അച്ചടക്കിസ്റ്റുകളുടെ പഴയ വടി പാമ്പായി തിരിഞ്ഞുകൊത്തും! വേണം ചുവരില്ലാത്ത സംസ്‌കാരത്തിന്റെ വാതിലുകള്‍
പുതിയ കാലത്തെ കുട്ടികള്‍ എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത് എന്ന ചോദ്യം സമൂഹത്തിന്റെ വിവിധ തലങ്ങളില്‍നിന്ന് ഉയര്‍ന്നുവരുന്നുണ്ടല്ലോ. അവര്‍ സംസ്‌കാരത്തില്‍നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞു നടക്കുകയാണോ? ആണെങ്കില്‍ ഈ പിന്‍നടത്തത്തിന് ആരൊക്കെയാണ് ഉത്തരവാദികള്‍? വിദ്യാഭ്യാസസമ്പ്രദായമാണോ, നവമാധ്യമങ്ങളും ഇന്റര്‍നെറ്റും ആണോ, ഡിജെ പാര്‍ട്ടികളും, ഗെയിമുകളും ആണോ? അക്രമത്തെ ആഘോഷമാക്കുന്ന സിനിമകളാണോ, പുതിയ കാലത്തെ സിന്തറ്റിക് ലഹരിവസ്തുക്കളാണോ, വിദ്യാലയങ്ങളില്‍ രാഷ്ട്രീയം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണോ അതോ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അതിപ്രസരംകൊണ്ടാണോ? കുട്ടികള്‍ക്ക് ധാര്‍മ്മികമൂല്യങ്ങള്‍ പകര്‍ന്നുകൊടുക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള മതപഠനം നടക്കാത്തതുകൊണ്ടാണോ? ഇങ്ങനെ, മൂല്യച്യുതിക്ക് ഉത്തരവാദികളാകാന്‍ സാധ്യതയുള്ള ഏജന്‍സികളുടെ ലിസ്റ്റ് എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത തരത്തില്‍ നീളുകയാണ്.
എളേറ്റില്‍ എം ജെ ഹയര്‍സെക്കൻഡറി സ്‌കൂളിലെ പത്താം ക്ലാസ്സ് വിദ്യാര്‍ത്ഥി ഷഹബാസിനെ സഹപാഠികള്‍ കൊലപ്പെടുത്തിയതടക്കം അടുത്തകാലത്ത് വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ ഉള്‍പ്പെട്ട നിരവധി അക്രമസംഭവങ്ങളാണ് ഈ ചര്‍ച്ചയെ ഇപ്പോള്‍ സജീവമാക്കിയത്. കേരളത്തിലെ മാധ്യമങ്ങളും അധ്യാപകരും രക്ഷിതാക്കളും പൊതുസമൂഹവുമൊക്കെ പലപല തട്ടുകളിലായി ഈ ചര്‍ച്ചയില്‍ പക്ഷംപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഓരോ വിഭാഗവും മറ്റേതെങ്കിലും വിഭാഗത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍, തര്‍ക്കങ്ങള്‍ ഹരംപിടിച്ച കാഴ്ചകളായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത്തരം ചര്‍ച്ചകള്‍ നടക്കുമ്പോള്‍ തീര്‍ച്ചയായും പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ടതും സാധാരണനിലയ്ക്ക് വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്നതുമായ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്. ഇന്നത്തെ കുട്ടികള്‍ അഥവാ പുതിയ കാലത്തെ കുട്ടികള്‍ എന്നു പറയുമ്പോള്‍ എവിടെയാണ് ആ പുതിയ കാലം തുടങ്ങുന്നതിന്റെ അതിര്‍ത്തിവര? അഥവാ ഏതു വര്‍ഷം മുതല്‍ക്കാണ് തലതിരിഞ്ഞ പുതുകാലത്തിന്റെയും സംസ്‌കാരസമ്പന്നരായിരുന്ന പഴയ കാലത്തിന്റെയും അതിര്‍ത്തി വേര്‍തിരിഞ്ഞു കാണാന്‍ സാധിക്കുന്നത്?
Content Highlights: Exploring the changing dynamics of childhood: societal influences, challenges, and solutions