മാനസികാരോഗ്യ മേഖല ‘റീൽസ് വിദഗ്ധരുടെ’ മേച്ചിൽപ്പുറമായി മാറുന്നത് ആശങ്കാജനകം, ശാസ്ത്രീയമാകണം അറിവുകൾ

അവൻ എന്നും ക്ലാസിലെ ഒന്നാമനായിരുന്നു. പഠനത്തിൽ മികവ് പുലർത്തിയിരുന്നതിനാൽ അധ്യാപകർക്കും സഹപാഠികൾക്കും ഒരുപോലെ പ്രിയങ്കരനായിരുന്നു. വലിയ സ്വപ്നങ്ങളുമായി ജീവിച്ച മകനെക്കുറിച്ച് മാതാപിതാക്കൾക്കും വലിയ പ്രതീക്ഷകളായിരുന്നു. എന്നാൽ പതിനൊന്നാം ക്ലാസിന്റെ പകുതിയോടെ അവന്റെ പെരുമാറ്റ രീതികളിലൊക്കെ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടു തുടങ്ങി. കൂട്ടുകൂടാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന കുട്ടി പതുക്കെ കൂട്ടുകാരിൽ നിന്ന് അകന്നുതുടങ്ങി. ഇടവേളകളിൽ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ചിരിച്ചും സംസാരിച്ചും നടന്നിരുന്ന അവൻ പിന്നീട് പലപ്പോഴും ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. എപ്പോഴും പ്രസന്നമായിരുന്ന മുഖത്ത് ചിലപ്പോൾ യാതൊരു വികാരപ്രകടനവുമില്ലാത്ത ഒരു ശൂന്യത നിറഞ്ഞുനിന്നു. ചില സമയങ്ങളിൽ ആരോടും സംസാരിക്കാതെ എന്തോ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. ചിലപ്പോൾ കാരണമൊന്നും വ്യക്തമല്ലാതെ തനിയെ ചിരിക്കുകയും ചെയ്യും. അവന്റെ ദിനചര്യയിലും മാറ്റങ്ങൾ വന്നു. ഉറക്കത്തിലും ഭക്ഷണത്തിലും ശ്രദ്ധയിലും വ്യത്യാസങ്ങൾ പ്രകടമായി. പഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായി. ഒരിക്കൽ പുസ്തകങ്ങളുമായി മണിക്കൂറുകളോളം ചെലവഴിച്ചിരുന്ന അവൻ പിന്നീട് പഠനത്തിൽ നിന്ന് പതുക്കെ അകന്നുപോയി. “അവൻ എന്തെങ്കിലും ആലോചിച്ചിരിക്കുകയായിരിക്കും… പ്രായത്തിന്റെ മാറ്റങ്ങളായിരിക്കാം,” എന്നായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ പലരും കരുതിയത്. ക്രമേണ സ്കൂളിൽ പോകാനുള്ള താത്പര്യം പോലും അവനിൽ ഇല്ലാതായി. പഠനത്തോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന കാര്യങ്ങളോടും അകന്നുപോയി. ദിവസത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും വീട്ടിൽ തന്നെ, ഒന്നും ചെയ്യാതെ ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങി. മകന്റെ ഈ മാറ്റങ്ങൾ മാതാപിതാക്കൾക്കും ആദ്യം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തുടക്കത്തിൽ ചികിത്സ തേടുന്നതിനുപകരം പ്രാർഥനയിലൂടെയും മതപരമായ ആചാരങ്ങളിലൂടെയും മകന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ മാറുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ അവർ പല വഴികളും പരീക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ കാര്യമായ മാറ്റമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. അവസാനം, മകനെ ചികിത്സയ്ക്കായി ഒരു ആശുപത്രിയിൽ എത്തിക്കാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു. അവരുടെ കുടുംബത്തിന് അപരിചിതമായ ഒരു ആശുപത്രിയായിരുന്നില്ല അത്. അമ്മ വർഷങ്ങളായി അതേ ആശുപത്രിയിൽ തന്നെയാണ് മാനസികാരോഗ്യ ചികിത്സ എടുക്കുന്നത്. ഒരിക്കൽ അമ്മയെ ചികിത്സയ്ക്കായി കൊണ്ടുപോയിരുന്ന അതേ ആശുപത്രിയിൽ പിന്നീട് മകനെയും ചികിത്സയ്ക്കായി പ്രവേശിപ്പിച്ചു.

അവിടെ നിന്ന് ആരംഭിച്ചത് മറ്റൊരു നീണ്ട യാത്രയായിരുന്നു. ചികിത്സ തുടങ്ങി. ആവശ്യമായ മരുന്നുകളും വിദഗ്ധപരിചരണവും ലഭിച്ചു. കുടുംബം പരമാവധി പിന്തുണ നൽകി. എന്നാൽ രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം പോലെ തന്നെ ചികിത്സയും എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. പലതവണ ആശുപത്രിയിൽ കിടത്തി ചികിത്സിക്കേണ്ടിവന്നു. ആശുപത്രിയിലേക്കുള്ള നിരന്തരമായ യാത്രകൾ, ചികിത്സാ ചെലവുകൾ, മരുന്നുകളുടെ ചെലവ്, രോഗലക്ഷണങ്ങളിൽ ഇടയ്ക്കിടെ ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങൾ, ഓരോന്നും കുടുംബത്തിന്റെ ജീവിതത്തെ കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ടിലാക്കി. ചില ദിവസങ്ങളിൽ അവസ്ഥ മെച്ചപ്പെട്ടതായി തോന്നും. കുടുംബത്തിന് വീണ്ടും പ്രതീക്ഷയുണ്ടാകും. പക്ഷേ ചിലപ്പോൾ രോഗലക്ഷണങ്ങൾ വീണ്ടും തീവ്രമാവും. അങ്ങനെ വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി.

Content Highlights: Explore the significance of World Mental Health Day and the urgent need to address mental health stigma for a healthier society.