വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള് ആ ഇടതുകൈ അനങ്ങി പിന്നെ നിര്ത്താതെ ചലിച്ചു.. 'വിളിക്കൂ അറിയുന്നുണ്ട്,' ഡോക്ടര് പറഞ്ഞു

മെഡിക്കല് കോളേജിലെ മരുന്നുമണമുള്ള പഴയൊരു വാര്ഡിലേയ്ക്ക് സ്ക്കൂള് യൂണിഫോമിട്ട നാലാം ക്ലാസ്സുകാരി നടന്നു ചെന്നു. പച്ച കര്ട്ടന് സ്റ്റാന്ഡുകളാല് അത്യാസന്നരോഗികളെ ചെറുതായി മറച്ചിട്ടുണ്ട്. ചുറ്റും കൂടി നിന്ന ആള്ക്കാര്ക്കിടയിലൂടെ കണ്ടു,അച്ഛന് കട്ടിലില് എഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു പിന്നെ കിടക്കുന്നു. ആകെ പരവശപ്പെടുന്നു. സ്ഥൂലശരീരത്തിനുള്ളില് നിന്ന് പുറംവാതില് തേടി ഒരാത്മാവ് ചിറകു തല്ലുന്നു. അവസാന നിമിഷങ്ങളുടെ ശ്രമകരമായ അവതാളമിടിപ്പുകള് ഇടിവെട്ടു പോലെ ആ ശരീരത്തെ പിടിച്ചു കുലുക്കുന്നു. മരണം ആസന്നമാവുമ്പോള് പ്രത്യക്ഷമാവുന്ന 'രിഷ്ട ലക്ഷണങ്ങളില്' പ്രധാനമാണ് ഈയവസ്ഥയെന്ന് പില്ക്കാലത്തു വായിക്കാനിടയായി. അതിന് സംസ്കൃതത്തില് 'അരതി' എന്നാണു പേര്. അച്ഛന് ദീര്ഘകാലരോഗത്തെ തീര്ത്തും അശ്രദ്ധമായാണ് കണ്ടിരുന്നത്.
പലവട്ടം രക്ഷപ്പെട്ടു. പക്ഷേ, ഇത്തവണ വേണ്ടപ്പെട്ടവരെയെല്ലാം അറിയിക്കാന് ഡോക്ടര് നിര്ദ്ദേശിച്ചു കഴിഞ്ഞു. എല്ലാവരും വന്ന് കണ്ടു കൊള്ളട്ടെ. കുട്ടികളെ മുന്നിലേയ്ക്കു നീക്കി നിര്ത്തി. വിരണ്ട കണ്ണുകളോടെ ഞാന് അച്ഛനെ നോക്കി.
Content Highlights: sheeja vakkom memoir of experiences with loss, family, and the enduring power of love. Read her story of resilience and memory.