ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത കാറ്റുമില്ലുകൾ | മേതിൽ | ആത്മകഥ ആവാതെ ഞാൻ 17

കോവിഡ് പത്തൊമ്പതിന് മുൻപ് ഷെറിൻ, ഡോൺ (ചലച്ചിത്ര സംവിധായകൻ) എന്നിവർ എന്നെ തമിൾനാടിൻ്റെ അതിർത്തിക്കരികിലുള്ളൊരു റിസോർറ്റിലേക്ക്  കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ഷെറിൻ അന്നു പറഞ്ഞൊരു കാര്യം ഞാൻ ഓർക്കുന്നു: "ആ ഭാഗത്തു നിറയെ കാറ്റുമില്ലുകളാണ്." / സമയ-സൗകര്യ പ്രശ്‌നങ്ങൾ, പിന്നെ പകർച്ചവ്യാധി. ഞങ്ങളുടെ വിനോദയാത്ര മുടങ്ങി. പക്ഷേ കാറ്റുമില്ലുകൾ തുടരുന്നു. 

ഇപ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സ് നിറയെ കാറ്റുമില്ലുകളാണ് — വെറും ബിംബങ്ങളായും, രൂപകങ്ങളായും, ചിലപ്പോൾ ഘടനകളായും. കാറ്റുമില്ലുകളെല്ലാം കുട്ടിക്കാലത്തെ കാറ്റാടികളിൽ തുടങ്ങുന്നു. കുട്ടിക്കാലത്ത് തുടങ്ങിയതെല്ലാം മസ്തിഷ്‌കത്തിൽ എവിടെയോ ചിതറിക്കിടക്കുന്നുണ്ടാവുമെന്നത് എൻ്റെ വ്യക്തിപരമായ അനുഭവം — ചിലത് ഭാവിക്കായുള്ള മറവികൾ (05); ചിലത് എൻ്റെ കീബോഡിലെ മിടിപ്പുകൾ. 1960കളിൽ എഴുതിയൊരു കവിത ഒരു മങ്ങലിലൂടെ ഞാൻ ഓർക്കുന്നു. അതിൽ അത്ര അവ്യക്തമല്ലാത്തൊരു ഭാഗം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു, 

Content Highlights: maythil radhakrishnan athmakadha avathe njan column