ഹേമകമ്മീഷൻ‌ റിപ്പോർട്ട്; ഇത് ഡബ്ല്യുസിസിയുടെ മാത്രം ആവശ്യമല്ല,സിനിമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാവരുടേതും

ജസ്റ്റിസ് ഹേമ കമ്മീഷൻ റിപ്പോർട്ടിന്മേൽ നടപടികൾ ഉണ്ടാകാത്തതിൽ നിരാശയുണ്ട്. സിനിമാ സംഘടനകളിൽ അം​ഗങ്ങളായവരും അം​ഗങ്ങളല്ലാത്തവരുമൊക്കെ അവർക്കുണ്ടായ നിരവധി നീതിനിഷേധങ്ങൾ തുറന്നുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവരിൽ പലരും ആദ്യമായാണ് ജീവിതത്തിൽ‌ തന്നെ ഒരാളോട് അത്തരം അനുഭവങ്ങൾ തുറന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുക. 2017 മേയിലാണ് മുഖ്യമന്ത്രിയെ കണ്ട് ഇത്തരമൊരു അവസ്ഥ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുകയും കമ്മിറ്റിയെ നിയോ​ഗിക്കാൻ തീരുമാനമാവുകയും ചെയ്തത്. അതുകഴിഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ‌ രണ്ടുവർഷമായിട്ടും തുടർനടപടി ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്നത് നിരാശപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.  ലൈം​ഗിക അതിക്രമം മാത്രമല്ല വേതനം, തൊഴിലിടത്തിലെ ശുചിത്വം സുരക്ഷിതത്വം തുടങ്ങിയ ഒട്ടേറെ കാര്യങ്ങളുടെ പഠനറിപ്പോർട്ടാണ് ഹേമ കമ്മീഷൻ വച്ചത്. അവരനുഭവിച്ച നിരവധി കാര്യങ്ങൾ കേട്ട് റിപ്പോർട്ടാക്കി, അതിൻമേൽ ഇനിയെന്താണ് ചെയ്യാനുള്ളത് എന്നത് പ്രധാനമല്ലേ? ആ​ഗോളതലത്തിൽ തന്നെ മലയാള സിനിമ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന കാലത്ത് അത്തരമൊരു ഇൻഡസ്ട്രിയിലെ സ്ത്രീകളുടെ സുരക്ഷിതത്വം എത്ര പ്രധാനമാണ്. 
‌
ഡബ്ല്യു.സി.സി നിരവധി മറ്റ് സാമൂഹിക പ്രവർത്തനങ്ങളും നിശബ്ദമായി ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അവയെല്ലാം ഓൺലൈനിൽ ഇടാത്തതുകൊണ്ടാവും ചില കാര്യങ്ങളിൽ മാത്രം സംഘടന പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് പലരും വിമർശിക്കുന്നത്. എല്ലാവരും ഒരുപോലെ പ്രതികരിക്കണമെന്നില്ല. കളക്റ്റീവിൽ തന്നെ അവരുടെ തൊഴിലിനെ ബാധിക്കുമോ എന്നോർത്ത് ഔദ്യോ​ഗിക അം​ഗത്വം എടുക്കാതെ സഹകരിക്കുന്ന നിരവധി പേരുണ്ട്. ഒരു സംഘനടയുടെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല, സ്ത്രീകൾക്കും പുരുഷന്മാർക്കും ട്രാൻസ്ജെൻഡേഴ്സിനും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ കമ്മ്യൂണിറ്റിക്കും തുല്യത നൽകുന്ന ഒരു ഇൻഡസ്ട്രിക്കു വേണ്ടിയാണിത്. എല്ലാവരും മുന്നോട്ടുവന്നു കാര്യങ്ങൾ തുറന്നുപറയാൻ ധൈര്യപ്പെടണമെന്നില്ല, എന്നാൽ ഉത്തരവാദിത്തപ്പെട്ടവർ അത് തുറന്നുപറയാൻ മുന്നോട്ടു വരണം. സ്ത്രീശാക്തീകരണത്തെക്കുറിച്ച് വാക്കുകളിൽ മാത്രം പറയുന്നതിലല്ല കാര്യം അത് നടപ്പിലാക്കുക കൂടി വേണ്ടേ. തുല്യാവകാശവും തുല്യാവസരവുമൊക്കെ ഉണ്ടാകണമെന്ന് കരുതുന്ന ധാരാളം സ്ത്രീകളുടെയും പുരുഷന്മാരുടെയും കൂട്ടായ്മയാണ് ഡബ്ല്യു.സി.സി. സർക്കാരിലും സിസ്റ്റത്തിലുമൊക്കെ ഉള്ള പ്രതീക്ഷകൾ ഇല്ലാതാകുന്ന നടപടികൾ സർക്കാരിന്റെ ഭാ​ഗത്തു നിന്നുണ്ടാകരുത്. സെലിബ്രേറ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്ന ആളുകൾക്ക് ഇതാണ് അവസ്ഥയെങ്കിൽ സാധാരണക്കാരിയായ എന്റെ അവസ്ഥ എന്താണ് എന്ന് ഒരു സ്ത്രീക്കും ചിന്തിക്കാനുള്ള സാഹചര്യം ഉണ്ടാവരുത്. അതിനെല്ലാം ഹേമ കമ്മീഷൻ വിഷയത്തിന്മേൽ നടപടികൾ ഉണ്ടായേ തീരൂ. 

ആ കമ്മിറ്റിയിലെ ഒരം​ഗമായ ശാരദാമ്മ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഏറെ വേദനിപ്പിച്ചു. അന്നും ഇത്തരം അതിക്രമങ്ങൾ നടന്നിരുന്നു, ആരും തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്നെല്ലാം. പക്ഷേ നമ്മളെ വീണ്ടും പിന്നോട്ട് വലിക്കുകയല്ലല്ലോ വേണ്ടത്. മുന്നിൽ അനീതി നടക്കുമ്പോൾ നിശബ്ദം ഇരിക്കുകയല്ലല്ലോ ചെയ്യേണ്ടത്. വരുന്ന തലമുറയ്ക്ക് സുരക്ഷിതമായ, സ്ഥിരമായ ഒരു ഇടം സൃഷ്ടിക്കാൻ നമുക്ക് ശബ്ദമുയർത്താൻ കഴിയുമെങ്കിൽ അതു ചെയ്യുകയാണ് വേണ്ടത്. 

സർക്കാർ മുഖം തിരിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നില്ല, അടിയന്തര നടപടികളുണ്ടാവണം- വിധു വിൻസെന്റ്

റിപ്പോർട്ട് സമർപ്പിക്കാൻ രണ്ടുവർഷത്തോളമാണ് എടുത്തത് കോവിഡ് കാലമായതിനാൽ സഭ കൂടുന്ന അവസരം തന്നെ വിരളമായിരുന്നു. അടിയന്തര പ്രശ്നങ്ങൾക്കു മാത്രമായി സഭ കൂടുന്നത് ചുരുങ്ങി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വളരെ അത്യന്താപേക്ഷിതമായ വിഷയങ്ങളിൽ ചർച്ച നടക്കുകയും മറ്റു വിഷയങ്ങൾ സഭയുടെ പരി​ഗണനയിലേക്ക് വരാതെ പോവുകയും ചെയ്യാതിരുന്നു. ഈ കാര്യങ്ങളെല്ലാം പരി​ഗണിച്ചുവേണം ഈ വിഷയത്തെ സമീപിക്കാൻ. റിപ്പോർട്ട് കൊടുക്കുന്ന സമയത്തു തന്നെ റിപ്പോർ‌ട്ടിൽ സ്വകാര്യസ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നാണറിയുന്നത്. റിപ്പോർട്ട് മുഴുവനും ആളുകൾക്കിടയിൽ ചർച്ച ചെയ്യേണ്ടതില്ല, അതുകൊണ്ടുതന്നെ മുഴുവനായും കിട്ടണം എന്നതിൽ അർഥമില്ല. ആശങ്കകൾ പങ്കുവെച്ച ഓരോരുത്തർക്കും അവരുടെ സ്വകാര്യത പ്രശ്നമാണ്. അത്തരമൊരു റിപ്പോർട്ട് ആയതിനാൽ അതിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന വിഷയങ്ങൾ പരി​ഗണിച്ചുകൊണ്ട് റിപ്പോർട്ട് കൊടുക്കുക മാത്രമാണ് അവർ ചെയ്തത്. പക്ഷേ നടപടികളെന്ന നിലയ്ക്ക് സർക്കാരിന് എന്തൊക്കെയാണ് ഈ പ്രശ്നങ്ങളെ മറികടക്കാനും ഇൻഡസ്ട്രിയെ സഹായിക്കാനും ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് ആലോചിക്കാവുന്നതാണ്. ഈ സർക്കാർ തന്നെയാണ് തുടരുന്നത് എന്നതിനാൽ അതെളുപ്പവുമാണ്. സർക്കാരിന്റെ അലംഭാവമാണ് എന്നു കരുതുന്നില്ല. കാരണം മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ പോലുള്ള പരമപ്രധാനമായ കാര്യങ്ങൾ‍ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് ഇത്തരം വിഷയങ്ങളിൽ തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിൽ പരിമിതിയുണ്ടായിരിക്കാം. റിപ്പോർട്ടിൽ നടപടി ഉണ്ടാകണം എന്നത് ഡബ്ല്യ.സി.സിയുടെ മാത്രം ആവശ്യമല്ല, സിനിമയെ തൊഴിലായി കാണുന്ന, തൊഴിലിടത്തിലെ സ്ത്രീകൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ ​ഗൗരവമാണെന്ന് കണക്കിലാക്കുന്ന എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും ആവശ്യമായാണ് ഇത് വരേണ്ടത്. ഈ സർക്കാർ അതിനോട് മുഖം തിരിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നില്ല. ഇത്തരത്തിലൊരു റിപ്പോർട്ട് വേണമെന്ന് ആദ്യമായി ചിന്തിച്ച സർക്കാരാണിത്. എന്തൊക്കെ വിയോജിപ്പുകൾ പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോഴും ഈ സർക്കാർ അതിനു മുൻകൈയെടുത്തതിൽ തർക്കമില്ല. ഇനിയുണ്ടാകേണ്ടത്, ഇതിന്മേലുള്ള അടിയന്തര നടപടികളാണ്. 

ഡബ്ല്യു.സി.സി യുടേത് മാത്രമല്ല ഇത് സിനിമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഓരോരുത്തരുടേയും ആവശ്യമാണ്. ജനങ്ങളെ അതു ബോധ്യപ്പെടുത്തണം. വലിയൊരു ക്യാംപെയിനാണ് ഉണ്ടാകേണ്ടത്. തൊഴിലിടങ്ങളിൽ കാലോചിതമായ പരിഷ്കൃത മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തണം എന്നതുമാത്രമല്ല അടിത്തട്ടിലേക്കു കൂടി പ്രശ്നത്തിന്റെ ​ഗൗരവം എത്തേണ്ടതുണ്ട്. ഒരു സംഘടനയുടെ മാത്രം വിഷയമായല്ല ഇത് അഡ്രസ് ചെയ്യേണ്ടത്. ആളുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നുള്ള കർമപദ്ധതി ഉണ്ടാകണം. സിനിമ പോലൊരു ഇൻഡസ്ട്രിയിൽ നടക്കുന്ന അനീതികൾ ഇത്രകാലം ചർച്ചയാവാത്തത് അത്തരം സമരങ്ങളുടെ അഭാവം കൊണ്ടുകൂടിയാണ്. നാം നേടിയിട്ടുള്ള എല്ലാ തൊഴിലാവകാശങ്ങളും ഇത്തരം പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെ ഭാ​ഗമായാണ്. കർഷകരുടെയും അധ്യാപകരുടെയും നഴ്സുമാരുടെയുമൊക്കെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കപ്പെടുന്നത് പൊരുതിത്തന്നെയാണ്. എളുപ്പവഴികൾക്കു പകരം ഞാനടക്കമുള്ള ആളുകൾ സ്വയം ആത്മവിമർശനത്തോടെ വിഷയത്തെ സമീപിച്ച് ക്യാംപെയിനാക്കി മാറ്റുകയാണ് വേണ്ടത്. 

Content Highlights: justice hema commission report, women in cinema collective, deedi damodaran, vidhu vincent, sangeetha janachandran