അടിയരുടെ നാട്ടുഗദ്ദിക, പണിയരുടെ കൂളികെട്ട്; ഇല്ലാതാവുന്നത് ഒരു ജനതയുടെ പൈതൃകമാണ്

വയനാട് എന്ന ഗോത്രനാട് വൈവിധ്യങ്ങളുടേത് കൂടിയാണ്. അനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍, ആചാരങ്ങള്‍, വംശീയ ഭക്ഷ്യരുചികള്‍, ജീവിതചാരുതകള്‍ അങ്ങിനെയല്ലാമായി എത്രയോ വൈവിധ്യങ്ങള്‍. ഉത്തരവാദിത്ത ടൂറിസത്തിന്റെ ഇടനാഴികളില്‍ അടുത്തറിയാന്‍ കഴിയുന്ന വയനാടന്‍ ഗോത്ര പെരുമകളിലൂടെ ഒരു യാത്ര...

പുകമണക്കുന്ന കൂരയില്‍ പ്രകതിയോട് ഇണങ്ങിയ ജീവിതം മാത്രമായിരുന്നില്ല ആദിവാസികള്‍ക്ക് സ്വന്തമായി ഉണ്ടായിരുന്നത്. മഹത്തായ പൈതൃകമുള്ള സംസ്‌കാരത്തിന് പുറമെ ഒട്ടനവധി ഗോത്രകലകളും ഇവരുടെ ജിവിതത്തിന് ചാരുത പകര്‍ന്നു. കെട്ടുകാഴ്ചകളും ചമയങ്ങളുമില്ലാതെ ആദിവാസികളുടെ തനത് കലകള്‍ ഇവരുടെ കുടിലിന് ചുറ്റും മാത്രം ഒതുങ്ങി നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. മേളപകര്‍ച്ചയില്‍ താളം മുറുകുമ്പോള്‍ പരിഭവങ്ങളും പരാതികളുമില്ലാതെ ഇവയൊക്കെ നിറഞ്ഞാടി. അടിയരുടെ നാട്ടുഗദ്ദിക, പണിയരുടെ കൂളികെട്ട്, കുറിച്യരുടെ ഉച്ചാല്‍, കാട്ടുനായ്ക്കരുടെ ഗുഡ എന്നിവയെല്ലാം അരങ്ങൊഴിഞ്ഞു പോയി. തുടിതാളവും ചീനിക്കുഴല്‍ വിളിയും താളത്തിനൊത്ത് ചിലങ്കയുമായി പണിയരുടെ കൂളികെട്ട് ഇന്ന് അപൂര്‍വ്വമാണ്. തുടിയും ചീനിയും പോയ്മറഞ്ഞു. സാംസ്‌കാരിക പൈതൃകത്തിന്റെ ഈറ്റില്ലമായ ഗോത്രഭൂമിയില്‍ ഇന്നലെയോളം പാരമ്പര്യത്തനിമയ്ക്ക് കുടപിടിച്ചുനിന്ന ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ആധുനിക പെരുമഴയില്‍ അലിഞ്ഞ് ഇല്ലാതാവുകയാണ്. ഇവിടെ നിന്നും തുടങ്ങുകയാണ് തായ്വേരുകള്‍ മുറിഞ്ഞുപോയ ആദിവാസികളുടെ ശിഥില ജീവിതം.

Content Highlights: Tribal art forms Artistic heritage Wayanad Gadhika paniya