രക്തം നീലിച്ച അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കാനായില്ല, ആ മുറിയിലെ ഓരോ സ്ത്രീയും ഓരോ ദുരന്തം പേറുന്നവരാണ്

റാമിന്റെ അച്ഛന്റെ മരണശേഷം വീട്ടിനകത്തും പുറത്തും ഏകാന്തത തങ്ങിക്കിടന്നു. അതുവരെ അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ഓര്‍മകളും അതിനുള്ളിലെ മനുഷ്യരും എന്നോ ഈ ഭൂമിയിലുരിഞ്ഞിട്ട രൂപം എടുത്തണിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓരോരുത്തരായി അച്ഛന്റെ മുറി വിട്ടിറങ്ങി പോകുന്നതായെനിക്ക് തോന്നി. പകലൊക്കെ വീട്ടുജോലികള്‍ ചെയ്തും കുഞ്ഞിനോടൊപ്പം ഇരുന്നു ഞാന്‍ സമയം ചെലവഴിച്ചു. റാം ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോഴൊക്കെ മദ്യലഹരിയില്‍ ആയിരുന്നു. റാം ഏറെക്കുറെ മദ്യത്തിന് അടിപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള സംസാരം പോലും വിരളമായി. പല രീതിയില്‍
പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കിയിട്ടും അതൊക്കെ വിഫലമായി. കുഞ്ഞുമായുള്ള അവിടത്തെ ജീവിതം തീര്‍ത്തും അരക്ഷിതമായി. രാത്രി ഏതോ സമയത്ത് കയറിവരുന്ന റാമിനെ ഭയത്തോടെ മാത്രമേ എനിക്ക് കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ. കുട്ടിക്കാലത്ത് എന്റെ അച്ഛനമ്മമാരുടെ വഴക്കുകള്‍ എന്റെ ഉള്ളിലെ
ഭീതിപ്പെടുത്തുന്ന ഓര്‍മയായിരുന്നതിനാല്‍ അങ്ങനെ ഒരു മാനസികാവസ്ഥ എന്റെ മോള്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരരുതെന്നു കരുതി അവളുടെ മുന്നില്‍വച്ച് ഒരു വാക്കുതര്‍ക്കത്തിനോ വഴക്കിനോ പലപ്പോഴും ഞാന്‍ മുതിര്‍ന്നില്ല.

കൊടിയ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെയും വേദനയുടെയും നാളുകള്‍. മദ്യപിക്കാനായി വരുത്തിവച്ച ഭീമമായ കടങ്ങള്‍ വീട്ടാനാവാതെ കടക്കാര്‍ എന്നെയും വളഞ്ഞിട്ടാക്രമിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അവരുടെ കടുത്ത അസഭ്യങ്ങള്‍ കേട്ട് ആത്മാഭിമാനത്തിനേറ്റ വലിയ മുറിവും പേറി ഞാന്‍ നടന്നു. ആത്മഹത്യയല്ലാതെ
മുന്നില്‍ മറ്റൊരു വഴി ഇല്ലാതായി. അല്ലെങ്കില്‍ ഇവിടത്തെ ജീവിതം മതിയാക്കി കുഞ്ഞുമായി എന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോന്നാലോ എന്ന് പലതവണ
ആലോചിച്ചു. അതിനായി ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. അതൊക്കെയും റാം തടഞ്ഞു. ഇനി ഒരിക്കലും ഇതാവര്‍ത്തിക്കില്ല എനിക്ക് നിങ്ങളെ
വേണമെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മാപ്പിരന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവില്‍ ചില സുഹൃത്തുക്കളുടെ നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരവും അവരുടെ സഹായത്തോടെയുമാണ് ഞാന്‍ റാമിനെ തൃശ്ശൂരുള്ള ലഹരി വിമുക്ത കേന്ദ്രത്തില്‍ കൊണ്ടുപോകുന്നത്.

Content Highlights: remya thuravoor autobiography pathiyatha kalppadukal alcohol deaddiction center