ല്ലാ വര്‍ഷത്തെയും പോലെ ഈ വര്‍ഷവും നവംബര്‍ 14-ന് സഹകരണ വാരാഘോഷം കേരളത്തില്‍ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു. കോവിഡിന്റെ സാഹചര്യത്തില്‍, ഒരാഴ്ച നീണ്ടുനില്ക്കുന്ന നിരവധി പരിപാടികള്‍ മുന്‍കാലങ്ങളില്‍ നടന്നതു പോലെയല്ലെങ്കിലും കേരളത്തിലുടനീളം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഈ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ സഹകരണ മേഖല പൊതുവിലും കേരളത്തിലെ സഹകരണ മേഖല പ്രത്യേകിച്ചും നേരിടുന്ന പ്രശ്‌നങ്ങളെ കുറിച്ച് ചെറിയൊരു വിചിന്തനം ആകാം എന്നുകരുതുന്നു. നമുക്കറിയാം, ഈ കാലം വല്ലാത്തൊരു വിഷമം പിടിച്ച കാലം തന്നെയാണ്. 'ന്യൂ നോര്‍മല്‍' എന്നുപോലും പറയാനാകാത്ത വിധം 'ന്യൂ അബ്‌നോര്‍മല്‍' എന്ന് വിളിക്കാവുന്ന ഒരു കാലഘട്ടം. അസാധാരണമായ കാലം എന്ന പരിഭാഷ ന്യൂ നോര്‍മലിന് വേണ്ടത്ര മതിയാകുന്നുമില്ല. എന്താണ് ലോകത്തെമ്പാടുമുളള സഹകരണ മേഖല  ഈ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ ചിന്തിക്കുന്നത് എന്ന് ആദ്യം നോക്കാം. 

എല്ലാ വര്‍ഷവും വേള്‍ഡ് കോപ്പറേറ്റീവ് മോണിറ്റര്‍ എന്ന ഒരു വലിയ പഠനം ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ കോപ്പറേറ്റീവ് അലയന്‍സിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഈ കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷവും വിശദമായ പഠനങ്ങള്‍ നടത്തി അവര്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അവര്‍ സാധാരണ ചെയ്യാറുളളത് ലോകത്തെ ഏററവും പ്രധാനപ്പെട്ട 300 കോപ്പറേറ്റീവ് സൊസൈറ്റികളെ ചാര്‍ട്ട് ചെയ്യുക എന്നുളളതാണ്. രണ്ടുതരത്തിലാണ് ചാര്‍ട്ട് തയ്യാറാക്കുക. ഒന്ന്: ഈ സൊസൈറ്റികളുടെ വിറ്റുവരവിന്റെ വലിപ്പം അനുസരിച്ചാണ്. വിറ്റുവരവിന്റെ വലിപ്പം കണക്കാക്കി, 300 സഹകരണ സംഘങ്ങളെ ലോകത്തെമ്പാടും ചാര്‍ട്ട് ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യ ഒരല്പം നാണിക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്; മൂന്നു സഹകരണ സംഘങ്ങളാണ് ഇന്ത്യയുടേതായിട്ടുളളത്. രണ്ട്‌: ഓരോ രാജ്യത്തെയും ആളോഹരി വരുമാനത്തിന്റെ എത്ര മടങ്ങാണ് ഓരോ സഹകരണ സംഘത്തിലെയും വിറ്റുവരവ് എന്ന് പരിശോധിക്കലാണ്. അങ്ങനെ പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ പോലും വെറും അഞ്ച് സഹകരണ സംഘങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നും ലോകത്തിന്റെ മുന്നില്‍ നമുക്ക് വെക്കുവാന്‍ ഉളളത്. ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സംഘങ്ങള്‍ യു.എസിലാണ്, 74. മൊത്തം വിറ്റുവരവ് വെച്ച് നോക്കുമ്പോള്‍ 44 സംഘങ്ങള്‍ ഫ്രാന്‍സില്‍നിന്നാണ് വരുന്നത്. ജര്‍മനിയില്‍നിന്ന് 30, നെതര്‍ലാന്‍ഡ്‌സില്‍നിന്ന് 17, ഇറ്റലിയില്‍നിന്ന് 12. 

നമ്മളെ അതിശയിപ്പിക്കുന്ന തരത്തില്‍ കേരളത്തിലെ ഒരു ജില്ലയുടെ മാത്രം ജനസംഖ്യയുളള ഫിന്‍ലാന്‍ഡില്‍ നിന്ന്, ഒരിക്കലും ഒരു സാമ്രാജ്യശക്തിയായി ജീവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത കൊച്ചുരാജ്യമായ ഫിന്‍ലാന്‍ഡില്‍നിന്ന് പത്തു സംഘങ്ങള്‍ കടന്നുവരികയാണ്. സ്‌പെയിനില്‍നിന്ന് എട്ടു സംഘങ്ങളും ഫിന്‍ലാന്‍ഡിലെ പോലെ ചെറുരാജ്യമായ നോര്‍വേയില്‍നിന്ന് ഏഴു സംഘങ്ങളും. പട്ടിക  നീട്ടുന്നില്ല. പക്ഷേ, ന്യൂസീലന്‍ഡില്‍ നിന്നുപോലും ഏഴ് സഹകരണ സംഘങ്ങള്‍ ആദ്യ കോപ്പറേറ്റീവ് സൊസൈറ്റികളില്‍ സ്ഥാനം പിടിക്കുന്നു എന്നത് ഏറെ രസകരമാണ്. രണ്ടാമത്തെ രീതി അനുസരിച്ച് ആളോഹരി വരുമാത്തിന്റെ എത്ര ഇരട്ടിയാണ് വിറ്റുവരവ് എന്ന് പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ അമേരിക്ക 74-ല്‍നിന്ന് 45-ലേക്ക്‌ താഴുകയും എന്നാല്‍, ഫ്രാന്‍സ് 44-ല്‍നിന്ന് 46-ലേക്ക് ഉയരുകയും ജപ്പാന്‍ 24-ല്‍നിന്ന് 26-ലേക്ക് ഉയരുകയുമാണ് ചെയ്തത്. ഇന്ത്യ മൂന്നില്‍നിന്ന് അഞ്ചായി ചുരുങ്ങിയെന്ന് ആശ്വസിക്കാം. രണ്ടാമത്തെ കാറ്റഗറിയില്‍ ജര്‍മനി- 30, ഇറ്റലി -17, നെതര്‍ലാന്‍ഡ്‌സ്- 16. ഫിന്‍ലാന്‍ഡ്-10, സ്‌പെയിന്‍ -11, ന്യൂസിലന്‍ഡ് അപ്പോഴും പത്തുതന്നെ.

എന്നുപറഞ്ഞാല്‍, നമ്മുടെ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലെ വന്‍കിട സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ പോലും ലോക സഹകരണ ഭൂപടത്തില്‍ വലിയ സ്ഥാനം ഉളളതല്ല എന്നര്‍ഥം. ഇന്ത്യയിലെ സഹകരണ സംഘങ്ങള്‍ എടുത്താൽ, രാസവളം ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഇഫ്‌കോയാണ് ഒന്നാമത്. മറ്റൊന്ന് നമുക്കെല്ലാം സുപരിചിതമായ അമുല്‍. അടുത്തത് ക്രിഷ്‌ബോയാണ്. കേരളത്തില്‍നിന്നും ഒരുസംഘം പോലും അതില്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടില്ല എന്നുളളതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. 

സ്ഥാനവലിപ്പവും നമ്മുടെ ഇടവും മാത്രമല്ല, സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ എങ്ങനെയാണ് പുതിയ കാലഘട്ടത്തോട് സംവദിക്കേണ്ടത് എന്നും വേള്‍ഡ് കോര്‍പറേറ്റ് മോണിറ്റര്‍ പറയുന്നു. കോര്‍പറേറ്റീവ് സൊസൈറ്റിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലല്ലാത്ത കാര്യങ്ങള്‍- പ്രകൃതിദത്തമായ അപകടങ്ങള്‍ സഹകരണ മേഖലയെ തുറിച്ച് നോക്കുന്നുണ്ട്. കോവിഡും കാലവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും. ഈ രണ്ടിന്റെയും മുന്നില്‍ അന്തംവിട്ടു നില്‍ക്കുകയല്ല കോപ്പറേറ്റീവ് പ്രസ്ഥാനത്തിന് ചെയ്യാനുളളത്. രണ്ടിനെയും നേരിടുന്നതിന് മനുഷ്യസമൂഹത്തെ സജ്ജമാക്കുവാന്‍ മറ്റാരേക്കാളും മുന്നിട്ടിറങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നത് സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിനാണ് എന്ന് ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ കോപ്പറേറ്റീവ് അലയന്‍സ് നമ്മളെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല, ലാഭമല്ല കോപ്പറേറ്റീവിന്റെ ലക്ഷ്യം. ലാഭം കോപ്പറേറ്റീവിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഒരു ഉല്പന്നം മാത്രമാണ്. ലാഭം ലക്ഷ്യമാക്കാതെ സേവനം ലക്ഷ്യമാക്കുകയും ലാഭം കിട്ടുകയാണെങ്കില്‍ അത് അംഗങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ വിതരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണല്ലോ സഹകരണ തത്വങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും പ്രധാനമായിട്ടുളളത്. അതുകൊണ്ട് ആഗോളവല്‍ക്കരണ കാലഘട്ടമെന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ ആധുനിക കാലഘട്ടത്തില്‍ ലാഭമാണ് ലക്ഷ്യമെന്നും ലാഭമില്ലാത്തതെല്ലാം അനാവശ്യമാണ് എന്ന തത്വശാസ്ത്രം കോവിഡ്-കാലാവസ്ഥാ ദുരന്തങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ അപ്രസക്തമായി തീരുന്നു.

ലാഭം മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കിക്കൊണ്ട് പ്രവര്‍ത്തിക്കുക എന്നുളളത് പലപ്പോഴും അപ്രായോഗികമാകുന്നു എന്ന് മാത്രമല്ല അസാധ്യവുമായി തീരുന്നു. അതുകൊണ്ട് സഹകരണരംഗത്തേക്ക് ലോകമിന്ന് വീണ്ടും നോക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആരോഗ്യമേഖലയില്‍ കോവിഡിന് മാത്രമല്ല, മറ്റ് പൊതുജനാരോഗ്യ പ്രശ്‌നങ്ങളിലും അതുപോലെ തന്നെ സ്‌പെഷ്യാലിറ്റി മേഖലയിലും സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്ക് നിരവധി കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാന്‍ കഴിയും. ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം നമ്മുടെ ആരോഗ്യമേഖലയിലെ സഹകരണപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ പങ്ക് വളരെ ചെറുതാണ്. പരിയാരത്താണ് എം.വി.രാഘവന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ കെ.കരുണാകരന്റെ കാലഘട്ടത്തില്‍ ആദ്യമായി ഒരു സഹകരണ മെഡിക്കല്‍ കോളേജ് ഉണ്ടായത്. പിന്നീട് ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. അതുതന്നെ സര്‍ക്കാര്‍ ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുകയാണ്. 

സഹകരണ ആശുപത്രികള്‍ ഇന്ത്യയിലെ പൊതുജനാരോഗ്യമേഖലയില്‍ ഒരു നിര്‍ണായകമായ സാന്നിധ്യമല്ല എന്ന് നമുക്ക് അറിയാം. കോഴിക്കോട് രൂപീകരിച്ചിട്ടുളള എം.വി.ആര്‍. കാന്‍സര്‍ സെന്റര്‍ പോലുളള സെപ്ഷ്യാലിറ്റി സെന്ററുകളും തലശ്ശേരിയിലുളള സഹകരണ ആശുപത്രികളും പെരിന്തല്‍മണ്ണയിലെ ഇ.എം.എസ്. സഹകരണ ആശുപത്രിയും എല്ലാം സഹകരണ മേഖലയ്ക്ക് അഭിമാനിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതാണ്. പക്ഷേ, പൊതുജനാരോഗ്യം മുഖ്യവിഷയമായി വന്നിരിക്കുന്ന ഈ കോവിഡ് കാലഘട്ടത്തില്‍ സഹകരണമേഖലയുടെ പൊതുജനാരോഗ്യരംഗത്തെ പ്രവര്‍ത്തനം ഏറ്റവും പ്രസക്തമായി തീര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്.

മറ്റൊന്നാണ് കാലാവസ്ഥാവ്യതിയാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയങ്ങള്‍. 'കാലാവസ്ഥാ അഭയാര്‍ഥികള്‍'എന്നത് ലോകത്തെ അഭയാര്‍ഥി സംഖ്യയുടെ തന്നെ നിര്‍ണായക ഘടകമായി തീര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തില്‍ വെളളപ്പൊക്കമുണ്ടാകുമ്പോള്‍ മാറിത്താമസിക്കുക എന്നത് നമുക്ക് സുപരിചിതമാണെങ്കിലും അതിനപ്പുറത്തേക്ക് പോകുന്ന ഘട്ടത്തിലേക്ക് നാം നീങ്ങുകയാണ്. കൊല്ലം ജില്ലയിലെ മണ്‍റോ തുരുത്തില്‍നിന്നും ആളുകള്‍ സ്വമേധയാ മാറുന്നു. അവര്‍ അഭയാര്‍ഥികള്‍ എന്ന് സ്വയം വിളിക്കപ്പെടാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും മറ്റെവിടേക്കെങ്കിലും പോകണം എന്ന ചിന്ത അവരില്‍ രൂഢമൂലമായിരിക്കുന്നു. കാരണം അവരുടെ മുറ്റത്ത് എന്നും വെളളം നില്‍ക്കുകയാണ്. അതുതന്നെയാണ് കുട്ടനാട്ടിലെയും സ്ഥിതി. അതുതന്നെയാണ് ചെല്ലാനത്ത് മറ്റൊരുതരത്തില്‍ നമ്മളെ തുറിച്ച് നോക്കുന്നത്.

പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ മുകളില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങണമെന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ പറഞ്ഞാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഇറങ്ങുന്നതാണ് യുക്തിയെന്ന് കരുതുന്നവരുടെ എണ്ണം കേരളത്തില്‍ കൂടി വരികയാണ്.  കോപ്പറേറ്റീവ് പ്രസ്ഥാനത്തിന് എങ്ങനെയാണ് ഈ പ്രശ്‌നത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാന്‍ കഴിയുക എന്നുചോദിച്ചാല്‍ അവിടെ കൂട്ടായ പ്രവര്‍ത്തനം എന്നുതന്നെയാണ് മറുപടി. അതിന്റെ ഏറ്റവും വിജയകരമായ ഉപകരണം കോപ്പറേറ്റീവ് തന്നെയാണ്. കാലാവസ്ഥാവ്യതിയാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അഭയാര്‍ഥികളെ കുടിയിരുത്തുക എന്നത് മാത്രമല്ല, മറിച്ച് കാലാവസ്ഥവ്യതിയാനം ഉണ്ടാക്കുന്ന വിഷയങ്ങളെ ലഘൂകരിക്കാന്‍ വേണ്ട നടപടികളിലും കോപ്പറേറ്റീവ് പ്രസ്ഥാനത്തിന് പങ്കുവഹിക്കാന്‍ കഴിയും. 

ഇതില്‍ ദീര്‍ഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിലും ഹ്രസ്വകാലാടിസ്ഥാനത്തിലും ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്ന നിരവധി കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന് ദീര്‍ഘകാലാടിസ്ഥാനത്തില്‍, കാര്‍ബണ്‍ ഡൈഓക്‌സൈഡ് ഉല്പാദിപ്പിക്കാതെ ഊര്‍ജം ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന നിരവധി സാധ്യതകള്‍ കണ്ടെത്താന്‍ നാം ശ്രമിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിലൊന്നാണ് സൗരോര്‍ജം. സൗരോര്‍ജ സംവിധാനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് വിപുലമായ കോപ്പറേറ്റീവ് ശൃംഖലകള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ കോപ്പറേറ്റീവ് അലയന്‍സ് നമ്മോട് പറയുന്നുണ്ട്. അത് സാധ്യമാക്കുന്നതിന് പുതിയ കോപ്പറേറ്റീവ് സൊസൈറ്റി തുടങ്ങുക എന്നുളളത് ഒരുപാട് വെല്ലുവിളികള്‍ നിറഞ്ഞതാണ്.

സഹകരണ തത്വങ്ങളിലെ ഏഴ് തത്വങ്ങളില്‍ ഒന്നായ സഹകരണസംഘങ്ങളുടെ കൂട്ടുപ്രവര്‍ത്തനം എന്നതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മാര്‍ഗം. നിരവധി വ്യത്യസ്ത മേഖലകളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സംഘങ്ങളുടെ ഐക്യം ഉണ്ടാക്കുകയും അതിലൂടെ ഓരോരുത്തരുടേയും മൂലധന ചെലവ് കുറച്ചുകൊണ്ട് വിപുലമായ ഷെയര്‍ ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് കാലിക പ്രധാനമായിട്ടുളള, പ്രകൃതിയെ കൂടുതല്‍ മെച്ചപ്പെടുത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യം വെച്ചുകൊണ്ടുളള ഉല്പാദനമേഖലയിലേക്ക് കടന്നുവരാന്‍ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന് കഴിയേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്. 

കേരളത്തിലെ സഹകരണ മേഖലയിലേക്ക് വരുമ്പോള്‍ ദൗര്‍ഭാഗ്യകരമെന്ന് പറയട്ടെ, മോശം വാര്‍ത്തകളാണ് കുറച്ചുകാലമായി വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. പല സംഘങ്ങളിലും തട്ടിപ്പ് നടന്നു എന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ സഹകാരികളെ മാത്രമല്ല, സാധാരണക്കാരേയും പിടിച്ചുലച്ചിട്ടുണ്ട്. അക്കാര്യത്തില്‍ കര്‍ശനമായ നിയമനടപടികള്‍ വേണമെന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല. തട്ടിപ്പ് നടത്തിയിട്ടുളള ആളുകളുടെ സ്വത്ത് തന്നെ പിടിച്ചെടുത്ത് ആ സഹകരണ സംഘങ്ങളില്‍ നിക്ഷേപിച്ചിട്ടുളളവര്‍ക്ക് എത്തിക്കുക എന്നത് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. ഇത്തരം സംഭവങ്ങള്‍ മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തില്‍ നിക്ഷേപകര്‍ക്ക് പണം അടിയന്തരമായി നല്‍കിയിരുന്നത് അതത് ജില്ലാ ബാങ്കുകളായിരുന്നു. ഇന്ന് ജില്ലാ ബാങ്കില്ല, ഉളളത് കേരള ബാങ്കാണ്. കരുവന്നൂര്‍ സംഭവത്തില്‍ കേരള ബാങ്ക് കൈമലര്‍ത്തി. കാരണം അതിന് പ്രൊവിഷനില്ല. അത് ഷെഡ്യൂള്‍ഡ് ബാങ്കാണ്. (ബാങ്കിന്റെ പേരുതന്നെ കേരള സ്റ്റേറ്റ് കോപ്പറേറ്റീവ് ബാങ്ക് എന്നാണെന്നുളളത് വേറെ കാര്യം.)നിക്ഷേപകര്‍ തെരുവിലാകുന്നത് അഭിലഷണീയമായ കാര്യമല്ല. അതുകൊണ്ട് സര്‍ക്കാര്‍ അടിയന്തരമായി നിക്ഷേപകര്‍ക്ക് പണം നല്‍കാനുളള സംവിധാനം ഉണ്ടാക്കണം. 

മറ്റൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം കേരള ബാങ്കില്‍ ഒരുപാട് പണം ലോണ്‍ കൊടുക്കാതെ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന സാഹചര്യത്തില്‍ മൊത്തത്തില്‍ നിക്ഷേപങ്ങളുടെ പലിശ കുറയ്ക്കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ തയ്യാറായി എന്നതാണ്. ഇത് സാധാരണ സഹകരണ സംഘങ്ങളെ വല്ലാതെ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. മറുഭാഗത്ത് ട്രഷറിയില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ഏഴര ശതമാനം വരെ പലിശ നല്‍കുന്നു. പ്രൈമറി ബാങ്കില്‍ ആറേമുക്കാലും കേരള ബാങ്കില്‍ ആറേകാലുമാണ് പലിശ. പ്രൈമറി ബാങ്കില്‍ ട്രഷറിയില്‍ നല്‍കുന്ന പലിശയെങ്കിലും നല്‍കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ അനുവദിക്കണം. അല്ലെങ്കില്‍ പെന്‍ഷന്‍ ലഭിക്കുന്ന ആളുകള്‍, സ്ഥലം വിറ്റുകിട്ടുന്ന പണം കൈയിലുളള ആളുകള്‍ അവരെല്ലാം ട്രഷറിയിലേക്ക് പോകുകയും സഹകരണ ബാങ്കുകളിലെ നിക്ഷേപങ്ങള്‍ കാലാവധി കഴിയുമ്പോള്‍ ട്രഷറിയിലേക്ക് മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്ന സ്ഥിതി വരും, അത് സര്‍ക്കാരിനും സമൂഹത്തിനും നല്ലതല്ല. 

സഹകരണ സംഘങ്ങളിലൂടെയാണ് പതിനായിരക്കണക്കിന് ആളുകളുടെ വായ്പാ ആവശ്യങ്ങള്‍ നിറവേറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. കേരള ബാങ്കിന് വായ്പ നല്‍കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടെങ്കിലും സഹകരണ ബാങ്കുകള്‍ക്ക് വായ്പ നല്‍കാന്‍ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും കാണുന്നില്ല എന്ന് ഒരു ചെറിയ സഹകരണസംഘത്തിന്റെ പ്രസിഡന്റായ എനിക്ക് ഉറപ്പിച്ച് പറയാന്‍ സാധിക്കും. കേരളത്തിലെ സഹകരണമേഖല ക്രെഡിറ്റ് സെക്ടര്‍ എന്ന രീതിയില്‍നിന്നു മറ്റുമേഖലകളിലേക്ക് കൂടി ഉയര്‍ന്ന് പ്രവര്‍ത്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആവശ്യമായ നിയമങ്ങള്‍, നിയമഭേദഗതികള്‍ ഈ രംഗത്തും നടത്തേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്. ഒരു സഹകാരിക്ക് രണ്ടു തവണയിലധികം സഹകരണസംഘത്തിന്റെ ഭാരവാഹിയാകാന്‍ പാടില്ല എന്നൊരു ഭേദഗതി വരുന്നുണ്ടെന്ന് കേള്‍ക്കുന്നു. ഇതുകൊണ്ടൊന്നും അഴിമതി കുറയില്ല. അതിന് കര്‍ശനമായ ഓഡിറ്റിങ് സമ്പ്രദായമാണ് വേണ്ടത്. വലിയ തട്ടിപ്പുകള്‍ കണ്ടെത്തിയാല്‍ അവരുടെ സ്വത്ത് പിടിച്ചെടുക്കാനുളള നടപടികളും സ്വീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. 

സഹകരണമേഖലയുടെ അടിത്തറ വികസിപ്പിക്കാനുളള നടപടികളും നാം ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. തൊഴിലാളി യൂണിയനുകള്‍ ധാരാളമുണ്ടെങ്കിലും വര്‍ക്കേഴ്‌സ് കോപറേറ്റീവ് വളരെ കുറവാണ്. ഇന്ത്യന്‍ കോഫിഹൗസ് നല്ല മാതൃകയാണ്. ദിനേശ് ബീഡി സംഘം തന്റേതല്ലാത്ത കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ദുര്‍ബലമായി. ഊരാളുങ്കല്‍ പോലുളള സൊസൈറ്റികള്‍ മറ്റു പല മേഖലകളിലേക്കും വികസിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പുതിയ വര്‍ക്കേഴ്‌സ് കോപ്പറേറ്റീവ് ഉണ്ടാകുന്നില്ല. തൊഴിലുറപ്പ് തൊഴിലാളികളുടെ പ്രാദേശികമായ ചെറുസംഘങ്ങള്‍ അയ്യായിരത്തിനും പതിനായിരത്തിനും ഇടയില്‍ ലോണ്‍ കൊടുക്കാന്‍ സാധിക്കുന്ന ചെറുസംഘങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയാല്‍ സഹകരണമേഖലയുടെ അടിത്തറ വികസിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയും. കുടുംബശ്രീയെ സഹകരണ രംഗവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല വനിതാ സഹകരണമായി വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാന്‍ സാധിക്കും. അതുപോലെ റെസിഡന്‍സ് അസോസിയേഷന്‍ ശൃംഖലയേയും സഹകരണത്തിന്റെ അടിത്തറയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാന്‍ കഴിയും എന്നുകൂടി പറഞ്ഞുവെക്കുകയാണ്. 

സഹകരണവാരോഘോഷത്തിന്റെ ഉദ്ഘാടന പ്രസംഗത്തില്‍ മുഖ്യമന്ത്രി പറഞ്ഞ ഒരു പരാമര്‍ശം ശ്രദ്ധേയമാണ്. 22,000 സഹകരണ സംഘങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതില്‍ വെറും 800 മാത്രമാണ് പട്ടികജാതി- പട്ടികവര്‍ഗ സഹകരണ സംഘങ്ങള്‍. അതില്‍തന്നെ വെറും 400 എണ്ണം മാത്രമാണ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. നേരത്തേ പറഞ്ഞ കൂട്ടായ സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ ഇവയെ കൂടി ഉള്‍പ്പെടുത്തുക എന്ന നയം കൊണ്ടുവരികയും നിലവിലുളളവയുടെ ബാധ്യത സര്‍ക്കാര്‍ എഴുതി തളളുകയും ചെയ്താല്‍ പുതിയ തലത്തില്‍ അവര്‍ക്ക് പ്രവര്‍ത്തിച്ച് മുന്നോട്ടുപോകാന്‍ സാധിക്കും.

ഇതുതന്നെയാണ് മണ്‍പാത്ര നിര്‍മാണ തൊഴിലാളികളുടെ, മത്സ്യ തൊഴിലാളികളുടെ, കയര്‍ സംഘങ്ങളുടെയെല്ലാം സ്ഥിതി. ഇത്തരത്തില്‍ പാര്‍ശ്വവത്കൃതരായ ആളുകള്‍ക്ക് വേണ്ടി പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കപ്പെട്ട സഹകരണസംഘങ്ങള്‍ മെച്ചപ്പെടുത്താനുളള ഉത്തരവാദിത്തം ഒരു വലിയ ഉത്തരവാദിത്തമായി കണ്ടുകൊണ്ട്, സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധത വര്‍ധിപ്പിക്കാനും ശ്രമിക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും സഹകരണ വാരാഘോഷ വേളയില്‍ സഹകരണസംഘത്തിന്റെ ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറി വരുന്ന പ്രസക്തി ചര്‍ച്ചാവിഷയമാകണം. ഒപ്പം ലോകസഹകരണ ഭൂപടത്തില്‍ ഇന്ത്യയുടെ സ്ഥാനം ചെറുതാണ് എന്നുളളതും കേരളത്തിന് സ്ഥാനമേയില്ല എന്നുളളതും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. 

Content Highlights: C P John writes about cooperative society| Pratibhashanam Column