മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരന് അക്ബര് കക്കട്ടിലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്മപ്പുസ്തകമാണ് മാതൃഭൂമി ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'അക്ബർ കക്കട്ടിൽ - ദേശഭാവനയുടെ കഥാകാരൻ.' പുസ്തകത്തില്നിന്ന്;
നര്മമധുരവും ജീവിതഗന്ധിയുമായ കഥയെഴുത്തിലൂടെ മലയാളികളുടെ മനം കവര്ന്ന എഴുത്തുകാരനാണ് അകാലത്തില് വിടപറഞ്ഞുപോയ അക്ബര് കക്കട്ടില്. കുടുംബനാഥന്, സുഹൃത്ത്, അധ്യാപകന്, പ്രാസംഗികന് എന്നീ നിലകളിലും അദ്ദേഹം വേറിട്ടുനിന്നു. അക്ബറിന്റെ സുഹൃദ്വലയം അതിവിപുലവും വൈവിധ്യം പുലര്ത്തുന്നതും ആയിരുന്നു. സമൂഹത്തിലെ ഉന്നതര് എന്നപോലെ സാധാരണക്കാരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉറ്റതോഴന്മാരായിരുന്നു. ഒരിക്കല് പരിചയപ്പെടുന്നവര്ക്ക് അക്ബര് മാഷെ മറക്കാനാവില്ല.
മലയാള സാഹിത്യത്തിന് അതുവരെ അപരിചിതമായിരുന്ന കക്കട്ടില് പ്രദേശത്തെ പച്ചമനുഷ്യരാണ് അക്ബര് മാഷുടെ കഥകളില് തുടിച്ചുനിന്നത്. അതീവഗൗരവമായ പ്രശ്നങ്ങള് പോലും സൗമ്യസുന്ദരമായി നര്മത്തില് ചാലിച്ചാണ് അക്ബര് മാഷ് അവതരിപ്പിച്ചത്. എഴുത്തിന്റെ സുഖത്തിനുവേണ്ടി, താന് തൊട്ടറിഞ്ഞ നാട്ടുമ്പുറത്തെ ജീവിതത്തില് മാഷ് മായം ചേര്ത്തില്ല. കക്കട്ടിലും പരിസരങ്ങളിലും ജീവിക്കുന്നവരോ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോ ആണ് പുതുമയും തനിമയുമുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളായി അക്ബര്കഥകളില് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. കാരൂരിനുശേഷം ഇത്രയേറെ മികവോടെ അധ്യാപക കഥകള് എഴുതിയ മറ്റൊരു എഴുത്തുകാരന് മലയാളത്തിലുണ്ടോ എന്ന് സംശയമാണ്. താന്കൂടി ഉള്പ്പെടുന്ന അധ്യാപകര് മാഷ്ക്ക് അധ്യാപഹയരാണ്..! രസകരവും വിജ്ഞാനദായകവുമായ എത്രയെത്ര സ്റ്റാഫ്റൂം/ ക്ലാസ്റൂം സ്റ്റോറികളും കുറിപ്പുകളുമാണ് അക്ബര് മാഷ് എഴുതിയിട്ടുള്ളത്.
സ്കൂളില് പഠിക്കുന്ന കാലത്താണ് അക്ബര് കക്കട്ടില് എന്ന പേര് ആദ്യം കേട്ടത്. കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ കല്ലാച്ചിയാണ് ഞങ്ങളുടെ ടൗണ്. അവിടെനിന്ന് നാലഞ്ച് കിലോമീറ്റര് ദൂരമേ കക്കട്ടിലേക്കുള്ളൂ. കല്ലാച്ചി എന്നപോലെ കക്കട്ടിലും ബാല്യത്തില് ഞങ്ങള്ക്ക് സുപരിചിതം. കല്ലാച്ചിയില് ഒരു ടാക്കീസ് ഉണ്ടായിരുന്നു, സുന്ദര്. കക്കട്ടിലില് ലീലയും. നല്ല പടം വരുന്ന ലീലയിലേക്കാണ് ഞങ്ങള് പലപ്പോഴും പോവുക. അക്കാലത്ത് അഞ്ചുപൈസ ടിക്കറ്റെടുത്താല് ബസ്സില് കക്കട്ടില് 'ലീല'യുടെ മുന്നിലിറങ്ങാം. അങ്ങനെ സുപരിചിതമായ കക്കട്ടിലില് മാതൃഭൂമിയില് കഥകളെഴുതുന്ന ഒരാള് ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞ് ഞങ്ങള് അദ്ഭുതം കൂറി.
ജീവിതം ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പറിച്ചുനട്ടപ്പോള് കത്തുകളിലൂടെ അക്ബര് മാഷുമായി പരിചയം സ്ഥാപിച്ചു. വ്യത്യസ്തമായ കഥകളെഴുതി മാഷ് അതിനകം പ്രമുഖ കഥാകൃത്തുക്കളുടെ നിരയിലേക്ക് ഉയര്ന്നിരുന്നു. പരിചയം സൗഹൃദമായി വളര്ന്നു. കഥകള് അച്ചടിച്ചുവരുമ്പോള് അഭിപ്രായം അദ്ദേഹത്തെ എഴുതി അറിയിക്കുന്നത് ശീലമാക്കി. മാഷ് കൃത്യമായി മറുപടി എഴുതും. ബാംഗ്ലൂരിലെ സാംസ്കാരിക പരിപാടികളില് പല തവണ മാഷ് പങ്കെടുത്തു. ഈ ലേഖകന് പ്രസിഡന്റായിരുന്ന ദീപ്തി വെല്ഫെയര് അസോസിയേഷന്റെ പ്രവര്ത്തകരുമായി മാഷ് ഗാഢസൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചു. മാഷുടെ സ്നേഹവും തുറന്ന പെരുമാറ്റവും പ്രവര്ത്തകര്ക്ക് ആവേശമായി. 'നല്ലൊരു കൂട്ടായ്മയാ കുമാറേ നിങ്ങളുടേത്. ഞാന് എന്താ നിങ്ങള്ക്കുവേണ്ടി ചെയ്യേണ്ടേ..?' ഒരു സൗഹൃദ സദസ്സില്വെച്ച് ഒരിക്കല് മാഷു ചോദിച്ചു. 'ഈ സ്നേഹം മതി ഞങ്ങള്ക്ക്..,' പ്രവര്ത്തകര് ഒറ്റശ്വാസത്തില് പറഞ്ഞു. മാഷ് സ്നേഹം വാരിവിളമ്പി. ഒരിക്കല് ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിലേക്കും മാഷെ ക്ഷണിച്ചു. അധികം ദൂരത്തല്ലെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തില് ഒരു പൊതുപരിപാടിയില് അതുവരെ മാഷ് പങ്കെടുത്തിരുന്നില്ല. സാഹിത്യത്തിലെ താരമായി മാറിയ അക്ബര് കക്കട്ടിലിനെ നാട്ടുകാര്ക്ക് കിട്ടുക ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. അന്ന് പി.കെ.ആര്. കലാസമിതിയുടെ വാര്ഷികാഘോഷത്തില് പങ്കെടുത്ത് അക്ബര് മാഷ് നടത്തിയ നാടന്പ്രസംഗം നാട്ടുകാര്ക്ക് വ്യത്യസ്തമായ അനുഭവമായിരുന്നു.
'അക്ബര് മാഷെ കിട്ടുമോ' എന്ന ചോദ്യം നാട്ടില്നിന്നുതന്നെ ഈ ലേഖകനെ പല തവണ തേടിവന്നിട്ടുണ്ട്... മതം, ജാതി, കക്ഷിരാഷ്ട്രീയം തുടങ്ങിയ 'സൊല്ല'കള് ഒന്നും അക്ബര് കക്കട്ടിലിന്റെ സാഹിത്യപ്രവര്ത്തനത്തെയോ സൗഹൃദത്തെയോ സ്വാധീനിച്ചില്ല. ആര്ക്കും അടുപ്പം തോന്നുന്ന ലോലഹൃദയനായ പച്ചമനുഷ്യനായിരുന്നു അക്ബര് കക്കട്ടില്.
അറ്റസ്റ്റു ചെയ്ത സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ് മാഷ്ക്ക് എത്തിച്ചുകൊടുത്തു. ബുദ്ധിമുട്ടിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ല. നിരവധി മലയാളികള് സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ് അറ്റസ്റ്റു ചെയ്യാന് നെട്ടോട്ടമോടുന്നതായി ഞാന് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. മലയാളികള് അടക്കമുള്ള അന്യസംസ്ഥാനക്കാരെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന വലിയൊരു തട്ടിപ്പായിരുന്നു അത്. ആ തട്ടിപ്പിനെപ്പറ്റി കേരളശബ്ദത്തില് എഴുതി. ആ അന്വേഷണ റിപ്പോര്ട്ട് പലര്ക്കും ഉപകാരപ്പെട്ടു. ഒന്നോ രണ്ടോ വര്ഷം കഴിഞ്ഞാണ് ആ റിപ്പോര്ട്ടിന്റെ കാര്യം മാഷോടു പറഞ്ഞത്. അതു വായിച്ച മാഷമ്പരന്നു.
ഒരിക്കല് കേരളശബ്ദത്തിലെ വ്യക്തിപരം കോളത്തിലേക്ക് മാഷ് എഴുതിത്തന്നത് നിസ്സഹായനായ ഒരു ആരാധകന്റെ കദനകഥയാണ്... 'കണ്ണു നനയിച്ച ഷംസു...' അതുവായിച്ച വായനക്കാരുടെ കണ്ണും നിറഞ്ഞു. ഈ ലേഖകന് മാധ്യമരംഗത്ത് കാല്നൂറ്റാണ്ട് പൂര്ത്തിയാക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച തെരഞ്ഞെടുത്ത ലേഖനങ്ങള് എന്ന പുസ്തകത്തിലെ ആമുഖത്തില് മാഷ് ഇങ്ങനെ കുറിച്ചു: 'കാര്യങ്ങള് സൂക്ഷ്മമായി കണ്ട് പഠിക്കാനും വിലയിരുത്താനുമുള്ള കുമാറിന്റെ കഴിവിന് പണ്ടേ ഞാന് എ പ്ലസ് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്...' 'എ പ്ലസ്' എന്നായിരുന്നു ആമുഖത്തിന്റെ ശീര്ഷകം.
കലര്പ്പില്ലാത്ത സ്നേഹം പകര്ന്നുതന്ന, മലയാള കഥാസാഹിത്യത്തില് തനതായ ഒരിടം നേടിയെടുത്ത അക്ബര് മാഷ് അകാലത്തിലാണ് പൊലിഞ്ഞുപോയത്.
'കൈയെത്തും ദൂരെ ഒരു കുട്ടിക്കാലം...' കഴിഞ്ഞ് മൊബൈല് ഫോണിന്റെ മറ്റേത്തലയ്ക്കല് (മരണംവരെ ആ മനോഹരമായ ഗാനമാണ് റിങ് ടോണായി ഉപയോഗിച്ചത്.) ഇനിയൊരിക്കലും അക്ബര് മാഷിന്റെ ശബ്ദമുണ്ടാവില്ല, ചിരിയുണ്ടാവില്ല, കക്കട്ടില് തമാശകളും ഉണ്ടാവില്ല. എന്നാല് സ്നേഹംകൊണ്ട് കഥയും ജീവിതവും എഴുതിയ പ്രിയപ്പെട്ട അധ്യാപഹയന് എന്നെന്നും ഓര്മയിലുണ്ടാവും.
Content Highlights: Akbar Kakkattil, Death anniversary, Book excerpt, Mathrubhumi books
Published: 17 Feb 2024, 11:34 am IST
Related Topics
Disclaimer: Kindly avoid objectionable, derogatory, unlawful and lewd comments, while responding to reports. Such comments are punishable under cyber laws. Please keep away from personal attacks. The opinions expressed here are the personal opinions of readers and not that of Mathrubhumi.
Most Commented