ടാര്‍പോളിന്‍ ഷീറ്റിന്റെ ഉരുകുന്ന ചൂടിലും കാരശ്ശേരിയിലെ റുഖിയത്ത നീട്ടിത്തന്ന മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ വിലയറിയുന്നു വിജയനും ശ്യാമളയും. കോവിഡ് കാലം ഒരു വര്‍ഷം മുന്നെ തെരുവിലാക്കിയതായിരുന്നു ഈ ദമ്പതികളെ. നല്ലകാലത്ത് ഒരു നാടിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട തയ്യല്‍ക്കാരനായിരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങള്‍ തുന്നിക്കൂട്ടുന്ന തിരക്കിലും പക്ഷെ ജീവിതം തുന്നിക്കൂട്ടാനായില്ല, വാടകവീടുകള്‍ മാത്രമായിരുന്നു രക്ഷ. കോവിഡ് കൂടിയെടുത്തിയതോടെ ജോലിയില്ലാതായി. വാടക കൊടുക്കാനുമായില്ല. ഉള്ളത് പെറുക്കി തെരുവിലേക്കിറങ്ങി. പക്ഷെ ദൈവത്തിന്റെ കൈപോലെ ഈ ദമ്പതികളെ കോഴിക്കോട് കാരശ്ശേരേി കളരിക്കണ്ടിയിലെ റുഖിയത്ത ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു. തന്റെ ആകെയുള്ള എട്ട് സെന്റിലെ ഓടിട്ട കുഞ്ഞുവീടിന്റെ തൊട്ടരികില്‍ ചെറിയൊരു കൂര കെട്ടാന്‍ ഇടം നല്‍കി. സ്വന്തമായൊരു വീടെന്നത് സഫലമാകുന്നത് വരെ ഇവിടെ കഴിഞ്ഞോളാന്‍ സമ്മതം നല്‍കി. ഇത് മതത്തിനപ്പുറം മാനവികതയുടെ മനുഷ്യസ്‌നേഹത്തിന്റെ കാരശ്ശേരി മോഡല്‍.

മൂന്ന് മക്കളുള്ള റുഖിയത്തയുടെ മകന് വീട് വെക്കാന്‍ കരുതിവെച്ചതായിരുന്നു ഈ ഭാഗം. പക്ഷെ എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ റോഡിലേക്കിറങ്ങുന്ന ഈ പാവപ്പെട്ട ദമ്പതികളെ കാണാതിരുന്നാല്‍ പടച്ചോന്‍ പൊറുക്കില്ലെന്ന് റുഖിയ പറയുന്നു. അവര്‍ രണ്ടുപേരുമല്ലാതെ തുണയായി മറ്റാരുമില്ല. ഇനിയൊരു വാടക വീടെന്നത് അവര്‍ക്ക് ചിന്തിക്കാനും പറ്റിയിരുന്നില്ല. "എനിക്കും ഇങ്ങനെയൊരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. പറക്കമുറ്റാത്ത മക്കളേയും കൊണ്ട് പലയിടങ്ങളിലും പല തവണ മാറി തമാസിച്ചതിന്റെ സങ്കടം നല്ലോണം അറിയാം. അന്ന് പക്ഷെ ആളെ കൊല്ലുന്ന വൈറസില്ലാത്തിനാല്‍ ജോലി ചെയ്യാന്‍ പറ്റിയിരുന്നു. കാലമേറെ കഴിഞ്ഞു, ഈ എട്ടുസെന്റ് ചോരനീരാക്കി സ്വന്തമാക്കാന്‍. അതേ അവസ്ഥ മറ്റൊരാള്‍ക്ക് കൂടെ വന്നപ്പോള്‍ എങ്ങനെ അവരെ ചേര്‍ത്ത് നിര്‍ത്താതിരിക്കാന്‍ കഴിയു"മെന്ന് ചോദിക്കുന്നു ഈ അറുപതുകാരി. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത് തന്നെ ഭാഗ്യമായി കരുതി പോരുന്ന ഒരു കാലമാണ്. കുഞ്ഞുവൈറസിന് മുന്നില്‍ എല്ലാവരും നിഷ്പ്രഭരാകുന്ന കാലം. ഈ കാലത്ത് തനിക്ക്  ചെയ്യാന്‍ കഴിഞ്ഞ ഏറ്റവും വലിയ പുണ്യം കൂടിയായി ഈ പവപ്പെട്ട ദമ്പതികളെ  ചേര്‍ത്ത് നിര്‍ത്തലെന്ന് കൂടി റുഖിയ പറയുന്നു. 

Family
വിജയനും ശ്യാമളയും

റുഖിയത്ത നല്‍കിയ രണ്ട് സെന്റില്‍ ടാര്‍പോളിന്‍ ചേര്‍ത്ത് കെട്ടി തൊഴിലുറപ്പുകാരാണ് വിജയനും ശ്യാമളയ്ക്കും കൂരയുണ്ടാക്കി കൊടുത്തത്. അകത്തേക്ക് കയറിയാല്‍ നട്ടുച്ചയ്ക്കും കൂരിരുട്ടാണ്.വൈദ്യുതിയില്ല, വെളിച്ചമില്ല. വിജയന് സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്ന തയ്യല്‍ മെഷീന്‍ ഏറെ ദയനീയതയോടെ ഉണ്ടാക്കുന്ന ശബ്ദം മാത്രമാണ് പുറത്ത് കേള്‍ക്കുക. വയ്യാത്ത കാലും കൊണ്ട് മാസ്‌കുകളടിച്ച് കിട്ടുന്നതും ശ്യമാള തൊഴിലുറപ്പിന് പോയി കിട്ടുന്നതുമാണ് ആകെയുള്ള വരുമാനം. പിന്നെങ്ങനെ ഒരു വാടകവീടെങ്കിലും നോക്കുമെന്ന് ചോദിക്കുന്നു ഇവര്‍. റുഖിയാത്തയുടെ കാരുണ്യം കൊണ്ട് മാത്രമാണ്  ഇപ്പോള്‍ കഴിഞ്ഞ് കൂടുന്നത്. പക്ഷെ എത്കാലമിങ്ങനെ കഴിഞ്ഞ് കൂടുമെന്നറിയില്ല. സ്വന്തമായി വീടെന്ന സ്വപ്‌നത്തിന് വേണ്ടി രണ്ടുപേരും കയറിയിറങ്ങാത്ത ഇടങ്ങളില്ല. റുഖിയാത്തയെ പോലെ നല്ല മനസ്സുള്ളവരുടെ കനിവുണ്ടായാല്‍ ഇവര്‍ക്കൊരു വീടുവെക്കാനാവും.ഒപ്പം ജനപ്രതിനിധികളുടെ ശ്രദ്ധയുമുണ്ടാവട്ടെ. 

content highlights: Covid 19 Karassery homeless family