ഇടങ്കയ്യാലുള്ള സല്യൂട്ട്, ഒറ്റക്കൈ ഡ്രൈവിങ് പരിശീലനം... ഉപേക്ഷിക്കാനാവില്ല ക്യാപ്റ്റന് കുപ്പായം!

ഡല്ഹി ആര്. ആര്. ഹോസ്പിറ്റലിലെ മെഡിക്കല് ബോര്ഡ് എനിക്ക് 80 ശതമാനം അംഗവൈകല്യം സ്ഥിരീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. കഴുത്തിനോട് ചേര്ത്തുകെട്ടിയ തുണിയില് വലതുകൈ സ്ഥിരമായി തൂക്കിയിട്ടുകൊണ്ട് ഇനിയങ്ങോട്ട് മറ്റൊരു ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കം. ഹുസൈന് സാഗറിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലുമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഇരട്ട നഗരങ്ങള് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഹൈദരാബാദും സെക്കന്ദരാബാദും. 17 വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ് ഒരു സാധാരണക്കാരനായ എന്നെ ഒരു ജവാന് ആക്കി മാറ്റിയ നഗരം. സെക്കന്ദരാബാദില് ട്രെയിന് ഇറങ്ങിയപ്പോള് മറുവശത്ത് നിന്നും വന്ന കാറ്റിന് വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ് ഞാന് ഒഴുക്കിയ വിയര്പ്പിന്റെ മണമില്ലേ എന്ന് സംശയിച്ചുപോയി. ട്രെയിനില് നിന്ന് ഇറക്കിയ എന്റെ സ്റ്റീല് പെട്ടിയും സ്വന്തം ജന്മനാടിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞെന്ന് തോന്നുന്നു. ആര്ട്ടിലറിയുടെ ഒരു മീഡിയം റെജിമെന്റിലേക്കാണ് എന്റെ പുതിയ പോസ്റ്റിങ്. റെജിമെന്റില് നിന്നും വന്ന ജീപ്പില് എല്ലാ ഔപചാരികതയോടുംകൂടി തന്നെ പുതുതായി വന്ന ഓഫീസറെ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
കഴിഞ്ഞ 35 വര്ഷം ഒരു സാധാരണ ജീവിതം നയിച്ച ഞാന് ഇനിയങ്ങോട്ട് അംഗവൈകല്യക്കാരുടെ പട്ടികയില്. ഏതാണ്ട് നിര്ജീവമായ വലത് കൈയും തൂക്കി നടക്കുന്നതിനേക്കാള് നല്ലത് ആ ഭാഗം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില് എന്ന് തോന്നിപ്പോയിട്ടുണ്ട്. റെജിമെന്റിലെ ഏറ്റവും ജൂനിയര് ഓഫീസര് ആയതുകൊണ്ട് ആദ്യകാലങ്ങളില് വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് പി.ടി, ഡ്രില് തുടങ്ങിയ എല്ലാ പരേഡുകള്ക്കും പോകുമായിരുന്നു. എന്റെ സ്ഥിതി മനസ്സിലാക്കിയ കമാന്ഡിങ് ഓഫീസര് കേണല് സക്സേന എന്നെ സാധാരണ പരേഡുകളില് നിന്നും ഒഴിവാക്കി. ഫാമിലി ക്വാർട്ടറിന് വേണ്ടി അപേക്ഷ കൊടുത്തു. താമസിയാതെ തന്നെ ക്വാർട്ടർ കിട്ടി. സുധയെയും മകനെയും ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടി വന്നു. ശ്രീരാഗിനെ അവിടുത്തെ കേന്ദ്രീയ വിദ്യാലയത്തില് ചേര്ത്തു. പുതിയ ജീവിതരീതി ഇനി അവര്ക്കും കുറേ മനസ്സിലാക്കിയെടുക്കാനുണ്ട്.
Content Highlights: lieutenant colonel surendran autobiography army life jeevitham enna theekkadal