ദയാവധം എങ്ങനെയാണ് 'നല്ല മരണ'മാവുന്നത്?

'അനായാസേന മരണം, ദൈന്യംവിനാ ജീവിതം' എന്നിവ ഏത് കാലത്തും മനുഷ്യന്റെ മോഹങ്ങളായിരുന്നു. ദൈന്യമില്ലാതെ ജീവിക്കാനുള്ള തന്ത്രങ്ങൾ ഒരുപരിധിവരെ അവന് പരിണാമപരമായിത്തന്നെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ 'സുഖമരണം' എന്നത് ഒരു ബാലികേറാമലയായി തുടർന്നു. അതിനുവേണ്ടിയുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾ പലതും ചരിത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ദയാവധം എക്കാലവും ഒരു വിവാദവിഷയമായി. രോഗിയോടുള്ള സഹാനുഭൂതി മൂലം സുഖമരണം നൽകാനുള്ള ആവശ്യം ഒരുഭാഗത്തും ജീവൻ,ജീവിതം, മരണം തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ചുള്ള മതവിശ്വാസങ്ങൾ മറുഭാഗത്തും നിന്നാണ് ഈ വിഷയത്തിൽ തർക്കിച്ചത്. ദൈവം നൽകുന്നതാണ് ജീവനെന്നും അതെടുക്കാനുള്ള അവകാശം ദൈവത്തിന് മാത്രമാണെന്നും വിശ്വാസികൾ വാദിക്കുന്നു. ആധുനിക ലോകത്തെ നിയമങ്ങൾ മനുഷ്യനു വേണ്ടി മനുഷ്യൻ ഉണ്ടാക്കുന്നതാണെന്ന് ബോധ്യം വന്നിട്ടും ദൈവനിയമങ്ങളുടെ പേരിൽ ചിലർ ഇപ്പോഴും സഹജീവികളെ നരകയാതനയ്ക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു.
13 വർഷമായി അബോധാവസ്ഥയിൽ കിടക്കുന്ന ഹരീഷ് റാണയെന്ന 32 കാരന് ഇന്ത്യൻ സുപ്രീംകോടതി നിഷ്ക്രിയ ദയാവധം (Passive Euththanasia) അനുവദിച്ചതാണ് ഇപ്പോൾ ഈ വിഷയം വീണ്ടും ചർച്ചയാവാൻ കാരണം. നേരത്തേ 1973 ൽ ക്രൂരമായ ബലാത്സംഗത്തിനിരയായി വർഷങ്ങളോളം അബോധാവസ്ഥയിൽ കിടക്കേണ്ടിവന്ന മുംബൈ സ്വദേശി അരുണാ ഷാൻബാഗിന്റെ കേസിൽ സുപ്രീംകോടതി ദയാവധത്തിന് അനുമതി നൽകിയില്ല. ഈ രണ്ട് കേസുകളാണ് ഈ വിഷയത്തിൽ ഇന്ത്യയിൽ കാര്യമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടത്. എന്നാൽ, ദയാവധം എന്ന സങ്കൽപം ഏറെ പഴയതാണ്. ദുരിതക്കടലിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ കരകയറാനാവാതെ പിടയുന്നത് കാണുന്ന ഏതൊരു മനുഷ്യസ്നേഹിയും ഒരുനിമിഷമെങ്കിലും അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചിരിക്കും. കാരണം അത് മനുഷ്യന്റെ അടിസ്ഥാന ചോദനയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് പ്രസിദ്ധ ഗ്രീക്ക് തത്വചിന്തകനായ പ്ലേറ്റോയുടെ ഒരു നിലപാട് ദയാവധത്തിന് അനുകൂലമാണെന്ന് ചിലർ വാദിച്ചത്.
Content Highlights: Historical evolution of euthanasia from ancient Greek philosophy to modern legal frameworks., Analysis of landmark cases like Aruna Shanbaug and Karen Ann Quinlan., Distinction between mercy killing and cultural traditions like Sallekhana and Thalaikoothal., The ongoing legal and moral conflict between religious beliefs and human autonomy.