ച്ചവെള്ളത്തിന്റെ സൗന്ദര്യലഹരീപരിണാമമാണ് വീഞ്ഞ്. കാനായിലെ കല്യാണപ്പുരയിൽ അത് സംഭവിച്ചപ്പോൾ അതിനുപിന്നിൽ ക്രിസ്തുവുണ്ടായിരുന്നു.  അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈവികമായ ഇച്ഛയും. അതിനാൽ ക്രിസ്ത്വനുഭവം കാവ്യാനുഭവംപോലെയാണ്;

ക്രിസ്ത്വനുഭവത്തിൽ കവിതയുടെ നറുവീഞ്ഞ് കണ്ടെത്തുന്നവർക്ക് കന്യകയുടെ ഗർഭധാരണമാണല്ലോ, കാവ്യാത്മകമായ പവിത്ര ജിജ്ഞാസയുണർത്തുന്ന ക്രിസ്തുകഥയിലെ ആദ്യമുഹൂർത്തം. അതിനെ അനന്യചാരുതയോടെ മലയാളിയായ ഒരു മഹാപുരോഹിതന്റെ കവിത്വം ഇങ്ങനെ ആവിഷ്‌കരിച്ചു:

സൂര്യാഭപളുങ്കിനെക്കടക്കുമെന്ന പോലെ
നാര്യാര്യകന്നിക്ഷയംവരാതെ
പെറ്റുനൂനം' 
(ആത്മാനുതാപം - വിശുദ്ധ ചാവറയച്ചൻ)

പാശ്ചാത്യകവിതയിൽ മിൽട്ടണും െബ്ലയ്ക്കും ഹോപ്കിൻസുമൊക്കെയാണ് ഭാഷയെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ പവിത്രമാധ്യസ്ഥ്യത്തിലൂടെ കവിതയുടെ വീഞ്ഞാക്കിമാറ്റിയ മഹാകവികൾ. 'പറുദീസാനഷ്ടം' എഴുതിയ മഹാകവിയുടെ ശ്രദ്ധേയമായ ആദ്യരചനതന്നെ 'തിരുപ്പിറവിയെക്കുറിച്ചൊരു ഗീതം' എന്ന കവിതയായിരുന്നു.

'നക്ഷത്രനീതരായി, വിദൂരമായ 
കിഴക്കുനിന്ന്
മധുരസുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുമായി, 
തിടുക്കപ്പെട്ട്
കുതിരയോടിച്ചുവരുന്നവരെ
ക്കണ്ടില്ലേ,
എന്റെ ഗീതമേ വേഗം ചെല്ലൂ, 
ചെന്നവരെ വിലക്കൂ,
അവന്റെ വന്ദ്യപാദങ്ങളിൽ
ഭവ്യമായി നീ സ്വയം സമർപ്പിക്കൂ...' 

എന്നാരംഭിക്കുന്നു, ഉദാത്തഗംഭീരമായ ആ ക്രിസ്മസ്ഗീതം.  പ്രകാശപ്പിറവിയേതും തിരുപ്പിറവിയാണെന്നോ മറിച്ചോ പറയാം. 'ഗ്ലോറി' എന്ന വാക്കിനുള്ള ക്രിസ്തീയധ്വനിയാണതിന് കാരണം. ഗ്ലോറി, പ്രകാശവും ദൈവികമഹത്ത്വവുമാകുന്നു, തിരുവെഴുത്തുകളുടെ പദകോശത്തിൽ. ഒരേസമയം ക്രൈസ്തവവും അക്രൈസ്തവവുമായി ഒരു പുണ്യപ്പിറവിയെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു, 'ക്രിസ്തുസദൃശമായി പ്രഭയോടും മഹത്ത്വത്തോടുംകൂടി ഓരോ പ്രഭാതവും ഭൂമിയിൽ  അവതരിക്കുന്നു' എന്നെഴുതിയ വേഡ്‌സ്‌വർത്തും 'സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ ഉപമകൾ' എന്നെഴുതിയ ഡിലൻതോമസും.

'കൃഷ്ണാഷ്ടമി' എഴുതിയ വൈലോപ്പിള്ളി, സമാനമായ ഒരു ഗീതം ഉണ്ണിയേശുവിന്റെ തിരുനാളിനെക്കുറിച്ചെഴുതിയില്ല. എന്നാൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെയും ബൈബിളിന്റെയും അനുഭവം വൈലോപ്പിള്ളിക്ക് അന്യമായിരുന്നില്ല. 'പഴയപള്ളി', 'പള്ളിമണികൾ' തുടങ്ങിയ കവിതകൾ ഓർമിക്കുക. ഏറെ പ്രസിദ്ധമായ 'ലില്ലിപ്പൂക്കൾ' ക്രൈസ്തവമായ ഒരു വിശുദ്ധിയെക്കൂടിയാണ് ആവിഷ്‌കരിക്കുന്നത്. അതിന്റെ അലൗകികമായ വിടർച്ചയെ കവി ഇങ്ങനെ വാങ്മയപ്പെടുത്തുന്നു.

അങ്ങനെ കണ്ണിൽക്കിട
ന്നപ്പൂക്കൾ വിടർന്നു, നാ
ലഞ്ചുമാത്രയി, ലേതോ
പ്രാർഥനാമണിനാദം
കേട്ടിളം നക്ഷത്രങ്ങ
ളുണരുന്നതുപോലെ
കൂട്ടിലെത്തൈമുട്ടകൾ
വിരിയുന്നതുപോലെ'

'ഓ! ഭാവനയുടെ കന്യാഗർഭത്തിൽ വചനം മാംസമായിരിക്കുന്നു. കന്യകയുടെ അറയിൽ ഗബ്രിയേൽമാലാഖ പ്രത്യക്ഷനായിരിക്കുന്നു' എന്നാണ് കലാകാരൻ എന്ന നിലയിൽ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ ആത്മചിത്രം' എന്ന നോവലിൽ സർഗാത്മകതയുടെ ഗർഭാധാനമുഹൂർത്തത്തെ ജയിംസ് ജോയ്‌സ്  വിവരിച്ചിരുന്നത്. വചനം മാംസമാകുന്നതുപോലെയാണ് ഭാവനയുടെ വിശുദ്ധഗർഭാശയത്തിൽവച്ച് കവിത വാഗ്രൂപം നേടുന്നത്; വാക്കിന്റെ തിരുപ്പിറവി!

വയലിലെ ലില്ലികളുടെ വിനീതകാന്തിപോലൊന്ന് ക്രിസ്തുദേവ ചരിതത്തിലുമുണ്ട്. നിർവാസിതനും നിർവസനനുമായി കാലിത്തൊഴുത്തിലെ പുൽമെത്തയിലാണ് അവൻ പിറന്നത്. പക്ഷേ, ആ നിസ്വശിശുവിനുമുന്നിൽ സ്വർഗസുഗന്ധിയായ ആത്മപാരിതോഷികം സമർപ്പിക്കാൻ വന്നുചേർന്നതോ ജ്ഞാനികളായ മൂന്നുരാജാക്കന്മാർ. അവർക്കു വഴികാട്ടിയായത് അവരോടൊപ്പം ബത്‌ലഹേമിലോളം സഞ്ചരിക്കുകയും ആ പുൽക്കൂടിനുമുകളിൽ നിമിഷനേരം നിർന്നിമേഷമായി നിൽക്കുകയുംചെയ്ത ഒരു നക്ഷത്രം. നക്ഷത്രരശ്മികൾ വഴികാട്ടികളാവുന്നത് ദിവ്യശിശുവിന്റെ അൾത്താരയായി മാറിയ ആ പുൽത്തൊഴുത്തിലേക്കുമാത്രം. വിനീതമായ രാജത്വമായിരുന്നു ക്രിസ്തുവിന്റേത്. വയലിലെ ലില്ലിയുടെ നിമ്‌നനില; എന്നാൽ, സോളമന്റെ പ്രതാപകാലത്തേക്കാൾ ശോഭവായ്ച്ചത്. അതിനാൽ, അനർഹമായ നിന്ദയും പരിഹാസവും അവഗണനയും ഏറ്റുവാങ്ങുന്നവരിലെല്ലാം ഒരു ക്രിസ്തുവുണ്ട്; വയലിലെ ലില്ലിയുടെ വിനീതമായ വിശുദ്ധ ലാവണ്യവും.

അപാരമായ നന്മയുടെയും സ്‌നേഹത്തിന്റെയും ദുഃഖത്തിന്റെയും ലാവണ്യമാണ് ക്രിസ്തുവിലൂടെ വെളിപ്പെട്ടത്. അത് ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചമായവന്റെയും ഭൂമിയുടെ ഉപ്പായിത്തീർന്നവന്റെയും തന്റെ രക്തമാംസങ്ങളെ വീഞ്ഞും അപ്പവുമായി സ്വയം വീതിച്ചവന്റെയും ലാവണ്യമാണ്. ആ ലാവണ്യസവിധത്തിലേക്കുള്ള വഴികാട്ടിയാവണം നമ്മുടെ മനുഷ്യഗേഹങ്ങളെ അലങ്കരിക്കുന്ന ഓരോ നക്ഷത്രവിളക്കും. നക്ഷത്രവിളക്കുകളുടെ കാലം നന്മയുടെയും സമാധാനത്തിന്റെയും കാലമാകുന്നു. ഭൂമി സ്വർഗസദൃശമായിത്തീരുന്നകാലം; ശാന്തിയും സ്‌നേഹവും സൗമ്യമായ ഹിമംപോലെ ഭൂമിയുടെമേൽ വർഷിക്കപ്പെടുന്ന കാലവും.
ഇനി ഇവിടെ എടുത്തെഴുതാൻ പോകുന്ന കാവ്യഭാഗം ഒരു ക്രിസ്മസ് ആശംസയല്ല; കോളറിജ്ജ്, വിഷാദഗീതത്തിനൊടുവിൽ, ആത്മാവിന്റെ മിത്രമായ സാറാ ഹച്ചിൻസണിനുള്ള ആശിസ്സായി കുറിച്ചത്:

'നക്ഷത്രമായ നക്ഷത്രമൊക്കെയും
അവളുടെ പാർപ്പിടത്തിനുമേൽ
അതീവകാന്തിയോടെ ശോഭിക്കട്ടെ,

ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഭൂമിയെ അവ നോക്കിനിൽക്കുന്നതുപോലെ, നിശ്ശബ്ദമായി!' ഏകാകിയും വിഷാദിയും ഹൃദയാലുവുമായ കവിയുടെ ഉള്ളിലെ ക്രിസ്തുചൈതന്യം ഈ വരികളിൽ നക്ഷത്രശോഭയായി പ്രകാശിക്കുകയായിരുന്നു. അങ്ങനെ ആ രാത്രിചിത്രത്തിന് രണ്ടായിരത്താണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് ഭൂമുഖത്തെ പ്രകാശമാനമാക്കിയ വിശുദ്ധരാത്രിയുടെ ഛായ കൈവന്നു. റോബർട്ട് സതേയുടെ സഹോദരിയായ സാറാഫ്ളിക്കറുമൊത്തുള്ള അസന്തുഷ്ടി നിറഞ്ഞ ദാമ്പത്യത്തിനിടെ, വേഡ്‌സ് വർത്തിന്റെ ഭാര്യാസഹോദരി, സാറാ ഹച്ചിൻസണിൽ അനുരക്തനാവുകയായിരുന്നു കോളറിജ്ജ്. ആ പവിത്രരാഗത്തിന്റെ ക്രൈസ്തവഭാഷ്യമാണ് നമ്മൾ മുകളിൽ വായിച്ചത്. നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പാരിതോഷികമാകുന്നു ക്രിസ്മസ്; ഒരു ചീന്ത് താരാകാശമാകട്ടെ, ഏറ്റവും മികച്ച ക്രിസ്മസ് സമ്മാനവും!