'നീ ഇങ്ങു നോക്കിക്കേ; എന്നാ വെളുപ്പാ എന്റെ കാലിന്, ആരേലും കുറച്ചു കരി വാരി തേച്ചേ'

അന്ന് മുതല്‍ അമ്മ കൂലിപ്പണി കഴിഞ്ഞു വന്ന ശേഷം അത്താഴം കഴിച്ചിട്ട് ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും കുഞ്ഞാഗസ്തിച്ചട്ടന്റെ വീട്ടില്‍ കിടക്കാന്‍ പോകാന്‍ തുടങ്ങി. വൈകുന്നേരം ഏകദേശം എട്ടെട്ടര ആയപ്പോഴാണ് കുഞ്ഞാഗസ്തിച്ചേട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയത്. അന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തൊഴുത്തും അതിനോട് ചേര്‍ന്നിരുന്ന അടുക്കളയുടെ ഭാഗത്തെ ഭിത്തിയും ഇടിഞ്ഞു വീണതുകൊണ്ട് വീടുപണി കഴിയുന്നതുവരെയും രാത്രിയില്‍ അവരുടെ വീട്ടില്‍ പോയി കിടക്കാനുള്ള തീരുമാനത്തിന് ആക്കം കൂട്ടുകയും ചെയ്തു. പതിവ് തെറ്റിച്ചു പെയ്ത മഴയും അതിനു കാരണമായി. 

വീടിനു മുകളിലെ തെങ്ങിന്‍ചുവട്ടില്‍ ആ ദിവസങ്ങളില്‍ ഉണ്ടാക്കിയ മൂന്നു കല്ലുകള്‍ കൂട്ടിവച്ച അടുപ്പില്‍ ജെസ്സി കഞ്ഞി വയ്ക്കും. അമ്മ വരുമ്പോള്‍ ചിലപ്പോഴൊക്കെ മത്തിയോ കിളിമീനോ വാങ്ങിവരും. തെള്ളിടത്തോട് പള്ളിയുടെ താഴെ താമസിച്ചിരുന്ന കുര്യാക്കോച്ചേട്ടന്‍ കമ്പിളികണ്ടത്ത് പച്ചമീന്‍ വില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പരപ്പനങ്ങാടിക്ക് പോകുന്ന മണ്‍വഴിയുടെ താഴെയിരുന്ന്. രാവിലെ ഞങ്ങള്‍ പള്ളിക്കൂടത്തില്‍ പോകുന്ന സമയം മുതല്‍ അദ്ദേഹം രണ്ടു ചരുവം നിറയെ മീനുമായി വില്‍പനയ്ക്ക് ഇരിപ്പുണ്ടാകും. ആക്കാലത്തു കിളിമീനും അയലയും മത്തിയും മാത്രമേ വില്പനക്ക് വെച്ചിരുന്നുള്ളു. നെയ്മീനോ കരിമീനോ ഒക്കെ പച്ചമീന്‍ ഗണത്തില്‍പ്പെട്ടവയാണെന്നോ അത്തരം സെറ്റപ്പ് മീനുകള്‍ ഉണ്ടെന്ന്  തന്നെ വലുതായിക്കഴിഞ്ഞാണ് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയത്. ചില വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ പണി കഴിഞ്ഞ്‌ അമ്മ മടങ്ങിവരുമ്പോഴും കുര്യാക്കോച്ചേട്ടന്‍ മീന്‍ വിറ്റു തീര്‍ന്നിട്ടുണ്ടാവില്ല. അപ്പോള്‍ പാതിവിലക്ക് അദ്ദേഹം തരുന്ന കേടായിത്തുടങ്ങിയ മീന്‍ അക്കാലത്തെ ഞങ്ങളുടെ അത്താഴങ്ങളുടെ മേനി വര്‍ധിപ്പിച്ചു. 

Content Highlights: Childhood Memories by babu abraham From Parathot to Paris part 20