'ആ വാത്സല്യവിളി ആ രാത്രിയിൽ എൻ്റെ കണ്ണു നനയിച്ചു, എന്നെ ആരും ലാളിച്ചിട്ടില്ല'

#ഷീജ വക്കം
ഷീജ വക്കം
ഷീജ വക്കം

തൃക്കാർത്തികയായിരുന്നു. ശരവണപ്പൊയ്കയിലെ താമരപ്പൂക്കളിൽ ആറു ശിശുക്കളുണ്ടായതും അവരെല്ലാം ചേർന്ന് മുരുകനായതും ആ ദിവസമാണെന്ന് അമർച്ചിത്രകഥയിൽ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. താമരപ്പൂവിൽ കാൽപ്പെരുവിരൽ കുടിച്ചു കിടന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ, വാരിയെടുത്തു മുലയൂട്ടിയ കൃത്തികാദേവിമാർ ആറു നക്ഷത്രങ്ങളായി. മുരുകൻ താരകാസുരനെ വധിച്ചു. എനിക്ക് താരകാസുരനെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. താരകം എത്ര മനോഹരമായ വാക്കാണ്. താരകാസുരന്റെ  കിരീടത്തുമ്പിൽ ഒരു വെള്ളിനക്ഷത്രമുണ്ടായിരുന്നു കാണും. അല്ലെങ്കിൽ ശരീരം മുഴുവൻ ക്രിസ്തുമസ്ട്രീയിലെ ബൾബുമാല പോലെ കുഞ്ഞുനക്ഷത്രങ്ങൾ. ഏതായാലും താരകമഴ പൊഴിഞ്ഞു വീണ പോലെയാണ് കാർത്തികയ്ക്ക് ചില ഭാഗങ്ങളിലെ മതിലുകളും മട്ടുപ്പാവുകളും. മിക്കവരും ചെരാതുകളും മെഴുതിരികളും കൊളുത്തിവെക്കും. ടെറസിൽ പേരമരം വളർന്നു കൊമ്പു മുട്ടിച്ച ഇത്തിരിയിടം ഒഴികെ ബാക്കിയെല്ലായിടത്തും ഞങ്ങളും മെഴുതിരികൾ കൊളുത്തി വെച്ചു. വരാന്തയിലെ സ്റ്റെപ്പുകളിൽ ചെരാതുകളും. അന്ന് മാമന്റെ മക്കളുമുണ്ടായിരുന്നു.

സ്പെഷ്യൽഭക്ഷണമായ ഇളനീരും കാച്ചിലും ചേമ്പും പുഴുങ്ങിയതും കഴിക്കാനിരിക്കുമ്പോൾ ഗേറ്റിൽ ഒരു വണ്ടി വന്നുനിന്നു. ആർപ്പുവിളിയും ബഹളങ്ങളുമായി അതിഥികൾ വീട്ടിലേയ്ക്കു കയറിവന്നു. പത്തുപതിനഞ്ചു പേരുണ്ടായിരുന്നു. അണ്ണന്റെ കൂട്ടുകാരാണ്. ബാംഗ്ളൂരിൽ ഒപ്പം പഠിക്കുന്നവർ. പല ഭാഷകൾ സംസാരിക്കുന്ന ആ യുവതീയുവാക്കൾ കേരളം കാണാൻ വന്നതാണ്. ഇവിടെ രണ്ടു ദിവസമുണ്ടാവും. കാറ്റത്താടിയുലയുന്ന മെഴുതിരിനാളങ്ങളുമായി കാർത്തികരാവ് അവരെ വരവേറ്റു. അതിഥികൾക്ക് രാത്രിഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കണ്ടെന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു. ഉള്ള സൗകര്യങ്ങളിൽ കുളിച്ച് വസ്ത്രം മാറി, ഗോതമ്പുപൊടിയുടെ ബക്കറ്റ് ചോദിച്ചുവാങ്ങി, വന്നവർ തന്നെ അടുക്കളയിൽക്കയറി. അതാണത്രേ അവരുടെ പതിവ്. അന്ന് വീടിനു പുറത്തും ഒരു അടുക്കളയുണ്ടായിരുന്നു. അതിലേയ്ക്ക് ഒരു സിമൻ്റുപാതയും വശത്ത് മാതളനാരകത്തിൻ്റെ കനൽപ്പൂക്കളുള്ള തൈകളും പിച്ചിച്ചെടികളും ക്രോട്ടണുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

Content Highlights: a bengali poets visit, a night of stories and songs

Continue reading