‘വെളുത്ത അംബാസഡർ കാറിന്റെ മുൻവശത്തെ നമ്പർ പ്ലേറ്റിന്റെ അറ്റത്തായി പറ്റിയിരിക്കുന്ന ചോരക്കറകൾ!’

കഴിഞ്ഞ അദ്ധ്യായത്തിൽ കാന്തല്ലൂരിൽ രാത്രി നടത്തിയ ഒരു റെയ്ഡിനിടയ്ക്ക് അന്ന് പ്രൊബേഷണറായിരുന്ന എന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ അടഞ്ഞുപോയതും ഉച്ചത്തിൽ കൂർക്കം വലിച്ചതുമായ ഒരു സംഭവം വിവരിച്ചത് സഹൃദയർ ഓർക്കുമല്ലോ. ആ അർധരാത്രിയിൽ ഞാൻ കിടന്നത് പാവം പ്രതിയുടെ പെണ്ണുമ്പിള്ള അലക്കി വിരിച്ചിരുന്ന അടിപ്പാവാടയിലായിപ്പോയി എന്നത് നേര്. മാപ്പാക്കണം. ഒന്നും മനഃപൂർവം ആയിരുന്നില്ലല്ലോ. എന്നാൽ, അതേ തുടർന്ന് ഞാൻ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന പലയിടത്തുനിന്നും കൂടെ ജോലി ചെയ്തിരുന്നവർ (മിക്കവാറും എല്ലായിടത്തുനിന്നും എന്ന് വേണമെങ്കിൽ ചേർത്ത് വായിക്കാം) ജോലിയിലിരിക്കെ എന്നെ നിരന്തരം ബാധിക്കുമായിരുന്ന ഉറക്കപ്പിശാചിനെ സംബന്ധിച്ച് ഈയ്യടുത്ത് ഫോണിൽ വിളിച്ച് ഓർമ്മപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ, അവർ പറഞ്ഞതൊന്നും തന്നെ എന്റെ ഓർമ്മയിലില്ല (ഇനി അപ്പോഴും ശരിക്കും ഉറങ്ങിപ്പോയതിനാലാണോ എന്നറിയാൻ വയ്യ) എന്ന് ഇതിനാൽ തെര്യപ്പെടുത്തുന്നു!

പണ്ട് റാന്നി ഫ്ളൈയിങ് സ്ക്വാഡിൽവച്ച് ഒരു വാറണ്ട് പ്രതിയെ* അന്വേഷിച്ച് (ബഹുമാനപ്പെട്ട കോടതി ആവർത്തിച്ച് ബന്ധപ്പെട്ട കേസ് അവധിക്ക് വയ്ക്കുമ്പോൾ ഹാജരാകാതെ വരുമ്പോൾ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം എങ്കിലും സമൺസ് അയച്ചിട്ടും വീണ്ടും നേരിട്ടോ വക്കീൽ മുഖേനയോ ഹാജരാകാതെ വരുമ്പോൾ ടി കക്ഷിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് ഹാജരാക്കാൻ ബന്ധപ്പെട്ട ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് നൽകുന്ന നിർദ്ദേശം) തമിഴ്നാട്ടിലേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു. ആര്യങ്കാവ് അതിർത്തി കടന്ന് പോലീസ് സഹായത്തിനായി ചെങ്കോട്ട പോലീസ് സ്റ്റേഷന് മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തിയപ്പോൾ (സ്വബോധത്തിലായിരുന്നിട്ടും) ജീപ്പിൽ കൂർക്കം വലിച്ച് ഉറങ്ങുകയായിരുന്ന ഞാൻ ഉറക്കം ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റ് ‘’ഇതെവിടെയാണ്? നമ്മൾ എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നത്?’’ എന്നൊക്കെ പാറാവ് നിന്ന പോലീസുകാരൻ കേൾക്കെ ചോദിച്ച് സീനുണ്ടാക്കിയെന്ന് അന്ന് കൂടെ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ഹരിപ്പാട്ടുകാരനായ പ്രകാശ് എന്ന ഫോറസ്റ്റർ ഞാനുൾപ്പെടുന്ന ഒരു വാട്ട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ ഇട്ടതും വടശ്ശേരിക്കരക്കാരനായ അനിൽകുമാർ എന്ന മറ്റൊരു ഫോറസ്റ്റർ അതിന് കൈയടിച്ചതും എന്നെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്താനായി മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചാണെന്ന് നിസ്സംശയം പറയാനാകും. നിരന്തരം അവമതികൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന അവരോടും ദീനദയാലുവായ ഈ ‘ആശാൻ ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു’!