കവിതയ്ക്കുവേണ്ടി ജീവിതകാലം മുഴുവന് വ്രതംനോറ്റ്, ഉപാസിച്ച മഹാകവി പി. കുഞ്ഞിരാമന് നായരുടെ അസാധാരണ വ്യക്തിത്വത്തെക്കുറിച്ച് മകന് രവീന്ദ്രന് നായര് എഴുതിയ അനുഭവവിവരണമാണ് 'കവിയച്ഛന്: പി. മകന്റെ ഓര്മകളില്'. മാതൃഭൂമി ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുസ്തകത്തിലെ ഒരു ഭാഗം വായിക്കാം...
കൂടാളി ലോഡ്ജില് ഞാന് കഴിച്ചുകൂട്ടിയ ഒരു വര്ഷം എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പ്രധാന സംഭവമായിരുന്നു. അത് എന്നും ഓര്മിക്കുവാനും അയവിറക്കുവാനും നുണഞ്ഞുനുണഞ്ഞ് മാധുര്യം നുകരുവാനുമുള്ള ഒരു മധുരചഷകംതന്നെ. അച്ഛനും ഞാനും ഒരു ലോഡ്ജില് ഒരുമിച്ചുകഴിഞ്ഞ വര്ഷമായിരുന്നു അത്. അച്ഛനെ ഏറ്റവും അടുത്തുനിന്ന് പഠിക്കുവാനും ജീവിതരീതികളും ശൈലികളും സ്വഭാവസവിശേഷതകളും മറ്റും മനസ്സിലാക്കുവാനും ഉള്ള അവസരമായിരുന്നു. ചിലപ്പോള് അനിതരസാധാരണമായ ആ വ്യക്തിത്വത്തെ വളരെ വിസ്മയത്തോടെ നോക്കിനിന്നിട്ടുണ്ട്. സ്വന്തമായ ഒരു വ്യക്തിത്വം, സ്വന്തമായുണ്ടാക്കിയ പന്ഥാവ്.
പഴയ ആചാരങ്ങളും മാമൂലുകളും അന്ധമായി അനുകരിക്കുക എന്നൊന്നില്ല. മറ്റുള്ളവരും പൂര്വികരും നടന്നുപോയ വഴികളിലൂടെയല്ല, സ്വന്തമായി വെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ വഴികളിലൂടെ നടന്നുനീങ്ങിയ ആള്. ഒരുപാട് വ്യക്തിമൂല്യങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്ന ആള്. സമഭാവന എന്ന ഗുണം, എല്ലാവരെയും എല്ലാറ്റിനെയും ഒരുപോലെ കാണുക. സര്വജീവജാലങ്ങളോടും ഭൂതാനുകമ്പയുണ്ടാവുക, പ്രകൃതിയിലെ സര്വജീവജാലങ്ങളും മനുഷ്യരെപ്പോലെതന്നെ ദൈവസൃഷ്ടികളാണെന്ന് കരുതുക, അവയ്ക്കൊക്കെ മനുഷ്യരുടെതുപോലുള്ള പരിഗണന കൊടുക്കുക. ഇങ്ങനെയിങ്ങനെ എന്തെല്ലാം മൂല്യങ്ങള്. അച്ഛന് സാധാരണയായി കല്ക്കണ്ടവും ശര്ക്കരയും വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവരാന് പറയും. അതു പൊടിച്ച് ജനല്പ്പടിയില് വിതറും, എറുമ്പുകള്ക്കുള്ളതാണ്. ഏത്തപ്പഴം വാങ്ങിവരാന് പറയും, വഴിയില് കാണുന്ന പശുക്കള്ക്കുള്ളതാണ്. പോക്കറ്റു നിറയെ നാണയത്തുട്ടുകളും നോട്ടുകളുമാണ്, സാമ്പത്തികമായി വിഷമമനുഭവിക്കുന്നവര് കടന്നുവരുമ്പോള് അവര്ക്കുള്ളതാണ്. വരുന്ന അതിഥികള്ക്കും അഗതികള്ക്കും വേണ്ടി സ്വന്തം ഭക്ഷണംപോലും ത്യജിക്കുക, ഇങ്ങനെ എന്തെല്ലാം.
അന്നന്ന് കിട്ടുന്നതുകൊണ്ട് അന്നന്ന് കഴിഞ്ഞുകൂടുക. നാളേക്ക് കരുതിവെക്കാതിരിക്കുക. ചെറുപ്പത്തില് വീട്ടില് എത്ര സന്ന്യാസിമാരൊക്കെ വന്നിട്ടുണ്ട്. മുത്തശ്ശി വലിയ ശ്രീകൃഷ്ണഭക്തയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് സന്ന്യാസിമാരൊക്കെ വലിയ മഹാത്മാക്കളാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ആദരിക്കും. പക്ഷേ, അടുത്തുനിന്നു നോക്കുമ്പോള് അധികം വ്യത്യസ്തതയൊന്നും തോന്നാറില്ല. എന്നാല് അച്ഛന് അങ്ങനെയല്ല. അതില്നിന്നുമെല്ലാം വ്യത്യസ്തത ഉള്ള ആള്. എന്തു ലളിതമായ ജീവിതം. എന്ത് ഉയര്ന്ന ചിന്താഗതികള്. ലോകമേ തറവാടായി ജീവിക്കുക. വസുധൈവകുടുംബകമായി കഴിയുക.
ചുറ്റുപാടും കാണുന്ന കുട്ടികളോടൊക്കെ ഒരുപോലെ പെരുമാറുക... എന്തൊരു മഹത്ത്വം. ഇതൊക്കെ ഒരു മഹാത്മാവില് മാത്രം കാണുന്ന സവിശേഷതകളാണ്. ആദ്യമാദ്യം എനിക്ക് ദുഃഖവും അസഹിഷ്ണുതയുമാണ് തോന്നിയതെങ്കില് പിന്നീടെനിക്ക് അഭിമാനവും ആനന്ദവുമാണ് അനുഭവപ്പെട്ടത്. എന്റെ അച്ഛന് എത്ര മഹാനാണ്. മറ്റെല്ലാം എനിക്കു നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒരു മഹാത്മാവിന്റെ സാമീപ്യംകൊണ്ടുതന്നെ ഞാന് അനുഗൃഹീതനായല്ലോ. അടുത്തു നില്ക്കുന്ന കുട്ടികള്ക്കെല്ലാം മിഠായി കൊടുക്കുമ്പോള് എനിക്ക് തരാതിരുന്നതില് ആദ്യമാദ്യം ദുഃഖിച്ചിട്ടുണ്ട്. പിന്നെപ്പിന്നെ അതെന്നോടു കാണിച്ച ഒരു പ്രത്യേകതയായും ആ പ്രത്യേകത മറ്റൊരു സ്നേഹമായും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.
Content Highlights: Poet P. Kunhiraman Nair memory by V. Raveendran Nair
Published: 27 May 2024, 08:19 pm IST
Related Topics
Disclaimer: Kindly avoid objectionable, derogatory, unlawful and lewd comments, while responding to reports. Such comments are punishable under cyber laws. Please keep away from personal attacks. The opinions expressed here are the personal opinions of readers and not that of Mathrubhumi.
Most Commented