'അമ്മയുണ്ടാക്കിയ കപ്പയും കഴിച്ച് സമരത്തിന് പോയി, തിരിച്ചെത്തിയത് സ്ട്രെച്ചറില്‍'

ചോരപടര്‍ന്നൊഴുകിയ കൂത്തുപറമ്പ്

1994 നവംബര്‍ 25 ഒരു വെള്ളിയാഴ്ചയായിരുന്നു. മനുഷ്യരുടെ  ചോര പടര്‍ന്നൊഴുകിയ വെള്ളി. കൂത്തുപറമ്പില്‍ അര്‍ബന്‍ സഹകരണ ബാങ്ക് സായാഹ്നശാഖ ഉദ്ഘാടനത്തിനെത്തിയതായിരുന്നു മന്ത്രി എം.വി. രാഘവന്‍. ചടങ്ങില്‍ അധ്യക്ഷത വഹിക്കേണ്ട മന്ത്രി എന്‍. രാമകൃഷ്ണന്‍ സംഘര്‍ഷമുണ്ടാകാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന പോലീസ് മുന്നറിയിപ്പിനെ തുടര്‍ന്നു പിന്‍വാങ്ങുന്നു. പിന്‍മാറാതെ രാഘവന്‍. കൂത്തുപറമ്പിലും പരിസരത്തും വന്‍ പോലീസ് സന്നാഹം. രണ്ടായിരത്തോളം ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ പ്രവര്‍ത്തകര്‍. പകല്‍ 11.55 ആയപ്പോഴേക്കും പോലീസ് സംരക്ഷണത്തോടെ മന്ത്രിയെത്തി. മുദ്രാവാക്യം മുഴക്കി ഇരമ്പിയ ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കു നേരെ പോലീസ് ലാത്തിച്ചാര്‍ജ് നടത്തി. തിരിച്ചും കല്ലേറ്. ചിതറി ഓടിയവര്‍ക്കിടയിലൂടെ വഴിയുണ്ടാക്കി മന്ത്രിയുടെ വാഹനം ടൗണ്‍ഹാളിലേക്ക്. മന്ത്രി ഹാളില്‍ കയറുന്നതിനിടയില്‍ റോഡില്‍ വെടിവയ്പ് തുടങ്ങി. ഹാളിനുള്ളിലും ലാത്തിച്ചാര്‍ജ്. പലരും അടിയേറ്റു വീണു.

പോലീസുകാര്‍ ഒരുക്കിയ വലയത്തിനുളളില്‍നിന്ന് നിലവിളക്കുകൊളുത്തി ബാങ്ക് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്ത എം.വി.ആര്‍ 13 മിനിറ്റ് പ്രസംഗിച്ചു. സ്വതസിദ്ധ ശൈലിയിലുള്ള ഈ പ്രസംഗവും പ്രതിഷേധക്കാരെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു. പോലീസുകാരുടെ കനത്ത വലയത്തിലൂടെ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ മന്ത്രി തിരിച്ചു കണ്ണൂരിലേക്ക്. ഇതിനിടയില്‍ പോലീസ് കണ്ണീര്‍ വാതക ഷെല്ലുകള്‍ പൊട്ടിച്ചു. എന്നിട്ടും പിരിഞ്ഞു പോകാതിരുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തിനു നേരെ വീണ്ടും വെടിവയ്പ് തുടങ്ങി. രണ്ടുമണിക്കൂറോളം തുടര്‍ന്ന വെടിവയ്പിനൊടുവില്‍ ഡി.വൈ.എഫ്‌ഐ ജില്ലാ വൈസ് പ്രസിഡന്റ് കെ.കെ. രാജീവന്‍, ജില്ലാ സെക്രട്ടേറിയറ്റ് അംഗം കെ.വി. റോഷന്‍, പ്രവര്‍ത്തകരായ വി. മധു, ഷിബുലാല്‍, കുണ്ടുചിറ ബാബു എന്നിവര്‍ മരിച്ചു വീണു. പുഷ്പന്‍, മാങ്ങാട്ടിടം മങ്ങാട് സജീവന്‍, കൂത്തുപറമ്പ് ചാലില്‍ സജീവന്‍, തലശ്ശേരി കപ്പണപുങ്ങാംചേരി പ്രസാദ് എന്നിവര്‍ക്കു പരുക്കേറ്റു.

തോക്കിന് മുന്നിലേക്കുള്ള എടുത്തുചാടല്‍

മേനപ്രം ഭാഗത്തുള്ള സഖാക്കള്‍ക്കൊപ്പം ജീപ്പിലായിരുന്നു കൂത്തുപറമ്പിലേക്കുള്ള പുഷ്പന്റെ യാത്ര. അവിടെയെത്തുമ്പോള്‍ എം.വി ജയരാജന്‍, എം.സുരേന്ദ്രന്‍, കെ.ധനഞ്ജയന്‍ തുടങ്ങിയവരെല്ലാം സമരത്തിന്റെ മുന്‍പന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നു. അവരെയൊക്കെ കണ്ടപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത ആവേശമായിരുന്നു പുഷ്പന്. പെട്ടന്നാണ് പോലീസ് ലാത്തിച്ചാര്‍ജ് നടത്തിയത് തുടര്‍ന്ന് വെടിവെപ്പ്.

പുഷ്പന്റെ മുന്‍പില്‍ വെടിയേറ്റുവീണ കെ.കെ രാജീവനെ താങ്ങിപ്പിടിക്കാന്‍ ചാടിയതായിരുന്നു പുഷ്പന്‍. പെട്ടന്നാണ് കഴുത്തിന് ഒരു തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെടുന്നത് പുഷ്പന് തോന്നിയത്. കഴുത്തിന് പിന്നിലേറ്റ വെടിയുണ്ട പുഷ്പന്റെ സുഷുമ്ന നാഡിക്കാണു പ്രഹരമേല്‍പിച്ചത്. കഴുത്തിനു താഴേക്കു തളര്‍ന്നു. അന്നു കിടപ്പിലായതാണു പുഷ്പന്‍. പാര്‍ട്ടിയുടെ വലയത്തില്‍, പ്രവര്‍ത്തകരുടെ കൈപിടിച്ചാണ് പിന്നീടുള്ള ജീവിതം.

കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളി കുടുംബത്തില്‍ പിറന്ന പുഷ്പന് എട്ടാംക്ലാസ് വരെ മാത്രമാണ് ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസം. സംഘടനാപ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ സജീവമായിരുന്നെങ്കിലും കുടുംബം പോറ്റാന്‍ ജോലി ആവശ്യമാണെന്ന ഘട്ടത്തില്‍ ബെംഗളൂരുവിനു വണ്ടി കയറി. അവിടെ പലചരക്കുകടയിലായിരുന്നു ജോലി. അതിനിടെയാണ് നാട്ടിലെത്തുകയും സമരത്തിന്റെ ഭാഗമാവുകയും ചെയ്തത്.

ഒറ്റവെടിയില്‍ തന്നെ റോഡില്‍ കുഴുഞ്ഞുവീണിരുന്നു പുഷ്പന്‍. ആശുപത്രിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവാന്‍ വാഹനം പോലും കിട്ടിയില്ല. ഒടുവില്‍ ബ്രിട്ടാനിയ ബിസ്‌കറ്റ് കമ്പനിയുടെ വണ്ടിയിലാണ് ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ചതെന്ന്  പുഷ്പന്‍ പിന്നീട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അടിയന്തര ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്കായി തലശ്ശേരി ആശുപത്രിയിലും കോഴിക്കോട് മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലുമായിരുന്നു ചികിത്സ. കോഴിക്കോട് മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലേക്കുള്ള യാത്രയ്ക്കിടെ സമരമുഖത്തായിരുന്നു റോഡുകള്‍ മുഴുവന്‍. അന്ന് ചോരപുരണ്ട ഷര്‍ട്ട് കൂടെയുള്ളവര്‍ ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടിയായിരുന്നു ആശുപത്രിയിലേക്കുള്ള വഴിയൊരുക്കിയത്. അന്ന് തുടങ്ങിയുള്ള ചികിത്സയായിരുന്നു പുഷ്പന്റേത്. പിന്നീട് ആശുപത്രിയില്‍ നിന്നും ആശുപത്രിയിലേക്കുള്ള യാത്രയിലായിരുന്നു.

അമ്മയുണ്ടാക്കിയ കപ്പയും കഴിച്ച് സമരത്തിന് പോയി, തിരിച്ചെത്തിയത് സ്ട്രെച്ചറില്‍

സമരദിനത്തില്‍ അമ്മ ലക്ഷ്മിയുണ്ടാക്കിക്കൊടുത്ത കപ്പയും കഴിച്ച് സമരത്തിന് പോയതാണ് പുഷ്പന്‍. പക്ഷെ പിന്നീട് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നത് ഒരുവര്‍ഷത്തിന് ശേഷമാണ്. മുണ്ടും ഷര്‍ട്ടുമിട്ട് വീട്ടില്‍ നിന്ന് പോയ പുഷ്പന്‍ തിരിച്ചെത്തിയത് സ്ട്രെച്ചറില്‍ കിടന്നുകൊണ്ട്. ആ കിടപ്പാണ് മുപ്പത് വര്‍ഷത്തോളം നീണ്ടു നിന്നത്. കൂത്തുപറമ്പ് സമരത്തില്‍ വെടിയേറ്റതാണെന്ന് അമ്മയും അച്ഛനും അറിഞ്ഞത് പോലും തിരിച്ചു വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴായിരുന്നു. അതുവരെ അവര്‍ കരുതിയത് കൈക്കോ കാലിനോ പരിക്കുപറ്റി ചികിത്സയിലാണെന്നായിരുന്നു. കടന്നുപോയ മുപ്പത് വര്‍ഷം  പുഷ്പനെ മുന്നോട്ടുനയിച്ചത് മരുന്നിന്റേയും ചോരയുടേയും മണമുള്ള ജീവിതം കൂടിയാണ്. പകലെന്നോ രാത്രിയെന്നോ ഇല്ലാതെ തന്റെ ഉറക്കത്തില്‍ ചോരയില്‍ കുളിച്ച ആ അഞ്ച് മനുഷ്യരൂപങ്ങളുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് പുഷ്പന്‍ തന്നെ കാണാനെത്തുന്നവരോടൊക്കെ പറയാറുണ്ട്.

വീട്ടില്‍ കിടുന്നുറങ്ങിയതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ആശുപത്രിയിലായിരുന്നുവെന്ന് തമാശ രൂപേണ പുഷ്പന്‍ പറയാറുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അതായിരുന്നു യാഥാര്‍ഥ്യം. പക്ഷെ അന്നുമുതല്‍ താങ്ങും തണുലുമായി പാര്‍ട്ടി കൂടെ നിന്നതോടെ പുഷ്പന്‍ ഓരോ പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തകരുടേയും ആവേശവും ജീവിക്കുന്ന രക്തസാക്ഷിയുമായിമാറി. ഇരുപത്തിനാലാമത്തെ വയസ്സില്‍ വെടിയുണ്ടയില്‍ തീര്‍ന്നുപോകുമായിരുന്ന പുഷ്പന്റെ ജീവിതം മരണത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കാതെ നിലനിര്‍ത്തിയതിന് പുഷ്പന്‍ ആദ്യം കടപ്പെട്ടതും തന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തോടാണ്.