മലാക്കയെന്ന ഇന്ത്യയുടെ ഹോർമുസ്, കടലിലും കരയിലും പൂട്ടും; ചൈനയെ തകർക്കാനുള്ള ഇന്ത്യൻ തന്ത്രം

ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇന്ത്യ നേരിടേണ്ട ഏറ്റവും വലിയ സുരക്ഷാ ഭീഷണി പാകിസ്താനല്ല; ചൈനയാണെന്ന ധാരണ ഇന്ത്യയ്ക്ക് വളരെ കാലമായുണ്ട്. ഇത് കണക്കിലെടുത്ത് ഇന്ത്യ ആയുധസംഭരണവും സൈനികശേഷി വർധിപ്പിക്കലുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ കുറച്ചുകാലങ്ങളായി ധ്രുതഗതിയിൽ നടപ്പാക്കുന്നുണ്ട്. ചൈനയെ അപേക്ഷിച്ച് സൈനിക ആധുനികവത്കരണത്തിനു വേഗം കുറവാണെങ്കിലും, മുൻകാലങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് കുതിപ്പും സ്ഥിരതയും വ്യക്തമാണ്. ഗവേഷണ മേഖലകളിലും പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ആർജ്ജിക്കുന്നതിലും മുമ്പില്ലാത്ത വിധം ഫണ്ടിങ്ങും ഭരണകൂട പിന്തുണയും നിലവിലുണ്ട്.

പാകിസ്താനും ചൈനയും ചേർന്നുള്ള ദ്വിമുഖ യുദ്ധമുന്നണിയാകും ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഭാവിയിൽ നേരിടേണ്ടിവരിക. വടക്കൻ അതിർത്തിയിൽ ചൈനയുടെ പീപ്പിൾസ് ലിബറേഷൻ ആർമിയും പടിഞ്ഞാറ് പാകിസ്താൻ സൈന്യവും തമ്മിലുള്ള തന്ത്രപരമായ സഹകരണം ഇന്ത്യയുടെ പ്രതിരോധ നയതന്ത്രങ്ങളെ അടിമുടി പരിഷ്‌കരിക്കാൻ നിർബന്ധിതമാക്കി. ഇതിന്റെ ഭാഗമായാണ് സൈന്യത്തിൽ മൂന്ന് സേനകളെയും സംയുക്തമായി പ്രത്യേക തിയറ്റർ കമാൻഡുകളാക്കി വിഭജിച്ചത്. ഇത് ഏകദേശം പൂർണതയിലെത്തി നിൽക്കുന്നു. ഭാവിയിൽ ഇന്ത്യ- ചൈന- പാകിസ്താൻ സൈനിക സംഘർഷങ്ങളെ നേരിടാൻ ഇറാൻ- യുഎസ്- ഇസ്രയേൽ യുദ്ധം ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഒട്ടേറേ പാഠങ്ങൾ നൽകുന്നുണ്ട്. അതെന്തൊക്കെയെന്ന് നോക്കാം.

Content Highlights: India is shifting to theater commands and Integrated Battle Groups (IBG) for rapid response., Learning from Iran's cost-imposition and saturation attack tactics using low-cost drone swarms., Leveraging the Malacca Strait and Andaman Islands to pressure China's maritime supply lines., Prioritizing self-reliance in defense manufacturing and strategic petroleum reserves for wartime resilience., Strengthening the Quad alliance to maintain stability in the Indo-Pacific region.