തന്റെ കൗമാരകാലത്തെല്ലാം പരമ്പരാഗത ഗുജറാത്തി വസ്ത്രങ്ങൾക്കപ്പുറം പാർസി തൊപ്പിയും നീണ്ട ഇംഗ്ലീഷ് ജാക്കറ്റുമായിരുന്നു മോഹൻദാസിന്റെ വേഷം.
 പതിനെട്ടാം വയസ്സിലാണ് നിയമം പഠിക്കാൻ മോഹൻദാസ് കരംചന്ദ് ലണ്ടനിലെത്തിയത്. സതാംപ്‌ടണിൽ കപ്പലിറങ്ങുമ്പോൾ വെള്ള ഫ്ലാനൽസ്യൂട്ട് ആയിരുന്നു വേഷം. പാശ്ചാത്യ പ്രലോഭനങ്ങളിൽ വീണുപോവില്ലെന്ന് ഭാര്യ കസ്തൂർബയ്ക്കും അമ്മ പുത്‌ലിബായിക്കും വാക്കുകൊടുത്തിട്ടാണ് മോഹൻദാസ് കപ്പലേറിയത്. എന്നാൽ, പാശ്ചാത്യവേഷത്തോടുള്ള ഭ്രമം യുവാവ് വിട്ടില്ല. ലണ്ടനിൽ  സ്യൂട്ടുകൾക്കും തൊപ്പികൾക്കും ടൈകൾക്കുമായി അദ്ദേഹം ധാരാളം പണം ചെലവഴിച്ചു. ‘പ്ലെയിങ് ദ ഇംഗ്ലീഷ് െജന്റിൽമാൻ’ എന്നാണദ്ദേഹം പിന്നീട്‌ അതിനെക്കുറിച്ച്‌ പറഞ്ഞത്.
ഷിപ്പിങ് ബിസിനസ് നടത്തുന്ന കത്തിയവാറുകാരൻ ദാദ അബ്ദുള്ളയുടെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ ബന്ധുവിന് നാട്ടുകാരനായ ഒരു വക്കീലിനെ കിട്ടിയാൽ കൊള്ളാമെന്നുപറഞ്ഞതാണ് ഗാന്ധിയുടെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കം. 23 വയസ്സായിരുന്നു അന്ന്. പാശ്ചാത്യരീതിയിലുള്ള വസ്ത്രമോടിയിൽ,  ഇന്ത്യക്കാരനെക്കാൾ ബ്രിട്ടീഷുകാരനെന്ന്‌ തോന്നിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു ഗാന്ധിയെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തായ ഹെർമൻ പൊള്ളാക്ക് നിരീക്ഷിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ, കടുത്ത വർണവെറി പുലർത്തിയിരുന്നു വെള്ളക്കാർ മോഹൻദാസ് കരംചന്ദിനെ തൊലിയുെട പേരിൽ നിന്ദിച്ച്‌ തീവണ്ടിയിൽനിന്ന്‌ ചവിട്ടിപ്പുറത്താക്കി. ജീവിതത്തിലും വസ്ത്രധാരണരീതിയിലും വഴിത്തിരിവ് അതായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ്‌ വസ്ത്രധാരണത്തോട് ഗാന്ധിക്ക് വിരക്തി വന്നുതുടങ്ങി. സമരങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ ഗുജറാത്തി പണിക്കാരുടെ വേഷമായ വെള്ള കുർത്തയും ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ശൈലിയിലുള്ള ദോത്തിയും അദ്ദേഹം ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി
ഗോപാലകൃഷ്ണ ഗോഖലെയുടെ നിർദേശപ്രകാരം ഗാന്ധിജി ഇന്ത്യയിലെത്തി. രാജ്യത്തുടനീളം നടത്തിയ യാത്രയിൽകണ്ട മുഴുപ്പട്ടിണിക്കാരായ, നഗ്നതമറയ്ക്കാൻമാത്രം വസ്ത്രമുള്ള  തന്റെ നാട്ടുകാരുടെ അവസ്ഥ അദ്ദേഹത്തെ ഉലച്ചു. ‘നഗ്നമായ സത്യം’ എന്നായിരുന്നു അതിനെ അദ്ദേഹം വിശേഷിപ്പിച്ചത്. 1921  െസപ്‌റ്റംബർ 22 മുതൽ മഹാത്മജി അവരെപ്പോലെ വസ്ത്രംധരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തമിഴ്‌നാട്ടിലെ മധുരയിൽവെച്ചായിരുന്നു ആ തീരുമാനം. ലങ്കോട്ടും മുട്ടുവരെമാത്രം മറയുന്ന മുണ്ടും. പിന്നെ ഒരു വെള്ള ഷാളും. മധുരയിെല പടിഞ്ഞാറൻ മാസി തെരുവിലെ 251-ാം നമ്പർ വീട്ടിൽനിന്ന്‌ രാമനാടിലേക്കുപോവാൻ പുറത്തുവന്ന ഗാന്ധിജിയെക്കണ്ട് അനുയായികൾ അന്ന്‌ ഞെട്ടി.
വട്ടമേശസമ്മേളനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ജോർജ് അഞ്ചാമൻ രാജാവ് ഗാന്ധിജിയെയും പ്രതിനിധി സംഘത്തെയും കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് വിരുന്നിന്‌ ക്ഷണിച്ചു. വിരുന്നിലെ വസ്ത്രധാരണത്തിന് ചില ചിട്ടവട്ടങ്ങളൊക്കെയുണ്ടെന്ന്‌ ബന്ധപ്പെട്ടവർ സൂചിപ്പിച്ചെങ്കിലും വഴങ്ങാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായില്ല. രാജാവിനെ കാണാൻ വേണ്ടത്ര വസ്ത്രം അങ്ങ്‌ ധരിച്ചില്ലല്ലോ എന്ന ചോദ്യത്തിന്, ‘രാജാവ് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേർക്കുംവേണ്ട വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചിരുന്നു’ എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ 
മറുപടി.