കൈക്കോട്ടുകളുടെ പണിത്തഴമ്പു വീണ ആ വൃദ്ധഹസ്തങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹഭാരത്താൽ എന്റെ തല കുനിഞ്ഞു

ഒരു കാര്യവുമില്ലാതെ മടുപ്പ് ബാധിച്ച് ബാല്‍ക്കണിപ്പൂന്തോട്ടത്തില്‍ താടിക്കു കൈയും കൊടുത്തിരിക്കുമ്പൊഴാണ് എനിക്ക് ആ ഫോണ്‍ വന്നത്. പൂന്തോട്ടമെന്നു പറയാന്‍ വേണ്ടിയൊന്നുമില്ല, നനച്ചില്ലേലും വളരും പരിചരിച്ചില്ലേലും വളരും എന്ന് നെഞ്ചുറപ്പുള്ള നാലഞ്ച് ചെടികള്‍ മാത്രമാണതിലുള്ളത്. ഒരു നീലിച്ചെടി, രണ്ടു മൂന്നരളികള്‍, കടലാസു പൂക്കള്‍. ബാക്കി പുന്നാരക്കാരെല്ലാം അസ്ഥികൂടങ്ങളായി ചട്ടിയിലിരിപ്പുണ്ട്. ഒരു ദിവസം നനയ്ക്കാന്‍ വിട്ടുപോയാല്‍ അവര്‍ക്ക് ചൂടു താങ്ങാന്‍ വയ്യ. കൃത്യമായെന്നും വിട്ടുപോവാതെ നനയ്ക്കാന്‍, ഞാന്‍ വളര്‍ന്നിട്ടുമില്ല. ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ പൊരുത്തപ്പെട്ടില്ല. അവരെല്ലാം മീനവെയിലില്‍ച്ചാടി ദേഹത്യാഗം ചെയ്തു.

മഴക്കാലമായപ്പോള്‍ അനാഥമായ ചട്ടികളുടെ പ്രേതാലയങ്ങളില്‍ മറ്റു ദുരാത്മാക്കള്‍ കേറിക്കൂടി. ഗഗനസഞ്ചാരികളായ പുല്‍വിത്തുകളും അക്രമകാരികളായ തൊട്ടാവാടികളും. നീലപ്പൂക്കളുളള, എത്രയൊഴിപ്പിച്ചാലും ഒഴിഞ്ഞുപോവാത്ത ഒരു കാട്ടുചെടിയും കൂടെക്കൂടി. അവര്‍ക്ക് ആരുടെയും പരിചരണമാവശ്യമില്ല. ശരണാഗതരായവര്‍ ക്രമേണ ഉടമസ്ഥരായി. അവരവര്‍ക്കു തോന്നിയപോലെ എന്റെ ബാല്‍ക്കണിപ്പൂന്തോട്ടത്തെ രൂപപ്പെടുത്തി. അതിപ്പോള്‍ താന്തോന്നികളായ സസ്യലതാദികളുടെ ഒരു സ്വയംഭരണപ്രദേശമായിരിക്കുന്നു. മടിയരുടെ ആദ്യാവേശങ്ങള്‍ക്കു സംഭവിക്കാവുന്ന സ്വാഭാവിക അന്ത്യം.

Content Highlights: Koodalmanikyam Temple, Meenootu, fish feeding Kerala, temple pilgrimage, Kerala temples, spiritual journey, Hindu pilgrimage, pilgrimage sites Kerala, temple rituals, Koodalmanikyam fish, temple visit, Kerala travel, devotional journey