ജാപ്പനീസ് ആധുനികസാഹിത്യത്തിന്റെ അപ്പോസ്തലനായി അറിയപ്പെടുന്ന റിയുനോസ്കി അകുതാവയുടെ കാപ്പ എന്ന ഹ്രസ്വ നോവലിന് ജിനീഷ് കുഞ്ഞിലിക്കാട്ടില് എഴുതിയ ആസ്വാദനം.
റിയുനോസ്കി അകുതഗാവയുടെ 'കാപ്പ' എന്ന ചെറുനോവല്, ജാപ്പനീസ് സാഹിത്യത്തിലെ ആക്ഷേപഹാസ്യത്തിന്റെ മകുടോദാഹരണങ്ങളില് ഒന്നായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. 1927-ല് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഈ കൃതി, കാലാതീതമായ പ്രമേയങ്ങളിലൂടെയും സൂക്ഷ്മമായ നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയും, ഇന്നും വായനക്കാരെ അമ്പരപ്പിക്കുകയും ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കേവലം ഒരു ജാപ്പനീസ് കൃതി എന്ന ലേബലില് ഒതുക്കാതെ, മനുഷ്യമനസ്സിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും സങ്കീര്ണ്ണ സമസ്യകളെ അപഗ്രഥിക്കുന്ന ഒരു സാര്വലൗകിക രചനയായി 'കാപ്പ'യെ കാണക്കാക്കാം. ഒരു മനോരോഗിയുടെ വിഭ്രാന്തിയിലൂടെ, കാപ്പകളുടെ സാങ്കല്പിക ലോകത്തേക്കുള്ള യാത്ര, യഥാര്ത്ഥത്തില് സ്വന്തം അബോധത്തിലേക്കുള്ള ഒരു സാഹസിക സഞ്ചാരമാണ്; ഒപ്പം സമൂഹത്തിന്റെ നേര്ക്ക് പിടിച്ച ഒരു പരിഹാസക്കണ്ണാടിയും.
ജപ്പാനീസ് നാടോടിക്കഥകളിലെ ജലജീവികളാണ് കാപ്പകള്. തവളയുടെയും ആമയുടെയും കുരങ്ങിന്റെയും എല്ലാം അംശങ്ങള് ചേര്ന്ന, മനുഷ്യക്കുട്ടിയുടെ വലിപ്പമുള്ള വിചിത്ര ജീവികളായാണ് അവയെ പൊതുവെ ചിത്രീകരിക്കാറുള്ളത്. കാപ്പകളുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത, തലയില് വെള്ളം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു കുഴിയാണ്. ഈ കുഴി വറ്റിയാല് കാപ്പകള്ക്ക് ശക്തി ക്ഷയിക്കുകയും, മരണം വരെ സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. കാപ്പകള് സാധാരണ നദികളിലും തടാകങ്ങളിലും കുളങ്ങളിലുമാണ് ജീവിക്കുന്നത്. കരയിലും ജീവിക്കാന് സാധിക്കുമെങ്കിലും, വെള്ളത്തിലാണ് അവയ്ക്ക് കൂടുതല് ശക്തി. കാപ്പകള്ക്ക് വെള്ളരിക്ക ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. അവയെ പ്രീതിപ്പെടുത്താന് വെള്ളരിക്ക സമര്പ്പിക്കുന്ന രീതിയും നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. കാപ്പകള് കുസൃതിക്കാരും ചിലപ്പോള് അപകടകാരികളുമാണ്. മനുഷ്യരെ വെള്ളത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ച് മുക്കിക്കൊല്ലാന് ശ്രമിക്കുക, കന്നുകാലികളുടെ രക്തം ഊറ്റിക്കുടിക്കുക തുടങ്ങിയ പല കഥകളും അവയെപ്പറ്റി അവിടങ്ങളില് പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
നാടോടിക്കഥകളില് നിന്ന് പ്രചോദനം ഉള്ക്കൊണ്ടുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് അകുതഗാവ തന്റെ ഈ നോവലില് കാപ്പകളെ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. എങ്കിലും മേല്സൂചിപ്പിച്ച പ്രത്യേകതകളെ മാത്രം അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയല്ല അത്. മറിച്ച് തന്റേതായ ചില സവിശേഷതള് കൂടി അദ്ദേഹം അവര്ക്ക് ഈ നോവലില് നല്കിയിട്ടുണ്ട്. നോവലിലെ കാപ്പകള്ക്ക് മനുഷ്യരുടേതിന് സമാനമായ സങ്കീര്ണ്ണമായ ഒരു സമൂഹമുണ്ട്. അവര്ക്ക് ഭാഷയുണ്ട്, അവര് വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നു, വീടുകളില് താമസിക്കുന്നു, തൊഴിലുകള് ചെയ്യുന്നു, നിയമങ്ങള് പാലിക്കുന്നു, കലയും സാഹിത്യവും ആസ്വദിക്കുന്നു. കാപ്പകളുടെ സമൂഹത്തിലെ ആചാരങ്ങളും മൂല്യങ്ങളും മനുഷ്യരുടേതില് നിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്. വയസ്സായവരെയും രോഗികളെയും കൊന്ന് ഭക്ഷിക്കുക, ആവശ്യമില്ലാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊല്ലുക, വിചിത്രമായ രീതിയില് ഇണചേരുക തുടങ്ങിയവയൊക്കെ അതില്പ്പെടുന്നവയാണ്. എഴുത്തുകാരന് കാപ്പകളെ തന്റെ നോവലില് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് പ്രധാനമായും, തന്റെ കാലത്തെ ജാപ്പനീസ് സമൂഹത്തെ വിമര്ശിക്കാനുള്ള ഒരു ആക്ഷേപഹാസ്യ ഉപകരണമായാണ്. കാപ്പ സമൂഹത്തിന്റെ വിചിത്രതയിലൂടെ, മനുഷ്യസമൂഹത്തിലെ തന്നെ വൈകൃതങ്ങളും കപടതകളും അദ്ദേഹം തുറന്നുകാട്ടുന്നുണ്ട്. കാപ്പകളുടെ നിലനില്പ്പ്, യാഥാര്ത്ഥ്യത്തിന്റെ സ്വഭാവം, മനുഷ്യപ്രകൃതി, ധാര്മ്മികത തുടങ്ങിയ പല തത്വചിന്താപരമായ ചോദ്യങ്ങളും അവരിലൂടെ നോവലിസ്റ്റ് ഉയര്ത്തികാണിക്കുന്നു. ചുരുക്കത്തില്, അകുതഗാവയുടെ 'കാപ്പ' എന്ന നോവലിലെ കാപ്പകള്, നാടോടിക്കഥകളിലെ കാപ്പകളില് നിന്ന് പ്രചോദനം ഉള്ക്കൊണ്ട, എന്നാല് എഴുത്തുകാരന്റെ ഭാവനയിലൂടെ കൂടുതല് വികസിച്ച കഥാപാത്രങ്ങളാണ്. അവ വിചിത്രവും, രസകരവും, അതേസമയം ചിന്തോദ്ദീപകവുമായ ഒരു സാങ്കല്പ്പിക ലോകത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.
ഒരു ഭ്രാന്താശുപത്രിയിലെ 'രോഗി നമ്പര് 23' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരാള് താന് കാപ്പകളുടെ ലോകത്ത് എങ്ങനെ എത്തിപ്പെട്ടുവെന്ന് ഓര്ത്തെടുക്കുന്ന രീതിയിലാണ് കഥ പറഞ്ഞു പോകുന്നത്. എല്ലാം ആരംഭിക്കുന്നത് ഒരു കാപ്പയെ അയാള് മലനിരകളിലൂടെ പിന്തുടര്ന്നപ്പോഴാണ്. ആ കാപ്പയെ പിന്തുടരുന്നതിനിടയില് കാല്വഴുതി വീണ അയാള്, കാല്പനിക ജീവികളായ കാപ്പകള് വസിക്കുന്ന 'കാപ്പലാന്ഡില്' ചെന്നെത്തുന്നു. കാപ്പകള് അവനെ പിടികൂടി അവരുടെ വിചിത്രമായ സമൂഹത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. അവിടെ മനുഷ്യരുടേതില് നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ആചാരങ്ങളും മൂല്യങ്ങളുമാണുള്ളത്. ഉദാഹരണത്തിന്, പ്രായമായതോ രോഗികളോ ആയ കാപ്പകളെ കൊന്ന് ഭക്ഷിക്കുക, ആവശ്യമില്ലാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളെ ജനിച്ചയുടന് കൊല്ലുക. ഇതെല്ലാം അയാള്ക്ക് ആദ്യം അമ്പരപ്പുണ്ടാക്കുന്നു. അവിടെ ജീവിക്കുന്നതിനിടെ അയാള് കാപ്പ സമൂഹത്തെ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നു. അവരുടെ തൊഴിലുകള്, സാമൂഹിക ഘടന, കല, മതം എല്ലാം അയാള് മനസ്സിലാക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നു. പല കാപ്പകളുമായി ചങ്ങാത്തം കൂടുകയും അവരുടെ ജീവിതരീതിയെക്കുറിച്ച് കൂടുതല് പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കാലം കടന്നുപോകുന്തോറും, കഥാകാരന് ഗൃഹാതുരനാകുന്നു. മനുഷ്യലോകത്തേക്ക് തിരികെ പോകണമെന്ന് അയാള് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഒരു കാപ്പ അയാളെ സഹായിക്കുകയും, അങ്ങനെ അയാള് സ്വന്തം ലോകത്തേക്ക് തിരികെയെത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല് കാപ്പലാന്ഡിലെ ജീവിതം അയാളില് ആഴത്തിലുള്ള സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരുന്നു. തിരികെ എത്തിയ അയാള്ക്ക് മനുഷ്യസമൂഹവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാന് കഴിയുന്നില്ല. അയാള് മനുഷ്യരെ കാപ്പകളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാനും, സ്വന്തം ലോകത്തിലെ വിചിത്രതകളും കപടതകളും കാണാനും തുടങ്ങുന്നു. കാപ്പലാന്ഡിലെ അനുഭവം അയാളെ അത്രമാത്രം അസ്വസ്ഥനാക്കിയിരുന്നു.
കാപ്പകളുടെ ലോകം അകുതഗാവയുടെ കാലത്തെ ജാപ്പനീസ് സമൂഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിബിംബം തന്നെയാണ്. എന്നാല്, സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചാല്, സാര്വകാലികമായ ചില സാമൂഹിക വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെയും ഈ കൃതി സ്പര്ശിക്കുന്നതായി കാണാം. കാപ്പകളുടെ ആചാരങ്ങളും ജീവിതരീതികളും, മനുഷ്യസമൂഹത്തിലെ അസംബന്ധങ്ങളെയും വിരോധാഭാസങ്ങളെയും നിര്ദാക്ഷിണ്യം തുറന്നുകാട്ടുന്നുണ്ട്. കാപ്പകളുടെ ജനനനിയന്ത്രണ രീതി, ജനിക്കാന് പോകുന്ന കുഞ്ഞിനോട് താല്പ്പര്യം ആരായുന്ന രീതി - കേവലം ഒരു സങ്കല്പത്തിനപ്പുറം, അസ്തിത്വപരമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 'ഈ ലോകത്തിലേക്ക് വരാന് നിനക്ക് താല്പ്പര്യമുണ്ടോ?' എന്ന ചോദ്യം, ജീവിതത്തിന്റെ അര്ത്ഥശൂന്യതയെയും കഷ്ടപ്പാടുകളെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു മൗലികമായ അന്വേഷണമാണ്. ജനിക്കണമോ വേണ്ടയോ എന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള അവകാശം, അസ്തിത്വപരമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ആത്യന്തിക സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ പ്രതീകവത്കരിക്കുന്നു. ആധുനിക അസ്തിത്വവാദ ദര്ശനങ്ങളുമായി ചേര്ന്നുപോകുന്ന ഈ ആശയം, 'കാപ്പ'യെ കേവലം ഒരു ആക്ഷേപഹാസ്യ കൃതി എന്നതിലുപരി, ഗഹനമായ ദാര്ശനിക തലം ഉള്ളതാക്കി മാറ്റാന് അകുതഗാവയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
കാപ്പകളുടെ തൊഴില് കമ്പോളത്തിലെ മത്സരം, ആധുനിക സമൂഹത്തിലെ അസമത്വത്തിന്റെയും അനീതിയുടെയും നേര്ക്ക് വിരല് ചൂണ്ടുന്നു. അനാവശ്യ തൊഴിലാളികളെ വേട്ടയാടി കൊന്നു തിന്നുന്ന കാപ്പകളുടെ രീതി, മനുഷ്യത്വരഹിതമായ ഒരു വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ക്രൂരതയാണ് അനാവരണം ചെയ്യുന്നത്. ഇവിടെ, അകുതഗാവ കേവലം ജാപ്പനീസ് സമൂഹത്തെയല്ല വിമര്ശിക്കുന്നത്, മറിച്ച് സാര്വലൗകികമായി നിലനില്ക്കുന്ന അധികാര ഘടനകളെയും ചൂഷണ വ്യവസ്ഥിതികളെയുമാണ്. മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥിതിയില് അന്തര്ലീനമായ മത്സരാധിഷ്ഠിത മനോഭാവവും, അതിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടാകുന്ന അസമത്വവും, ഈ കാപ്പകളുടെ രീതിയിലൂടെ വ്യംഗ്യമായി വിമര്ശിക്കപ്പെടുന്നു. കലയെയും കലാകാരന്മാരെയും ആദരിക്കുകയും അതേസമയം അവരെ പാര്ശ്വവത്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാപ്പകളുടെ വിചിത്രമായ സമീപനം, സമൂഹത്തിന്റെ കലയോടുള്ള സങ്കീര്ണ്ണവും വൈരുദ്ധ്യാത്മകവുമായ ബന്ധത്തെയാണ് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്. കാപ്പകള്ക്കിടയില് കവികളെ ബഹുമാനിക്കുന്നു, പക്ഷേ അതേസമയം അവരെ വിചിത്രരും ഉപയോഗശൂന്യരുമായി കണക്കാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ദ്വന്ദ്വത്വം സമൂഹത്തില് കലാകാരന്മാരുടെ സ്ഥാനത്തെയും കലയുടെ മൂല്യത്തെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. കലയുടെ ആത്യന്തികമായ ധര്മ്മം എന്താണ്? വിനോദത്തിനപ്പുറം, സാമൂഹിക യാഥാര്ത്ഥ്യങ്ങളെ വിമര്ശനാത്മകമായി സമീപിക്കാനും പരിവര്ത്തനത്തിന് ഉത്തേജനം നല്കാനുമുള്ള ഒരു ഉപാധിയായി കലയെ കാണേണ്ടതല്ലേ? എന്നിങ്ങനെയുള്ള മൗലികമായ ചോദ്യങ്ങളിലേക്ക് ഈ വിഷയം വിദഗ്ദമായി വിരല് ചൂണ്ടുന്നു.
'സാമൂഹിക വിമര്ശനത്തിനപ്പുറം, മനഃശാസ്ത്രപരമായ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്ന കൃതികൂടിയാണ് 'കാപ്പ. 'രോഗി നമ്പര് 23' എന്ന കേന്ദ്ര കഥാപാത്രത്തിന്റെ മാനസിക വിഭ്രാന്തി, അയാളുടെ അബോധമനസ്സിന്റെ പ്രതീകാത്മക പ്രകാശനമായി മാറുന്നു. ഫ്രോയിഡിന്റെ മനോവിശ്ലേഷണ സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ വ്യക്തമായ സ്വാധീനം ഇവിടെ ദര്ശിക്കാം. കാപ്പകളുടെ ലോകം യഥാര്ത്ഥത്തില് അയാളുടെ അബോധത്തിന്റെ ഒരു നാടകശാലയാണ്. അവിടെ, അയാള് സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങളെയും ഭയങ്ങളെയും അവ്യക്തതകളെയും അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു.'ബാഗ്', 'ടോക്ക്' തുടങ്ങിയ കാപ്പ കഥാപാത്രങ്ങള്, 'രോഗി നമ്പര് 23' ന്റെ തന്നെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ വിവിധ വശങ്ങളെയാണ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഭോഗാസക്തിയുടെയും ഭീതിയുടെയും മൂര്ത്തിമദ്ഭാവമാണ് 'ബാഗ്' എന്ന കാപ്പ. അയാളുടെ ഉള്ളിലെ അനിയന്ത്രിതമായ ആസക്തികളെയും ഭയങ്ങളെയും ഈ കഥാപാത്രം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതേസമയം, 'ടോക്ക്' എന്ന കവി കാപ്പ അയാളുടെ കലാപരമായ അഭിലാഷങ്ങളെയും സര്ഗ്ഗാത്മക ചോദനകളെയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ഈ കാപ്പകളുമായുള്ള സംവാദങ്ങളിലൂടെ, അയാള് സ്വന്തം ആന്തരിക സംഘര്ഷങ്ങളെയും അവ്യക്തതകളെയും അനാവരണം ചെയ്യുന്നു.
കാപ്പകളുടെ ലൈംഗിക ജീവിതവും ശ്രദ്ധേയമാണ്. ലൈംഗികതയെക്കുറിച്ച് പരസ്യമായി സംസാരിക്കുന്നത് നിഷിദ്ധമാണെങ്കിലും, അതിയായ താല്പ്പര്യം പുലര്ത്തുന്ന കാപ്പകള്, മനുഷ്യരുടെ അടിച്ചമര്ത്തപ്പെട്ട ലൈംഗിക വാഞ്ഛകളുടെ കണ്ണാടിയാകുന്നു. ഈ വൈരുദ്ധ്യം, മനുഷ്യ ലൈംഗികതയുടെ സങ്കീര്ണ്ണതകളെയും കാപട്യങ്ങളെയും തുറന്നുകാട്ടുന്നു. വിക്ടോറിയന് സദാചാര സങ്കല്പങ്ങളുടെ സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന ജപ്പാനില്, ലൈംഗികത എന്നത് അടിച്ചമര്ത്തപ്പെടേണ്ട ഒന്നായിട്ടാണ് കരുതപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഈ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലത്തില് നിന്നുവേണം കാപ്പകളുടെ ലൈംഗിക ജീവിതത്തെ വിലയിരുത്താന്.
ലളിതവും എന്നാല് മൂര്ച്ചയുള്ളതുമായ ആഖ്യാനമാണ് 'കാപ്പ'യുടേത്. അകുതഗാവയുടെ നര്മ്മവും വിരോധാഭാസവും കലര്ന്ന ഭാഷ, വായനയെ അനായാസവും ചിന്തോദ്ദീപകവുമാക്കുന്നു. പ്രതീകാത്മകതയും അന്യാപദേശവും സമര്ത്ഥമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ, അര്ത്ഥത്തിന്റെ അനവധി തലങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കാന് അകുതഗാവയ്ക്ക് കഴിയുന്നു. കാപ്പകളുടെ ലോകം തന്നെ ഒരു വലിയ അന്യാപദേശമാണ്. അത് മനുഷ്യസമൂഹത്തെയും അതിന്റെ സങ്കീര്ണ്ണതകളെയും സൂക്ഷ്മമായി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ഓരോ കാപ്പയും, മനുഷ്യന്റെ വ്യത്യസ്ത വശങ്ങളുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്. ഈ പ്രതീകാത്മകത നോവലിന് ആഴവും അര്ത്ഥവും നല്കുന്നു.
ഒരു ഫ്രോയിഡിയന് കാഴ്ചപ്പാടില്, 'രോഗി നമ്പര് 23'-ന്റെ അബോധ മനസ്സിലേക്കുള്ള ഒരു യാത്രയാണ് 'കാപ്പ.' അയാളുടെ വിഭ്രാന്തികള് അടിച്ചമര്ത്തപ്പെട്ട ആഗ്രഹങ്ങളുടെയും ഭയങ്ങളുടെയും ബഹിര്സ്ഫുരണമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, കാപ്പകളുടെ ജനന നിയന്ത്രണ രീതി, അയാളുടെ അസ്തിത്വപരമായ ഉത്കണ്ഠയുടെ പ്രതിഫലനമാണ്. ജീവിതത്തിന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകളില് നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള അയാളുടെ ആഗ്രഹം ഇവിടെ പ്രകടമാകുന്നു. അതുപോലെ, കാപ്പകളുടെ തൊഴില്ക്രമം സമൂഹത്തോടുള്ള അയാളുടെ പ്രതിഷേധത്തെയും നിരാശയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥിതിയിലെ ചൂഷണവും അസമത്വവും അയാളില് സൃഷ്ടിക്കുന്ന അമര്ഷമാണ് കാപ്പകളുടെ ക്രൂരമായ തൊഴില് രീതിയിലൂടെ പ്രതീകവത്കരിക്കപ്പെടുന്നത്.
ഉത്തരാധുനികതയുടെ പല ഘടകങ്ങളും 'കാപ്പ'യില് കാണാന് കഴിയും. യാഥാര്ത്ഥ്യവും മിഥ്യയും തമ്മിലുള്ള അതിര്വരമ്പുകള് മാഞ്ഞുപോകുന്നതും, ആഖ്യാനത്തിലെ സന്ദിഗ്ദ്ധതയും ഇതിനുദാഹരണങ്ങളാണ്. 'രോഗി നമ്പര് 23' ന്റെ അനുഭവങ്ങള് യഥാര്ത്ഥമാണോ അതോ അയാളുടെ മനോവിഭ്രാന്തിയുടെ സൃഷ്ടിയാണോ എന്ന കാര്യത്തില് വായനക്കാരന് വ്യക്തത ലഭിക്കുന്നില്ല. ഈ അവ്യക്തത ഉത്തരാധുനിക സാഹിത്യത്തിന്റെ സവിശേഷതയാണ്. മാര്ക്സിസ്റ്റ് നിരൂപണത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടില് നിന്നുകൊണ്ട്, 'കാപ്പ'യെ മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥിതിയുടെ വിമര്ശനമായും വായിച്ചെടുക്കാം. കാപ്പകളുടെ തൊഴില്ക്രമവും അതിലെ ചൂഷണവും മുതലാളിത്തത്തിന്റെ മനുഷ്യത്വരഹിതമായ പ്രവണതകളെയാണ് തുറന്നുകാട്ടുന്നത്.
'കാപ്പ' അത് എഴുതപ്പെട്ട കാലഘട്ടത്തിലെ ജാപ്പനീസ് സമൂഹത്തെ മാത്രമല്ല, മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിന്റെ സാര്വലൗകികമായ സവിശേഷതകളെയും പ്രശ്നവത്കരിക്കുന്നുണ്ട്. സാമൂഹിക വിമര്ശനം, മനഃശാസ്ത്രപരമായ ഉള്ക്കാഴ്ച, ശൈലീപരമായ മികവ് എന്നിവ സമന്വയിക്കുന്ന ഈ കൃതി, ഇന്നും വായനക്കാരെ ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ആഴത്തിലുള്ള വായനാനുഭവം സമ്മാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യമനസ്സിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും സങ്കീര്ണ്ണതകളെ അനാവരണം ചെയ്യുന്ന, എക്കാലവും പ്രസക്തമായ ഒരു സാഹിത്യ സൃഷ്ടിയാണ് 'കാപ്പ' എന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം. അത് കേവലം ഒരു ആക്ഷേപഹാസ്യ കൃതി എന്നതിലുപരി, അസ്തിത്വത്തിന്റെയും അധികാരത്തിന്റെയും അടിച്ചമര്ത്തലിന്റെയും സമസ്യകളെ അപഗ്രഥിക്കുന്ന ഒരു സാര്വലൗകിക സാഹിത്യ സൃഷ്ടിയാണ്. അതൊക്കെ കൊണ്ട് തന്നെയാകണം 'കാപ്പ'ഒരു കാലാതീത കൃതിയായി മാറുന്നതും.
Content Highlights: Ryūnosuke Akutagawa novel kappa jineesh kunjilikkattil reviews
Published: 24 May 2025, 11:59 am IST
Related Topics
Disclaimer: Kindly avoid objectionable, derogatory, unlawful and lewd comments, while responding to reports. Such comments are punishable under cyber laws. Please keep away from personal attacks. The opinions expressed here are the personal opinions of readers and not that of Mathrubhumi.
Most Commented