നുഷ്യരാശി നേരിടാൻ സാധ്യതയുള്ള ഏറ്റവും വലിയ വിപത്തായി മൂന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തെ കണ്ടിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഇന്ന് പരിസ്ഥിതിമലിനീകരണം അതിലധികം ഭയാനകമായ രൂപംപ്രാപിച്ചിരിക്കയാണ്. ഭൂമിയിലെ മണ്ണും വെള്ളവും വായുവും ഒരുപോലെ മലിനമായിരിക്കുന്നു. നഗരങ്ങൾ വളരുകയും വ്യവസായങ്ങൾ പെരുകുകയും ചെയ്യുന്നതനുസരിച്ച് സ്വാഭാവികമായും നഗരങ്ങളിൽ ജനപ്പെരുപ്പമുണ്ടാകും. അതോടൊപ്പം മാലിന്യങ്ങളും കുന്നുകൂടും. എന്നാൽ, ആ മാലിന്യങ്ങൾ വേണ്ടപോലെ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള ശാസ്ത്രീയസംവിധാനങ്ങൾ കണ്ടെത്തുകയും അവ പ്രാവർത്തികമാക്കുകയും വേണം. അല്ലെങ്കിൽ പരിസ്ഥിതി ദുഷിക്കും. രോഗങ്ങൾ പടർന്നുപിടിക്കും. ആശുപത്രികൾ നിർമിച്ചതുകൊണ്ടോ പുതിയ ഔഷധങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയതുകൊണ്ടോമാത്രം ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

വീടും പരിസരവും വൃത്തിയാക്കുമ്പോൾ മാലിന്യങ്ങൾ അശ്രദ്ധമായി വലിച്ചെറിയരുത്. മാലിന്യങ്ങളെ കഴിവതും പുനരുപയോഗിക്കാൻ നമ്മൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. അതിന് ആദ്യം വേണ്ടത് ജൈവമാലിന്യങ്ങളും പ്ലാസ്റ്റിക്കും മറ്റു മാലിന്യങ്ങളും തരംതിരിക്കുകയാണ്. ജൈവമാലിന്യങ്ങളിൽനിന്ന് ജൈവവളമുണ്ടാക്കാം. അത്‌ കൃഷിക്ക്‌ അത്യന്തം ഗുണകരമാണ്. പ്ലാസ്റ്റിക്ക് മാലിന്യങ്ങളും സംസ്കരിച്ച് പുനരുപയോഗിക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന് അവയുപയോഗിച്ച് ബാഗ്, കൂട, പായ തുടങ്ങിയ പലതരം നിത്യോപയോഗവസ്തുക്കളുണ്ടാക്കാം. ഇങ്ങനെ പലവിധത്തിലുള്ള കർമപരിപാടികൾ നമ്മൾ ആവിഷ്കരിക്കണം. ജനങ്ങളിൽ ശുചിത്വത്തെക്കുറിച്ചും മാലിന്യസംസ്കരണത്തെക്കുറിച്ചും അവബോധം വളർത്തുകയും വേണം.

ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ശുചീകരണവാരം ഉദ്ഘാടനംചെയ്യാൻ ഒരു മന്ത്രിയെ വിളിച്ചു. മന്ത്രി തലേന്നുരാത്രിതന്നെ ഗ്രാമത്തിലെത്തി. ഉദ്ഘാടനദിവസം രാവിലെ മന്ത്രിയെ കാണാനെത്തിയവർ അദ്ദേഹത്തെ അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല. അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഗ്രാമത്തിലെ തെരുവുകൾ ചൂലുകൊണ്ട് അടിച്ചുവാരി വൃത്തിയാക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്. ഇതുകണ്ട് ഗ്രാമീണർ ഓരോരുത്തരായി അദ്ദേഹത്തെ സഹായിക്കാൻ ഒപ്പംകൂടി. അതൊരു ഗ്രാമോത്സവംപോലെയായി. അങ്ങനെ ഉദ്ഘാടനസമയമായപ്പോഴേക്കും ഗ്രാമം മുഴുവൻ വൃത്തിയായി. പ്രസംഗമല്ല, പ്രവൃത്തിയാണ് പ്രധാനം. വലിയ ആദർശങ്ങൾ പ്രസംഗിക്കുന്നതിനേക്കാൾ പ്രവൃത്തിച്ചുകാണിക്കുമ്പോൾ ജനങ്ങൾക്ക് എളുപ്പം അവയെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ സാധിക്കും.

പണ്ടുകാലത്ത് പരിസ്ഥിതിസംരക്ഷണം പ്രത്യേകിച്ച് ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കാരണം, പ്രകൃതിസംരക്ഷണം സമൂഹജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. സൃഷ്ടിയിൽ സ്രഷ്ടാവിനെക്കണ്ട അവർ പ്രകൃതിയെയും ജീവജാലങ്ങളെയും ഈശ്വരതുല്യം സ്നേഹിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ മനോഭാവം ഒന്നുകൂടി ഉണർത്താൻ നമ്മൾ ശ്രമിക്കണം. മാതാവിന്റെ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ ആരോഗ്യം കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ആരോഗ്യത്തെയും ബാധിക്കും. അമ്മ, പോഷകാംശങ്ങളടങ്ങിയ ആഹാരം കഴിക്കുന്നവളും സന്തോഷവതിയുമാണെങ്കിൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് മുലപ്പാലിലൂടെയും അമ്മയുടെ സ്നേഹവാത്സല്യങ്ങളിലൂടെയും അതിന്റെ ഗുണഫലം ലഭിക്കും. അതുപോലെ പ്രകൃതിയാകുന്ന അമ്മയുടെ ആരോഗ്യം സുരക്ഷിതമായിരുന്നാൽ നമ്മൾ ശ്വസിക്കുന്ന വായുവും കുടിക്കുന്ന വെള്ളവും ശുദ്ധവും കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം പോഷകാംശമുള്ളതുമായിത്തീരും. പ്രകൃതി മലിനമാകാതെ സംരക്ഷിക്കാൻ നമുക്ക്‌ സാധിച്ചാൽ അതിന്റെ ഗുണഫലം ഭാവിതലമുറയ്ക്കും ലഭിക്കും.