'നിങ്ങളുടെ കൈകള് ആണുങ്ങളെപ്പോലെയുണ്ട്, അതിലെങ്ങനെ സ്വര്ണവളകളിടും?' അന്ന് അവരെന്നെ മാറ്റിനിര്ത്തി
ഒരു ഫോൺ വരുന്നു. പരസ്യ ഏജൻസിയിൽ നിന്നാണ്. നഗരത്തിലെ ഒരു ജ്വല്ലറിക്ക് മോഡലിനെ ആവശ്യമുണ്ട്. മുപ്പതു- മുപ്പത്തിയഞ്ച് വയസ് പ്രായമുള്ളയാളെയാണ് നോക്കുന്നതെന്നും താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ വരാനും പറഞ്ഞു. മോഡലിങ് എന്നും ഒരു ആഗ്രഹമാണ്. വിരലിൽ എണ്ണാവുന്നയത്ര മാത്രമേ മോഡലിങ് ചെയ്തിട്ടുള്ളുവെങ്കിലും എന്നും അതിനോട് ഏറെയിഷ്ടമാണ്. ഒരു കാരണം, സിനിമ പോലെ ഒരുപാട് ദിവസങ്ങൾ വേണ്ട. ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് തന്നെ ഷൂട്ടിങ് കഴിയുമെന്നത് തന്നെ. കൊച്ചി പോലുള്ള വലിയ നഗരങ്ങളിലാണ് മോഡലിങ്ങിന് സാധ്യത കൂടുതൽ. പക്ഷേ ജോലിയും കുട്ടികളുടെ കാര്യവും വീട്ടുകാര്യങ്ങൾക്കുമിടയിൽ ദൂരെ പോകാനോ അതിലൊന്നും പങ്കെടുക്കാനോ സാധിക്കില്ല. ഇത് തൃശൂർ നഗരത്തിൽ തന്നെ ആയത് കൊണ്ട് ഏറ്റവും അനുഗ്രഹമായി തോന്നി. എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും മിനിറ്റുകൾ കൊണ്ട് എത്താവുന്ന ദൂരത്താണ്. അങ്ങനെ പോയി. കാസ്റ്റിങ്ങിൽ സെലക്ഷൻ കിട്ടി. ആഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ് അത്യാവശ്യം ഫോട്ടോകൾ എടുത്തു. ഷൂട്ടിന് തീയതി അറിയിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു. സ്റ്റിൽ ഫോട്ടോസും കാറ്റലോഗിലേക്കുള്ള മോഡലുമാണ് അവർ ഉദ്ദേശിച്ചത്.
അതിന് മുമ്പ് ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ. ഞാൻ മോഡലിംഗ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ഒരുപാട് അഭിപ്രായങ്ങൾ കേട്ടിരുന്നു. അതൊക്കെ സാധാരണക്കാർക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണോ, ബോഡി നന്നായി കെയർ
ചെയ്യണം. മോഡലുകളും അഭിനേതാക്കളുമൊക്കെ അവരുടെ ശരീരം അത്രയും നന്നായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നവർ ആയിരിക്കണം. ഒരുപാട് ഫാഷൻ ഷോകളിൽ പങ്കെടുക്കണം. അതിലെ പുതിയ ട്രെൻഡുകൾ മനസ്സിലാക്കി അതിനനുസരിച്ചു നമ്മളും മാറേണ്ടതുണ്ട്. പറ്റാവുന്ന പണിക്ക് പോയാൽ പോരേ, ജീവിക്കാൻ ജോലിയുണ്ട്. അത്യാവശ്യം എന്റർടൈൻമെന്റിന് ആകാശവാണിയിൽ പോകുന്നുണ്ട്, ഡബ്ബിങ് ഉണ്ട്, ഇതൊക്കെ പോരേ. ഓരോരുത്തർക്ക് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇത് കുറച്ചു ഓവറാണ്. അങ്ങനെയങ്ങനെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് ഒരു പഞ്ഞവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
പണ്ട് സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾആരാകണമെന്നാണ് ആഗ്രഹമെന്ന് ടീച്ചർ ചോദിക്കുമ്പോൾ ടീച്ചർ, ഡോക്ടർ, പോലീസ് എന്നൊക്കയായിരുന്നു പണ്ട് കുട്ടികളുടെ സ്ഥിരം മറുപടികൾ. ഇന്ന്, അഭിനേതാവ്, മോഡൽ, ആങ്കർ, ആർ.ജെ.... എന്ന് തുടങ്ങി ബഹിരകാശ യാത്രികവരെയായി പുതിയ കുട്ടികളുടെ മോഹങ്ങൾ. അനന്തസാധ്യതകളുടെ ലോകമാണിന്ന്. അവിടെ ലിംഗവ്യത്യാസം ഇല്ല. അധ്വാനിക്കാനുള്ള മനസുണ്ടോ, കഷ്ടപ്പെടാൻ തയ്യാറുണ്ടോ.. അവസരങ്ങളുമുണ്ട്. ഒന്നല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊന്ന്. അത് പക്ഷേ അവനവൻ തന്നെ കണ്ടെത്തണമെന്നു മാത്രം.
ഇങ്ങനെ എൽ.കെ.ജി മുതൽ മോഡലിങ്ങിനുവേണ്ടി ലൈഫ് സ്റ്റൈൽ ക്രമീകരിച്ച്, നിരവധി ഫാഷൻഷോകളിൽ പങ്കെടുത്ത് റാമ്പുകളിൽ ക്യാറ്റ് വാക്ക് നടത്തി എക്സ്പീരിയൻസ്ഡായ പ്രൊഫഷണൽ മോഡലുകൾ മത്സരിക്കുന്ന വലിയ ലോകത്തേയ്ക്കാണ് മൂന്നു മക്കളുടെ അമ്മയായ ശേഷം മുപ്പത്തിയെട്ടാം വയസിൽ ഞാൻ കാൽവെക്കുന്നത്. പ്രൊഫഷനായിട്ടല്ലെങ്കിലും ഒരു ആഗ്രഹം എന്ന രീതിയിയിൽ എനിക്ക് ഏറെ ഇഷ്മാണ് മോഡലിംഗ്.
എന്നെ ഉപദേശിച്ചവരെ അടച്ച് കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല. എന്റെ പരിമിതികൾ എന്തൊക്കെയെന്ന് നന്നായി അറിയാവുന്നവരാണവർ. വയനാട്ടിലെ ഒരു ഉൾപ്രദേശത്ത് വളർന്ന, പൂവാംകുറുന്നില ഇടിച്ചു ചാറെടുത്തു ശീലയിലാക്കി കത്തിച്ചു ചട്ടി കമിഴ്ത്തി കരിയെടുത്ത് അമ്മ ഉണ്ടാക്കിത്തരുന്ന കണ്മഷി കണ്ണിൽ തേക്കുന്നയാളാണ് ഞാൻ, അന്നും ഇന്നും. കുട്ടിക്കൂറ പൗഡറിലാണ് മുഖസൗന്ദര്യം എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പുസ്തകത്തിന്റെ നടു പേജിൽ പൗഡർ കുടഞ്ഞിട്ട് ഇടയ്ക്കിടെ മെല്ലെ കൈ ബുക്കിൽ വച്ച് ആരും കാണാതെ മുഖം മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് തലോടുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ആത്മവിശ്വാസം മാത്രമാണ് സൗന്ദര്യ വിഷയത്തിലെ കൈമുതൽ. കോസ്മറ്റിക് ലോകത്തെ ബ്രാൻഡഡ് ഉത്പന്നങ്ങൾ വാങ്ങി ഉപയോഗിക്കുന്നത് പോയിട്ട് അതിന്റെ പേര് പറയാൻ പോലും ഇന്നും അറിയില്ല. കുട്ടിക്കൂറ പൗഡറിൽ നിന്നും കോംപാക്റ്റ് പൗഡറിലേക്കും കണ്ണിന് മുകളിൽക്കൂടി കരി തേച്ചാൽ വൈകുന്നേരം ആകുമ്പോഴേക്കും തെയ്യം കെട്ടി ആടുന്നവരെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിൽ മുഖം മാറുമെന്നതിനാൽ കണ്ണിന് മുകളിൽ തേയ്ക്കുന്ന ഐ ലൈനറും ചുറ്റും വട്ടത്തിൽ പല നിറങ്ങളിൽ കിട്ടുന്ന വട്ടച്ചാന്തിൽ നിന്നും സ്റ്റിക്കർ പൊട്ടിലേക്കും മാറിയത് മാത്രമാണ് എന്റെ ഫാഷൻ വിപ്ലവം.
കല്യാണത്തിന് ബ്യൂട്ടിഷനെ വിളിച്ചു ദേവതയേപ്പോലെ ഒരുങ്ങണം എന്നൊക്കെ സ്വപ്നം കണ്ടിട്ട് അതൊന്നും നടന്നില്ല. അത് സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ട് കൊണ്ടായിരുന്നു. അതിനുശേഷം ജോലി വാങ്ങി അത്യാവശ്യം ശമ്പളമൊക്കെയായെങ്കിലും ഒരു ബ്യൂട്ടിപാർലറിൽ പോയി ഒന്ന് മിനുങ്ങാനൊന്നും ഇപ്പോഴും പറ്റുന്നില്ല. കൂടിപ്പോയാൽ വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ പോയി പുരികം ത്രെഡ് ചെയ്യും . ഏറ്റവും ചിലവ് കുറഞ്ഞ സൗന്ദര്യ സംരക്ഷണം. അട്ടയെ പിടിച്ച് മെത്തയിൽ കിടത്തിയാൽ എന്നൊക്കെ ചില പഴഞ്ചൊല്ലുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും ചില കാര്യങ്ങളിൽ ചില വാക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെ നോക്കിയാലും ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ ഒരു പിടുത്തം വരും. ഒരു കുർത്തി വാങ്ങാൻ പോയാൽ 500- 600 രൂപയിൽ കൂടുതൽ പ്രൈസ് ടാഗ് കാണുമ്പോൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഡ്രസ്സ് ആണെങ്കിൽ പോലും അത് ഇഷ്ടമായില്ലെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞ് വില കുറഞ്ഞതിലേക്ക് നീങ്ങും. ഇതൊക്കെ പിശുക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞ് പരിഹസിക്കുന്നവരുണ്ട്. സത്യത്തിൽ അത് പിശുക്കല്ല. ജീവിച്ചു തീർത്ത ദിനങ്ങൾ മനസ്സിൽ കോറിയിട്ട ചില വരകളും കുറികളുമുണ്ട്. എഴുത്താണിയുടെ മുന അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞതിന്റെ ഒരു പ്രശ്നമാണ്.
Content Highlights: ajisha haridas column vazhimarangal on body shaming and modelling