'അവിടെയല്ല രമ്യാ ഇവിടെ'; പഴയപാത്രങ്ങള് സൂക്ഷിക്കുന്ന ആ മുറിയില് വിഷുദിനത്തില് അവരെനിക്ക് ഇലയിട്ടു
വിവാഹം കഴിഞ്ഞു നാലാമത്തെ ദിവസമാണ് എന്റെ വീട്ടില് നിന്നും ഞങ്ങള് തിരികെ റാമിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് വരുന്നത്. അവിടെ കുടുംബവീട്ടില് റാമിന്റെ സഹോദരിമാരും അവരുടെ ഭര്ത്താക്കന്മാരും കുട്ടികളും ഒക്കെയുണ്ടായിരുന്നു. അവരെല്ലാവരും എന്നോട് സ്നേഹത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും പെരുമാറി. എങ്കിലും എന്നിലെ ആശങ്ക മാറിയിരുന്നില്ല, അവര്ക്കാര്ക്കും എന്നെ ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല എന്നൊരു തോന്നല് എന്നില്ക്കിടന്നു തിളച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവരോട് എന്ത് സംസാരിക്കണമെന്നോ എങ്ങനെ പെരുമാറണമെന്നോ എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ആ സമയം റാമിന്റെ ചിറ്റമ്മ (ചിറ്റപ്പന്റെ ഭാര്യ, എല്ലാവരും ആന്റി എന്നാണ് വിളിക്കുക.) അവര് എനിക്ക് ചായയും പലഹാരങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നു തന്നു. സ്നേഹവും കാരുണ്യവും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന മുഖം. മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി. അവരെ കണ്ടപ്പോള് എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത ആശ്വാസം തോന്നി.
റാമിന്റെ സഹോദരിമാരും കുട്ടികളുമൊക്കെ എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴൊക്കെ എന്റെ ശ്രദ്ധ പോയത് ആ കുടുംബത്തിലെ കാരണവര് സ്ഥാനമുള്ള ചിറ്റപ്പന് (റാമിന്റെ അച്ഛന്റെ അനിയന്) എന്നയാളിലേയ്ക്കായിരുന്നു. അദ്ദേഹമെന്നെ നോക്കുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്തിരുന്നില്ല. മാത്രമല്ല മുഖത്ത് കടുത്ത ദേഷ്യം പ്രകടമായിരുന്നു. അതെന്നെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. ഞാന് മെല്ലെ ആ മുറിവിട്ട് പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി. ആ പരിസരമാകെ നിരീക്ഷിച്ചു. വിശാലമായ മുറ്റവും പറമ്പും. വീടിനു മുന്വശത്തായി ഒരു കൂറ്റന് കണിക്കൊന്ന മരമുണ്ട്. അതില് കുലകുലയായി കിടക്കുന്ന കണിക്കൊന്ന പൂക്കള് മുറ്റമാകെ പൊഴിഞ്ഞു തൂവി കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ മരത്തിനോട് ചേര്ന്ന് നില്ക്കുന്ന നന്ത്യാര്വട്ടചെടിയും മന്ദാരവും എന്റെ മനസ്സിനെ ആര്ദ്രമാക്കി.
Content Highlights: remya thuravoor autobiography pathiyatha kalppadukal caste discrimination