'കാര്യത്തിനുവേണ്ടി മാത്രം കൂടെകൂട്ടുന്ന സൗഹൃദത്തിന് ഞാന്‍ എതിരാണ് '

ചെറുപ്പം മുതല്‍തന്നെ കുറച്ച് സൗഹൃദങ്ങള്‍ മാത്രം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരുന്ന വ്യക്തിയാണ് ഞാന്‍. എന്റെ പല സൗഹൃദങ്ങളും വിദ്യാഭ്യാസ കാലത്തു തന്നെ തുടങ്ങിയതാണ്. അത് വളരെ ദൃഢവും അത്രമേല്‍ പ്രിയപ്പെട്ടതുമാണ്. ജോലിയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന തുടക്കക്കാലത്ത് നല്ല സുഹൃത്തുക്കള്‍ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നീട് സോഷ്യല്‍ മീഡിയ വഴിയും കലാരംഗത്ത് നിന്നുമെല്ലാം സുഹൃത്തുക്കുക്കള്‍ ഉണ്ടായെങ്കിലും ആ ബന്ധങ്ങള്‍ അത്രമേല്‍ ഗാഢമായിരുന്നില്ല. ശരിക്കും പറഞ്ഞാല്‍ കുട്ടിക്കാലത്ത് രൂപപ്പെട്ട് വരുന്ന സൗഹൃദങ്ങളോടാണ് നമുക്ക് വളരെ ഇന്റിമസി തോന്നുക. അല്ലെങ്കില്‍ കോളേജ് പഠന കാലത്ത് രൂപപ്പെട്ടുവന്ന സൗഹൃദങ്ങള്‍. കാരണം ..


സൗഹൃദത്തേക്കാള്‍ മനോഹരമായ മറ്റൊരു അനുഭവമുണ്ടോ ?

വീണ്ടും ഒരു സൗഹൃദ ദിനം കൂടി വന്നെത്തി. കോവിഡ് മഹാമാരിയുടെ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് അല്പം ആശ്വാസം ലഭിച്ചെങ്കിലും അതുണ്ടാക്കിയ മാനസികവും ശാരീരികവുമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഇപ്പോഴും തുടരുന്നുണ്ട്. ശാരീരിക അകലം പാലിക്കാനും സാമൂഹിക അകലം പാലിക്കാനുമെമെല്ലാം നാം നിർബ്ബന്ധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ..


ടോക്സിക്കല്ല, ടോണിക്കാവണം സൗഹൃദം

'എന്‍ നന്‍പനെ പോല്‍ യാരുമില്ല' എന്ന് പാടി നടക്കുകയും ഇന്‍സ്റ്റഗ്രാം സ്റ്റോറികളില്‍ കുത്തിനിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ് ഫ്രീക്കുകള്‍ ഈ പാട്ട് വേറെ ആങ്കിളില്‍ പാടി നോക്കൂ. ശരിക്കും മറ്റുള്ളവരുടെ നന്‍പന്‍മാരില്‍ നിന്ന് നിങ്ങളുടെ നന്‍പനെ വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നത് പോസിറ്റീവായ കാര്യമാണോ നേരെ മറിച്ച് നെഗറ്റീവാണോ. രണ്ടാമത്തേതാണ് മനഃസാക്ഷി നല്‍കുന്ന ഉത്തരമെങ്കില്‍ 'ലെറ്റ്സ് ബ്രേക്കപ്പ് ദിസ് ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ്'

കൂട്ടിനുവേണം നല്ല തെറമുള്ള തുള്ളിച്ചികൾ

'ദാക്ഷായണി മുനിഞ്ഞു കത്തുമ്പോൾ കല്യാണി വിളക്കുമായി മുന്നിൽ നടന്നു. കല്യാണി മങ്ങുമ്പോൾ ദാക്ഷായണി ആളിക്കത്തി വെളിച്ചം തന്നു. ആ രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങൾ തുഴഞ്ഞ തോണിയിലാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ചുഴികളുള്ള ഒരു ഭാഗം ഞാൻ അനായാസം കടന്നത്...' - ആർ രാജശ്രീ


'ചൊമല'പതാകയ്ക്ക് കീഴെയിരുന്ന് ബൊളീവിയൻ ഡയറിയെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യാമെന്നാണയിട്ട നീ ഇപ്പോഴെവിടെയാണ്?

വായിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു. വായിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. വരികൾ കാണാപ്പാഠമാകുന്നത് വരെ കുത്തിയിരുന്ന്, മനസ്സ് തളരും വരെ ഉച്ചത്തിൽ വായിച്ചു. എവിടെയൊക്കെയോ മനസ്സിനാഴങ്ങളില്‍ ആരൊക്കെയോ കൊത്തി വലിക്കണ പോലെ തോന്നി...


. ചിരിയില്‍ അലിഞ്ഞുപോയ നീലിച്ച പാട്

സൗഹൃദ ഓര്‍മ്മകള്‍ എപ്പോഴും മധുരമുള്ളതായിരിക്കണമെന്ന് വാശിപിടിക്കുന്നത് ശരിയല്ലല്ലോ. അത്തരത്തിലൊരു ഓര്‍മ എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തുമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. കുരുത്തക്കേടുംകൊണ്ട് ജനിച്ചപോലെയാണ് എന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും..

എത്രയും പ്രിയപ്പെട്ട 'ഞാൻ'

ഒരുനാൾ മുറിക്കകത്തെ കസേരയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. നേരം വല്ലാതെ ഇരുട്ടിയിരുന്നു. വീട്ടിലോ പരിസരത്തോ എന്നെയൊഴിച്ച് മറ്റാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മനസിനെ വല്ലാതെ പിടിച്ചുകുലുക്കുന്ന, എന്നെ മുഴുവനായും വിഷാദത്തിലാഴ്ത്തുന്ന ഒരു ചിന്തയിൽ മുഴുകി പോയിരിയിരുന്നു ഞാൻ. എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ഞാൻ അന്വേഷിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ. എന്റെ ചിന്തകളെയും വിഷമങ്ങളെയും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ മനസിലാക്കാൻ ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നോർത്ത് എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീർ പൊടിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.


എപ്പോഴും ഒരു വിളിപ്പാടകലെ ഉള്ളവർ !

നേടാനുള്ളതെല്ലാം നേടിയെന്ന് തോന്നുന്ന ആകാവുന്നതൊക്കെ ആയി എന്ന് തോന്നുന്ന ആ ദിവസം ഉണ്ടെങ്കിൽ, തിരിച്ചുപോകണം തുടക്കം കുറിച്ച ആയിടത്തേക്ക് ,നേട്ടങ്ങളെ തൂത്തുകൂട്ടി നെഞ്ചിലൊതുക്കി. അവിടെന്നു പോരുമ്പോ ഉള്ളതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഇപ്പോഴും കൈയിലില്ലെന്നു ഓർമപ്പെടുത്താൻ.


തനിയേ ഉണ്ടാകുന്നതാണോ ബെസ്റ്റ്‌ ഫ്രണ്ട്‌സ്?

നൂറുകണക്കിന് സുഹൃദ് ബന്ധങ്ങള്‍. അതില്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ വിരലില്‍ എണ്ണാവുന്നത്രമാത്രം ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്‌സ്. ഇതെന്താണ് ഇങ്ങനെ? അവരോടുള്ള ആത്മബന്ധം വേറെ ആരിലും കിട്ടുകയുമില്ല. ഇത് തനിയേ ഉണ്ടാകുന്നതാണോ അതോ ഉണ്ടാക്കുന്നതാണോ? ..


'BA പഠിച്ചാലും MA പഠിച്ചാലും NA മറക്കല്ലേ' ; ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടോ ആ സുഹൃത്തിനെ ?

'ഇരട്ടജീവപര്യന്തത്തിന് ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആന്‍ഡി ജയിലില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് ഒരു വര്‍ഷത്തിന് ശേഷം റെഡിന് പരോള്‍ ലഭിക്കുന്നു. ആന്‍ഡി എഴുതിവെച്ച കത്തിലെ വാചകങ്ങള്‍ ഓര്‍ത്തെടുത്തുകൊണ്ട് റെഡ് നേരെ മെക്‌സിക്കോയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. തന്റെ സുഹൃത്തിനെ കാണാനാകുമെന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍. ഒടുവില്‍ സിഹുവാറ്റനേജോയിലെ ഒരു കടല്‍ തീരത്ത് അയാള്‍ ആന്‍ഡിയെ കണ്ടെത്തുന്നു. ഇരുവരും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കെട്ടിപ്പുണരുന്നു'- ഷോഷാങ്ക് റിഡംപ്ഷന്‍ എന്ന സിനിമ അവസാനിക്കുന്നതിങ്ങനെയാണ്.