' കണ്ണുകള് തുറക്കാന് ശ്രമിച്ചപ്പോള് തൊലിയടര്ന്ന് മാറി, ഞാന് തൊട്ടറിയുന്ന രണ്ടാമത്തെ മരണം'
ജീവിതം പിടിതരാതെ കുതറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ എന്റെ ഈ ജീവിതകഥയില് ഞാന് ഏറ്റവും കൂടുതല് തവണ ആവര്ത്തിച്ചിട്ടുള്ള വാക്ക് 'വേദന' എന്നതായിരിക്കും. വേദനിച്ചു വേദനിച്ചു വേദന എനിക്കൊരു ലഹരിയും ശീലവുമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അന്നെന്റെ ജന്മദിനമായിരുന്നു. മുപ്പത്തൊന്നു വയസ്സ് തികഞ്ഞ ദിവസം. എന്റെ ജന്മദിനം ആരും ഓര്മയില് സൂക്ഷിക്കാന് സാധ്യതയില്ല. അമ്മപോലും ഓര്ക്കാനിടയില്ല. കുട്ടിക്കാലത്തൊക്കെ ഓര്ത്തിരുന്നു എന്നതല്ലാതെ മുതിര്ന്നതിന് ശേഷം ഞാനുള്പ്പെടെ ആരുംതന്നെ അതിനു പ്രാധാന്യം കൊടുത്തിരുന്നില്ല. പ്രണയത്തിലായിരിക്കുമ്പോള് റാം ഓര്മിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോള് അയാളും അത് മറന്നിരിക്കുന്നു. അക്കാലത്തൊക്കെ ഞാന് വളരെ അപൂര്വമായി മാത്രമേ കണ്ണാടിയില് നോക്കാറുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അന്ന് ഞാന് രാവിലെ കുളി കഴിഞ്ഞു കണ്ണാടിയുടെ മുന്നില് ചെന്നുനിന്നു. എന്നില് വന്ന മാറ്റങ്ങളെ ഞാന് നിരീക്ഷിച്ചു. അവിശ്വസനീയതയോടെയാണ് ഞാന് എന്നെ നോക്കിയത്. എനിക്ക് പരിചയമില്ലാത്ത മറ്റൊരു സ്ത്രീയായിരുന്നു അത്. ഞങ്ങള് കണ്ണാടിയില് മുഖാമുഖം നോക്കിയിരിക്കുമ്പോള് രണ്ടു കാലങ്ങളില്, രണ്ടു ലോകങ്ങളില് നിന്നിറങ്ങി വന്നവരായിത്തോന്നി. എന്റെ കണ്ണുകള് തിളക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട് മരിച്ചവരുടേത് പോലെയായിത്തീര്ന്നിരിക്കുന്നു. എന്റെ കാമുകന്മാര് കവിതയില് ചാലിച്ച് വര്ണിച്ചിരുന്ന സര്പ്പസൗന്ദര്യമുള്ള എന്റെ കണ്ണുകള് അവിടെയില്ലായിരുന്നു. അകാലനര വീണ തലമുടി, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വീണ്ടെടുക്കാനാവാത്ത എന്റെ ചിരി. ഞാന് എന്നെ എവിടെയോ കളഞ്ഞുപോയിരുന്നു. ക്രമരഹിതമായി വളര്ന്നിറങ്ങിയ എണ്ണ വറ്റിയ മുടിയും കൂടിയായപ്പോള് ഗുജറാത്തിലെ അതിര്ത്തി ഗ്രാമങ്ങളിലെവിടെയോ നിന്ന് ഏതോ കാലത്തില്നിന്നിറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ട നാടോടി സ്ത്രീയെപ്പോലെ എനിക്കെന്നെ തോന്നി.
Content Highlights: remya thuravoor autobiography pathiyatha kalppadukal memories with father in law