മുറിയില്‍ കണ്ട കാഴ്ച്ച വിശുദ്ധിയുടെ വെളിപാടുകളായിരുന്നില്ല, അത് മനസിന്റെ രഹസ്യ അറയിൽ ഒളിച്ചുവെച്ചു
പണി പൂര്‍ണമായും തീര്‍ന്നില്ലെങ്കിലും ഇടവപ്പാതി തുടങ്ങും മുന്‍പേ ഞങ്ങള്‍ പുതിയ വീട്ടില്‍ താമസം തുടങ്ങി. കുഞ്ഞാഗസ്തിച്ചേട്ടന്റെ വീട്ടിലുള്ള ഞങ്ങളുടെ എട്ട് മാസക്കാലത്തെ അന്തിയുറക്കത്തിന് അങ്ങനെ വിരാമമായി. സ്ഥലംമാറ്റം കിട്ടിപ്പോയ ജേക്കബ് അച്ചന് പകരം കോട്ടയംകാരന്‍ ജോസച്ചന്‍ തെള്ളിത്തോട്ടിലെ ഞങ്ങളുടെ പള്ളിയില്‍ വികാരിയായി വന്നു. പുതിയ വീട്ടിലെ വെഞ്ചരിപ്പ് നടത്താന്‍ പുതിയ വികാരിയച്ചനാണ് വന്നത്. ഒരു ഉപയോഗവുമില്ലാത്ത സമ്മാനങ്ങളുമായി അതിഥികള്‍ വരാത്ത ഒരു കയറിത്താമസം ആയിരുന്നു അത്. അമ്മ നേരിട്ടെത്തി ക്ഷണിക്കാത്ത കാരണം പറഞ്ഞ് കൊച്ചമ്മാവന്‍ വന്നില്ല. അമ്മ ചെയ്ത അത്തരമൊരു അപരാധമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അസാന്നിധ്യത്തിന് കാരണമെന്നുപോലും ഞങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞത് പിന്നെയും കുറേ ആഴ്ചകള്‍ കഴിഞ്ഞാണ്. ചെമ്പകപ്പാറയില്‍നിന്ന് കുഞ്ഞമ്മ ഇളയ മകളെയുമായി വന്നപ്പോള്‍ സന്ധ്യയായിരുന്നു. കുഞ്ഞാഗസ്തിച്ചേട്ടനും ചേടത്തിയും വത്സാന്റിയും ടോമിച്ചേട്ടനും അച്ചന് വരുന്നതിനുമൊക്കെ മുന്നേ വീട്ടിലെത്തി. ഞങ്ങളുടെ കറവയുള്ള എരുമകളെ പുരപ്പണിക്കുള്ള ധനശേഖരണാര്‍ഥം ആ വര്‍ഷം വിറ്റതിനാല്‍ അച്ചനും അന്നത്തെ പരിപാടിക്ക് വീട്ടില്‍ വരുന്നവര്‍ക്കും ചായ കൊടുക്കാനുമായി ചേടത്തി ഒരു കുപ്പിപ്പാൽ കരുതിയിരുന്നു. അക്കരെ അയല്‍പക്കത്തെ ലില്ലിച്ചേടത്തിയെയും മേക്കാട്ടെ ഏലമ്മ ചേടത്തിയെയും കൂടാതെ വീടിന്റെ പണികള്‍ക്കായി അമ്മയോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ചേച്ചിമാരും അന്നു വീട്ടില്‍ വന്നു.
അന്ന് കുമാരന്‍ ചേട്ടന്റെ കടയില്‍നിന്ന് രണ്ടു കിലോ ഇറച്ചി അമ്മ കടം പറഞ്ഞ് വാങ്ങി. മുറ്റത്തിന് താഴെ കടലാസ് റോസയോട് ചേര്‍ന്നുനിന്ന തെങ്ങില്‍നിന്ന് തോട്ടിയുടെ അറ്റത്തു അരിവാ കെട്ടി പറിച്ചെടുത്ത തേങ്ങ കൊത്തിയിട്ടുവച്ച ഇറച്ചിക്കറിയും കള്ളപ്പവുമാണ് അന്നത്തെ ആഘോഷം മറക്കാനാവാത്ത വിധം എന്റെ മനസ്സില്‍ ഇന്നും പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കാന്‍ കാരണം. വയര്‍ അറിയാതെ അപ്പവും ഇറച്ചിക്കറിയും അമിതമായി കഴിച്ച ഞാന്‍ ആ രാത്രി മുഴുവന്‍ കിടക്കാന്‍ പറ്റാതെ വിഷമിച്ച് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടന്നു. രാത്രി വൈകി ഛര്‍ദിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഒന്നുറങ്ങാന്‍ പറ്റിയത്. ആ ദിവസം ഇന്നും മറക്കാനാവാത്തതിനുള്ള മറ്റൊരു കാരണം ഇതാവാം.
Content Highlights: Childhood Memories by babu abraham From Parathot to Paris part 21