ഇന്ന് ജൂലൈ 28. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരും ജനങ്ങളും ലോക ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ദിനമായി ആചരിക്കുകയാണ്.മനുഷ്യ ശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ആന്തരിക അവയവങ്ങളിലൊന്നായ കരളിന്റെ ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മപ്പെടുത്താനും, ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് എന്ന മഹാമാരിക്കെതിരെ ജനങ്ങളിൽ അവബോധം സൃഷ്ടിക്കാനുമാണ് ഈ ദിനം മാറ്റിവെച്ചിരിക്കുന്നത്. പരിശോധനകളിലൂടെ രോഗം നേരത്തെ കണ്ടെത്തുക, അടിയന്തരമായി ചികിത്സ ലഭ്യമാക്കുക എന്നതാണ് ഓരോ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ദിനവും മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന പ്രധാന സന്ദേശം. മനുഷ്യ ശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രാസപണിപ്പുര എന്നാണ് കരൾ അറിയപ്പെടുന്നത്. നാം കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തിലെ പോഷകങ്ങളെ വേർതിരിക്കുക, ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെ പുറന്തള്ളുക, ദഹനത്തിന് ആവശ്യമായ പിത്തരസം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുക, രക്തം കട്ടപിടിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രോട്ടീനുകൾ നിർമ്മിക്കുക തുടങ്ങി അഞ്ഞൂറിലധികം സുപ്രധാന ധർമ്മങ്ങളാണ് കരൾ ഒരേസമയം നിർവ്വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഇത്തരം ഒരു അത്ഭുത അവയവത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ താളംതെറ്റിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണികളിലൊന്നാണ് ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് അഥവാ കരൾ വീക്കം. ലോകത്താകമാനം കോടിക്കണക്കിന് ആളുകളാണ് ഈ രോഗത്തിന്റെ പിടിയിലുള്ളത്. കൃത്യമായ അവബോധമില്ലായ്മ കൊണ്ടും, തുടക്കത്തിൽ ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകടമാകാത്തതുകൊണ്ടും ആയിരക്കണക്കിന് ജീവനുകളാണ് ഓരോ വർഷവും ഈ രോഗം മൂലം നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

To advertise here,

എന്താണ് ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ്? കാരണങ്ങൾ എന്തെല്ലാം?

കരളിനുണ്ടാകുന്ന നീർക്കെട്ടിനെ അഥവാ ഇൻഫ്ലമേഷനെയാണ് വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും കരളിൽ നീർക്കെട്ട് ഉണ്ടാകാമെങ്കിലും, വൈറസുകൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ആണ് ഇതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതും അപകടകരവും. വൈറസുകൾക്ക് പുറമെ അമിതമായ മദ്യപാനം, ചില പ്രത്യേക മരുന്നുകളുടെ അമിത ഉപയോഗം, ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധ വ്യവസ്ഥ സ്വന്തം കരൾ കോശങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്ന ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂൺ അവസ്ഥകൾ എന്നിവയും ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസിന് കാരണമാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം വൈറൽ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ആണ് ആഗോളതലത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ ആരോഗ്യ പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. പ്രധാനമായും അഞ്ച് തരം വൈറസുകളാണ് ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസിന് കാരണമാകുന്നത്. ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് എ, ബി, സി, ഡി, ഇ എന്നിങ്ങനെയാണ് ഇവ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇവ ഓരോന്നും പകരുന്നത് വ്യത്യസ്ത രീതികളിലൂടെയാണ്, അതുപോലെ തന്നെ ഇവ ശരീരത്തിലുണ്ടാക്കുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങളും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കും. ഇതിൽ ചില വൈറസുകൾ കുറഞ്ഞ കാലയളവിലേക്ക് മാത്രം രോഗമുണ്ടാക്കുമ്പോൾ, മറ്റുചിലത് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന മാരകമായ കരൾ രോഗങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു.

വൈറസുകളുടെ വൈവിധ്യങ്ങളും പകരുന്ന രീതികളും

ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് എ, ഇ എന്നീ വൈറസുകൾ പ്രധാനമായും മലിനമായ കുടിവെള്ളത്തിലൂടെയും ഭക്ഷണത്തിലൂടെയുമാണ് പകരുന്നത്. മഴക്കാലത്തും മറ്റും നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്ന മഞ്ഞപ്പിത്തത്തിന് പ്രധാന കാരണം ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് എ വൈറസാണ്. വ്യക്തിശുചിത്വം ഇല്ലാത്തവരിൽ നിന്നും, ശരിയായ രീതിയിൽ പാകം ചെയ്യാത്ത ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്നും ഇത് എളുപ്പത്തിൽ പകരാം. കുട്ടികളിലാണ് ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് എ കൂടുതലായും കാണപ്പെടുന്നത്. ഈ രണ്ട് വൈറസുകളും ഉണ്ടാക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥ കുറഞ്ഞ ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ പൂർണ്ണമായും ഭേദമാകാറാണ് പതിവ്. എന്നാൽ ഗർഭിണികളായ സ്ത്രീകളിൽ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ഇ വൈറസ് ബാധയുണ്ടായാൽ അത് ചിലപ്പോൾ അതീവ ഗുരുതരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾക്ക് കാരണമായേക്കാം. മറിച്ച്, ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി, സി എന്നീ വൈറസുകൾ പകരുന്നത് രക്തത്തിലൂടെയും ശരീര സ്രവങ്ങളിലൂടെയുമാണ്. സുരക്ഷിതമല്ലാത്ത ലൈംഗിക ബന്ധം, രോഗമുള്ളവർ ഉപയോഗിച്ച സിറിഞ്ചുകൾ ഉപയോഗിക്കുക, കൃത്യമായ പരിശോധനകളില്ലാതെ രക്തം സ്വീകരിക്കുക, പച്ച കുത്തുക തുടങ്ങിയവയിലൂടെയാണ് ഈ വൈറസുകൾ പ്രധാനമായും ഒരാളിൽ നിന്നും മറ്റൊരാളിലേക്ക് പകരുന്നത്. ഗർഭിണിയായ അമ്മയിൽ നിന്നും ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞിലേക്കും ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി പകരാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കൂടുതലാണ്. ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ഡി എന്ന വൈറസ് സ്വതന്ത്രമായി രോഗമുണ്ടാക്കില്ല, മറിച്ച് ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി വൈറസ് ബാധയുള്ള ഒരാളിൽ മാത്രമേ ഡി വൈറസിനും നിലനിൽപ്പുള്ളൂ.

നിശബ്ദ കൊലയാളിയാകുന്നതെങ്ങനെ?

ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി, സി വൈറസുകളെ വൈദ്യശാസ്ത്ര ലോകം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുന്നതിന് ഒരു പ്രധാന കാരണമുണ്ട്. ഈ വൈറസുകൾ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചാലും വർഷങ്ങളോളം യാതൊരുവിധ ലക്ഷണങ്ങളും പുറത്ത് കാണിക്കില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവയെ നിശബ്ദ കൊലയാളികൾ എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. തുടക്കത്തിൽ നേരിയ പനി, കടുത്ത ക്ഷീണം, വിശപ്പില്ലായ്മ, ഓക്കാനം, മൂത്രത്തിന് കടുത്ത മഞ്ഞ നിറം എന്നിവ മാത്രമായിരിക്കും ലക്ഷണങ്ങൾ. പലപ്പോഴും സാധാരണ പനിയാണെന്ന് കരുതി രോഗികൾ ഇത് അവഗണിക്കുകയാണ് പതിവ്. എന്നാൽ വർഷങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ വൈറസുകൾ കരളിന്റെ കോശങ്ങളെ പതിയെ നശിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങും. ആരോഗ്യകരമായ കരൾ കോശങ്ങൾ നശിച്ച് അവിടെ പാടുകൾ രൂപപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് ഇത് നയിക്കുന്നു. ഈ അവസ്ഥയാണ് ലിവർ സിറോസിസ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. സിറോസിസ് ബാധിച്ച കരളിന് അതിന്റെ സ്വാഭാവിക ധർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കാൻ കഴിയാതെ വരുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി വയറ്റിൽ വെള്ളം കെട്ടിക്കിടക്കുക, രക്തം ഛർദ്ദിക്കുക, ഓർമ്മക്കുറവ് ഉണ്ടാകുക തുടങ്ങിയ ഗുരുതരമായ ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകടമാകാൻ തുടങ്ങും. ദീർഘകാലം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബാധ ലിവർ കാൻസർ അഥവാ ഹെപ്പറ്റോസെല്ലുലാർ കാർസിനോമ എന്ന മാരകമായ അർബുദത്തിലേക്കും നയിച്ചേക്കാം. രോഗം മൂർച്ഛിച്ച അവസ്ഥയിൽ മാത്രമാണ് പലരും ആശുപത്രികളിൽ ചികിത്സയ്ക്കായി എത്തുന്നത് എന്നതാണ് ഈ രോഗം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി.

പ്രതിരോധം തന്നെ പ്രധാനം: വാക്സിനേഷനും ജീവിതശൈലിയും

ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് എന്ന മഹാമാരിയെ നേരിടാൻ ഏറ്റവും മികച്ച മാർഗ്ഗം പ്രതിരോധം തന്നെയാണ്. ഇതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് വാക്സിനേഷൻ ആണ്. ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് എ, ബി എന്നീ വൈറസുകൾക്കെതിരെ വളരെ ഫലപ്രദമായ വാക്സിനുകൾ ഇന്ന് ലഭ്യമാണ്. കുഞ്ഞുങ്ങൾ ജനിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി വാക്സിൻ നൽകേണ്ടത് നിർബന്ധമാണ്. മുതിർന്നവർക്കും വാക്സിനേഷൻ എടുക്കാവുന്നതാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ആരോഗ്യ മേഖലയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ, ഡയാലിസിസ് ചെയ്യുന്ന രോഗികൾ എന്നിവർ തീർച്ചയായും വാക്സിൻ എടുത്തിരിക്കണം. ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് സി വൈറസിന് നിലവിൽ വാക്സിൻ ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാൽ ജീവിതശൈലിയിലുള്ള കരുതൽ മാത്രമാണ് പ്രതിരോധ മാർഗ്ഗം. തിളപ്പിച്ചാറ്റിയ വെള്ളം മാത്രം കുടിക്കുക, വ്യക്തിശുചിത്വം പാലിക്കുക, ആഹാരം പാകം ചെയ്യുന്നതിന് മുൻപും കഴിക്കുന്നതിന് മുൻപും കൈകൾ സോപ്പുപയോഗിച്ച് വൃത്തിയായി കഴുകുക എന്നിവയിലൂടെ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് എ, ഇ എന്നിവയെ അകറ്റി നിർത്താം. സുരക്ഷിതമായ ലൈംഗിക ബന്ധം ശീലിക്കുക, ഒരിക്കൽ ഉപയോഗിച്ച സിറിഞ്ചുകളും ബ്ലേഡുകളും വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുക, രക്തം സ്വീകരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് കൃത്യമായ പരിശോധനകൾ ഉറപ്പുവരുത്തുക എന്നിവയിലൂടെ ബി, സി വൈറസുകളെയും പ്രതിരോധിക്കാൻ സാധിക്കും. ലേസർ ചികിത്സകൾ, ടാറ്റൂയിങ് എന്നിവ ചെയ്യുന്നവർ തികച്ചും അണുവിമുക്തമായ സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് അവ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.

ആധുനിക ചികിത്സാ സംവിധാനങ്ങളും ശസ്ത്രക്രിയാ മുന്നേറ്റങ്ങളും

വൈദ്യശാസ്ത്ര രംഗത്തുണ്ടായ വൻ കുതിച്ചുചാട്ടങ്ങൾ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ചികിത്സയിലും വലിയ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്. മുൻകാലങ്ങളിൽ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് സി പൂർണ്ണമായും സുഖപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്ത ഒരു രോഗമായിട്ടാണ് കണക്കാക്കിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇന്ന് ആന്റിവൈറൽ മരുന്നുകളുടെ സഹായത്തോടെ വെറും മൂന്ന് മാസം കൊണ്ട് ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് സി പൂർണ്ണമായും ഭേദമാക്കാൻ സാധിക്കും. ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി വൈറസിനെ പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ആധുനിക മരുന്നുകൾ ഉപയോഗിച്ച് വൈറസിന്റെ വളർച്ച തടയാനും കരളിന് കൂടുതൽ കേടുപാടുകൾ സംഭവിക്കാതെ സംരക്ഷിക്കാനും കഴിയും. കൃത്യമായ പരിശോധനകളിലൂടെ രോഗം നേരത്തെ കണ്ടെത്തുക എന്നതാണ് ഇതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം. സിറോസിസ് അല്ലെങ്കിൽ ലിവർ കാൻസർ ബാധിച്ച് കരളിന്റെ പ്രവർത്തനം പൂർണ്ണമായും തകരാറിലാകുന്ന ഘട്ടത്തിൽ കരൾ മാറ്റിവെക്കൽ ശസ്ത്രക്രിയ അഥവാ ലിവർ ട്രാൻസ്പ്ലാന്റേഷൻ മാത്രമാണ് ഏക പോംവഴി. മസ്തിഷ്ക മരണം സംഭവിച്ചവരിൽ നിന്നോ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന അടുത്ത ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നോ കരളിന്റെ ഒരു ഭാഗം സ്വീകരിച്ച് മാറ്റിവെക്കുന്ന ശസ്ത്രക്രിയകൾ ഇന്ന് കേരളത്തിലും വളരെ വിജയകരമായി നടക്കുന്നുണ്ട്. ദഹനവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശസ്ത്രക്രിയാ രംഗത്തെ ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യകളായ താക്കോൽദ്വാര ശസ്ത്രക്രിയ, റോബോട്ടിക് സർജറി എന്നിവയിലൂടെ കരളിലെ കാൻസർ മുഴകൾ അതീവ കൃത്യതയോടെ നീക്കം ചെയ്യാൻ ഇന്ന് സാധിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് രോഗികൾക്ക് വലിയ ആശ്വാസമാണ് നൽകുന്നത്.

ലക്ഷ്യം 2030: നമുക്കൊന്നായി പോരാടാം

2030-ഓടെ ലോകത്ത് നിന്നും വൈറൽ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് പൂർണ്ണമായും നിർമാർജനം ചെയ്യുക എന്നതാണ് ലോകാരോഗ്യ സംഘടന ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. ഈ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് എത്താൻ സർക്കാരുകളുടെയും ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരുടെയും മാത്രം ശ്രമങ്ങൾ പോരാ, മറിച്ച് പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ മുഴുവൻ പങ്കാളിത്തം ആവശ്യമാണ്. നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും മുൻകൈയ്യെടുത്ത് രക്തപരിശോധനകൾ നടത്താൻ തയ്യാറാകണം. ഗർഭിണികൾ നിർബന്ധമായും ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് പരിശോധനകൾ നടത്തിയിരിക്കണം, കാരണം അമ്മയിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞിലേക്ക് രോഗം പകരുന്നത് തടയാൻ ഇത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. രോഗം സ്ഥിരീകരിച്ചാൽ ഒളിച്ചുവെക്കാതെ, ശാസ്ത്രീയമായ ചികിത്സകൾ തേടണം. വ്യാജ ചികിത്സകൾക്ക് പുറകെ പോയി രോഗം ഗുരുതരമാക്കുന്ന പ്രവണതയും നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്, ഇതിനെതിരെ ശക്തമായ ബോധവൽക്കരണം ആവശ്യമാണ്. ലളിതമായ രക്തപരിശോധനയിലൂടെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്ന ഈ രോഗത്തെ അജ്ഞത കൊണ്ട് മാത്രം വളരാൻ അനുവദിക്കരുത്. വാക്സിനേഷൻ എടുക്കുക, പ്രതിരോധ മാർഗ്ഗങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുക, സുരക്ഷിതമായ ജീവിതശൈലി പിന്തുടരുക. നമ്മുടെ കരളിന്റെ ആരോഗ്യം നമ്മുടെ തന്നെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ഈ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ദിനത്തിൽ നിശബ്ദനായ ഈ കൊലയാളിക്കെതിരെ ഒന്നിച്ച് പോരാടുമെന്ന് നമുക്ക് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യാം. സുരക്ഷിതമായ ഒരു നാളേക്കായി ഇന്നേ നമുക്ക് കരുതലോടെ നീങ്ങാം. വരും തലമുറയ്ക്കായി രോഗമുക്തമായ ഒരു ലോകം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ബോധവൽക്കരണവും പങ്കാളിത്തവും ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്തതാണ്.