത്തു പരിചയമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹവുമായി എന്റെ ദീര്‍ഘസൗഹൃദം രൂപപ്പെടുന്നത് മുഖ്യമന്ത്രിയായതിനുശേഷമാണ്. സ്വന്തമായി മൊബൈല്‍ഫോണില്ലാത്ത മുഖ്യമന്ത്രി ആദ്യം പറഞ്ഞ അപൂര്‍വതകളുടെ പട്ടികയിലൊന്നുമാത്രം. എന്നിട്ടും ഏതുപാതിരാവിലും അദ്ദേഹത്തെ ആരുടെയെങ്കിലുമൊക്കെ ഫോണിലൂടെ ലഭ്യമായിരുന്നു. എനിക്കു മാത്രമല്ല, ലോകത്തിന്റെ ഏതുകോണിലുള്ള മലയാളികള്‍ക്കും വിളിപ്പുറത്തായിരുന്നു എന്നും ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി. വേനല്‍ക്കാലത്ത് കേരളം കുടിനീരിനായി ദാഹിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോള്‍, താളംതെറ്റി മിടിച്ചിരുന്ന കുരുന്നുഹൃദയങ്ങളുടെ സ്പന്ദനം വീണ്ടെടുക്കുന്നതിന് സഹായം വേണ്ടിവന്നപ്പോള്‍, വെളിച്ചത്തിലേക്കുള്ള വഴിയില്‍ കാഴ്ചപരിമിതരുടെ കൈപിടിക്കേണ്ടിവന്നപ്പോള്‍... അങ്ങനെ ഒരുപാട് സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ കെയര്‍ ആന്‍ഡ് ഷെയര്‍ ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ എന്ന ജീവകാരുണ്യപ്രസ്ഥാനവുമായി ഞാന്‍ ചെന്നത് ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിയുടെ അടുക്കലേക്കാണ്. സഹായിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് മുഖ്യമന്ത്രിയെന്ന മേല്‍വിലാസം ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു ഒപ്പില്‍, ഒരു ഫോണ്‍വിളിയില്‍ അദ്ദേഹം അനേകരുടെ കണ്ണീരൊപ്പുന്നത് ഞാന്‍ നോക്കിനിന്നു, പലവട്ടം.

അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളുടെ ആത്മകഥ സ്വാഭാവികമായും അനുഭവങ്ങളുടെയും ജനങ്ങളുമായുള്ള ആത്മബന്ധത്തിന്റെയും അക്ഷരസമാഹാരമായിരിക്കും. ഈ പുസ്തകം അതിനുമപ്പുറം പ്രസക്തമാകുന്നത് അതില്‍ ഉള്ളടങ്ങുന്ന 'കാലം' എന്ന വാക്കിന്റെ വിസ്തൃതിയിലാണ്. കേരളരാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഒരു യുഗത്തെ ഉമ്മന്‍ചാണ്ടി തന്റെ ജീവിതത്തോട് ബന്ധപ്പെടുത്തി വിവരിക്കുമ്പോള്‍ പല കാലങ്ങള്‍ തിരശ്ശീലയിലെന്നോണം നമ്മുടെ കണ്‍മുന്നില്‍ തെളിഞ്ഞുവരും. അങ്ങനെ ഇത് കേരളരാഷ്ട്രീയചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും സംഭവബഹുലമായ നാളുകളുടെ ദൃക്സാക്ഷിവിവരണംകൂടിയായി മാറുന്നു.