മരംകയറ്റുന്ന അധമ മനസ്സും, ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തുന്ന സവര്ണ ആഖ്യാനവും; പാഠപുസ്തകം കേരളത്തോട് പറയുന്നത്

1908 ലെ ഒരു രാത്രിയിലാണ് ഇന്ത്യ മഹാരാജ്യത്തിന്റെ തെക്കേ മൂലയിലുള്ള തിരുവിതാംകൂർ എന്ന നാട്ടുരാജ്യത്തിൽ ഇന്നിപ്പോൾ പത്തനംതിട്ട ജില്ലയുടെ ഭാഗമായിട്ടുള്ള കുളത്തൂർ എന്ന പ്രദേശത്തുള്ള കുന്നിൻ മുകളിൽ കയറി നിന്നു കൊണ്ട് പൊയ്കയിൽ അപ്പച്ചൻ ഒരു വലിയ ജനസഞ്ചയത്തിനോടായി പാടിയത്," കാണുന്നില്ലൊരക്ഷരവും എന്റെ വംശത്തെ പറ്റി, കാണുന്നുണ്ട് അനേക വംശത്തിൻ ചരിത്രങ്ങൾ" എന്ന്. ഒരർത്ഥത്തിൽ ഇന്ത്യൻ ചരിത്ര രചനകളിലോ ബൃഹദാഖ്യാനങ്ങളിലോ കാണാത്ത ചില അക്ഷരങ്ങളെ കുറിച്ച്, ആ വാക്കുകളിലും അക്ഷരങ്ങളിലും ഉൾക്കൊള്ളപ്പെടാത്ത ഒരു ജനതയെ കുറിച്ചായിരുന്നു അപ്പച്ചൻ സംസാരിച്ചത്. കുറച്ചുകൂടി ആഴത്തിൽ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ ഒരുതരം ഒളിപ്പിക്കലിനെ കുറിച്ചും മറ്റൊരുതരം ചരിത്ര നിർമാണത്തെക്കുറിച്ചും ആണ് അപ്പച്ചൻ പറയുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാകും.
ചിലർ അദൃശ്യമായോ, പ്രതിബിംബങ്ങളായോ, നിഴലുകളായോ മാത്രം നിലനിൽക്കുന്ന, എക്സിസ്റ്റ് ചെയ്യുന്ന നിർമിതികൾ. ഇത്തരത്തിൽ ചില പ്രത്യേക രീതിയിലും ആഖ്യാനത്തിലുമുള്ള ചരിത്ര നിർമ്മാണങ്ങളും ചിത്രീകരണങ്ങളുമാണ് എല്ലാക്കാലത്തും കേരളത്തിനകത്ത് ചരിത്രത്തിന്റെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും ഭാഗമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. അതാവട്ടെ തികച്ചും വംശീയവും വർഗീയവുമായ ഒരു തരം ആലോചനയുടെ ഭാഗവുമാണ്. ഇന്നിപ്പോൾ കേരളത്തിലെ എസ്.സി. ഇ.ആർ. ടി 4-ാം ക്ലാസ്സിലേക്കുള്ള മലയാളം പുസ്തകത്തിലെ ആദിവാസി ചിത്രീകരണത്തിനെ മുൻനിർത്തി ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന വിവാദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തെ ഈ ഒരു ലെൻസിലൂടെ വേണം മനസ്സിലാക്കാൻ. എഴുതപ്പെട്ട എഴുത്തുകളാൽ പിടിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനത, വീണ്ടും വംശീയ സൃഷ്ടികളെ ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിനകത്ത് പുനരാവിഷ്കരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
Content Highlights: picturisation of tribal people in scert textbook for class 4 controversy