ചിത്രലേഖയും ഓനും ആടെയിരുന്നു പ്രേമിക്കുന്നതാന്നോ ആമ്പിള്ളറ് കണ്ടുപഠിക്കേണ്ടത്?;പിറുപിറുപ്പുയര്ന്നു
ശ്രീഷ്കാന്ത് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു: 'ഇനിയും എനിക്ക് കാത്തിരിക്കാന് വയ്യ, വേഗം വിവാഹം രജിസ്ട്രേഷന് ചെയ്യണം.' അങ്ങനെ രണ്ടായിരത്തിരണ്ടു മാര്ച്ച് മുപ്പത്തിയൊന്നിന് ഞങ്ങള് വിവാഹം രജിസ്റ്റര് ചെയ്തു. അതിനിടയില് മൂന്നു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും ഇതുപോലെ വടകരയില് നിന്നും ആള്ക്കാര് വന്നു ശ്രീഷ്കാന്തിനെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പോവുകയും ആ മൂന്നു പ്രാവശ്യവും ശ്രീഷ്കാന്ത് തിരിച്ചുവരികയും ചെയ്തു. ഇനി തനിക്ക് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഓടാന് വയ്യെന്നു ശ്രീഷ്കാന്ത് പറഞ്ഞതോടെ അമ്മ കഴുത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പവന്റെ മാല പണയം വെച്ചു. ഞങ്ങള് കണ്ടോന്താര് രജിസ്ട്രാര് ഓഫീസില് പോയി വിവാഹം രജിസ്റ്റര് ചെയ്തു. അതിനുശേഷം ഞങ്ങള് വടകരയിലെ എന്റെയാ പഴയ വീട്ടില് താമസിക്കുമ്പോഴാണ് മുമ്പുപറഞ്ഞ അടിയും ബഹളമെല്ലാം ഉണ്ടാകുന്നത്.
ആ അടിക്കു ശേഷം ഞാന് ആശുപത്രിയിലായി. പിറ്റേന്ന് ആശുപത്രിയില്നിന്നും ഡിസ്ചാര്ജ്ജായി. ഞാന് ഡ്രസ്സൊന്നും എടുത്തിരുന്നില്ല. ആ സമയത്ത് ശ്രീഷ്കാന്ത് അമ്മയുടെ സാരിയും ബ്ലൗസുമെല്ലാം അമ്മ കുളിക്കാനോ മറ്റോ പോയപ്പോള് മോഷ്ടിച്ച് എനിക്ക് കൊണ്ടുവന്നു തന്നു. ഞങ്ങള് നേരെ ശ്രീഷ്കാന്തിന്റെ അമ്മമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അമ്മമ്മയുടെ വീട്ടില് അവരുടെ കുടുംബക്കാരെല്ലാവരും കൂടി സംസാരിച്ചു. ഏതായാലും ചെക്കന് കല്യാണം കഴിച്ചു വന്നില്ലേ, അതുകൊണ്ട് എന്നെ സ്വീകരിക്കാം എന്ന തീരുമാനത്തിലെത്തി. അങ്ങനെ എട്ടുമാസത്തോളം ഞാന് അവിടെ താമസിച്ചു. ശ്രീഷ്കാന്തിന്റെ അമ്മ ഇനി ഞങ്ങള് പയ്യന്നൂരിലേക്ക് പോകാന് പാടില്ല എന്നുപറഞ്ഞു. അന്ന് മോന് നാലാം ക്ലാസിലും മോള് രണ്ടാം ക്ലാസിലും ആണ് പഠിക്കുന്നത്. വീട്ടിലേക്ക് മക്കളെ കാണാന് എനിക്കെന്തായാലും പോകണമെന്ന് ഞാന് ശ്രീഷ്കാന്തിനോട് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ശ്രീഷ്കാന്തിന്റെ അമ്മ അത് നടക്കില്ല എന്നും പറഞ്ഞു. കുട്ടികളെ കാണാന് സമ്മതിക്കണം എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള് അതിനും അമ്മ സമ്മതിച്ചില്ല. എട്ടുമാസം വരെ ആ വീട്ടില് ഞാന് പിടിച്ചുനിന്നു. എട്ടുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് ആ വീട്ടില് നിന്നും ഇറങ്ങി.
Content Highlights: Oru Dalit Auto Drivarude Jeevitham Autobiography by Chithralekha