'ഇതെന്ത് തേങ്ങയാ?'; രസ്‌നയോട് ഈ ചോദ്യം ഇനിയൊരിക്കലും ചോദിക്കരുത്!

.

ആദ്യത്തെ മാസം നൂറു തേങ്ങയുടെ ഉത്പന്നങ്ങളാണുണ്ടാക്കിയത്. ചെലവെല്ലാം കഴിച്ച് മുപ്പതിനായിരം രൂപ വരുമാനം കിട്ടി. സ്വീകാര്യത കൂടിയതോടെ ഉത്പാദനം വര്‍ധിപ്പിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ 400 തേങ്ങയുടെ ഉത്പന്നങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിനിടയ്ക്ക് 'വൈബ്രന്റ് ഗുജറാത്ത്' എന്ന പേരില്‍ നടന്ന വേള്‍ഡ് ട്രേഡ് ഷോയിലേക്ക് രസ്‌നയ്ക്കും ക്ഷണം ലഭിച്ചു.

'അവിടെ ഒരു ലക്ഷം അപേക്ഷകരുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നവേറ്റീവ് പ്രൊഡക്ട് വിഭാഗത്തിലാണ് ഞാന്‍ അപേക്ഷിച്ചത്. ഞാനുണ്ടാക്കിയ ചമ്മന്തിപ്പൊടിയും സാമ്പാര്‍പൊടിയുമൊക്കെ അവിടേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. പല രാജ്യങ്ങളില്‍നിന്നുള്ളവര്‍ തേങ്ങ ഉത്പന്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. ഘാന, ബോട്‌സ്വാന, ബംഗ്ലാദേശ് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലുള്ളവരൊക്കെ ഇത് അയച്ചുകൊടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ബംഗ്ലാദേശിലുള്ളവര്‍ക്ക് ഇഷ്ടമായത് വെന്ത വെളിച്ചെണ്ണയാണ്. ആഫ്രിക്കയില്‍ ജീവിക്കുന്ന മലയാളികള്‍ക്ക് വറുത്തരച്ച തേങ്ങ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവിടെ വന്നവരുടെയെല്ലാം സംശയം തേങ്ങ വറുത്തരച്ചത് ഇത്ര കാലം കേടാവാതെ നില്‍ക്കുമോ എന്നതായിരുന്നു. ഉള്ളി ഉപയോഗിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെയൊരു പേടി. പക്ഷേ, ഇത് ഒമ്പത് മാസം വരെ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലാതെ ഉപയോഗിക്കാന്‍ പറ്റുമെന്ന് ഞാന്‍ ഗ്യാരണ്ടിയാണ്. ഇപ്പോള്‍ അമ്പത് സൂപ്പര്‍ മാര്‍ക്കറ്റുകളില്‍ ഉത്പന്നം കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍നിന്നൊക്കെ ആവശ്യക്കാര്‍ വരുന്നുണ്ട്.'

നാട്ടിലെ തേങ്ങ നാടു കടക്കുന്നതിന്റെ സന്തോഷം രസ്‌നയുടെ സംസാരത്തിലുണ്ട് .മോം സ്‌പെഷല്‍ എന്ന പേരിലാണ് അവരുടെ ഉത്പന്നങ്ങള്‍ വിപണിയിലെത്തുന്നത്. അമ്മയില്‍നിന്ന് വന്ന കൈപ്പുണ്യത്തിന് അതിലും നല്ലൊരു പേരില്ല.

തേങ്ങ വെറും തേങ്ങയല്ല

ചെറിയൊരു വരുമാനമാണ് മനസ്സില്‍ കണ്ടതെങ്കിലും ആഗ്രഹിച്ചതിലും വലിയ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കാണാന്‍ പറ്റുന്ന അവസ്ഥയിലെത്തിയ സന്തോഷത്തിലാണ് രസ്‌ന. അതിലേക്കുള്ള യാത്രയാണ് അവരുടെ വിജയത്തിന്റെ തിളക്കം കൂട്ടുന്നത്...'കുടുംബത്തില്‍ എനിക്കു മാത്രമായൊരു വരുമാനം വേണമെന്നേ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളൂ. എന്നാലിപ്പോള്‍ ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ള മൂന്നു സ്ത്രീകള്‍ക്ക് കൂടെ ജോലി കൊടുക്കാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ട്. ഉടന്‍ തന്നെ പത്തുപേര്‍ക്ക് കൂടെ ജോലി കൊടുക്കാന്‍ പറ്റിയേക്കും. ഹോം ഷോപ്പിങ് എന്ന രീതിയില്‍ കൂടുതല്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് വരുമാനം കണ്ടെത്താന്‍ സഹായിക്കുന്ന പദ്ധതിയും ആലോചിക്കുന്നുണ്ട്.'

വീട്ടില്‍ വരുമാനമില്ലാതെ കഴിയുന്ന സ്ത്രീകളെ ചേര്‍ത്തുപിടിക്കുന്നൊരു ദിനമാണ് രസ്‌ന സ്വപ്‌നം കാണുന്നത്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് വീട്ടില്‍ വെറുതെ ഇരുന്ന ഇരുപത് വര്‍ഷങ്ങളാണ് അവരില്‍ അങ്ങനെയൊരു ചിന്തയുണ്ടാക്കിയത്. '2003-ലായിരുന്നു കല്യാണം. ബി.എ. പൊളിറ്റിക്‌സ് രണ്ടാം വര്‍ഷ ക്ലാസിലിരിക്കുമ്പോഴാണ് കല്യാണം തീരുമാനിക്കുന്നത്. എനിക്കന്ന് പതിനെട്ട് വയസ്സ്. വലിയൊരു തറവാട്ടിലേക്കാണ് വിവാഹം കഴിഞ്ഞെത്തിയത്. പശുവും വയലും കൃഷിയുമെല്ലാമായി അവിടെ കുടുംബത്തിന്റെ ലോകത്തുമാത്രമായി ജീവിച്ചു. മക്കളൊക്കെയായി വേറിട്ട് താമസിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് വീണ്ടും ഞാനെന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുന്നത്. അങ്ങനെയാണ് ഈയൊരു യാത്ര തുടങ്ങുന്നത്.

ഇപ്പോഴും വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് എത്രയോ സ്ത്രീകള്‍ വീട്ടില്‍ വെറുതെ ഇരിക്കുന്നത് കാണുന്നുണ്ട്. ഇവരൊക്കെ എത്ര പണമാണ് നഷ്ടപ്പെടുത്തി കളയുന്നതെന്നാണ് ആലോചിച്ചു പോകുന്നത്. ഭര്‍ത്താവിന്റെ വരുമാനം മാത്രം ആശ്രയിച്ച് എത്രകാലം നിലനില്‍ക്കാനാവും. ഒരിക്കല്‍ ഞാനും അങ്ങനെയായിരുന്നുവല്ലോ. പണം വേണമെങ്കില്‍ ഭര്‍ത്താവിനോട് വാങ്ങുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല. പക്ഷേ സ്വന്തമായി വരുമാനം വന്ന് തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ജീവിതത്തില്‍ കൂടുതല്‍ അഭിമാനം തോന്നുന്നത്. ഞങ്ങള്‍ ഗുജറാത്തില്‍ ട്രേഡ് ഫെയറിന് പോയതൊക്കെ എന്റെ കൈയിലെ പണമെടുത്താണ്. കൂടെ ഏട്ടനെയും കൊണ്ടുപോയി. എല്ലാ ചെലവും ഞാന്‍ തന്നെയാണ് എടുത്തത്. അതായിരുന്നു ജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവും സന്തോഷം തോന്നിയ മുഹൂര്‍ത്തം.'രസ്‌ന പറയുന്നു. അഭിമാനത്തിന്റെ ഒരു ചെറുനിലാവ് അവരുടെ മുഖത്ത് ചിരിയായി മിന്നിമാഞ്ഞു.

'ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് എന്റെ ജോലിസമയം. ഒരു സംരംഭകയുടെ ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടം അതാണ്. നമുക്ക് നമ്മുടെ സമയം തീരുമാനിക്കാം. നേരത്തെ ഇത് തുടങ്ങിയില്ലല്ലോ എന്നൊരു വിഷമമേയുള്ളൂ. ഭര്‍ത്താവ് ദിനേശേട്ടന്‍ നല്ല പിന്തുണ നല്‍കുന്നുണ്ട്. ഞാനീ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ നമ്മുടെ പ്രൊഡക്ട് വ്യത്യസ്തമായി തോന്നണമെങ്കില്‍ അതിനൊരു ലോഗോ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞതും അത് ചെയ്തുതന്നതുമൊക്കെ ഏട്ടനാണ്.'

ഇപ്പോള്‍ നാട്ടുകാരൊക്കെ രസ്‌നയെ കാണുമ്പോള്‍ അഭിനന്ദിക്കാനായി ഓടിയെത്താറുണ്ട്. നാട്ടില്‍ ഒരു വിലയുമില്ലാതെ കിടന്ന തേങ്ങയ്ക്ക് പൊന്നുംവിലയുണ്ടാക്കുന്ന രസ്‌നയോട് അവര്‍ക്കൊരു പ്രത്യേക സ്‌നേഹമുണ്ട്. അവരോടും തേങ്ങയില്‍ ഇനിയുമെത്രയോ സാധ്യതകള്‍ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് പറയാനാണ് രസ്‌ന ശ്രമിക്കുന്നത്.

'ഇപ്പോള്‍ ഹോം മെയ്ഡ് ഉത്പന്നങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ കൂടുതല്‍ ആവശ്യക്കാരുണ്ട്. അതിനൊക്കെ ഇനിയും സാധ്യതകളുണ്ട്. നാട്ടില്‍ പലയിടത്തും തേങ്ങ വെറുതെ കിടക്കുന്നതുകാണുമ്പോള്‍ എത്ര പണമാണീ കിടക്കുന്നതെന്നാണ് ഞാന്‍ ആലോചിക്കാറ്. ഞാനും അത് തിരിച്ചറിയാന്‍ ഇത്തിരി വൈകിപ്പോയി. പക്ഷേ, ഒടുവില്‍ എനിക്കും മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റി,ഇതൊരു മാണിക്യമാണെന്ന്.' ജീവിതത്തിലെ നിധി കണ്ടുപിടിച്ച സന്തോഷത്തില്‍ രസ്‌ന വീണ്ടും ചിരിച്ചു. 'എല്ലാത്തിനും അതിന്റേതായ സമയമുണ്ടല്ലോ ദാസാ' എന്ന ആശ്വാസത്തില്‍ ഇരുന്നിട്ട് ഇനി കാര്യമില്ലെന്ന ഓര്‍മപ്പെടുത്തലോടെ.