സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ: അസമത്വം തുടച്ചുനീക്കണം


പ്രൊഫ. എം. സുരേഷ് ബാബു

പ്രതീകാത്മകചിത്രം | Photo: REUTERS

ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം അതിന്റെ സാമ്പത്തികചരിത്രത്തിലെ ഒരു വഴിത്തിരിവായിരുന്നു. ബ്രിട്ടന്റെ സ്ഥിരമായ വ്യവസായമുരടിപ്പുനയങ്ങള്‍ രാജ്യത്തെ നിരാശാജനകമായ ദാരിദ്ര്യത്തിലാഴ്ത്തിയിരുന്നു. കടുത്തദാരിദ്ര്യവും മൂര്‍ച്ചയുള്ള സാമൂഹികവ്യത്യാസങ്ങളും ഒരു രാഷ്ട്രമെന്നനിലയില്‍ ഇന്ത്യയുടെ നിലനില്‍പ്പിനെ സംശയാസ്പദമാക്കി. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് അന്നത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി ജവാഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്‌റു ധീരമായ ചില പരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്ക് തുടക്കമിട്ടത്. നെഹ്‌റുവിന്റെ വികസനമാതൃക സര്‍വവ്യാപിയായ ഒരു സംരംഭകനും സ്വകാര്യബിസിനസുകളുടെ ധനസഹായിയും എന്നനിലയില്‍ സര്‍ക്കാരിന് ഒരു പ്രധാനപങ്ക് വിഭാവനംചെയ്തു. ഇതിനായി സാമ്പത്തികനയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസ്തംഭങ്ങള്‍ കെട്ടിയുറപ്പിച്ചു, മിശ്രസമ്പദ് വ്യവസ്ഥയെ നിര്‍ദേശിച്ചു. തദ്ദേശീയവ്യവസായങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി സര്‍ക്കാര്‍ ഇടപെടലുകളും നിയന്ത്രണങ്ങളുമുള്ള ഗണ്യമായ പൊതുമേഖലയാണ് ഇത് വിഭാവനംചെയ്തത്. ആരോഗ്യകരമായ ഫെഡറല്‍ ഘടനയുടെ പ്രാധാന്യം ആദ്യബജറ്റുതന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ആസൂത്രണത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ ശ്രേണിയുടെയും മേല്‍നോട്ടം വഹിക്കുന്നതിനായി ഇന്ത്യ 1950-ല്‍ ആസൂത്രണക്കമ്മിഷന്‍ സ്ഥാപിച്ചു. 1951-ല്‍ ആരംഭിച്ച ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യ പഞ്ചവത്സരപദ്ധതി, കാര്‍ഷിക ഉത്പാദനം വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി കൃഷിയിലും ജലസേചനത്തിലും ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിച്ചു. രണ്ടാം പഞ്ചവത്സരപദ്ധതി (1956-61) ഘനവ്യവസായങ്ങളിലും മൂലധനചരക്കുകളിലും ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിച്ച് ദ്രുതവ്യവസായവത്കരണത്തെ വാദിച്ച മഹലനോബിസ് മാതൃകയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു. മഹലനോബിസ് പദ്ധതി ഒരുതരത്തില്‍ സ്വദേശിയുടെ അല്ലെങ്കില്‍ സ്വാശ്രയത്വത്തിന്റെ ആഹ്വാനമായിരുന്നു. ഉയര്‍ന്നതലത്തിലുള്ള സര്‍ക്കാര്‍ ഇടപെടലിലൂടെ ഘനവ്യവസായങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിന് ഇറക്കുമതിക്കുപകരം ആഭ്യന്തര ഉത്പാദനം വര്‍ധിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പ്രധാനപ്പെട്ട നയം.

രണ്ടാം പഞ്ചവത്സരപദ്ധതിയും 1956-ലെ വ്യവസായനയപ്രമേയവും പൊതുമേഖലയുടെ വികസനത്തിനു വഴിയൊരുക്കുകയും 'ലൈസന്‍സ് രാജിന്' തുടക്കമിടുകയും ചെയ്തു, അതായത് ലൈസന്‍സ് സംവിധാനത്തിലൂടെ സ്വകാര്യമേഖലയെ കര്‍ശനനിയന്ത്രണത്തിലാക്കി. അറുപതുകളിലെ വിട്ടുമാറാത്ത ഭക്ഷ്യക്ഷാമവും വിലക്കയറ്റവും ഇന്ത്യ കാര്‍ഷികമേഖലയില്‍ ശ്രദ്ധപുതുക്കണമെന്നും നയരൂപകര്‍ത്താക്കളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി. അപ്പോഴാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ ഉയര്‍ന്ന വിളവുതരുന്ന ഗോതമ്പിന്റെ വിത്തുകളുമായി ഹരിതവിപ്ലവം തുടങ്ങിയത്.

1960-കള്‍ ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒന്നിലധികം സാമ്പത്തിക, രാഷ്ട്രീയ വെല്ലുവിളികളുടെ ഒരു ദശാബ്ദമായിരുന്നു. ഇത് മറികടക്കുന്നതിനും കാര്‍ഷികമേഖലയ്ക്ക് വായ്പ നല്‍കുന്നത് ത്വരപ്പെടുത്തുന്നതിനുമായി 1969 ജൂലായ് 20-ന് 14 സ്വകാര്യബാങ്കുകളെ ദേശസാത്കരിച്ചു. ഗ്രാമീണമേഖലകളില്‍ ബാങ്കുകള്‍ ശാഖകള്‍ തുറക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ സമ്പാദ്യം കുതിച്ചുയര്‍ന്നു. 1966 ജൂണ്‍ ആറിന് ഇന്ദിരാഗാന്ധി ഇന്ത്യന്‍ രൂപയുടെ മൂല്യം 57 ശതമാനം കുത്തനെ താഴ്ത്താനുള്ള കടുത്തനടപടി സ്വീകരിച്ചു. കയറ്റുമതി വര്‍ധിപ്പിക്കാന്‍ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള മൂല്യത്തകര്‍ച്ച പണപ്പെരുപ്പത്തെ ത്വരപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്തത്. അടിയന്തരാവസ്ഥയ്ക്കുശേഷമുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ജനതാപാര്‍ട്ടി അധികാരത്തില്‍വരുകയും പ്രധാനമന്ത്രി മൊറാര്‍ജി ദേശായി അനധികൃതസമ്പത്ത് തടയുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി 1000, 5000, 10,000 നോട്ടുകളുടെ നിയമപരമായ ടെന്‍ഡര്‍ പദവി പിന്‍വലിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരര്‍ഥത്തില്‍ ഇത് ആദ്യത്തെ ഡീമോണിറ്റൈസേഷനാണ്.

1980-ല്‍ ഇന്ദിരാഗാന്ധി അധികാരത്തില്‍ തിരിച്ചെത്തി വലിയ സാമ്പത്തിക പരിഷ്‌കാരങ്ങള്‍ ആരംഭിച്ചു. ആറാം പഞ്ചവത്സര പദ്ധതി (1980-85), സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ മത്സരക്ഷമത വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നതിന് ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ഒട്ടേറെ നടപടികള്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു. രാജീവ് ഗാന്ധി വിദേശസഹായത്തെയും വായ്പകളെയും ആശ്രയിക്കുന്നത് ഇന്ത്യ ഉപേക്ഷിക്കണമെങ്കില്‍ സാമ്പത്തിക പരിഷ്‌കരണത്തിന്റെ ആവശ്യകത തിരിച്ചറിഞ്ഞു. രാജ്യത്ത് വിവരസാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്കും ടെലികോം വിപ്ലവങ്ങള്‍ക്കും തുടക്കംകുറിച്ചതിന് അദ്ദേഹം പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

1980-കളിലെ ഇന്ത്യന്‍ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ ഒരു നിര്‍ണായക സവിശേഷത അതിന്റെ ഉയര്‍ന്ന ധനക്കമ്മിയാണ്. സര്‍ക്കാര്‍ വരുമാനത്തേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ചെലവഴിക്കുന്നതിന്റെ ഫലം ഇന്ത്യയുടെ എക്കാലത്തെയും മോശമായ 1991-ലെ സാമ്പത്തികപ്രതിസന്ധിയിലേക്ക് വിരല്‍ചൂണ്ടുന്ന സൂചനകള്‍ വളരെക്കാലമായി പ്രകടമായിരുന്നു. പ്രതിസന്ധി മറികടക്കാന്‍ ഒട്ടേറെ പരിഷ്‌കാരനടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കേണ്ടിവന്നു. 1991 ജൂണ്‍ 21-ന് മന്‍മോഹന്‍ സിങ് ധനമന്ത്രിയായി നരസിംഹറാവുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സര്‍ക്കാര്‍ അധികാരമേറ്റെടുക്കുകയും ലൈസന്‍സ് രാജ് ഇല്ലാതാക്കുന്നതുള്‍പ്പെടെയുള്ള സാമ്പത്തികപരിഷ്‌കാരങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ പദ്ധതി ആരംഭിക്കുകയുംചെയ്തു.

1991 ജൂലായ് ഒന്നിന് റിസര്‍വ് ബാങ്ക് കറന്‍സിയുടെ മൂല്യം ഒമ്പതു ശതമാനം കുറച്ചു. തുടര്‍ന്ന് രണ്ടുദിവസത്തിനുശേഷം 11 ശതമാനം കുറച്ചു. സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ അതിന്റെ ഏറ്റവും മോശം പ്രതിസന്ധിനേരിടുന്ന സമയമായിരുന്നു ഇത്. രാജ്യത്തിന്റെ വിദേശനാണ്യ കരുതല്‍ശേഖരം മൂന്നാഴ്ചത്തെ ഇറക്കുമതിക്ക് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. 1991-നുശേഷം, ഇന്ത്യന്‍ സാമ്പത്തികനയങ്ങള്‍ വിദേശമൂലധനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവിശ്വാസംവെടിഞ്ഞ് നിക്ഷേപം ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

തുടര്‍ന്ന് 1999-2000ലെ കേന്ദ്രബജറ്റില്‍ പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ ഓഹരിവിറ്റഴിക്കലും സര്‍ക്കാരിനെ വെട്ടിച്ചുരുക്കലും പ്രഖ്യാപിച്ചു. മന്‍മോഹന്‍ സിങ് സര്‍ക്കാര്‍ 2006 ഫെബ്രുവരിയില്‍ ഏറ്റവും പിന്നാക്കംനില്‍ക്കുന്ന 200 ജില്ലകളില്‍ മഹാത്മാഗാന്ധി ദേശീയ ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതി ആരംഭിച്ചു, അത് പിന്നീട് എല്ലാ ഗ്രാമീണജില്ലകളിലേക്കും വ്യാപിപ്പിച്ചു. സിങ് പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന 10 വര്‍ഷം വായ്പനിരക്കുകള്‍ മയപ്പെടുത്തിയതോടെ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ ഉയര്‍ന്നവളര്‍ച്ചയുടെയും വികാസത്തിന്റെയും സമയമായിരുന്നു.

2014 മേയ് 25-ന് പ്രധാനമന്ത്രിയായി ചുമതലയേറ്റ് എട്ടുമാസത്തിനുള്ളില്‍ നരേന്ദ്രമോദി ആസൂത്രണക്കമ്മിഷനെ മാറ്റി നിതി ആയോഗ് രൂപവത്കരിച്ചു. 2016 നവംബര്‍ എട്ടിന് രാത്രി എട്ടുമണിക്ക് പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്രമോദി രാജ്യത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ട് 500, 1000 രൂപയുടെ നോട്ടുകള്‍ അസാധുവായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. മോദി സര്‍ക്കാര്‍ ഒരു കമ്പനിയില്‍നിന്ന് തെറ്റായ പ്രമോട്ടര്‍മാരെ പുറത്താക്കാനും സാമ്പത്തികമായി നല്ല ഉടമകള്‍ക്ക് കൈമാറാനും സാധ്യമാക്കുന്ന പാപ്പരത്തവും പാപ്പരത്ത്വ നിയമവും (ഐ.ബി.സി.) കൊണ്ടുവന്നു. 2017 ജൂലായില്‍ ചരക്ക്-സേവന നികുതി നടപ്പാക്കി. വിവിധ കേന്ദ്രസംസ്ഥാന നികുതിനിയമങ്ങളെ ഏകീകരിക്കുന്ന പരോക്ഷനികുതി നിയമമുള്ള ചുരുക്കംചില രാജ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇപ്പോള്‍ ഇന്ത്യ.

സാമ്പത്തിക, സാമൂഹിക നേട്ടങ്ങള്‍

ഒരുപക്ഷേ, കഴിഞ്ഞ 75 വര്‍ഷത്തെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട നേട്ടങ്ങളിലൊന്ന് സാമ്പത്തികവളര്‍ച്ചയുടെ വര്‍ധിച്ചുവരുന്ന പ്രവണത നിലനിര്‍ത്താനുള്ള കഴിവാണ്. വളര്‍ച്ച എല്ലാകാലത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നുമാത്രമല്ല, വളര്‍ച്ചയുടെ ഗതിനിരക്കും മുകളിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മൊത്ത ആഭ്യന്തര ഉത്പാദനം (ജി.ഡി.പി.) 1950-51 കാലഘട്ടത്തില്‍ 2939 ബില്യണില്‍നിന്ന് 2018-19ല്‍, 1,40,776 ബില്യണ്‍ രൂപയായി (2011-12 സ്ഥിരമായ വില). അതേസമയം, 1950-51 കാലഘട്ടത്തില്‍ ഒരു ശരാശരി ഇന്ത്യന്‍ പൗരന്റെ വരുമാനം വെറും 7513 രൂപയായിരുന്നു, ഇത് 2011-12ല്‍ 41,255 രൂപയായും (2004-05 സ്ഥിരമായ വിലകള്‍) 2018-19 കാലയളവില്‍ 92,565 രൂപയായും വര്‍ധിച്ചു). രാജ്യത്തെ ജനസംഖ്യയില്‍ ഗണ്യമായ വര്‍ധനയുണ്ടായിട്ടും ആളോഹരിവരുമാനം യഥാര്‍ഥത്തില്‍ വര്‍ധിച്ചു.

മറ്റൊരു പ്രധാനനേട്ടം ദാരിദ്ര്യനിര്‍മാര്‍ജനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. കടുത്തദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ തലകണക്കുനിരക്ക് (ഒരു ദിവസം 51.9 എന്ന നിലയില്‍ നിര്‍വചിക്കപ്പെട്ടത്) വര്‍ഷങ്ങളായി തുടര്‍ച്ചയായി കുറഞ്ഞു. 1977-ല്‍ 63 ശതമാനം ഇന്ത്യക്കാരായിരുന്നു കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തില്‍ ജീവിച്ചിരുന്നത്. ഈ അനുപാതം 2011 ആയപ്പോഴേക്കും ഏകദേശം 20 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞു. 1990-നും 2013-നും ഇടയില്‍ മാത്രം 170 ദശലക്ഷം ആളുകള്‍ ദാരിദ്ര്യത്തില്‍നിന്ന് കരകയറി. ഇപ്പോള്‍, ഇന്ത്യ 500 ദശലക്ഷത്തിലധികം ആളുകളെ ദാരിദ്ര്യത്തില്‍നിന്ന് കരകയറ്റിയിട്ടുണ്ടാകും.

ഇന്ത്യയിലെ ഭക്ഷ്യധാന്യങ്ങളുടെ അറ്റ ഉത്പാദനം 50-കളില്‍ ഏകദേശം 48 ദശലക്ഷം ടണ്ണില്‍നിന്ന് 2017-ല്‍ 241 ദശലക്ഷം ടണ്ണായി വര്‍ധിച്ചു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അരി, ഗോതമ്പ്, വിവിധ പഴങ്ങളും പച്ചക്കറികളും ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായി ഇന്ത്യ തുടരുന്നു. പാലുത്പാദനത്തില്‍ ഇന്ന് നാം മുന്‍നിരയിലാണ്. നിര്‍മാണരംഗത്ത് പല മേഖലകളും വേഗം കൈവരിച്ചു. വെറും മൂന്ന് ഓട്ടോമൊബൈല്‍ കമ്പനികളില്‍നിന്ന്, ഓട്ടോമോട്ടീവ് മേഖല ആഗോള ബഹുരാഷ്ട്രക്കമ്പനികളെ ആകര്‍ഷിക്കുകയും ആഗോള ഗുണനിലവാരനിലവാരത്തിലുള്ള ഉത്പന്നങ്ങളുടെ ഒരു ശ്രേണി നിര്‍മിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഫാര്‍മസ്യൂട്ടിക്കല്‍സില്‍, ഇന്ത്യ ഇപ്പോള്‍ ഒരു പ്രധാന നിര്‍മാതാവാണ്, കൂടാതെ പുതിയ മരുന്നുകള്‍ വികസിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ഗവേഷണം ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്‍ജിനീയറിങ്, ഇലക്ട്രിക്കല്‍ മെഷിനറി ഉത്പന്നങ്ങള്‍ ആഗോളമാനദണ്ഡങ്ങളിലേക്കും പരിണമിച്ചു. സേവനങ്ങളില്‍, ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ ടെക്‌നോളജി, ടെലികമ്യൂണിക്കേഷന്‍സ് തുടങ്ങിയ പുതിയ മേഖലകള്‍ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ ഭൂപ്രകൃതിയെ മാറ്റിമറിച്ചു, ഇ-കൊമേഴ്‌സ്, സ്റ്റാര്‍ട്ടപ്പുകള്‍ തുടങ്ങിയ പുതിയ അവസരങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ ഐ.ടി. കഴിവുകള്‍ ലോകമെമ്പാടും പ്രശസ്തമാണ്. സാമ്പത്തികസേവനങ്ങള്‍, ടൂറിസം, ഹോസ്പിറ്റാലിറ്റി, റീട്ടെയില്‍ എന്നിവ ഒന്നിലധികം വഴികളില്‍ മാറുകയും സാങ്കേതികവിദ്യയുമായി പൊരുത്തപ്പെടുകയും സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയില്‍ പങ്കാളിത്തം നേടുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് പരമ്പരാഗത സേവനവ്യവസായങ്ങളും വികസിച്ചു.

അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങളില്‍ കാര്യമായ മുന്നേറ്റംനടത്തി, ശക്തമായ ഗതാഗതശൃംഖല സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് വര്‍ഷങ്ങളായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. റോഡുകളുടെ നീളം 1950-കളില്‍ 0.4 ദശലക്ഷം കിലോമീറ്ററില്‍നിന്ന് 2016-17നുശേഷം 5.9 ദശലക്ഷം കിലോമീറ്ററായി വര്‍ധിച്ചു. 1950-51 കാലഘട്ടത്തില്‍ രജിസ്റ്റര്‍ചെയ്ത വാഹനങ്ങളുടെ എണ്ണം 0.31 ദശലക്ഷത്തില്‍നിന്ന് 2016-17ല്‍ 253 ദശലക്ഷമായി ഉയര്‍ന്നപ്പോള്‍ ദേശീയ, സംസ്ഥാന പാതകളുടെ ദൈര്‍ഘ്യം ഗണ്യമായി വര്‍ധിച്ചു.

ഇന്ത്യയുടെ ഊര്‍ജമേഖലയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുശേഷം വൈവിധ്യവത്കരിക്കപ്പെടുകയും ഗണ്യമായ പുരോഗതി കൈവരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ജലവൈദ്യുത, താപ, ആണവ മേഖലകള്‍ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന മൊത്തം ഊര്‍ജം 1950-51 കാലയളവില്‍ 5.1 ബില്യണ്‍ KWH ആയിരുന്നത് 2017-18ല്‍ 1303.5 ബില്യണ്‍ KWH ആയി വര്‍ധിച്ചു.

ചരക്കുകളുടെയും സേവനങ്ങളുടെയും കയറ്റുമതിയുടെ മൂല്യം 1950-51 കാലഘട്ടത്തില്‍ ഏകദേശം 0.1 ബില്യണ്‍ ഡോളറായിരുന്നു, അതേസമയം ചരക്കുകയറ്റുമതി 2018-19ല്‍ 330 ബില്യണ്‍ ഡോളറായിരുന്നു. സേവനകയറ്റുമതിയില്‍, ഐ.ടി. സേവനങ്ങളുടെ ഏറ്റവും മികച്ച കയറ്റുമതിക്കാരായി ഇന്ത്യ ഉയര്‍ന്നു. ആരോഗ്യസൂചകങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലും മാനവവികസനത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ഇന്ത്യ സുസ്ഥിരമായ പുരോഗതികൈവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മുതിര്‍ന്നവരുടെ സാക്ഷരതാനിരക്ക് 1981-ല്‍ വെറും 40 ശതമാനമായിരുന്നത് 2011 ആയപ്പോഴേക്കും ഏകദേശം 75 ശതമാനമായി ഉയര്‍ന്നു.

ആയുര്‍ദൈര്‍ഘ്യത്തിലും സമാനമായ പുരോഗതി കൈവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1960-ലെ 40 വര്‍ഷത്തില്‍നിന്ന് ഇപ്പോള്‍ 70 വര്‍ഷമായി മെച്ചപ്പെട്ടു. കൂടാതെ ശിശുമരണ നിരക്ക്/മാതൃമരണനിരക്ക് ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ആരോഗ്യത്തിന്റെ എല്ലാ വ്യത്യസ്തസൂചകങ്ങളും സമാനമായ മെച്ചപ്പെടുത്തലുകളും കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്വച്ഛ് ഭാരത് മിഷന്റെ കീഴില്‍ ശുചിത്വപരിപാടികളില്‍ വലിയ കുതിച്ചുചാട്ടം കണ്ടു.

അതുപോലെ, 400 ദശലക്ഷം അക്കൗണ്ടുകളുള്ള ജന്‍ധന്‍ പദ്ധതിക്കുകീഴില്‍ സാമ്പത്തിക ഉള്‍പ്പെടുത്തല്‍ ഗണ്യമായി മെച്ചപ്പെട്ടു. ഓഹരിവിപണിയിലെ നിക്ഷേപം പെട്ടെന്നുള്ള പണം സമ്പാദിക്കാനുള്ള ഒരു മാര്‍ഗമായിമാറി. മിക്കവാറും എല്ലാ ഇന്ത്യക്കാരെയും ആധാര്‍ എന്ന ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അതുല്യമായ ബയോമെട്രിക് ഐഡന്റിറ്റിയുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ബിസിനസ് ചെയ്യുന്നത് എളുപ്പമാക്കിക്കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞദശകത്തില്‍ യുവസംരംഭകര്‍ ഡിജിറ്റല്‍ പേയ്‌മെന്റുകള്‍ ഓണ്‍ലൈന്‍ റീട്ടെയില്‍ 'ഓണ്‍ ഡിമാന്‍ഡ് ഡെലിവറി, വിദ്യാഭ്യാസം, സോഫ്‌റ്റ്വേര്‍ എന്നിവയിലും മറ്റും ആശയങ്ങള്‍ പരീക്ഷിക്കുമ്പോള്‍ ഒട്ടേറെ സ്റ്റാര്‍ട്ടപ്പുകള്‍ ഇന്ത്യയിലുടനീളം കൂണുപോലെ വളര്‍ന്നു. സ്റ്റാര്‍ട്ടപ്പുകളുടെ ഉയര്‍ച്ച, ഒരു പുതിയ ആവാസവ്യവസ്ഥ സൃഷ്ടിച്ചു സമൂഹത്തില്‍ ഉപഭോഗത്തിന്റെ പുതിയ രീതികളും.

പ്രധാന വെല്ലുവിളികള്‍

സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം സാമൂഹിക, സാമ്പത്തിക വികസനത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഇന്ത്യ കൈവരിച്ച നേട്ടങ്ങള്‍ ഗണ്യമായതും ശ്രദ്ധേയവുമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഒരു വികസിതരാജ്യമെന്ന പദവി കൈവരിക്കാനും ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ ജനങ്ങളുടെയും സുസ്ഥിരമായ അഭിവ്യദ്ധി കൈവരിക്കാനും ഇനിയും ഒരുപാട് കടമ്പകള്‍ കടക്കാനുണ്ട്.

ഇപ്പോഴും ജനസംഖ്യയുടെ 20 ശതമാനത്തിലധികംപേര്‍ കടുത്തദാരിദ്ര്യത്തിലാണ്. ഒരാള്‍ ഒരു ദിവസം $ 3.2 ദാരിദ്ര്യപരിധി ഉപയോഗിക്കുകയാണെങ്കില്‍, (മിതമായ ദാരിദ്ര്യരേഖയാണ്), 40 ശതമാനം ഇന്ത്യക്കാരും ദാരിദ്ര്യത്തിലാണ് കഴിയുന്നത്. നഗരപ്രദേശങ്ങളിലെ 8.81 ശതമാനവുമായി താരതമ്യംചെയ്യുമ്പോള്‍ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെ ബഹുമുഖദാരിദ്ര്യനിരക്ക് 32.75 ശതമാനം, ഏകദേശം നാലിരട്ടിയാണ്. ബഹുമുഖ ദാരിദ്ര്യസൂചികയുടെ കാര്യത്തില്‍ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ഉടനീളം വിപുലമായ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. ബിഹാര്‍ പട്ടികയില്‍ ഒന്നാമതാണ്. അതുപോലെ മറ്റ് ദക്ഷിണേഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇന്ത്യയില്‍ വിശപ്പിന്റെയും ഭക്ഷ്യ അരക്ഷിതാവസ്ഥയുടെയും ഉയര്‍ന്ന സംഭവങ്ങള്‍ തുടരുന്നു. ആഗോള പട്ടിണിസൂചിക 2021-ല്‍ ഇന്ത്യയുടെ റാങ്കിങ് 101 ആയിരുന്നു, 116 രാജ്യങ്ങളില്‍, 94 എന്ന 2020 സൂചികയില്‍നിന്ന് താഴേക്ക്.

ഇന്ത്യയിലെ വര്‍ധിച്ചുവരുന്ന വരുമാനവും സമ്പത്തിന്റെ അസമത്വവുമാണ് ഏറ്റവും അസ്വസ്ഥതയുളവാക്കുന്ന പ്രവണത. സാമ്പത്തികവളര്‍ച്ച പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ എല്ലാവരെയും ഉയര്‍ത്തുന്നില്ല, ഇന്ത്യയിലെ വരുമാനവും സമ്പത്തും ജനസംഖ്യയുടെ ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന ഒരു ശതമാനം ആളുകളില്‍ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ജനസംഖ്യയുടെ താഴെയുള്ള 50 ശതമാനം ആളുകള്‍ വര്‍ഷങ്ങളായി പാര്‍ശ്വവത്കരിക്കപ്പെടുകയാണ്. 1961-2020 കാലഘട്ടത്തില്‍ ഇന്ത്യയുടെ സമ്പത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന ഒരു ശതമാനം വിഹിതം 11.9 ശതമാനത്തില്‍നിന്ന് 42.5 ആയി വര്‍ധിച്ചു. അതേസമയം താഴെയുള്ള 50 ശതമാനം വിഹിതം 12.3 ശതമാനത്തില്‍നിന്ന് 2.8 ആയി കുറഞ്ഞു. ഇത് സാമൂഹിക ഐക്യത്തിന് പ്രത്യാഘാതങ്ങളുണ്ടാക്കും.

അടിസ്ഥാനസൗകര്യലബ്ധികളിലുള്ള അസമത്വമാണ് വലിയ ആശങ്ക. വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, കുടിവെള്ളം, പോഷകാഹാരം തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാനാവശ്യങ്ങള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും ലഭ്യമല്ല. ഇവ ലഭിക്കാനുള്ള അവസരങ്ങളില്ലാതെ ഒരു തലമുറയുടെ ജീവിതനിലവാരമുയര്‍ത്താനും അവരെ ശാക്തീകരിക്കാനും സാധ്യമല്ല. ഗ്രാമീണ, നഗര, സമ്പന്ന, ദരിദ്ര അല്ലെങ്കില്‍ ലിംഗഭേദം എന്നീ അന്തരങ്ങള്‍ വരുംതലമുറകളിലെ അസമത്വങ്ങളിലേക്കു നയിക്കുന്നു.

പുരുഷന്മാരുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ സ്ത്രീകള്‍ മുഴുവന്‍സമയ ജോലിയിലല്ല (40 ശതമാനം കുറവ്). പ്രതിവര്‍ഷം തൊഴില്‍സേനയില്‍ ചേരുന്ന 12 ദശലക്ഷം ആളുകള്‍ക്ക് മതിയായ തൊഴിലവസരങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുള്ള വളര്‍ച്ചയുടെ കഴിവില്ലായ്മയാണ് പ്രധാന വെല്ലുവിളി. മാന്യമായ തൊഴിലവസരങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കാത്തതിന്റെ ഫലമായി ഇന്ത്യയിലെ 86 ശതമാനം തൊഴിലാളികളും അനൗപചാരികമായ തൊഴിലുകളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. ഒരു സാമൂഹികപരിരക്ഷയും ഉള്‍പ്പെടാത്തതും കോവിഡ് 19 പോലുള്ള ഏത് ആഘാതത്തിനും വിധേയരായി ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് കടക്കാവുന്നതുമായ തൊഴിലുകളാണ് ഇവ. മോശം പരിസ്ഥിതിപരിപാലനം വ്യാപകമായ മലിനീകരണത്തിനും പ്രകൃതിയുടെ അപചയത്തിനും കാരണമാണ്. തീവ്രമായ കാലാവസ്ഥാമാറ്റങ്ങളും പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളും വര്‍ധിച്ചുവരുന്ന മോശം വായുവിന്റെ ഗുണനിലവാരവും ഇതിന്റെ ഫലങ്ങളാണ്. ഇത് വരുംതലമുറയ്ക്ക് വലിയ ഭീഷണിയുയര്‍ത്തുന്നു. സാമ്പത്തികനയങ്ങള്‍ ഈ വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുക്കണം.

സാമൂഹികസംരക്ഷണം തുടരണം

കഴിഞ്ഞ 75 വര്‍ഷമായി ഇന്ത്യന്‍ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ ശ്രദ്ധേയമായ വളര്‍ച്ചയും ദാരിദ്ര്യനിര്‍മാര്‍ജനവും കൈവരിച്ചു. വര്‍ഷങ്ങളായുള്ള സാമ്പത്തിക ഉദാരവത്കരണം ഇന്ത്യന്‍ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയെ സ്വതന്ത്രമാക്കി. ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യദശകം അത് പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു. ടാറ്റ സ്റ്റീല്‍ 2007-ല്‍ 13.1 ബില്യണ്‍ ഡോളറിന് യു.കെ. ആസ്ഥാനമായുള്ള കമ്പനിയായ കോറസിനെ ഏറ്റെടുത്തു എന്നത് ഉദാഹരണം. ഇന്ത്യന്‍ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ ഉയര്‍ച്ച ബി.എസ്.ഇ. സെന്‍സെക്‌സിലും പ്രതിഫലിക്കുന്നു. 1991-ലെ 1955.29 പോയന്റില്‍നിന്ന് സെന്‍സെക്‌സ് എക്കാലത്തെയും ഉയര്‍ന്നനിരക്കായ 62,245.43 പോയന്റിലെത്തി.

പക്ഷേ, ഈ സാമ്പത്തികവളര്‍ച്ചയില്‍ ഭൂരിഭാഗം ജനതയ്ക്കും അഭിവൃദ്ധികൈവരിക്കാന്‍ അവസരം ലഭിച്ചുവോയെന്നത് ചോദ്യമാണ്. വരുമാനത്തിന്റെയും സമ്പത്തിന്റെയും അവസരങ്ങളുടെയും അസമത്വങ്ങള്‍ വര്‍ധിക്കുന്നത് നമ്മെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്നു. സാമ്പത്തികവളര്‍ച്ചയും ദാരിദ്ര്യനിര്‍മാര്‍ജനവും നിലനിര്‍ത്താനുള്ള കഴിവ് ഇത് പരിമിതപ്പെടുത്തും. വര്‍ധിച്ചുവരുന്ന അസമത്വങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ശക്തമായ സാമ്പത്തികവളര്‍ച്ചയ്ക്കിടയില്‍ പിന്തള്ളപ്പെടുന്ന ആളുകളെ പരിപാലിക്കാന്‍ സാമൂഹികസംരക്ഷണ സംവിധാനത്തിന് കഴിയും. സാമൂഹികസംരക്ഷണത്തിന്റെ പരിധി വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നതിനും മുന്‍ഗണനനല്‍കണം.

നേരിട്ടും അല്ലാതെയും തൊഴിലവസരങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുള്ള വ്യവസായവത്കരണം ഉപയോഗിച്ച് യുവതലമുറയുടെ മുഴുവന്‍ സാധ്യതകളും ഇന്ത്യ പ്രയോജനപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. യുവജനങ്ങളില്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും ആരോഗ്യത്തിലും നിക്ഷേപം നടത്തുന്നതിലൂടെ ഇന്ത്യയ്ക്ക് ജനസംഖ്യാപരമായ ലാഭവിഹിതം കൊയ്യാനാകും. നിലവില്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ആരോഗ്യത്തിനുമായി ജി.ഡി.പി.യുടെ വളരെക്കുറഞ്ഞ അനുപാതമാണ് ഇന്ത്യ ചെലവഴിക്കുന്നത്.

വരുംവര്‍ഷങ്ങളില്‍ കാര്‍ഷിക ഉത്പാദനക്ഷമത മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനൊപ്പം ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയും വിശപ്പും പരിഹരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സ്ത്രീകളുടെ സാമ്പത്തികശാക്തീകരണത്തിലൂടെ ലിംഗസമത്വത്തിന്റെ സാധ്യതയും ഏറെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തണം. അവസാനമായി, കുറഞ്ഞ കാര്‍ബണ്‍, കാലാവസ്ഥയെ പ്രതിരോധിക്കുന്ന, പാതകളിലൂടെ പരിസ്ഥിതിസുസ്ഥിരത വര്‍ധിപ്പിക്കുന്ന വികസനം ഒരു പ്രധാന മുന്‍ഗണനയാണ്. നമുക്ക് വ്യവസായവത്കരിക്കാം, കൂടുതല്‍ പരിസ്ഥിതിസൗഹൃദവും കൂടുതല്‍ കാലാവസ്ഥയെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതുമായ രീതിയില്‍. ഇത് മറ്റ് വികസ്വരരാജ്യങ്ങള്‍ക്ക് മാതൃകയാകും.

(ലേഖകന്‍ മദ്രാസ് ഐ.ഐ.ടി.യിലെ സാമ്പത്തികശാസ്ത്ര പ്രൊഫസറും നിലവില്‍ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ സാമ്പത്തിക ഉപദേശകസമിതിയുടെ ഉപദേശകനുമാണ്. കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ വ്യക്തിപരം.)

Content Highlights: independence day 2022 inequality in indian ecnomy should be abolished


Also Watch

Add Comment
Related Topics

Get daily updates from Mathrubhumi.com

Youtube
Telegram

വാര്‍ത്തകളോടു പ്രതികരിക്കുന്നവര്‍ അശ്ലീലവും അസഭ്യവും നിയമവിരുദ്ധവും അപകീര്‍ത്തികരവും സ്പര്‍ധ വളര്‍ത്തുന്നതുമായ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കുക. വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങള്‍ പാടില്ല. ഇത്തരം അഭിപ്രായങ്ങള്‍ സൈബര്‍ നിയമപ്രകാരം ശിക്ഷാര്‍ഹമാണ്. വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ വായനക്കാരുടേതു മാത്രമാണ്, മാതൃഭൂമിയുടേതല്ല. ദയവായി മലയാളത്തിലോ ഇംഗ്ലീഷിലോ മാത്രം അഭിപ്രായം എഴുതുക. മംഗ്ലീഷ് ഒഴിവാക്കുക..



 

IN CASE YOU MISSED IT
sreenath bhasi

1 min

അവതാരകയെ അപമാനിച്ച കേസ്; ശ്രീനാഥ് ഭാസിയെ ജാമ്യത്തില്‍വിട്ടു, കേസുമായി മുന്നോട്ടെന്ന് പരാതിക്കാരി

Sep 26, 2022


rahul Gandhi

3 min

നടന്നു പോകുന്ന മനുഷ്യാ... നിങ്ങൾക്കൊപ്പമെത്താൻ ഇന്ത്യയ്ക്കാവുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല

Sep 26, 2022


wedding

2 min

വധു ഒഴികെ ആരും ക്യാമറ കണ്ടില്ല; ആ ക്ലിക്കിന് കിട്ടിയത് രണ്ടു ലക്ഷം രൂപ സമ്മാനം

Sep 25, 2022

Most Commented