ഏറെ മരണങ്ങള് നടന്ന ആശാന്റെ കാവ്യവീട്! | കല്പറ്റ നാരായണന്| അടരടരായി ആശാന്
ഏറെ മരണങ്ങള് നടന്ന വീടാണ് ആശാന്റെ കാവ്യവീട്. അകാലത്തില് മരിച്ച വീണപൂവ്, നായികയും പിതാവും മാതാവും മരിച്ച നളിനി, ലീലാ മദനന്മാര് മരിച്ച ലീല, സീത മരിച്ച ചിന്താവിഷ്ടയായ സീത, ഏ ആര് മരിച്ച പ്രരോദനം, ഉറ്റവര് കൊല്ലപ്പെട്ട ദുരവസ്ഥ, വാസവദത്ത മരിച്ച കരുണ. മരണത്തെ നന്നായി പരിചയിച്ച ആശാന് സ്വന്തം മരണത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങള് പോലും മുന്കൂട്ടി അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 'ഹന്ത താഴുന്നു താഴുന്നു.' മരണത്താല് ഇവ്വിധം വേട്ടയാടപ്പെടാനോ ഓമനിക്കപ്പെടാനോ ഇടയാക്കിയ ആശാനിലെ പ്രേരണകള് എന്തെല്ലാമായിരിക്കാം? ഇതില് നളിനിയും സീതയും ലീലയും മദനനും ഏ ആറും വാസവദത്തയും മരണത്താല് ഉയര്ത്തപ്പെട്ടവരാണ്. ജീവിതത്തിന്റെ ടേമുകള് കൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കാവുന്നതല്ല മരണം. (Death is not an event in life -witginsteen ) ജീവിതത്തിന് തിരിച്ചറിയാന് കഴിയാത്ത ജീവിതത്തിന്റെ അഭാവമായിരിക്കാം മരണം. അത് ആനന്ദമാണെങ്കില് അതായിരിക്കാം മോക്ഷം. മരണാനന്തര ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച്, ലാസ്സറസ്സിനോട് ചോദിച്ചറിയാന് വിട്ടു പോയതോര്ത്ത് ഖേദിക്കുകയാണ് മര്ത്ത്യലോകമാകെ എന്ന് എലിസബത്ത് ജെന്നിങ്ങ്സ് എഴുതിയിട്ടുണ്ട് ('who doens't regret Lazarus was not questioned about afterlives'). മനുഷ്യന് വന്നുചേര്ന്നയിടം പോലെ ലാസ്സറസ് എവിടെ നിന്ന് തിരിച്ചുവന്നുവോ ആയിടവും ഓര്മ്മകള് അവശേഷിപ്പിക്കാത്തിടമായിരിക്കാം.
'മരിച്ചോരല്ലേയേറെ ജീവിപ്പോര് കുറവല്ലേ' എന്ന് ആശാനെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. മരിച്ചവരും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരും തമ്മിലുള്ള അനുപാതത്തെ ആശാന് ഒരിക്കലും മറന്നിട്ടില്ല. മഹാഭാരതം ഐതരണേയ പര്വ്വത്തില് യക്ഷന് യുധിഷ്ഠിരനോട് ചോദിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതം എന്താണ്? കൂടെയുള്ളവരില്പ്പലരും മരിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും ജീവിതം ശാശ്വതമാണെന്ന മട്ടില് മനുഷ്യര് സ്വസ്ഥരായിക്കഴിയുന്നു. ഇതില്പ്പരമൊരത്ഭുതമുണ്ടോ? അബോധത്തില് മനുഷ്യന് അനശ്വരനാണ് എന്ന് ഫ്രോയ്ഡും പറയുന്നു. മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനമില്ലായ്കയിലൂടെ ഇതരജീവജാലങ്ങളും മരണത്തെ വിസ്മരിച്ചു കൊണ്ട് മര്ത്ത്യരും സ്വസ്ഥരായി ജീവിക്കുന്നു. എല്ലാ ഉപായങ്ങളും മരണത്തെ മറക്കാനുള്ള ഉപായങ്ങളായി. നിത്യമല്ല യാതൊന്നും എന്ന ബോധമില്ലാതെ, ഉണ്ടായത് ഇല്ലാതാവും ('ഉല്പ്പന്നമായത് നശിക്കും') എന്ന ധാരണയില്ലാതെ, വിസ്മൃതിയുടെ വനത്തില് മൃഗതുല്യരായി നാം കഴിയുന്നു. ഇതര ജീവജാലങ്ങളുടെ അജ്ഞതയ്ക്ക് തുല്യമായ വിസ്മൃതി. ജ്ഞാനവ്യക്ഷത്തിന്റെ കനി ഭുജിച്ച് മനുഷ്യന് അതിജീവിച്ചതായി പറയുന്ന പറു ദീസയില് വിസ്മൃതിയിലൂടെ മനുഷ്യന് ഒളിജീവിതം തുടരുകയാണ്. മിഥ്യയായ ഈ കൊട്ടാരം വിടിറങ്ങുകയായിരുന്നു ബുദ്ധന്. താല്ക്കാലികമായ സുഖം തന്നെയാണ് മരണത്തെ മറന്നുകൊണ്ടുള്ള ജീവിതംതന്നെയാണ്, ജീവിതത്തിലുള്ള അന്ധമായ അള്ളിപ്പിടുത്തമാണ് അഥവാ തൃഷ്ണയാണ് ദുഃഖകാരണമെന്ന്, അസ്വസ്ഥതകളുടെ കാരണമെന്ന് ബുദ്ധനറിഞ്ഞു. ആശാനിലെ ബുധസ്വത്വം കവിതയെ വിസ്മൃതിയിലകപ്പെട്ട ഓര്മ്മയുടെ വീണ്ടെടുക്കലായി പറയുന്നുണ്ട്. 'സ്മൃതിധാര യുപേക്ഷയാം തമോവൃതി നീങ്ങിച്ചിലനാള് സ്ഫുരിക്കയാം'.
Content Highlights: kalpetta narayanan column adaradarayi asan kumaranasan theme death