നാല് വനിതകൾ. നാല് ലാപ്പുകൾ. ഇന്ത്യ കാത്തിരുന്ന ഒരു സ്വർണം. ഐച്ചി-നഗോയ ഏഷ്യൻ ഗെയിംസിൽ അത്‌ലറ്റിക്‌സ് മത്സരങ്ങൾ അവസാനിക്കാനിരിക്കെ, ഇന്ത്യയുടെ മെഡൽ പട്ടികയിൽ ഒരു കുറവുണ്ടായിരുന്നു. വെള്ളിയും വെങ്കലവും പലതുണ്ട്. പക്ഷേ, ഒരു സ്വർണം പോലുമില്ല. ഏഷ്യൻ ഗെയിംസ് ചരിത്രത്തിൽ രണ്ടുതവണ മാത്രമാണ് ഇന്ത്യയ്ക്ക് അത്‌ലറ്റിക്‌സിൽ സ്വർണമില്ലാതെ മടങ്ങേണ്ടിവന്നത്. 1990-ലെ ബെയ്ജിങ് ഗെയിംസിലും 94-ലെ ഹിരോഷിമ ഗെയിംസിലും. ഇത്തവണയും ആ നിരാശ ആവർത്തിക്കുമോ എന്ന ആശങ്കയ്ക്കിടയിലാണ് ആ നാലുപേർ, ആ നാല് വനിതകൾ ട്രാക്കിൽ ഇന്ത്യയുടെ മാനംകാത്തത്.

To advertise here,

കിരൺ പഹൽ, എം.ആർ. പൂവമ്മ, പ്രാചി ചൗധരി, വിത്യ രാംരാജ്. വനിതകളുടെ നാല് ഗുണം നാനൂറ് മീറ്റർ റിലേയിൽ, ഇന്ത്യയുടെ കാത്തിരിപ്പ് അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള ദൗത്യം ആ നാലുപേരുടെ കൈകളിലായിരുന്നു. ആദ്യ ലാപ്പിൽ ഓടിയത് കിരൺ പഹൽ. തുടക്കത്തിൽ മുന്നിലെത്താൻ ആയില്ലെങ്കിലും, മത്സരത്തിൽ തിരിച്ചുവരാനുള്ള അവസരം ഇന്ത്യയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു. കിരണിൽനിന്ന് ബാറ്റൺ ഏറ്റെടുത്തത് ടീമിലെ ഏറ്റവും പരിചയസമ്പന്നയായ പൂവമ്മ. എതിരാളികളുമായുള്ള അകലം കുറച്ച്, ഇന്ത്യയുടെ പ്രതീക്ഷകൾക്ക് അവർ വേഗം നൽകി. മൂന്നാം ലാപ്പിൽ പ്രാചി ചൗധരി. പൂവമ്മയുടെ മുന്നേറ്റം ഏറ്റെടുത്ത പ്രാചിയും പൊരുതി. ഇനി അവസാന നാനൂറ് മീറ്റർ. ബാറ്റൺ വിത്യ രാംരാജിന്റെ കൈകളിലേക്ക്. മൂന്ന് സഹതാരങ്ങളുടെ അധ്വാനം ഫിനിഷിങ് ലൈനിൽ എത്തിക്കേണ്ട അവസാന ലാപ്പ്. ഇന്ത്യയുടെ സ്വർണപ്രതീക്ഷ മുഴുവൻ ആ നാനൂറ് മീറ്ററിലേക്ക് ചുരുങ്ങി. വിത്യ ഓടിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ രണ്ടാമതായിരുന്നു ഇന്ത്യ. പക്ഷേ അവസാന 200 മീറ്ററിൽ കഥ മാറി. വിത്യയുടെ പോരാട്ടവീര്യത്തിൽ ഇന്ത്യ ഓടിക്കയറിയത് സ്വർണത്തിലേക്ക്.