തങ്ങളുടെ ഫാക്ടറികളിൽ കാറുകൾ നിർമിക്കുന്നതിനായി ഹ്യൂമനോയിഡ് റോബോട്ടുകളെ 2028-ഓടെ വിന്യസിക്കുമെന്ന് ഹ്യുണ്ടായ് മോട്ടോർ ഗ്രൂപ്പ് പ്രഖ്യാപിച്ചത് കേവലം സാങ്കേതിക നവീകരണം മാത്രമല്ല. മറിച്ച്, വരും ദശകങ്ങളിൽ ജോലി, അധ്വാനം, മനുഷ്യന്റെ പ്രസക്തി എന്നിവ എങ്ങനെ പുനർനിർവചിക്കപ്പെടുമെന്നതിന്റെ നിർണായകമായ സൂചന കൂടിയാണത്.

To advertise here,

പ്രശസ്തമായ ബോസ്റ്റൺ ഡൈനാമിക്സിനെ ഹ്യുണ്ടായ് ഏറ്റെടുത്തതിനെത്തുടർന്ന് വികസിപ്പിച്ച 'അറ്റ്‌ലസ്' (Atlas) എന്ന ഹ്യൂമനോയിഡ് റോബോട്ട് ഇപ്പോൾ വ്യാവസായിക വിന്യാസത്തിനായി തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്. ഫാക്ടറികളിലെ കൂടുകൾക്കുള്ളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്ന പഴയകാല വ്യാവസായിക റോബോട്ടുകളിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഈ പുതിയ യന്ത്രമനുഷ്യർക്ക് നടക്കാനും ഭാരമുയർത്താനും ഉപകരണങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനും മനുഷ്യർക്കായി രൂപകല്പന ചെയ്തിട്ടുള്ള ചുറ്റുപാടുകളിൽ തടസ്സമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കാനും കഴിയും. ഫലത്തിൽ, ഇതുവരെ മനുഷ്യർക്ക് മാത്രമായി മാറ്റിവെച്ചിരുന്ന തൊഴിലിടങ്ങളിലേക്ക് യന്ത്രങ്ങൾ ചുവടുവെക്കുകയാണ്.

ഈ വികാസം ഗൗരവകരമായ പല ചോദ്യങ്ങളും ഉയർത്തുന്നുണ്ട്. തൊഴിലിടങ്ങളിലും അതിനപ്പുറവും റോബോട്ടുകളുടെ സാന്നിധ്യം ആരംഭിക്കുകയാണോ? മനുഷ്യരും റോബോട്ടുകളും തമ്മിലുള്ള ഇടപെടലുകൾ സൗഹാർദപരമായി തുടരുമോ അതോ തൊഴിൽ, വരുമാനം, നിയന്ത്രണം എന്നിവയെച്ചൊല്ലിയുള്ള സംഘർഷങ്ങൾ ഭാവിയിൽ ന്യൂ നോർമൽ ആയി മാറുമോ? നമ്മുടെ സമൂഹം ഇതിനോട് എങ്ങനെ പൊരുത്തപ്പെടും? ഈ പരിവർത്തനത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ആവശ്യമായ ധാർമികവും നിയമപരവുമായ ചട്ടക്കൂടുകൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ചോദ്യങ്ങൾ നിരവധിയാണ്, അവയ്ക്കുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ ഇനിയും പൂർണമായി രൂപപ്പെടാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ.

യന്ത്രക്കൈകളിൽനിന്ന് നിർമിത ബുദ്ധിയിലേക്ക്

റോബോട്ടിക്സ് എന്നത് പെട്ടെന്നുണ്ടായ പ്രതിഭാസമല്ല. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പകുതിയോടെ നിലവിൽ വന്ന വ്യാവസായിക ഓട്ടോമേഷനിലാണ് ഇതിന്റെ വേരുകൾ. അക്കാലത്ത് വെൽഡിങ്, പെയിന്റിങ് തുടങ്ങിയ ആവർത്തന സ്വഭാവമുള്ളതും അപകടകരവുമായ ജോലികൾ ചെയ്യാൻ മെക്കാനിക്കൽ കൈകൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ആ ആദ്യകാല റോബോട്ടുകൾ കാര്യക്ഷമമായിരുന്നെങ്കിലും അവയ്ക്ക് കാഴ്ചശക്തിയോ ചിന്താശേഷിയോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ദശാബ്ദങ്ങളോളം റോബോട്ടിക്സ് സാങ്കേതികവിദ്യ ഫാക്ടറികളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നു. ഉയർന്ന ചെലവ്, പരിമിതമായ കമ്പ്യൂട്ടിങ് ശേഷി, സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് മാറാനുള്ള കഴിവില്ലായ്മ എന്നിവ ഇതിന്റെ വ്യാപനത്തെ തടഞ്ഞു. സെൻസറുകൾ, കമ്പ്യൂട്ടർ വിഷൻ, നിർമിത ബുദ്ധി (AI) എന്നിവയിലുണ്ടായ പുരോഗതിയോടെ ഈ അവസ്ഥ മാറി. റോബോട്ടുകൾ കൂടുകൾക്കുള്ളിൽനിന്ന് പുറത്തുവരികയും മനുഷ്യരെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുന്നതിനു പകരം അവരോടൊപ്പം ചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്ന 'കൊളാബറേറ്റീവ്' രീതിയിലേക്ക് മാറുകയും ചെയ്തു.

ഇന്നത്തെ റോബോട്ടുകൾ അടിസ്ഥാനപരമായി വ്യത്യസ്തരാണ്. അവയ്ക്ക് ചുറ്റുപാടുകളെ ഗ്രഹിക്കാനും വ്യതിയാനങ്ങളോട് പൊരുത്തപ്പെടാനും ഡാറ്റയിൽനിന്ന് പഠിക്കാനും കഴിയും. സമകാലിക റോബോട്ടിക്സ് എന്നത് വെറും ഓട്ടോമേഷനല്ല, മറിച്ച് 'ഫിസിക്കൽ ഇന്റലിജൻസ്' ആണ്—ചലനശേഷിയും ഗ്രാഹ്യശേഷിയും തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള കഴിവും ഒത്തുചേരുന്ന അവസ്ഥ. പതിനായിരം തൊഴിലാളികൾക്ക് ആയിരത്തിലധികം റോബോട്ടുകൾ എന്ന അനുപാതത്തിൽ ദക്ഷിണ കൊറിയ പോലുള്ള രാജ്യങ്ങൾ ഇപ്പോൾത്തന്നെ ഈ രംഗത്ത് അവരുടെ വർക്ക്ഫോഴ്സിൽ കാര്യമായ ചലനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു.

ബുദ്ധിശക്തിയുള്ള യന്ത്രങ്ങൾ എന്നത് അപൂർവതയല്ല, മറിച്ച് അടിസ്ഥാന സൗകര്യമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്ന് ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആഗോളതലത്തിൽ വ്യവസായങ്ങൾ ഇത്തരം സഹവർത്തിത്വ മോഡലുകൾ സ്വീകരിക്കുന്നതോടെ റോബോട്ട് വിന്യാസം പ്രതിവർഷം 10 ശതമാനത്തോളം വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

റോബോട്ടുകൾ എവിടെയും: നിശബ്ദമായ ഒരു വ്യാപനം

റോബോട്ടിക്സ് ഇന്ന് ഉല്പാദനമേഖലയിൽ മാത്രമല്ല, അത് എല്ലാ മേഖലകളിലേക്കും നിശബ്ദമായി പടരുകയാണ്. ആരോഗ്യമേഖലയാണ് ഇതിൽ ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടമുണ്ടാക്കിയത്. ശസ്ത്രക്രിയാ റോബോട്ടുകൾ ഇപ്പോൾ വർഷംതോറും പത്തു ലക്ഷത്തിലധികം സങ്കീർണ്ണമായ ശസ്ത്രക്രിയകൾ മനുഷ്യസഹജമായ പരിമിതികളില്ലാതെ അതീവ കൃത്യതയോടെ നിർവഹിക്കുന്നു.

ആശുപത്രികളിലെ ലോജിസ്റ്റിക്സ്, ശുചീകരണം, രോഗികളെ കൊണ്ടുപോകൽ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ സർവീസ് റോബോട്ടുകൾ ഏറ്റെടുക്കുന്നത് വഴി ജീവനക്കാരുടെ കുറവ് പരിഹരിക്കാനും അണുബാധ കുറയ്ക്കാനും സാധിക്കുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത്, എഐ അധിഷ്ഠിത സംവിധാനങ്ങൾ വ്യക്തിഗത പഠനത്തെയും സിമുലേഷനുകളെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. ഇത് ആവർത്തന സ്വഭാവമുള്ള ജോലികളിൽനിന്ന് അധ്യാപകരെ മോചിപ്പിക്കുകയും മെന്റർഷിപ്പിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ അവരെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വിദൂരമല്ലാത്ത ഭാവിയിൽ സ്കൂളുകളിലും സർവകലാശാലകളിലും ഹ്യൂമനോയിഡ് അധ്യാപകർ സാധാരണ കാഴ്ചയായി മാറിയേക്കാം.

ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണത്തിലും പര്യവേക്ഷണത്തിലും റോബോട്ടുകൾ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്തതാണ്. സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്ന റോവറുകൾ ചൊവ്വ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നു, റോബോട്ടിക് അന്തർവാഹിനികൾ സമുദ്രതടങ്ങൾ മാപ്പ് ചെയ്യുന്നു. ലോജിസ്റ്റിക്സ് രംഗത്ത് ഈ മാറ്റം പ്രകടമാണ്; ആമസോൺ പോലുള്ള ആഗോള കമ്പനികൾ തങ്ങളുടെ വിതരണ ശൃംഖല ഒപ്റ്റിമൈസ് ചെയ്യാൻ ലക്ഷക്കണക്കിന് റോബോട്ടുകളെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

കാർഷിക മേഖലയിലും സമാനമായ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നു. വിളകൾ നിരീക്ഷിക്കാനും നനയ്ക്കാനും വിളവെടുക്കാനും റോബോട്ടിക് സംവിധാനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. പ്രതിരോധ മേഖലയിൽ, നിരീക്ഷണത്തിനും അപകടസാധ്യതയുള്ള ദൗത്യങ്ങൾക്കും റോബോട്ടുകളെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് വഴി മനുഷ്യജീവൻ സംരക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇത് ഗുരുതരമായ ധാർമ്മിക ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നുണ്ട്. ഈ വ്യാപനം സ്ഫോടനാത്മകമല്ലെങ്കിലും അതിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള ആഘാതം വിപ്ലവകരമാണ്.

എഐ അധിഷ്ഠിത റോബോട്ടിക്സും മുന്നേറ്റങ്ങളും

ആധുനിക റോബോട്ടിക്സിനെ ഇത്രത്തോളം സ്വാധീനമുള്ളതാക്കുന്നത് അതിന്റെ ഹാർഡ്‌വെയറല്ല, മറിച്ച് നിർമിത ബുദ്ധി (AI) ആണ്. സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളിൽനിന്ന് പഠിക്കാനും സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് മാറാനും എഐ യന്ത്രങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നു. 'ലാർജ് ബിഹേവിയറൽ മോഡലുകൾ' (LBMs) ഉപയോഗിച്ച് മനുഷ്യന്റെ ചലനങ്ങളും ഉദ്ദേശ്യങ്ങളും മുൻകൂട്ടി കാണാൻ റോബോട്ടുകൾക്ക് ഇപ്പോൾ സാധിക്കുന്നുണ്ട്.

ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ജനറൽ ഇന്റലിജൻസ് (AGI) അഥവാ മനുഷ്യന് തുല്യമായ ബുദ്ധിശക്തിയുള്ള യന്ത്രങ്ങൾ എന്ന ആശയം ഇന്നും തർക്കവിഷയമാണ്. എങ്കിലും, നിലവിലെ എഐ മോഡലുകളുടെ വളർച്ച സൂചിപ്പിക്കുന്നത് റോബോട്ടുകൾ കൂടുതൽ സ്വതന്ത്രമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ പ്രാപ്തരാകുന്നു എന്നാണ്. ഭാവിയിൽ ക്വാണ്ടം കമ്പ്യൂട്ടിങ് കൂടി ഇതിലേക്ക് ചേരുന്നതോടെ യന്ത്രങ്ങളുടെ തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള ശേഷി അവിശ്വസനീയമാംവിധം വർദ്ധിക്കും. 

ബുദ്ധിശക്തി ഉണ്ടാവുക എന്നതിനർത്ഥം സ്വന്തമായി ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവുക എന്നല്ല. റോബോട്ടുകൾ മനുഷ്യർ നിശ്ചയിക്കുന്ന ലക്ഷ്യങ്ങളാണ് നടപ്പിലാക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ യഥാർത്ഥ പോരാട്ടം മനുഷ്യനും യന്ത്രവും തമ്മിലല്ല, മറിച്ച് യന്ത്രങ്ങളെ ആര് നിയന്ത്രിക്കുന്നു എന്നതിനെച്ചൊല്ലി മനുഷ്യർ തമ്മിലായിരിക്കും.

ഹ്യൂമനോയിഡുകൾ, സൈബോർഗുകൾ; മങ്ങുന്ന അതിർവരമ്പുകൾ

നമ്മുടെ ലോകം മനുഷ്യശരീരത്തിന് അനുയോജ്യമായ രീതിയിലാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. വാതിലുകൾ, പടികൾ, ഉപകരണങ്ങൾ, വാഹനങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം മനുഷ്യന്റെ അളവുകൾക്ക് അനുസരിച്ചുള്ളതാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മനുഷ്യരൂപമുള്ള റോബോട്ടിന് വലിയ ചെലവില്ലാതെ ഈ ലോകത്ത് ഇടപെടാൻ കഴിയും. ടെസ്‌ലയുടെ 'ഒപ്റ്റിമസ്' പോലുള്ള പദ്ധതികൾ ഇതിന്റെ ഉദാഹരണമാണ്.

ഇതോടൊപ്പം തന്നെ മനുഷ്യന്റെ ശാരീരിക ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന സാങ്കേതികവിദ്യകളും (Human Augmentation) വളരുന്നുണ്ട്. റോബോട്ടിക് അവയവങ്ങളും ന്യൂറൽ ഇന്റർഫേസുകളും ഭിന്നശേഷിക്കാർക്ക് തുണയാകുന്നു. ക്രമേണ ഇവ കേവലം ചികിത്സയ്ക്കപ്പുറം മനുഷ്യന്റെ ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടേക്കാം. ഇത് മനുഷ്യനും യന്ത്രവും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പുകൾ ഇല്ലാതാക്കും. ഇത്തരം സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ചെറിയ വിഭാഗത്തിന് മാത്രം ലഭ്യമാകുന്നത് പുതിയ രീതിയിലുള്ള സാമൂഹിക അസമത്വങ്ങൾക്ക് കാരണമായേക്കാം. സൈബർഗുകളും സെമി ഹ്യൂമൻസും സർവസാധാരണമാകുന്ന ലോകത്തേക്ക് നാം നയിക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത അതിവിദൂരമല്ലെന്നു പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

തൊഴിൽ, തൊഴിൽ നഷ്ടം, സാമ്പത്തിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ

യന്ത്രമനുഷ്യർ പല മേഖലകളും ഏറ്റെടുക്കുന്നതോടെ മനുഷ്യന്റെ സാമ്പത്തിക ഏജൻസി (Economic Agency) ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുകയാണ്. യന്ത്രങ്ങൾ പുലർത്തുന്ന കൃത്യതയും കാര്യക്ഷമതയും പലപ്പോഴും മനുഷ്യന്റെ ശാരീരിക അധ്വാനത്തേക്കാൾ ബഹുദൂരം മുന്നിലാണ്. കൃത്യമായ നിയമങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളും സർക്കാർ മുൻകൂട്ടി തയ്യാറാക്കിയില്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യനും യന്ത്രവും തമ്മിലുള്ള സഹവർത്തിത്വം അശാന്തമായേക്കാം.

ഗോൾഡ്മാൻ സാക്സിന്റെ വിശകലനം അനുസരിച്ച്, വരുംവർഷങ്ങളിൽ ഓട്ടോമേഷൻ കാരണം ആഗോളതലത്തിൽ 300 ദശലക്ഷം തൊഴിലുകൾക്ക് മാറ്റം സംഭവിക്കാം. റോബോട്ടിക്സ് എൻജിനീയറിങ്, മെയിന്റനൻസ് തുടങ്ങിയ പുതിയ തൊഴിലുകൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുമ്പോൾത്തന്നെ, ആവർത്തന സ്വഭാവമുള്ള ശാരീരിക ജോലികൾ ഇല്ലാതാവുന്നു. മുൻകാല വ്യാവസായിക വിപ്ലവങ്ങളിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഇത്തവണ ശാരീരിക അധ്വാനത്തെ മാത്രമല്ല, ചലനവും അടിസ്ഥാന തീരുമാനങ്ങളും സമന്വയിക്കുന്ന 'എംബോഡീഡ്' (Embodied) ജോലികളെയാണ് യന്ത്രങ്ങൾ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത്.

ഹ്യൂമനോയിഡ് റോബോട്ടുകൾ ഈ മാറ്റത്തിന്റെ വേഗത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. കാരണം, മനുഷ്യർക്കായി നിർമ്മിച്ച ഇടങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുത്താതെ തന്നെ ഇവയ്ക്ക് പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയും. ഇതിന്റെ ഫലം പെട്ടെന്നുള്ള തൊഴിലില്ലായ്മയല്ല, മറിച്ച് അധ്വാനവും വരുമാനവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം സാവധാനം വേർപെടുന്ന അവസ്ഥയാണ് (Income Decoupling). ഇത് ജോലി, ക്ഷേമം, സാമ്പത്തിക പങ്കാളിത്തം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പുനർചിന്തിക്കാൻ സമൂഹത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ആഗോള ജിഡിപിയിൽ വലിയ വർധന ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, സമ്പത്ത് എങ്ങനെ വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു എന്നതായിരിക്കും പ്രധാന വെല്ലുവിളി.

അധ്വാനവും അതിജീവനവും തമ്മിലുള്ള പരമ്പരാഗത ബന്ധം ദുർബലമാകുമ്പോൾ, 'യൂണിവേഴ്സൽ ബേസിക് ഇൻകം' (UBI) എന്ന ആശയം കൂടുതൽ സജീവമാകുന്നു. യന്ത്രങ്ങൾ സമൃദ്ധമായി ഉല്പന്നങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്ന ഒരു ലോകത്ത് ആ സമ്പത്ത് എല്ലാവർക്കും ലഭ്യമാകണം എന്ന വാദം ശക്തമാണ്. ഇലോൺ മസ്ക് ഇതിനെ 'യൂണിവേഴ്സൽ ഹൈ ഇൻകം' എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. യന്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം മനുഷ്യരേക്കാൾ നന്നായി ചെയ്യുന്ന ഒരു ഭാവിയിൽ ദൗർലഭ്യം ഇല്ലാതാകുമെന്നും ജോലി എന്നത് ഒരാളുടെ താല്പര്യം മാത്രമായി മാറുമെന്നും അദ്ദേഹം കരുതുന്നു.

ഓപ്പൺ എഐയുടെ സാം ആൾട്ട്മാൻ 'യൂണിവേഴ്സൽ ബേസിക് കമ്പ്യൂട്ട്' എന്ന ആശയമാണ് മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത്. പണത്തിനു പകരം നിർമിത ബുദ്ധിയുടെ കമ്പ്യൂട്ടിങ് ശേഷിയുടെ ഒരു ഭാഗം ഓരോ പൗരനും നൽകുന്നതിലൂടെ അവർക്ക് ഡിജിറ്റൽ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിൽ നേരിട്ട് പങ്കാളികളാകാൻ കഴിയുമെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു.

ഭാവി: സംഘർഷമോ സഹവർത്തിത്വമോ?

റോബോട്ടുകൾ അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു സയൻസ് ഫിക്ഷൻ യുദ്ധം ഉണ്ടാവാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണ്. എന്നാൽ തൊഴിൽ, വരുമാന വിതരണം, ഭരണം എന്നിവയെച്ചൊല്ലിയുള്ള സാമൂഹിക സംഘർഷങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാം. ഇത് മറികടക്കാൻ മൂന്ന് മേഖലകളിൽ ഏകോപിതമായ നീക്കം ആവശ്യമാണ്.

ഒന്നാമതായി, സർക്കാരുകൾ തൊഴിൽ പരിവർത്തന നയങ്ങളും സാമൂഹിക സുരക്ഷാ പദ്ധതികളും ആവിഷ്കരിക്കണം. 'റോബോട്ട് ടാക്സ്' (Robot Tax) പോലുള്ള ആശയങ്ങൾ ഇവിടെ പ്രസക്തമാണ്. രണ്ടാമതായി, ശാസ്ത്രജ്ഞർ യന്ത്രങ്ങളിൽ സുരക്ഷയും സുതാര്യതയും ഉറപ്പാക്കണം. മൂന്നാമതായി, അധ്വാനത്തിന്റെ അന്തസ്സിനെക്കുറിച്ചും അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ചും സിവിൽ സൊസൈറ്റി ചർച്ചകൾ സംഘടിപ്പിക്കണം. യൂറോപ്യൻ യൂണിയനിലെ 'എഐ ആക്റ്റ്' പോലുള്ള നിയമനിർമ്മാണങ്ങൾ ഈ ദിശയിലുള്ള ആദ്യ പടികളാണ്.

മനുഷ്യനെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് നിർത്താം!

ഈ പരിവർത്തനം മനുഷ്യബോധത്തെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാനുള്ളതല്ല, മറിച്ച് നാഗരികതയുടെ നട്ടെല്ലായ അധ്വാനത്തെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാനാണ്. സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി അതിജീവനം അധ്വാനത്തെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു. റോബോട്ടിക്സ് ആ സങ്കല്പത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു.

യന്ത്രങ്ങൾ സമൃദ്ധി സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒരു ലോകത്ത് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ അർത്ഥവത്തായ ജീവിതം നയിക്കും എന്നതാണ്. 21-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വിദ്യാഭ്യാസം, സംസ്‌കാരം, രാഷ്ട്രീയം എന്നിവയെല്ലാം ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരമായിരിക്കും. റോബോട്ടുകൾ കാറുകൾ നിർമ്മിച്ചേക്കാം, കൃഷി ചെയ്തേക്കാം, ബഹിരാകാശ പര്യവേക്ഷണം നടത്തിയേക്കാം. എന്നാൽ, മാനുഷികവും നീതിയുക്തവുമായ ലോകം നിലനിർത്താനും കെട്ടിപ്പടുക്കാനുമുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം മനുഷ്യരിൽ തന്നെ നിക്ഷിപ്തമാണ്.

ഇലോൺ മസ്ക് പ്രവചിക്കുന്നതുപോലെ, "റോബോട്ടുകൾ നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുള്ള ഏതൊരു ഉല്പന്നവും സേവനവും നൽകുന്ന" ഒരു ഘട്ടത്തിൽ നാം എത്തിയാൽ, അത് നമ്മെ അധ്വാനഭാരത്തിൽനിന്ന് മോചിപ്പിക്കുകയാണോ അതോ നമ്മുടെ സാമൂഹിക വ്യക്തിത്വത്തെ ഇല്ലാതാക്കുകയാണോ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് നാം തീരുമാനിക്കേണ്ടി വരും. യന്ത്രങ്ങൾക്ക് നമ്മുടെ കൈകളുടെ സഹായം ആവശ്യമില്ലാത്ത കാലത്ത് മനുഷ്യന്റെ 'സംഭാവന' എന്നതിനെ നാം എങ്ങനെ നിർവചിക്കും? ആഴ്ചയിൽ 40 മണിക്കൂർ ജോലി ചെയ്യുക എന്ന ഇന്നത്തെ രീതിക്ക് പകരം എന്ത് ജീവിതക്രമമായിരിക്കും നാം സ്വീകരിക്കുക? ഈ ചർച്ചകൾ വരും കാലങ്ങളിൽ നമ്മുടെ ഭാവിയുടെ ദിശ നിർണ്ണയിക്കും.

 

(എഡ്യൂക്കേഷൻ സ്ട്രാറ്റജിസ്റ്റും ടെക്നോളജി എഡ്യൂക്കേറ്ററുമാണ് ലേഖകൻ)